«Әкесінің атымен» (1993) – Джим Шериданның құқықтық драмасы. Гилдфорд төрттігінің адал тарихы, жалған айыпталу, сот және күрес туралы фильм. Oscar номинациясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылы Джим Шериданның түсірген фильмі.
1993 film by Jim Sheridan
the 1993 film
"Әкесінің атынан" (In the Name of the Father) – 1993 жылғы тарихи криминалдық драма, сценарийін Джим Шериданмен бірге жазған және режиссерлік еткен фильм. Ол 1974 жылы Гилдфордтағы пабқа жасалған шабуылда төрт британдық сарбаз бен бір азамат қаза болған оқиғаға негізделген, осы қылмысқа қате айыпталған "Гилдфорд төртеуінің" (Guildford Four) шын оқиғасы бойынша түсірілген. Сценарийді Терри Джордж пен Джим Шеридан 1990 жылы жарық көрген Герри Конлонның "Кінәсіздігі дәлелденді: Гилдфорд төртеуінен Герри Конлонның оқиғасы" (Proved Innocent: The Story of Gerry Conlon of the Guildford Four) атты автобиографиясынан бейімдеген. Фильм прокаттан 65 миллион доллар табыс тапты және маңызды сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. 66-шы "Оскар" марапаттау салтанатында фильм жеті номинацияға ие болды, оның ішінде "Ең үздік актер" (Дэниел Дэй-Льюис), "Ең үздік қосалқы актер" (Пит Постлэтвейт), "Ең үздік қосалқы актриса" (Эмма Томпсон), "Ең үздік режиссер" және "Ең үздік фильм" номинациялары бар.
In the Name of the Father is a 1993 biographical crime drama film co written and directed by Jim Sheridan. It is based on the true story of the Guildford Four, four people falsely convicted of the 1974 Guildford pub bombings that killed four off duty British soldiers and a civilian. The screenplay was adapted by Terry George and Jim Sheridan from the 1990 autobiography Proved Innocent: The Story of Gerry Conlon of the Guildford Four by Gerry Conlon. The film grossed $65 million at the box office and received overwhelmingly positive reviews. It was nominated for seven Oscars at the 66th Academy Awards, including Best Actor (Daniel Day Lewis), Best Supporting Actor (Pete Postlethwaite), Best Supporting Actress (Emma Thompson), Best Director, and Best Picture.
Сюжет
Белфаста британдық қауіпсіздік күштері Джерри Конлонды ИРА снайперы деп жаңылыстырып, көтеріліс басталарға дейін қуғынға алады. Джерриді әкесі Джузеппе Лондонға ИРА оған қарсы жаза шарасын қолдануына жол бермеу үшін жібереді. Бір күні кешке Джерри проститутканың пәтерінен 700 фунт стерлинг ұрлап алады. Ол досы Пол Хиллмен бірге паркте есірткі қолданып отырғанда, үйсіз ирланд Чарли Беркпен бірге Гилфордта жарылыс болады, нәтижесінде төрт демалыстағы әскери қызметкер мен бір азамат қаза табады, ал көптеген адамдар жарақат алады. Кейін Белфастқа оралған Джерриді британдық армия мен Корольдік Ольстер полициясы тұтқындап, терроризм айыбымен соттайды. Джерри Англияға жеткізіледі, онда ол және досы Пол екі басқа адаммен бірге «Гилфорд Төрттігі» деп аталады және тергеу кезінде полиция тарапынан азаптауға ұшырайды. Джерри өзінің кінәсіз екенін айтады, бірақ полиция оның әкесіне өлім жазасын төңкеріп, оны мойындауға мәжбүр етеді, кейін Конлон отбасының басқа мүшелерімен бірге тұтқындалады, олар кейін «Магуайр Жетілігі» деп аталады. Сотта Джерридің адвокаты полиция тергеуіндегі көптеген қайшылықтарға назар аударса да, ол және Гилфорд Төрттігінің қалғандары өмір бойына бас бостандығынан айырылады. Түрмеде Джерри мен Джузеппеге жаңа тұтқын Джо МакЭндрю келіп, бомбалаудың нағыз қылмыскері өзі екенін және бұл туралы полицияға мойындағанын айтады. Полиция өзінің беделін сақтау үшін бұл жаңа ақпаратты жасырады. Джерри бастапқыда Джоға жылы сезіммен қарайды, бірақ Джо көтеріліс кезінде жек көретін түрме күзетшісін өртеп жібергеннен кейін пікірі өзгереді. Кейін Джузеппе қамауда қайтыс болады, ал Джерри әкесінің әділет іздеу науқанын жалғастырады. Джузеппенің ісін Джузеппе атынан терген адвокаты Гарет Пирс Джерридің бастапқы алибиіне қатысты маңызды дәлелдерді табады, оған «Қорғауға көрсетілмеуі керек» деген жазба қоса берілген. Чарли Берктің соттағы куәлігі арқасында Джерри және қалғандары толық ақталды. Фильм ақталғандардың қазіргі өмірімен аяқталады, сондай-ақ істі терген полиция қызметкерлері ешқандай қылмыс жасағаны үшін жазаланбағаны айтылады. Гилфордтағы жарылыстың нағыз қылмыскерлері әлі де қылмыс жасағаны үшін айыпталған жоқ.
