Кіріспе

Абу тауының жабайы табиғат қорығы Үндістанның ең көне тау жоталарының бірі – Аравалли жотасында орналасқан. Бұл қорық 1980 жылы жабайы табиғат қорығы деп жарияланды.

География

Абу тауының жабайы табиғат қорығы шамамен ұзындығы және ені бар платоға жайылып жатыр. Биіктігі Гуру Шихарда басталып, шамамен жетеді.

Флора

Бұл аймақ гүлдердің және биологиялық әртүрліліктің өте байы, оның ішінде тау етегіндегі ксеноморфты субтропиктік тікенді ормандардан бастап, биік жерлердегі PRIYEN су арналары мен аңғарлардағы субтропиктік мәңгі жасыл ормандар бар. Бұл жерде 449 туысқа және 820 түрге жататын 112 өсімдік отбасысы кездеседі. Олардың 663 түрі екіжапырақты, ал 157 түрі біржапырақты. Бұл қорықта дәрілік маңызы бар 81 ағаш, 89 бұта, 28 лиана және 17 түйінді өсімдік түрлері анықталған. Сирек кездесетін және эндемикалық өсімдіктерге Dicliptera abuensis Blatt, Carvia colloseeys, Ischaemun kingie, Convolvulus blateri және Ceropegia bulbosa жатады. Кейбір жергілікті өсімдік түрлері – Anogeisus sericea var sericea, Begonia trichocarpa, Crotolaria filipe, Indigofera constricta IUCN Қызыл кітабына енгізілген.

Абу тауы – Раджастханда орхидеялардың алуан түрлілігін байқауға болатын жалғыз орын. Бұл аймақ бриофиттер мен балдырларға да бай. Мұнда жабайы раушанның 3 түрі және папоротниктердің 16 түрі, олардың кейбіреулері өте сирек кездеседі. Қорықтың оңтүстік-батыс бөлігі бамбук ормандарына толы.

Фауна

Абу тауының жануарлар қорығында үнділік барысы, жалқау аю, самбар бұғысы, жабайы шошқа және чинкара сияқты жануарлар мекендейді. Бұған қоса, орман мысығы, кішкентай үнді циветі, үнді қасқыры, жолақ гиена, алтын шакал, үнді түлкісі, сұр лангур, үнді панголині, үнді сұр мангусы, үнді қоян, үнді қыртысты шошқасы және үнді кірпісі де тіркелген. Азиялық арыстан 1872 жылы, ал Бенгал жолбарысы 1970 жылы соңғы рет тіркелді. 250-ден астам құс түрі тіркелді, оның ішінде сұр жабайы тауық бар. Сирек кездесетін жасыл авадаваттың мұнда кең таралғаны байқалды.