Кіріспе
1928-1943 жылдар аралығында фашистік Италия үкіметінің орталық органы – Фашизмнің Ұлы кеңесі (итал. Gran Consiglio del Fascismo) – Италиядағы Муссолинидің фашистік режиміндегі басты орган, ол үкімет институттарын бақылауға зор күш қолданды. Ол 1922 жылы Ұлттық фашистік партияның құрамында құрылған, ал 1928 жылдың 9 желтоқсанында мемлекеттік орган мәртебесін алды. Кеңес әдетте Италия үкіметінің резиденциясы болған Римдегі Палаццо Венецияда жиналатын. 1943 жылы Бенито Муссолині Италия премьер-министрі лауазымынан алынған бірқатар оқиғалардың нәтижесінде Кеңес таратылды.
The Grand Council of Fascism (, also translated "Fascist Grand Council") was the main body of Mussolini's Fascist regime in Italy, that held and applied great power to control the institutions of government. It was created as a body of the National Fascist Party in 1922, and became a state body on 9 December 1928. The council usually met at the Palazzo Venezia, Rome, which was also the seat of the head of the Italian government. The Council became extinct following a series of events in 1943, in which Benito Mussolini was voted out as the Prime Minister of Italy.
Муссолинидің құлдырауы
1943 жылдың шілдесінде одақтастар Сицилияға шабуыл жасады. Ұлы кеңес мүшесі Дино Гранди Муссолиниді Кеңес пен партия басшысы лауазымынан сенімсіздік білдіру үшін дауысқа салуды ұсынды. 1943 жылдың 24-25 шілдесі күндері дауыс беру өтті, нәтижесінде 19 дауыс «мақұл», 8 дауыс «қарсы» және бір дауыс «қалған» деп тіркелді. 19 сенімсіздік дауысының арасында Муссолинидің бұрынғы сыртқы істер министрі болған күйеу баласы Галеаццо Чиано және ықпалды маршал Эмилио Де Боно болды. Келесі күні король Виктор Эммануэль Муссолинимен кездесіп, генерал Пьетро Бадольоның Италияны премьер-министр ретінде басқаратынын мәлімдеді. Муссолини кездесуден кейін дереу тұтқындалды. 1943 жылдың қыркүйегінде Муссолини неміс арнайы жасағымен түрмеден босатылып, Солтүстік Италияда билікті қайтаруға көмектесті. Ол өзіне қарсы дауыс бергендерді Верона сотында мемлекетке опасыздық жасады деп айыптады. Барлығы кінәлі деп танылды, олардың барлығынан тек біреуі ғана өлім жазасынан құтылды. Алайда сотқа тек бес адам қатысты, олардың ішінде Чиано, Де Боно және өмірі сақталған айыпталушы Туллио Чианетти болды. Чианеттиден басқа барлық қатысушылар 1944 жылдың 11 қаңтарында ату арқылы жазаланды.
Кеңес мүшелері
Кеңес құрамы 1929 жылғы 14 желтоқсандағы заңмен қайта қаралып, бекітілді және 1928 жылғы 9 желтоқсаннан бастап мемлекеттік орган мәртебесіне ие болды. Оның партия басшыларынан іріктелген мүшелері төменде тізімделген. Олардың 1943 жылғы 25 шілдеде Муссолиниді қызметтен алу туралы қабылданған ұсынысқа берген дауыстары әрбір есімнің қасында көрсетілген.
Басқа лауазымдар
Корпорациялардың президенттері: өнеркәсіпшілер, шаруалар, өнеркәсіп жұмысшылары, ауыл шаруашылығы жұмысшылары.