Кіріспе
Жапон каратэшісі Хидэюки Ашихара (芦原 英幸) 1980 жылы Сабакиге ерекше назар аударған Ашихара каратэсін құрған жапондық каратэ шебері. Ол тай-сабаки (бүкіл дене қозғалысы) әдісін жасаушылардың бірі ретінде танымал. Ол шүркен және тонфа сияқты қару-жарақтарды қолдануда да шебер болған.
Hideyuki Ashihara (芦原 英幸) was a Japanese master of karate who founded Ashihara karate in 1980 with the emphasis on Sabaki. He is often attributed as one of the originators of the tai sabaki (whole body movement) method. He was known for his weapon skills including shuriken and tonfa.
Ерте өмір
Ашихара 1944 жылғы 5 желтоқсанда Хиросимадан тыс жерде дүниеге келді. Ол Номичо деген шағын ауылда әжесі мен атасымен өскен. Бала кезінде ол қозғалысқа жақын, көңілсіз мінезді болғандықтан, жиі төбелес шығаратын. Ол алғаш рет Будомен 10 жасында Кендо жаттығуларын бастағанда танысты, бұл оның энергиясын жұмсауға көмектесті. 1960 жылы, Ашихара 15 жасқа толғанда, Токиоға көшіп, бензин құю станциясында жұмыс істей бастады. Ол алты жыл осы жерде жұмыс істеді. 1961 жылғы қыркүйекте ол алғаш рет каратэ клубына қатысты. Ол каратэшілердің ауыр және шынайы жаттығуларын, спаррингтерін көрді, бұл оған бірден ұнады. Бұл клуб Ояма Доджо, кейіннен Масутацу Ояма басқарған Киокушинкай Хонбу Доджо болды. Ол тымырлы жаттықты және барлық жаттығуларға белсенді қатысты. Оның жарылқаушылығы мен табандылығының арқасында 1964 жылғы 26 наурызда Шодан дәрежесін алды. Ол кезде оның жасы 19-ға толған еді, және доджода оны кумитеде ешкім жеңе алмады.
Киокушин оқытушысы
1966 жылы Ашихара Хонбу Доджодағы Кёкушинкай Каратэсінің нұсқаушысы болып тағайындалды. Ол жақсы көрсетіп, оған Бразилияға барып, Кёкушинкай каратэсін үйрету және тарату құрметі берілді, бұл ол жылдар бойы армандаған нәрсе еді. Алайда, Ашихара көшеде оған шабуыл жасаған бес адаммен төбелес жасады, олардың барлығын жеңді. Полиция оны сұраққа алып, оқиға туралы Кёкушинкай Хонбу Доджоға хабарлады. Ол барлық жаттығулардан уақытша шеттетілді. Екі айдан кейін ол кешіріліп, Жапонияның оңтүстігіндегі Шикоку аралындағы Номураға жіберілді. Үш айдан соң ол Токиоға шақырылып, Бразилияға баруға жаңа мүмкіндік алды. Бірақ ол бұл жолы бас тартты. Ол Номураға қайтып, онда бастаған жұмысын жалғастырғысы келді. Оған рұқсат берілді, және оның жекпе-жекші және нұсқаушы ретіндегі беделі Жапонияның сол бөлігінде кеңінен тарай бастады. Көп ұзамай Номура тым кішкентай болып, ол көршілес Яватахама қаласына көшіп барды. Ол Жапониядағы ең ірі Кёкушинкай клубтарының бірін құрды, ал оның қызметі Ува және Уважима қалаларына дейін кеңейтілді. Осы кезеңде ол Сабаки тұжырымын жасады. Ашихара каратэсінің үш негізгі қағидасы қалыптасты. Дайындық және Ашихара каратэсінің дөңгелек символымен бейнеленген төрт позицияны пайдалану – бірінші қағида. Уақытты дұрыс бағалау және қашықтықты (маай) есептеу – екінші қағида. Үшінші қағида – кез келген жағдайда максималды қозғалғыштықты қамтамасыз ету үшін міндетті түрде сақталуға тиіс тұрыс. Ол Мацуяма қаласына да тарады, және Ашихара каратэсі онда да тез танымал болды. Ол полиция қызметкерлеріне нұсқау беруді бастады, ал университеттер аймақта клубтар құрды. Сондай-ақ, Хиросима, Осака, Киото, Кобе, Нара, Шига және басқа да қалаларда клубтар ашылды. 