Кіріспе
Британдық саясаткер Остин Хопкинсон JP (24 маусым 1879 – 2 қыркүйек 1962) – британдық өнеркәсіпші және 1918 жылдан 1929 жылға дейін, сондай-ақ 1931 жылдан 1945 жылға дейін Мосли округін тәуелсіз депутат ретінде Парламентте өкілдік еткен мүше. Ол сонымен қатар жергілікті мақсаттарға көмек көрсеткен белгілі қайырымдаш және "ақсүйектің міндеті" принципіне берілген адам болды.
Austin Hopkinson JP (24 June 1879 – 2 September 1962) was a British industrialist and Member of Parliament (MP) who represented Mossley as an Independent from 1918 to 1929 and 1931 to 1945. He was also a noted benefactor to local causes, and a strong believer in noblesse oblige.
Ерте өмір
Альфред Огюстин Хопкинсон 1879 жылғы 24 маусымда Манчестерде дүниеге келді. Оның әкесі, 1900 жылдан 1913 жылға дейін Манчестер университетінің вице-канцлері болған, сондай-ақ 1890 жылдары Криклейд округінен, ал 1920 жылдары Біріккен Англия университеттерінен парламент депутаты болды. Әкесінің ғылыми көзқарасын бөліскенімен, ол өз тәжірибесін университеттердегі қызметтен гөрі өнеркәсіп алдындағы мәселелерді шешуге бағыттады. Ол Ланкашир аймағының бейбіт судьясы болды. 1900 жылы Хопкинсон Императорлық атты әскерге қатысып, Екінші Бур соғысында лейтенант болып қызмет етті. Отанына оралғаннан кейін ол Ауденшоудағы Delta Works зауытында Pikrose компаниясын құрды (компания логотипі ретінде Ауденшоудың гербін пайдаланды). 1908 жылы ол компаниясы өндірген революциялық көмір кесу машинасын ойлап тапты: ол өте адал жұмыс беруші ретінде танылды, ал компанияның табысы жоғары болғанымен, ол байлықтың құшағына берілмей, қарапайым өмір сүрді. Хопкинсон 1917 жылдан 1934 жылға дейін Ауденшоу кеңесіне кеңесші болып сайланды және 1923 жылдан 1924 жылға дейін, сондай-ақ 1928-1929 жылдары кеңеске жетекшілік етті. Бұл әдетке айналмастан бұрын, Хопкинсон бұрынғы қираған сарайды жеке үйге (бунгалоға) айналдырды; ол 1913 жылдың ақпан айында сатып алған бұрынғы үйі Райкрофт Холлды Ауденшоу халқына, ал оның жеріндегі он алты жартылай жеке үйді Ауденшоу кеңесіне сыйға тартты (сарай қоғамдық орталыққа және Ауденшоу кеңесінің кеңсесіне айналды, ал үйлер жұмысшы табының тұрғын үйі ретінде пайдаланылды). Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қайтадан әскери қызметке қатысып, Корольдік атты гвардиясында екінші лейтенант болып қызмет етті; соғыстың соңғы кезеңдерінде ол сол бөлімдегі қарапайым сарбаз (әскер) дәрежесінде қайтадан тіркелді.
Саясатта
1918 жылдың 11 қыркүйегінде Освальд Коулидің (Престичтен либералды депутат) 22 тамызда Палестинада қаза тапқаны туралы хабар келді. Хопкинсон, ешқандай партия мүшесі болмаса да, оның орнын басу үшін үкіметті қолдайтын либералды кандидат ретінде таңдалды; ол 28 қазанда өткен қосымша сайлауда қарсылықсыз сайланды. Өзінің орнына отыра отырып, Корольдік драгун гвардиясының әскерінің формасын киді. Хопкинсон соғыс аяқталуға асыққандықтан, Палатамен танысуға уақыт таба алмады, оны қайта сайлау күресіне жіберді. Аумақтық өзгерістерге байланысты ол жаңа Мосли сайлау округінде сайланды, онда ол Дэвид Ллойд Джорджның басқаратын коалициясын қолдайтын либерал ретінде қабылданды. Бірақ, сайлау кампаниясы барысында ол өзін коалициялық кандидат деп атауының оны коалицияны қолдауға міндеттемейтінін, ал үкіметтің кез келген әрекетіне қарсы бола алатынын мәлімдеді. Ол тек елдің мүддесі үшін коалицияның «белгісін» қабылдағанын жеткізді. Хопкинсон тек Кооперативтік партиядан қарсылық көрді және 75%-дан астам дауыспен жеңіске жетті.
