Кіріспе
Неміс теноры Макс Лоренц (шын аты Макс Зюльценфуß; 10 мамыр 1901 – 11 қаңтар 1975) – Вагнер операларындағы басты рөлдермен әйгілі неміс теноры.
Max Lorenz (born Max Sülzenfuß; 10 May 1901 – 11 January 1975) was a German heldentenor famous for Wagnerian roles.
Мансап
Лоренц Дюссельдорф қаласында дүниеге келді және 1920 жылдары Берлинде Эрнст Гренцебахтың шәкірті болды. Кейін Нью-Йоркте Эстель Либлингтен сабақ алды. 1927 жылы Дрездендегі Семероперада тұңғыш рет сахнаға шығып, бас тенор болды. 1929 жылдан 1944 жылға дейін Берлин мемлекеттік операсының құрамында болды, сонымен қатар Нью-Йорк Метрополитен операсында (1931–1934), Байройт фестивалінде (1933–1939, 1952, 1954) және Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында (1934 және 1937) өнер көрсетті. Ол Вена мемлекеттік операсында да ән шырқады (1929–1933, 1936–1944, 1954). Зальцбург фестивалінің көрермендері де оны тыңдады, ал екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Готфрид фон Айнемнің «Процесс» (Йозеф К., 1953), Рольф Либерманның «Пенелопа» (1954) және Рудольф Вагнер-Рёгенидің «Фалун кеніші» (1961) сияқты туындыларда жаңа рөлдер жасады. Лоренцтің опералық және концерттік мансабы үш онжылдыққа созылды. Ол әлемдегі ең көрнекті гелдентенорлардың бірі ретінде танылды, әсіресе Тристан рөліндегі өнерімен ерекше көзге түсті. 1930-1940 жылдардағы мансабының шарықталу кезеңінде Лоренцтің қуатты, дыбылды, құштарлықпен айтылатын дауысы болды. Оның опералық ариялардың көптеген жазбалары қазір интернетте қолжетімді. Атап айтарлықтай, ол Байройт фестивалінде (1943) Фуртвенглердің жетекшілігімен «Майстерзингерлер» спектаклінде және Байройтте (1952) Йозеф Кейльберттің жетекшілігімен «Готтердің құлауы» спектаклінде тікелей жазылған. Ол сондай-ақ Отелло, Бакх және Ирод рөлдерінде де танымал болды.
Жеке өмір
Лоренц гомосексуалист болған, бірақ 1932 жылдан бастап еврей және оның гомосексуализмінен хабардар Шарлотта (Лотте) Аппельге үйленді. Оның гомосексуализмі нацистер үшін жақсы білінетін құпия ретінде көтерілді. Лоренц жас жігітпен болған қарым-қатынасы үшін сотқа шақырғанда, Йозеф Геббельс Байройт фестивалінің директоры Винифред Вагнерге Лоренц фестивальге сәйкес емес екенін айтты. Вагнер, егер Лоренц болмаса, фестивальді жабуға дайын екенін мәлімдеді, себебі Лоренцсіз "Байройтты өткізу мүмкін емес". Лоренц өзінің еврей әйеліне қатысты некесі туралы ашық айтуға тырысты, бұл нацистер тарапынан провокация ретінде қабылданды. Лоренц үйден кеткен кезде, СС оның үйіне басып кіріп, әйелі мен қарындасын қамауға тырысты. Соңғы сәтте Лотте Лоренц Герман Герингтің қарындасына қоңырау шалып, оларды құтқарып қалды. СС-ке үйден кетуге және екі әйелге тиіспеуге бұйрық берілді. Геринг 1943 жылғы 21 наурыздағы хатында Лоренцтің өзінің жеке қорғауында екенін және оған, оның әйеліне немесе оның анасына қарсы ешқандай шара қолданылмауы керектігін жазды.
Жазбалар
Макс Лоренц мансабында Рихард Вагнер мен Рихард Штраустың шығармаларынан көптеген жазбалар жасады, әсіресе "Тристан", Вальтер фон Стользинг, Зигмунд, Зигфрид ("Готтердаммерунг" операсынан) және "Ариадна на Наксос" операсындағы Тенор/Бакх рөлінде.