1978 жылдың наурыз айында Мацуямадағы додзё құрылысы басталды, және ол сол жылдың соңында онда тұруға көшті. 1979 жылы ғимарат аяқталды. Ол әлі де Кёкушинкай ұйымымен байланыста болды, бірақ көршілес аудандардағы нұсқаушылар оның клубтарын кеңейтуіне наразылық білдірді. Кёкушинкайдағы қақтығыстың алдын алу үшін ол 1978 жылдың наурыз айында Токиодағы ресми жиналыста каратэмен белсенді айналысудан бас тартуды жөн көрді. Ол клубтарға жетекшілік етуден бас тартуға дайын екенін мәлімдеді, өйткені ол Мацуямадағы клубын басқаруға көңіл бөлгісі келді. Бірақ бұл жеткіліксіз болды, және ол көп ұзамай бәсекелес нұсқаушылардың талабымен Кёкушинкайдан қуылды.
Ашихара каратэсі
Осыған байланысты 1980 жылы қыркүйекте Мацуямадағы додзосында «Жаңа халықаралық каратэ ұйымы» (NIKO) Ашихара каратэ кайканды құрды және Канчо (Ұлы шебер) атағын алды. Оның шәкірттерінің ішінде Джоко Ниномия, Кадзуёси Ишии және Макото Йошида болды. Джоко Ниномия өте табысты турнир жекпе-жегіші болды (1973 жылғы All Japan турнирінде 8-орын, 1975 жылғы World Open турнирінде 3-орын, 1976 жылғы All Japan турнирінде 2-орын және 1978 жылғы All Japan чемпионы) және кейіннен 1988 жылы Enshin Karate ұйымын құрды. Ниномия оны «бірінші және жалғыз каратэ ұстазым» деп сипаттады. Кадзуёси Ишии Сейдокайкан каратэ стилін қалыптастырды, содан кейін K-1 кикбоксинг жарыстарын ұйымдастырды. Макото Йошида, кейіннен Макото Хирохара болып атын өзгерткен, табысты турнир жекпе-жегіші болды (1987 жылы Сабаки US Open Karate Challenge ауыр салмақтағы чемпионы, және 1988 жылы да жеңіске жетті) және оның шәкірті 1991 жылы орта салмақтағы Сабаки Challenge турнирінің чемпионы атанды (Enshin каратэ). 1995 жылы Шинтайикудо каратэсін құрды. 1987 жылы оның денсаулығы нашарлай бастады. Ол ALS дертіне шалдықты, бұл сирек кездесетін жүйке жүйесінің ауруы, сонымен қатар Лу Гериг ауруы деп те аталады. 1990 жылдардың басында оның жағдайы нашарлап, 1995 жылдың 24 сәуірінде Мацуяма қаласында 50 жасында дүниеден өтті. Оның қоштасу рәсіміне 1000-нан астам адам қатысты. Ол өмірінен үш автобиография жазды: алғашқысы 1981 жылы «Сасурай Каратэ. Кагири наки Чаренджи Супириттту» деген атпен, екіншісі 1986 жылы «Каратэ ни моэ каратэ ни икиру», ал үшіншісі «Иночи но котоба: Каратэ о айсуру хитобито е» – «Өмір сөзі: Каратэді жақсы көретіндерге» деп аударылатын кітабы, оның өлімінен кейін жарық көрді. Соңғы тарауын аға Honbu оқытушысы Хироси Харада жазды.