Саяси қызмет
Бастапқыда, оның форма киіп отыруын таңдауынан көрініп тұрғандай, Хопкинсон әскери мәселелерде ерекше белсенділік танытты, ол "тәртіптегі демократияны" қабылдауға және армияны қайта құру кезінде демократиялық күштердің бар екенін мойындауға шақырды. 1919 жылы ол Парламенттегі Армия комитетінің мүшесі болды, ал келесі жылы Бригадир-генерал Дайердің Амритсар қырғынына қатысқан әрекеттерін, осы оқиға бойынша жарияланған ресми есептен кейін сынады. Сондай-ақ 1920 жылы ол мемлекеттік тұрғын үйлер салудағы бюрократияны сынап, үйлерді өте төмен бағамен салып жатқанын айтты (1921 жылы ол Райкрофт Холлын сыйға берді). 1920 жылдың соңына қарай Хопкинсон Парламенттегі ең шебер сөйлеушілердің және ең тәуелсіз ойлаушылардың бірі ретінде танылды, бірақ ол әлі де ресми түрде Коалициялық Либерал ретінде отырды. Ол өнеркәсіптік мәселелерге белсенді түрде араласты, онда ол кәсіподақтарды (жұмысшылардың бостандығын жоқ еткен деп есептеді) және социализмді, социалистік саясатты қолдаушылардың ниеттеріне күмәнмен қарау деңгейіне дейін сынады. Ол еркін сауданы ынталандырды. Хопкинсон өзінің беймәлім көзқарастары мен оларды ашық және түсінікті жеткізуінің арқасында жиі сұранысқа ие болды.
Тәуелсіздік
1922 жылғы 22 наурызда Хопкинсон The Times газетіне сайлау бюллетеньдеріне сайлаушылар ұсынылған барлық кандидаттарға наразылық білдіретін арнайы жол қосуды ұсынды. Ол осы пікірде болды: өткен айда ол Коалициялық либералдық партияның талаптарын орындауды тоқтатты, оны либералдық партиядағы достары сыпайылықпен жіберген, бірақ ол оны міндетті деп санамады. Ол 1922 жылғы бюджетті «алдасқандық» деп қатты сынады, себебі ол мемлекеттік шығындарды тиісті деңгейде қысқартпастан табыс салығын төмендетті. 1922 жылғы жалпы сайлауда Хопкинсонға 1921–1922 жылдары Манчестер қаласының лорд-мэрі болған либералдық партияның ресми өкілі қарсы шықты. Алайда, оның жергілікті байланыстары мен жасаған жақсылықтарының арқасында Хопкинсон 58% дауыспен қайта сайланды. 1923 жылғы сайлауда Хопкинсонның еркін сауданы жақтауы либералдық партияның орынды қайтаруға жасаған тынысын тойтарды, бірақ оның басымдығы 375 дауысқа дейін азайды. Жергілікті консерваторлық партия оны осы сайлауларда қолдады, және ол еркін сауданы жақтағанына қарамастан, 1924 жылғы қаңтарда Болдуин үкіметіне сенімсіздік дауысында қолдау көрсетті. Хопкинсон Балдуинмен жеке жақын қарым-қатынас орнатты. 1924 жылғы наурызда Уэстминстер аббаттығындағы сайлауда Хопкинсон Либералдық партиямен келіспеген және тәуелсіз конституционалист ретінде қатысқан Уинстон Черчилльдің кандидаттығына қол қойды. Черчилль бұл жолы жеңіліске ұшырады, бірақ айырмашылық 43 дауысқа ғана жетті. 1924 жылғы жалпы сайлауда Хопкинсонға Лейбористік партия мен либералдар қарсы шықты; ол лейбористер либералдық кандидатты екі еседен астам басып озып, жеңіске жетіп қайта сайланды.
