Арнольд Вайнсток: Британдық өнеркәсіп және бизнес сардары

Кіріспе

Арнольд Вайнсток, Барон Вайнсток, Кт., OMRI, FSS (29 шілде 1924 – 23 шілде 2002) – ағылшын өнеркәсіпшісі және бизнесмен, General Electric Company компаниясын Ұлыбританияның ең табысты компанияларының біріне айналдырғанымен танымал. Лондон қаласы Вайнстокты қаржылық сақтығы үшін сынады, бірақ ол 1996 жылы басқарушы директор қызметінен кеткеннен кейін, оның ізбасары жасаған бірқатар дұрыс емес сатып алулар апаттық шығындарға алып келді.

Ерте өмір

Лондонның Хакни ауданындағы Стоук-Ньюингтон шаһарында, жұмысшы топтық поляк еврей иммигранттары Голда мен Саймон Вайнстоктың ұлы Арнольд Вайнсток Лондон экономика мектебінде оқыған.

Мансап

Ол 1944-1947 жылдары Әскери-теңіз министрлігінде кіші әкімшілік қызметкер болды. 1949 жылы өнеркәсіпші Майкл Собеллдің қызы Нетта Собеллге үйленді. Олардың екі баласы болды: Саймон (1952-1996) және Сюзан (1955 ж.т.). 1954 жылы ол қайын атасының электроника компаниясы – «Radio & Allied Industries Ltd.» компаниясына жұмысқа орналасты. 1963 жылы «General Electric Company» компаниясымен бірігуін ұйымдастырды, соның нәтижесінде GEC-тің ең ірі акционері атанды. Ол 1961 жылдан 1963 жылға дейін директорлар кеңесінің мүшесі, 1963 жылдан 1996 жылға дейін басқарушы директор, ал кейіннен – құрметті төраға болды. Ол фирманы жаңартты, 1960 жылы 100 миллион фунт стерлинг болған табысын 1996 жылы зейнетке шыққанда 11 миллиард фунт стерлингке дейін жеткізді. 1971 жылдан 1973 жылға дейін «Rolls Royce (1971) Ltd» компаниясының директоры болды. 1968 жылы Лондонның «Weekend Television» телеарнасы іске қосылғанда маңызды инвестор болды. Ол 1993-1994 жылдары Равенна фестивалінің достастарының вице-президенті, 1985-1996 жылдары Британ мұражайының, Корольдік филармониялық қоғамының және Қордың сенімді өкілі болды. Ол дирижер Риккардо Мутимен достық қарым-қатынас орнатты және оның жазбаларын «Desert Island Discs» радио бағдарламасында таңдады. Сондай-ақ ол құруға көмектескен бейбіт процестер ұйымы – «Next Century Foundation» қорының аға сенімді өкілі болды. Ол «Weinstock Fund» атты қайырымдылық қорын құрды, ол түрлі қайырымдастық және мәдени жобаларды қолдайды. 1985 жылы өзі бітірген LSE университетінің құрметті профессоры атанды. «The Guardian» газеті оны «Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Ұлыбританияның ең ірі өнеркәсіпшісі» деп атады. 1970 жылы экспорт саласына қосқан үлесі үшін «Батыр бакалавр» орденімен марапатталды және 1980 жылы 17 шілдеде Уилтшир графтығындағы Барон Вайнсток титулымен өмірлік пэр атанды. Ол сондай-ақ Корольдік Статистикалық Қоғамның мүшесі, Кембридж университетінің Питерхаус колледжінің құрметті профессоры (1982 жылдан) және Грей Инн колледжінің құрметті мүшесі (1982 жылдан) болды. 1991 жылы Италияның «Еңбегі үшін орденінің» командирі, ал 1992 жылы Францияның «Құрмет легионының» офицері атанды. Оған құрметті докторлық дәрежесі табысталды: Салфорд, 1975; Астон, 1976; Бат университеті, 1978; Рединг, 1978; Ольстер, 1987; Hon. LLD: Лидс, 1978; Уэльс, 1985; Кил, 1997; Hon. DTech Loughborough, 1981; DUniv Anglia Poly., 1994; Hon. DEconSc London, 1997.

