Александр Уолкотт: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері
Alexander Wolcott
Александр Уолкотт (1758-1828) – АҚШ саяхатшысы, кеден инспекторы. Жоғарғы сот судьялығына ұсынылған, бірақ Сенат қабылдамады. Коннектикут конституциясын жасауға қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1758–1828)
American politician (1758–1828)
Александр Вулкотт (15 қыркүйек 1758 – 26 маусым 1828) – Америка Құрама Штаттарының саясаткері, кеден инспекторы және АҚШ Жоғарғы сотына ұсынылған кандидат. 1811 жылы Джеймс Мэдисон оны қайтыс болған Уильям Кушингтің орнына ұсынған, бірақ АҚШ Сенаты 9–24 дауыспен мақұлдамады. Кейін ол Коннектикут штатының конституциясын жазған 1818 жылғы конвенцияның делегаты болды.
Alexander Wolcott (September 15, 1758 – June 26, 1828) was a United States politician, customs inspector, and nominee to the Supreme Court of the United States. Nominated by James Madison in 1811, to replace the late William Cushing, he was rejected by the United States Senate by a vote of 9–24. He was later a delegate to the 1818 convention that drafted the Constitution of Connecticut.
Ерте және отбасылық өмірі
Уолкотт 15 қыркүйекте 1758 жылы Коннектикут штатының Виндзор қаласында Мэри Ричардс Уолкотттың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, сондай-ақ Александр Уолкотт, американдық революциялық соғыс кезінде патриоттарға көмек көрсеткен дәрігер болды. Оның үлкен жарты әпкесі Лидия Уолкотт Остин (1737–1820), сондай-ақ екі әпкесі – Эстер Уолкотт Трейт (1749–1841) және Элизабет Уолкотт Уолкотт (1763–1817) – және ағасы Гай Уолкотт (1763–1823) болды. Кіші Александр Уолкотт Йель колледжінде оқыды, онда ол құқық тағылымдарын оқып, 1778 жылы бітірді. Ол Массачусетс және Коннектикут штаттарында заңгерлікпен айналысты. 1785 жылы Франсис Бёрбанкқа үйленгеннен кейін, ол Коннектикут штатының Миддлтаун қаласына қоныстанды. Олардың екі ұлы мен екі қызы болды. Олардың ұлы Александр Уолкотт кіші (немесе III) (1790–1830) де Йель колледжіне оқуға түсіп, 1812 жылғы соғыс кезінде хирургтің көмекшісі болды, содан кейін Бостон және Винсенс қалаларында (Индиана штаты) жеке медициналық практика ашты, ал кейін Ұлы көлдер аймағы үшін федералды үнді агенті болды (сонымен қатар 1823 жылы үйленді), бірақ әкесі Коннектикут штатында қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Чикаго қаласында қайтыс болды.
Wolcott was born in Windsor, Connecticut, on September 15, 1758, to Mary Richards Wolcott. His father, also Alexander Wolcott, was a medical doctor who assisted the Patriot forces during the American Revolutionary War. He had an elder half sister, Lydia Wolcott Austin (1737–1820) as well as two sisters – Esther Wolcott Treat (1749–1841) and Elizabeth Wolcott Wolcott (1763–1817) – and a brother, Guy Wolcott (1763–1823). The younger Alexander Wolcott attended Yale College, where he studied law and graduated in 1778. He went on to practice law in Massachusetts and Connecticut. After marrying Frances Burbank in 1785, he settled in Middletown, Connecticut. They had two sons and two daughters. Their son, Alexander Wolcott Jr. (or III) (1790–1830), also attended Yale, became a surgeon's mate during the War of 1812 and then had a private medical practice in Boston and Vincennes, Indiana before becoming the federal Indian Agent for the Great Lakes region (as well as marry in 1823), but died in Chicago not long after his father's demise in Connecticut.