Балдуин
1926 жылдың наурыз айында Хопкинсон Комбинатталған ағылшын университеттерінде өткен қосымша сайлауда жеңіске жеткеннен кейін әкесі Альфредті ресми түрде Парламентке таныстыруға мүмкіндік алды. Оның әкесі, одан өзгеше, консерватор ретінде сайланды, бірақ Хопкинсон осы кезеңде консерваторларға сенімді дауыс берді. Жалпы ереуілден кейін ол кәсіподақтардың әрекеттерін сынады. Дегенмен, ол кәсіподақтардың өкілеттіктерін шектейтін Болдуин үкіметінің Сауда даулары туралы заңына қарсы шықты, себебі бұл реформа жасауға ниеттенген кәсіподақ мүшелеріне өз одақтарын өзгертуге, сондай-ақ қызметкерлерінің құқықтарын кеңейтуге ұмтылған жұмыс берушілерге кедергі келтіретін еді. 1920 жылдардың соңында Хопкинсон елді социализмге "және оның егіз інісі – протекционизмге" есік ашқан Дэвид Ллойд Джорджтан құтқару үшін Стенли Болдуиннің еркін сауданы жақтаушы ретінде сайлануын тіледі. Ол 1929 жылғы жалпы сайлауда консерваторлардың қолдауын алды, бірақ сайлаудың күтпеген нәтижелерінің бірі ретінде Лейбористтік партиядан бақталастық көрсеткен Герберт Гибсонға 5 029 дауыспен орынды жоғалтты. Парламенттен тыс қалғанда Хопкинсон журналдарға дәстүрден тыс ойларын жариялай берді, 1929 жылғы Уолл-стрит құлауының себебін американдықтардың импортты шектеу әрекетімен байланыстырды.
Парламентке қайта оралу
1931 жылғы жалпы сайлауда Хопкинсон өзінің орындығын қайта иеленуге тырысты, бірақ оған Консервативтік партияның ресми үміткері де, отырған Еңбек партиясының депутаты да қарсы шықты. Ол өзін Ұлттық үкіметтің қолдаушысы деп жариялады. 1929 жылы күтпеген жеңіліске ұшыраған Хопкинсон, тағы да күтпеген нәтижемен өз орындығын қайта жеңіп алды. Консервативтік үміткер үшінші орында қалды. Хопкинсон еркін сауданы және Болдуинды қолдауын жалғастырды, ал 1935 жылғы жалпы сайлауда консервативтік үміткер оның пайдасына бас тартты. Болдуин Хопкинсонға ("Қымбатты Хоппи" деген сәлеммен) былай деп жазды: "Жақсы да, жаман да күндерде, маған ең көп қажет болған сәттерде сен маған ең адал қолдау көрсеткендердің бірі болдың". Хопкинсон Еңбек партиясымен тікелей бәсекелесті, сондай-ақ Ұлттық үкіметтің ресми қолдауын алды, сайланған жағдайда Ұлттық үкіметтің талаптарын орындайтынын мәлімдеді. Ол экономикалық қиындықтарды бастан өткеріп жатқан сайлау округінде 2170 дауыспен жеңіске жетті. 1936 жылдың наурыз айында Хопкинсон ұшақ апатында жарақат алды, авиация оның ұзақ жылдар бойы жеке хоббиі болған. Уоррингтон қаласының жанында нашар ауа-райы кезінде мәжбүрлі қонғанда ұшағы аударылып кетті; әлдебір құтқарып, тік тұқымға соқтығысып, оны қыспақтамады. Өкінішке орай, ол келесі айда Кент графтығындағы Рочестер әуежайында болған екінші апатта жеңіл жарақат алды, себебі ұшағы айналып кетті. 1938 жылдың наурыз айында Хопкинсон үйінің жанында көлік соқты, және ауруханада емделуге мәжбүр болды.