He was a junior administrative officer in the Admiralty in the period 1944–1947. In 1949, he married Netta Sobell, the daughter of industrialist Michael Sobell. The couple had two children, Simon (1952–1996) and Susan (b 1955). In 1954 he joined his father in law's electronics company, Radio & Allied Industries Ltd., and in 1963 orchestrated its merger with the General Electric Company, becoming the largest shareholder of GEC. He served as a member of the board of directors from 1961 to 1963 and was managing director from 1963 to 1996, thence chairman Emeritus. He transformed the firm, raising its turnover from £100m in 1960 to £11bn at his retirement in 1996. He was a director of Rolls Royce (1971) Ltd from 1971 to 1973. He was a significant investor in London Weekend Television at its launch in 1968. He was Vice President of the Friends of the Ravenna Festival (1993–1994), a trustee of the British Museum (1985–1996), the Royal Philharmonic Society and the Foundation Fund (1984–1992). He became a friend of the conductor Riccardo Muti, whose recordings he chose on the Desert Island Discs radio programme. He was also senior trustee of the Next Century Foundation, a peace process organisation he helped establish. He established the Weinstock Fund, a charitable foundation that supports a variety of benevolent and cultural causes. He became an Honorary Fellow of his alma mater, LSE, in 1985. The Guardian newspaper called him "Britain's premier post second world war industrialist." He was appointed a Knight Bachelor in the 1970 Birthday Honours for services to export and was created a life peer in the 1980 Birthday Honours as Baron Weinstock, of Bowden in the County of Wiltshire on 17 July 1980. He was also a Fellow of the Royal Statistical Society, an Honorary Fellow of Peterhouse, Cambridge (from 1982), and an Honorary Bencher of Gray's Inn (from 1982). He became a Commander of the Ordine al Merito of Italy in 1991 and an Officer of the Legion of Honour of France in 1992. He was awarded an Honorary DSc: Salford, 1975; Aston, 1976; University of Bath, 1978; Reading, 1978; Ulster, 1987; Hon. LLD: Leeds, 1978; Wales, 1985; Keele, 1997; Hon. DTech Loughborough, 1981; DUniv Anglia Poly., 1994; Hon. DEconSc London, 1997.

Ат жарысы

Жокей клубының мүшесі Вайнсток бірнеше таза қанды жарыс жылқыларына ие болды. Ол және оның қайын атасы Майкл Собелл 1957 жылы жылқы иесі болды және 1958 жылы Кембриджшир мүгедектігін жеңген Лондон Криді сатып алғанда бірден табысқа жетті. 1960 жылы олар Ирландиядағы Баллимаколл тұқымдық шаруашылығын сатып алды. Олардың алғашқы табысты жарыс жылқыларының бірі – 1967 жылы чемпион атанған Реформа атты тоқпан жорға. Ол, басқа жарыстармен қатар, Сент-Джеймс-Палас стейкс, Суссекс стейкс және Чемпион стейкс жарыстарында жеңіске жетті. 1971 жылға дейін оның жылқыларын сэр Гордон Ричардс жаттықтырды, бірақ 1970 жылы қайын атасымен бірге ол Джеки Астордан Батыс Илсли қораларын сатып алды, содан кейін Дик Херн оның жаттықтырушысы болды. Олар Сент-Лежер стейкс жарысының жүлдегері Гомерикті өсірді. 1974 жылы сатып алынған бие Гейли Ирландияның «Мың гинея» жарысында жеңіске жетті. Олардың аты Адмет Вашингтон халықаралық стейкс және Уэльс принці стейкс жарыстарында жеңіске жетті. Бірнеше жылдан кейін олар Лупе стейкс, Чайлд стейкс, Нассау стейкс және Prix de l'Opéra жеңіп алған Цистусты өсіріп, иеленді. Олардың Трой атты жылқысы 1979 жылы 200-ші Эпсом дербисін жеңіп алды. 1981 жылы олар қораларды патшайымға сатты. Сан Принцесса Эпсом Оукс және Сент-Лежер жарыстарында жеңіске жетті. Ол өз кезегінде олар үшін 1988 жылғы екі жасар чемпион Бидің ханзадасын өсірді. Осы уақытқа дейін серіктестіктің жылқыларын сэр Майкл Стоут жаттықтырды, бірақ Херн 1997 жылға дейін жаттықтырушы болып қалды, ал Иан Болдинг, Питер Чаппл Хайм және Роджер Чарльтон сияқты басқа жаттықтырушылар да әр түрлі уақытта олар үшін жаттықтырды. Сэр Майкл Собелл қайтыс болғаннан кейін Вайнсток өзінің жарыс қызметін ұлы Саймонмен бірлесіп жалғастырды. Олар 1995 жылы Ирландияның екі мың гинеясы мен Чемпион стейкс жеңімпазы Спектрумға ие болды. Саймон Вайнстоктың мерзімінен бұрын қайтыс болуымен жарыс қызметі жалғасты, бірақ көп ұзамай Ballymacoll Stud атымен жарысты. Ол сондай-ақ Пилсудскиге ие болды, оның жеңімпаздары 1996 жылғы Гроссер Прайс фон Баден және Бридерс-Кубок Турф, сондай-ақ 1997 жылғы Жапония кубогы; Голан (Вайнсток қайтыс болғаннан кейін Екі мың гинеялық стейкс және Король Георг VI және Королева Елизавета стейкс жеңіп алды) және Ислингтон (Мусидора стейкс жеңіп алды, ал Вайнсток қайтыс болғаннан кейін Нассау стейкс, Йоркшир Окс (екі рет) және Бридерс-Кубок Filly & Mare Turf жеңіп алды). Ballymacoll Stud тұқымдық шаруашылығы осы күнге дейін оның отбасына тиесілі болып келеді. Вайнсток дамытқан Реформа (сондай-ақ Хелен, Голан және Ислингтон), Күн принці (сондай-ақ Сан Принцесса және Спектр) және Гейли (сондай-ақ Пилсудски) отбасылары тұқымдық шаруашылықта жалғасуда.

