Фейетвилл қарулы арсеналы (1838) тарихы: 1812 соғысынан кейін құрылған, қару-жарақ таратуды жақсарту мақсатында салынған. Құрылыс ерекшеліктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fayetteville Arsenal хоккей командасы, қысқа ғұмырлы болған, Солтүстік Каролина штатының Fayetteville қаласында 1838 жылы салынды. Себебі, 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ үкіметі қару-жарақ және оқ-дәрі фабрикаларының бұрынғы орналасуы елдің қорғанысына жеткіліксіз екенін түсінді. Елдің кез келген аймағы қару-жарақ қоймасынан тым алыс болмауы үшін, қосымша федералдық арсеналдар құру бағдарламасы басталды. Блэден округінің өкілі Джеймс Маккей Fayetteville қаласында арсенал құру үшін 374 нөміріндегі резолюцияны ұсынды. Арсеналдың негізі 1838 жылдың 9 сәуірінде қаланды. Ол кірпіш пен таспен салынды, ал оның төрт бұрышында сегізбұрышты мұнаралар орналасқан. Арсеналға кіру ауыр темір қақпалармен бақыланды. Арсеналдағы шеберханалар, тұрғын үйлер және басқа да ғимараттар кірпіштен және ағаштан салынды.
the short lived Fayetteville Arsenal hockey team
The Fayetteville Arsenal in Fayetteville, North Carolina was built in 1838 because during the War of 1812 the United States government realized that the existing distribution of weapons and ammunition factories was not adequate for the defense of the country. A program was begun to provide more Federal arsenals which would be distributed so that no area of the country would be too far away from an arms depot. Bladen County Representative James McKay introduced House Resolution #374 for inclusion of an arsenal at Fayetteville. The cornerstone for the Arsenal was laid April 9, 1838. It was constructed of brick and stone and at each of the four corners of its massive walls was an octagonal tower. Entry into the Arsenal was controlled by use of massive iron gates. Workshops, quarters and other buildings in the Arsenal were constructed of brick and wood.
Азаматтық соғыс
Түнгі Каролина одақтан ресми түрде бөлініп шыққанға дейін, губернатор Эллис Уоррен Уинслоуға Файетвиллдегі Арсеналдың бейбіт, мүмкін болса, тапсырылуын ұйымдастыруды тапсырды. Сол кезде Солтүстік Каролина милициясының қолбасшысы генерал Уокер Драугонға Арсеналды басып алу туралы бұйрық берілді, ол кезде 2-ші АҚШ артиллериясының D батареясынан тұратын федералды гарнизонмен басылып алынған еді. Ол майор Райт Хаске басқаратын Файетвиллдің тәуелсіз жеңіл жаяу әскерін (ФИЛИ) (штаттағы ең көне жеке әскери ұйым, 1793 жылы құрылған) және капитан Джозеф Б. Старр басқаратын ЛаФайетт жеңіл жаяу әскерін жұмылдырды. Басқа да әскерлер де пайдаланылды, ал 1861 жылдың 22 сәуіріндегі әскерлердің жалпы саны шамамен 500 болды. Конфедерация әскерлерін федералды күштердің өкілі лейтенант Джулиус де Лагнель тексергеннен кейін, ол қарсылықтың мәнсіз екенін түсінді және арсеналды ешқандай оқиғасыз тапсырды. 1861 жылдың 27 сәуірінде федералды күштер арсеналды тастап кетті. ФИЛИ-дің майоры Райт Хаске "бұйрыққа бағынып, маңызды және құнды мүлікті қорғау үшін онда тұрақты орналасқан жерін алды". 1861 жылдың сәуір айында Харперс-Ферридегі Арсенал конфедерациялық күштерге түскеннен кейін, мылтық жасау машиналарын сол жерден Файетвилл Арсеналындағы жаңа шеберханаларға көшіру жоспарланды. 1861 жылдың қазан айында Харперс-Ферриден қару жасау машиналарын орнатылып, арсенал конфедерациялық әскерлерге шағын қару-жарақпен жабдықтаушыға айналды. Басты қару-жарақ Файетвилл мылтығы деп аталды. Арсеналдың өнімділік шыңында айына 500 мылтық және түрлі мөлшерде басқа да ірі қару-жарақтар, патрондар, қылыштар мен штыктар өндірілді. Харперс-Ферри Арсеналынан жүзден астам жұмысшылар отбасыларымен Файетвиллге көшіп келді. Соғыстың орта жылдарында аймақтағы жас қыздар патрон жасау және кеңсе қызметкерлері ретінде жұмыс істеді. 1865 жылы Одақтың генерал-майоры Уильям Т. Шерман күштерін Каролина науқанына бастағанда, Файетвилл конфедерациялық командир, полковник Чайлдс үшін маңызды нысана екені анық болды. Шерман Оңтүстік Каролинадағы Колумбияға жеткенде, полковник Чайлдс Файетвилл аймағын қорғау үшін нығайту құрылыстарын салуды бұйырды. Бұл нығайтулардың қалдықтарын Рамзи көшесіндегі Ардагерлер әкімшілік ауруханасының аумағында көруге болады. Конфедерациялық күштер қарсылық көрсетті, бірақ шаршаған және қиын жағдайдағы конфедерациялық әскерлер Одақ әскерлерінің көп саны мен атыс күшіне жеңіліп қалды. Шерман 1865 жылдың 11 наурызында Файетвиллге кірді және Арсеналды басып алды (шегініп келе жатқан конфедераттар қару-жарақ, оқ-дәрі және пайдалы машиналарын алып кеткен). Харперс-Ферридегі мылтық өндірісі машиналары Египеттегі, Солтүстік Каролина штатындағы көмір шахталарында жасырылған деген қауесет болды. Шерман өзінің "жанып қалған жер" саясатын жалғастыра отырып, Арсеналды толығымен қиратуға бұйрық берді. Оның сарбаздары ғимаратты құлату үшін теміржол рельстерін тарау таяқтары ретінде пайдаланды, содан кейін қалдықтарын өртеп жіберді. Өрт күшейгенде, қалған артиллериялық оқ-дәрілер жарылып, қирауды аяқтады.
