Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Джон Александр Кокберн (23 тамыз 1850 – 26 қараша 1929) Оңтүстік Австралияның премьер-министрі болды, 1889 жылғы 27 маусымнан 1890 жылғы 18 тамызға дейін қызмет етті.
Sir John Alexander Cockburn (23 August 185026 November 1929) was Premier of South Australia from 27 June 1889 to 18 August 1890.
Ерте өмір
Кокберн 1850 жылы Шотландияның Бервикшир графтығындағы Корсби қаласында фермер Томас Кокберн мен оның әйелі Изабелла (құрметті есімі Райт) отбасында дүниеге келді. 1855 жылы оның әкесі Францияда қайтыс болды, ал анасы 1867 жылы төрт баласының үшеуімен бірге Оңтүстік Австралияға көшіп кетті. Кокберн Ұлыбританияда қалды және Хайгейт мектебінде, содан кейін Лондон Корольдік колледжінде білім алды. Ол Лондон М.Д. дәрежесін бірінші сыныптық құрметпен және алтын медальмен алды. 1875 жылы Форбс Скотт Браунның қызы Сара Холдуэйге үйленді, олардың бір ұлы мен бір қызы болды. 1879 жылы Оңтүстік Австралияға көшіп, солтүстіктегі Джеймстаун қаласында жеке практикасын ашты.
Cockburn was born in Corsbie, Berwickshire, Scotland, in 1850 to Thomas Cockburn, farmer, and his wife Isabella, née Wright. His father died in France in 1855, and his mother migrated to South Australia in 1867 with three of the four children. Cockburn remained in the UK and was educated at Highgate School, and King's College London, he obtained the degree of M. D. London, with first class honours and gold medal. In 1875, he married Sarah Holdway (the daughter of Forbes Scott Brown), and they had one son and one daughter. In 1879, he emigrated to South Australia and set up practice at Jamestown in the mid North.
Саяси мансап
1878 жылы Кокберн Джеймстаун қаласының алғашқы мэрі болып сайланды. Осы қызметінде ол Оңтүстік Австралия үкіметін Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасына дейін темір жол салуға ықпал етті, мақсаты – Barrier Ranges аймағында жаңа ашылған күміс кен орындарын пайдалану еді. 1884 жыл мен 1888 жыл аралығында Кокберннің парламенттік мансабы кезінде Оңтүстік Австралия темір жолы Джеймстауннан Петербургке дейін, содан кейін шекараға дейін созылды. Бұл темір жол Silverton Tramway Company компаниясы салған трамваймен қосылды, ол Broken Hill кендерін Порт Пири портына дейін жалғады. Порт Пириде 1889 жылы қорыту зауыты салынды, бұл Broken Hill кен орындарының экономикалық пайдасын Оңтүстік Австралияға бағыттап, тиімді түрде қамтамасыз етті. 1886 жылы отар шекарасында салынған қала оның құрметіне Кокберн деп аталды. Кокберн 1884 жылы Оңтүстік Австралия заң шығару ассамблеясында Бурра округінен депутат болып сайланды және 1885 жылдан 1887 жылға дейін Білім министрі қызметін атқарды (премьер-министр Джон Даунер басшылығымен). Одан кейін ол орыннан шығып, 1887 жылдың сәуір айында Mount Barker округінен қайта сайланды және осы мандатты 11 жыл бойы сақтап қалды. 1884 жылы Кокберн мұрагерлік салымы және жер салығы сияқты прогрессивті заңдарды қабылдауға қол жеткізді, ал 1886 жылы Оңтүстік Австралия парламентінің мүшелеріне жалақы төлеуді енгізуге қатысты. 1889 жылдың 27 маусымында Кокберн премьер-министр болған алғашқы дәрігер атанды. Ол осы қызметті он төрт ай бойы атқарды, содан кейін сенімсіздік дауысынан жеңіліске ұшырап, қызметін Томас Плейфордқа қайтарды. Кейіннен ол 1893 жылдан 1898 жылдың сәуір айына дейін Кингстон үкіметінде Білім министрі және Ауыл шаруашылығы министрі болып тағайындалды. Кокберн Федерацияны жоспарлауға белсенді қатысты, 1890 жылғы Австралия Федеративтік конференциясында, 1891 жылғы Ұлттық Австралия конвенциясында және ең бастысы, 1897-1898 жылдардағы Австралия Федеративтік конвенциясында Оңтүстік Австралияны өкілдік етті. Конвенцияда ол елуге жуық делегаттың арасында ең жоғары қатысу көрсеткішін көрсетті, бірақ дауыс беруде көбінесе жеңіліске ұшырады, бұл оның фракциялық тәуелсіздігін көрсетеді.