Коннектикуттағы саяси рөл
Уолкотт 1796 жылдан 1801 жылға дейін Коннектикут штатының Бас Ассамблеясында Демократиялық-республикалық партияның жетекшісі болды. 1800 жылы Коннектикут штатындағы Демократиялық-республикалық партия Томас Джефферсонның президенттік науқанына ресми түрде ұйымдастырды. Алғашқы жиналыс Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында Пирпонт Эдвардстың үйінде өтті, және Уолкотт Коннектикут штатындағы науқанды қолдаған көшбасшылардың бірі болды. 1800 жылғы президенттік сайлаудан кейін Уолкотт Коннектикут республикашыларының бірі болды, оны әкімшілік тағайындаулар бойынша кеңес алды. «Нью-Йорк газеті» оның кандидатурасын былай деп сынады: «О, құлдыраған ел! Адамгершілік, дін және Отанын сүйетіннің барлық қадірлі нәрселерінің достары үшін қаншалықты ұятты!» Уолкотттың кандидатурасына қарсылықтың екі негізгі себебі болды: кедендік инспектор ретінде даулы емес қарым-қатынас және эмбарго актілерін қатаң орындауы, сондай-ақ оның біліктілігінің жетіспеуі. Сот тәжірибесі болмағандықтан, Уолкотттың осындай маңызды сот лауазымын атқаруға білікті емес және қабілетсіз деп кеңінен сендірілді. Сонымен қатар, Уолкотт 1807 жылғы Эмбарго актісін қатаң орындағаны және қолдағаны үшін де сынға ілікті. Джефферсон басшылығымен қабылданған заң Англия, Франция және басқа елдерден АҚШ-қа тауарлардың кіруіне тыйым салды. Бұл заң саудагерлер мен фермерлердің арасында өте танымал болмады, өйткені олардың табысына елеулі зиян келтірді. Уолкотттың кандидатурасы Сенатта 1811 жылдың 4 ақпанында қабылданды. Ол үш мүшеден тұратын арнайы комиссияға жіберілді, осылайша ол 1816 жылы Сенаттың Сот комиссиясы құрылғанға дейін комиссияға жіберілген жалғыз кандидат болды. Комиссия 13 ақпанда оның кандидатурасы бойынша дауыс берді, содан кейін сол күні ол Сенатқа жіберілді, онда 9-24 дауыспен қабылданбады. Бұл Демократиялық-республикалық партияның Сенатта 28-6 көпшілігіне қарамастан болды. Уолкотттың кандидатурасы АҚШ тарихында екінші рет қабылданбады, ал оған дейін 1795 жылы Джордж Вашингтонның Бас судьялығына ұсынған Джон Ратледждің кандидатурасы қабылданбаған еді. Ол заң актісін конституцияға қайшы деп жариялаған кез келген судьяны қуғынға салуды қолдап, конвенцияда дау тудырды, бұл сот билігіне қарсы позицияны білдірді. Уолкотттың әріптесі Джон Милтон Найлс оның өлімінен кейін оны «Коннектикут штатындағы Джефферсондық саяси мектептің әкесі және негізін қалаушысы ретінде қарастыруға лайық» деп сипаттады.
Wolcott served as the Democratic Republican Party's leader in the Connecticut General Assembly from 1796 to 1801. In 1800, Democratic Republicans in Connecticut formally organized the Thomas Jefferson presidential campaign. The inaugural meeting took place at the residence of Pierpont Edwards in New Haven, Connecticut, and Wolcott was among the leaders in Connecticut who were supporters of the campaign. After the 1800 presidential election, Wolcott was one of the Connecticut Republicans that the administration consulted on appointments. The New York Gazette Advertiser decried his nomination by writing: "Oh degraded Country! How humiliating to the friends of moral virtue – of religion and of all that is dear to the lover of his Country!" Opposition to Wolcott's nomination centered on two main reasons: his strict enforcement of controversial non intercourse and embargo acts as customs inspector and his lack of qualifications. Due to lack of judicial experience, Wolcott was widely believed to be unqualified and incapable of serving in such an important judicial position. On the second point, Wolcott was criticized for his strict enforcement and support of the Embargo Act of 1807. The law, passed under Jefferson, prevented goods from England, France, and other countries, from entering the US. It was extremely unpopular among merchants and farmers whose profits were significantly harmed by the law. Wolcott's nomination was received by the Senate on February 4, 1811. It was referred to a select committee of three members, making him the only nominee referred to a committee prior to the creation of the Senate Judiciary Committee in 1816. The committee voted on his nomination on February 13, and later that day he was referred to the Senate floor, where he was rejected by a vote of 9—24. This was despite the Democratic Republican Party having a 28 to 6 majority in the Senate. Wolcott's nomination was only the second to have been rejected in US history, the one prior to it being John Rutledge's rejection in 1795 as George Washington's nominee for Chief Justice. He sparked controversy at the convention by supporting the expulsion of any judge who declared a legislative act unconstitutional, effectively taking a position in opposition to judicial review. John Milton Niles, a colleague of Wolcott, described him after his death as someone who "more than any other individual, deserves to be considered as the father and founder of the Jeffersonian school of politics [in Connecticut]."
Өлім және мұра
Уолкотт 1828 жылдың 26 маусымында қайтыс болды. Ол Миддлтаун қаласындағы Мортимер бейістігінде жерленген.
Wolcott died on June 26, 1828. He is buried in Middletown's Mortimer cemetery.