Even before North Carolina formally seceded from the Union, Governor Ellis commissioned Warren Winslow to bring about the peaceful, if possible, surrender of the Arsenal at Fayetteville. General Walker Draughon, then in command of the North Carolina Militia, was given the order to take possession of the Arsenal, then occupied by a Federal garrison consisting of Battery D, 2nd U. S. Artillery. He mobilized the Fayetteville Independent Light Infantry (FILI) (the oldest private military organization in the State, having been organized in 1793) under the command of Major Wright Huske, and the LaFayette Light Infantry, commanded by Capt. Joseph B. Starr. Other troops were used as well, and the total number of troops present on April 22, 1861 was approximately 500. After the Confederate troops had been inspected by the representative of the Federal forces, Lt. Julius de Lagnel, he decided that resistance was fruitless and surrendered the arsenal without incident. It was vacated by Federal forces on April 27, 1861. Major Wright Huske of the FILI "took up, in obedience to orders, its permanent quarters there for protection of important and valuable property." After the fall of the Arsenal at Harpers Ferry to Confederate forces in April 1861, plans were made to relocate the rifle making machinery from that location to new workshops at the Fayetteville Arsenal. Arms making machinery from Harpers Ferry was installed in October 1861, and the arsenal became a major supplier of small arms to the Confederate troops. The principal armament was known as the Fayetteville Rifle. At its peak, the arsenal produced 500 rifles per month and various numbers of other larger ordnance, cartridges, swords, and bayonets. Over one hundred workmen from the Harpers Ferry Arsenal had relocated with their families to Fayetteville. In the middle years of the war, young ladies of the area were employed in the making of cartridges and as clerks. In 1865, as Union Major General William T. Sherman led his forces on the Carolinas Campaign it became apparent to the Confederate commander, Colonel Childs, that Fayetteville was a major target. When Sherman reached Columbia, South Carolina, Col. Childs ordered the construction of earthworks for the defense of the Fayetteville area. Remnants of these earthworks can be seen on the grounds of the Veterans Administration Hospital on Ramsey Street. Resistance was given but the battered and weary Confederate forces were overwhelmed by the tremendous numbers and firepower of the Union troops. Sherman entered Fayetteville on March 11, 1865 and took possession of the Arsenal (which had been stripped of its arms, munitions, and useful machinery by the retreating Confederates). The Harpers Ferry rifle manufacturing machinery was said to have been hidden in the Egypt, NC coal mines. Continuing his scorched earth policy, Sherman ordered the Arsenal razed to the ground. His soldiers used railroad rails as battering rams to knock the building down then set the remains on fire. As the fire raged, some remaining artillery shells exploded and completed the devastation.
Бүгін
Қазіргі таңда, 1988 жылы аймақ арқылы орталық бизнес ауданының айналма жолы салынғандықтан, нақты орнында өте аз нәрсе қалды. Бір ғана жартылай құрылған шағын ғимарат және тарихи белгі бар, ал АҚШ Арсеналының қалдықтарын Кейп-Фейр тарихи кешенінің мұражайында көруге болады. Арсеналдың артқы қабырғасында орналасқан ғимараттардың, оның ішінде екі мұнараның іргетастары Кейп-Фейр мұражайының артындағы саябақта көрініс береді. Арсенал 1983 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
Very little remains at the actual site today due to the construction of a central business district loop road through the area in 1988. There is one remaining partial frame outbuilding and a historical marker, and other remnants of the U. S. Arsenal can be seen on display at the Museum of the Cape Fear Historical Complex. The foundations of the buildings that were located along the back wall of the arsenal, including the foundations of two of the towers, can be seen in the park located behind the Museum of the Cape Fear. The Arsenal site was listed on the National Register of Historic Places in 1983.