A member of the Jockey Club, Weinstock owned a number of thoroughbred racehorses. He and his father in law, Michael Sobell, became owners in 1957 and were immediately successful when purchasing London Cry, who won the 1958 Cambridgeshire Handicap. In 1960 they purchased the Ballymacoll Stud in Ireland. One of their early successful racehorses was a colt called Reform, who was the champion miler of 1967 and won amongst other races the St. James's Palace Stakes Sussex Stakes and Champion Stakes. Up until 1971 his horses were trained by Sir Gordon Richards but in 1970 with his father in law he purchased the West Ilsley stables from Jakie Astor, whereupon Dick Hern became his trainer. They owned and bred the St Leger Stakes runner up Homeric. In 1974 Gaily, a purchased filly, won the Irish One Thousand Guineas. Their horse Admetus won the Washington International Stakes and the Prince of Wales's Stakes. A few years later they bred and owned Cistus who won the Lupe Stakes, Child Stakes, Nassau Stakes and the Prix de l'Opéra. Their horse Troy won the 200th Epsom Derby in 1979. In 1981 they sold the stables to the Queen. Sun Princess won both the Epsom Oaks and St Leger. She in turn bred for them the Champion Two Year Old of 1988 Prince of Dance. By now the partnership's horses were being trained by Sir Michael Stoute, although Hern remained as a trainer up until 1997 and other trainers such as Ian Balding, Peter Chapple Hyam and Roger Charlton trained at various times for them. Upon Sir Michael Sobell's death, Weinstock continued his racing activities, in partnership with his son Simon. They owned 1995 Irish Two Thousand Guineas and Champion Stakes winner Spectrum. On the premature death of Simon Weinstock, the racing activities continued but soon after raced under the name of the Ballymacoll Stud. He also owned Pilsudski, whose wins included the 1996 Grosser Preis von Baden and Breeders' Cup Turf plus the 1997 Japan Cup; Golan (who won the Two Thousand Guineas Stakes and the King George VI and Queen Elizabeth Stakes after Weinstock's death) and Islington (who won the Musidora Stakes, and after Weinstock's death won the Nassau Stakes, the Yorkshire Oaks (twice) and the Breeders' Cup Filly & Mare Turf). Ballymacoll Stud continues as a stud owned by his family to this day. The Weinstock developed families of Reform (but also of Hellenic, Golan and Islington), Sun Prince (but also of Sun Princess and Spectrum), and Gaily (but also of Pilsudski) continue in the stud.