Қайта қарулану және соғыс
Хопкинсонның ұшу туралы білімі, оның әсіресе Корольдік әуе күштерін қайта қаруландыруды ынталы түрде қолдауына себеп болды. 1938 жылғы 16 қарашада ол Чемберлен үкіметінің осы саладағы тиімсіз әрекеттерінің өзінің үкіметке қолдау көрсетуін жалғастыруға мүмкіндік бермейтінін мәлімдеп, парламенттік фракциядан шықты. Одан кейін жариялаған мақаласында консервативтік қауымдастықтардың «жалғаншылар мен ақылы аз адамдарды» парламенттік кандидаттар ретінде таңдамауы керек екенін айтты. Дегенмен, ол Палестина мәселесінде үкіметті қолдауын жалғастырды. Хопкинсон Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, өзінің ескертулерінің толыққанды расталатынын сезінді. Ол 60 жасында қайта әскери қызметке қабылданды, бұл жолы соғыс жарияланғаннан кейін Корольдік теңіз күштеріне қосылып, 1939 жылдан 1942 жылға дейін қызмет етті. Қызметтен болған үзілістерде ол 1940 жылғы Норвегия жөніндегі пікірсайыстардан кейін Чемберленге қарсы дауыс берді, Черчилльдің «тотал соғыс» саясатын қолдады, бірақ Министрлердің жұмысын сынау үшін Парламенттің жабық отырыстарын пайдалануға қарсы болды. 1942 жылы «New Statesman» журналының «This England» рубрикасында оның сөйлеген сөзінің бұрмаланған нұсқасы жарияланды, онда ол өзін өкіметтің бірқарауы ретінде көрсеткен. Хопкинсон оны жала жабу деп танып, сотқа берді. «The New Statesman» әрі қарай RAF қайырымдылық қорына 50 гинея көлемінде өтемақы төлеуге және Хопкинсонның сот шығындарын өтеуге келісті. Сол қате хабар «Reynolds News» газетінде де жарияланды, нәтижесінде Хопкинсон олардан 500 фунт стерлинг өтемақы алды. Соғыс аяқталуға жақын, 1944 жылғы 19 желтоқсандағы сөйлесінде Хопкинсон Әуе министрлігі мен British Overseas Airways Corporation компаниясының қатысуымен болған қаржылық тәртіпсіздіктерді жариялады. Ол Ялта конференциясының Шығыс Еуропада кеңестік ықпал аймағын қабылдауына қарсы болды.
Кейінгі өмірі
1945 жылғы жалпы сайлауда Хопкинсонға алғаш рет үш негізгі партия қарсы шықты. Ол кезде ол 60 жасқа жуып, сайлау округінде белсенді болу мүмкіндігі төмен болды, сондай-ақ Лейбористік партияны ашық сынауы сол кездің талабына сай келмеді. Ол сайлауда мандатын жоғалтып қана қоймай, дауыс беру нәтижесінде барлық үміткерлердің арасында соңғы орынды иеленді, 8% ғана дауыс алып, 12,5% болатын кепілдік сомасын жоғалтты. Хопкинсон саясаттан шығып кетті, бірақ негізінен Вестминстерде, 61-ші Сент-Джордж алаңында тұрды. Уильям Дринг салған оның портреті 1955 жылы Корольдік академияның жазғы көрмесінде көрсетілді. Хопкинсон ешқашан үйленбеген.