Кіріспе

Украиналық ақын Лина Василівна Костенко (Ліна Василівна Костенко; 19 наурыз 1930 жылы туған) – украин ақыны, журналисі, жазушысы, баспагер және бұрынғы кеңестік диссидент. Алпысыншылар поэзия қозғалысының негізін қалаушы және басшысы Костенко Украинаның ең көрнекті ақындарының бірі саналады және украин тіліндегі лирикалық поэзияны жаңартқандығымен ерекшеленеді. Костенкоға көптеген наградалар берілді, оның ішінде Киев Могила академиясының құрметті профессоры, Львов және Черновцы университеттерінің құрметті докторлары, Шевченко атындағы ұлттық сыйлық және Құрмет легионы.

Ерте өмір және мансап

Лина Васильевна Костенко Ржищевте мұғалімдер отбасында дүниеге келді. 1936 жылы оның отбасы Ржищевтен Украинаның астанасы Киевке көшіп келді, ол орта білімін сол жерде аяқтады. "Мен Киевтің Венециясында өстім" поэмасы осы оқиғаларға арналған. Орта мектепті бітіргеннен кейін Киев педагогикалық институтында, кейін Мәскеудегі Максим Горький атындағы әдебиет институтында оқыды, 1956 жылы үздік дипломмен бітірді. Украиналық эмигрант ғалым Иван Кошеливец оның жазуын социалистік реализмнен ауытқуы үшін "көре алмаған" деп атады. 1960 жылдардың басында Киев шығармашылық жастар клубының әдеби кештеріне қатысты. Бітіргеннен кейін үш өлең жинағын жариялады: 1957 жылы «Жер бетіндегі сәулелер», 1958 жылы «Желкендер», 1961 жылы «Жүрек сапарлары». Бұл өлеңдер украин оқырмандарының арасында зор танымалдыққа ие болды. Кеңес сыншылары оны идеологиялық тұрғыдан мойынсұнбауы және Коммунистік партияның талап еткен социалистік реализм қағидаларын әдейі сақтамауы үшін сынады. Кеңес үкіметі оның өлеңдерін цензуралаған кеңес билігіне бағынуға дайын болмағандықтан, оны үнсіздікке мәжбүрледі. 1968 жылы «Литературная Украина» газетінде Виачеслав Черновилге қарсы жамандауға жауап ретінде оны қорғап хаттар жазды. Содан кейін Лина Костенконың есімі көп жылдар бойы кеңес баспасөзінде еске алынбады. Ол өзінің еңбектері жарияланбайтынын білгендіктен, «қоймада» жұмыс істеді. 1973 жылы Лина Костенконы Украина Коммунистік партиясының идеология жөніндегі орталық комитетінің хатшысы Валентин Маланчук қара тізімге енгізді. Тек 1977 жылы Маланчук кеткеннен кейін «Мәңгілік өзен жағалауы» атты өлеңдер жинағы жарық көрді.