In 1878, Cockburn was elected as the first mayor of the Corporate Town of Jamestown. In that role he lobbied the Government of South Australia to construct a railway line to the New South Wales border to tap the newly developed silver mining fields of the Barrier Ranges. Between 1884 and 1888, during Cockburn's parliamentary career, the South Australian Railways line through Jamestown to Petersburg was extended to the border to meet the tramway built by the Silverton Tramway Company, which linked the growing mines of Broken Hill to the South Australian coast at Port Pirie, where a smelter was built in 1889, effectively capturing the economic benefits of the Broken Hill mining field for South Australia. The town surveyed at the colonial border in 1886 was named Cockburn in his honour. Cockburn stood for Burra in the South Australian House of Assembly in 1884, serving as Minister of Education from 1885 to 1887 (under premier John Downer) before losing that seat and returning as member for Mount Barker, elected in April 1887 and holding that seat for 11 years. In 1884 Cockburn was able to pass progressive legislation including succession duties and land tax, and in 1886 was involved in introducing payment for members of the South Australian parliament. On 27 June 1889, Cockburn became the first doctor to become premier, a role he held for fourteen months before he lost a no confidence motion and handing back to Thomas Playford. He was Minister for Education again and Minister for Agriculture in the Kingston ministry from 1893 until April 1898. He was active in the planning of Federation, including representing South Australia at the Australasian Federal Conference of 1890, the National Australasian Convention of 1891, and, most importantly, the Australasian Federal Convention of 1897–8. At the Convention he had the equal best attendance record of the fifty or so delegates, but almost as often as not was on the losing side in its votes, reflecting in part his independence of faction.
Әйелдер сайлау құқығы
Кокберн әйелдер сайлау құқығының лигасының күресін бастапқыдан аяғына дейін қолдады және оның жиналыстарында, сондай-ақ Ұлыбританиядағы әйелдер сайлау құқығын қолдайтын ұйымдарда жиі сөз сөйледі. Ол лиганың соңғы жиналысын және сайлау құқығы берілген кезде өткен тойлық шараны жүргізді. Кокберн мен Фредерик Холдер тартыншақ премьер-министр Чарльз Кингстонды әйелдерге дауыс беру құқығын берсе, олар оған өте риза болып, дауыс беретініне көндірді. Лондонға оралғаннан кейін де ол әйелдердің сайлау құқығы үшін күресін жалғастырды, әйелімен бірге Англиядағы суфражистка қозғалысына белсенді қатысты.
Cockburn supported the Women's Suffrage League throughout their campaign and frequently spoke at its meetings, and that of women's suffrage organisations in the United Kingdom. He chaired the league's final meeting as well as its celebration event when suffrage was granted. Cockburn and Frederick Holder convinced the reluctant Premier Charles Kingston that by giving the vote to women they would be so grateful that they would vote for him. He continued to play a part in women's suffrage upon his return to London and, along with his wife, was active in the suffragette movement in England.
Кейінгі өмірі
Парламенттен кеткеннен кейін ол Оңтүстік Австралияның бас агенті болып қызмет ету үшін Англияға барды. 1901 жылы лауазымының мәртебесі төмендетілгендіктен (федерацияның нәтижесінде) отставкаға кетті, бірақ Лондонда қалып, көптеген мәселелерде Оңтүстік Австралия мен Австралияны бейресми түрде өкілдік етті. Оның 1876 жылы масондыққа қабылдануымен басталған ұзақ мансабы болды. Ол Оңтүстік Австралияның Ұлы ложасын құруға көмектесіп, оның ішінде бірнеше жоғары лауазымдарда қызмет етті. Англияға оралғаннан кейін ол Лондонда жаңа ложа құрып, Халықаралық масондық клубтың президенті болды. Масондық розенкрейцер ретінде ол эзотерикалық және философиялық тақырыптарға қызығушылық танытып, әртүрлі масондық басылымдарда осы тақырыптарды зерттейтін бірнеше ондаған мақала жариялады. Ол 1900 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде 1 қаңтарда 1900 жылы Санкт-Майкл және Санкт-Джордж орденінің кавалер-командоры (KCMG) дәрежесіне ие болды және 1900 жылғы 1 наурызда Виндзор сарайында өткен салтанатты рәсімде королева Викториядан орденін алды. 1901 жылдың тамызында Англиядағы Иерусалимнің Сент-Джон госпитальдері орденінің (KGStJ) құрметті рыцары болып тағайындалды. 1929 жылы Лондонда қайтыс болды, Австралияға ешқашан оралмады. Оның әйелі, ұлы және қызы одан кейін тірі қалды.
After resigning from parliament, he went to England to serve as Agent General for South Australia. He resigned in 1901 when the position was downgraded (due to federation), but remained in London and unofficially represented South Australia and Australia in many things. He had a long career in Freemasonry that began with his initiation in 1876. He would go on to help establish the Grand Lodge of South Australia and to serve in several high offices within it. After his return to England, he founded a new lodge in London and served as president of the International Masonic Club. As a Masonic Rosicrucian he was attracted to esoteric and philosophical subjects, and published several dozen articles exploring such themes in various Masonic periodicals. He was created Knight Commander of the Order of St Michael and St George (KCMG) in the 1900 New Year Honours list on 1 January 1900, and received the order from Queen Victoria during an investiture at Windsor Castle on 1 March 1900. He was appointed a Knight of Grace of the Order of the Hospital of St. John of Jerusalem in England (KGStJ) in August 1901. He died in London in 1929 without ever returning to Australia. His wife, son and daughter survived him.