In Belfast, Gerry Conlon is mistaken as an IRA sniper by British security forces and pursued until a riot breaks out. Gerry is sent to London by his father Giuseppe to dissuade an IRA reprisal against him. One evening, Gerry burgles a prostitute's flat and steals £700. While he is taking drugs in a park with his friend Paul Hill, alongside homeless Irishman Charlie Burke, an explosion in Guildford occurs, killing four off duty soldiers plus a civilian as well as injuring many others. Returning to Belfast sometime later, Gerry is captured by the British Army and Royal Ulster Constabulary and arrested on terrorism charges. Gerry is flown to England, where he and his friend Paul together with two others are dubbed the Guildford Four and are subjected to police torture as part of their interrogation. Gerry maintains his innocence, but signs a confession after the police threaten to kill his father, who is later arrested along with other members of the Conlon family, later dubbed the Maguire Seven. At his trial, although Gerry's defence points out numerous inconsistencies in the police investigation, he, along with the rest of the Guildford Four, is sentenced to life imprisonment. During their time in prison Gerry and Giuseppe are approached by new inmate Joe McAndrew, who informs them that he was the real perpetrator of the bombing and had confessed this to the police. The police, in order to save face, withheld this new information. Though Gerry warms to Joe, his opinion changes when Joe sets a hated prison guard on fire during a riot. Giuseppe later dies in custody, leaving Gerry to take over his father's campaign for justice. Giuseppe's lawyer Gareth Peirce, who had been investigating the case on Giuseppe's behalf, discovers vital evidence related to Gerry's original alibi with a note attached that reads: "Not to be shown to the defence." Through a statement made by Charlie Burke, at a court appeal, it totally exonerates Gerry and the rest. The film ends with the current activities of the wrongly accused being given, and also by stating that the police who investigated the case were never prosecuted for any wrongdoing. The real perpetrators of the Guildford Bombing have not been charged with the crime.
Өндіріс
Джерри Конлон рөліне дайындалу үшін Дэй Льюис салмағынан көп жоғалтты. Конлонның сол кездегі ойлары мен сезімдерін түсіну үшін Дэй Льюис үш күн мен үш түн түрме жасынында өткізді. Оған ұйықтауға мүмкіндік бермей, қараңғылар тобы түн бойы әр он минут сайын қақпаға қалайы кеселермен соғып тұрды, содан кейін үш түрлі топтағы нағыз Арнайы бөлім қызметкерлері тоғыз сағат бойы тексерді. Ол сондай-ақ, түсірілім тобынан өзіне суық су шашуды және оған ауыз тиюді талап етті. Ол Белфаст акцентін түсірілім алаңында да, одан тыс жерде де сақтап жүрді. Дэй Льюис бір сұхбатында осының бәрін «әйтпесе, қалай түсінемін, күнәсіз адам қалай мойындауға қол қойып, өзінің өмірін жоя алады» деп түсіндірді.
To prepare for the role of Gerry Conlon, Day Lewis lost over in weight. To gain an insight into Conlon's thoughts and feelings at the time, Day Lewis also spent three days and nights in a jail cell. He was prevented from sleeping by a group of thugs, who would bang on the door every ten minutes with tin cups through the night, then he was interrogated by three different teams of real Special Branch officers for nine hours. He would also insist that crew members throw cold water at him and verbally abuse him. He also kept his Belfast accent on and off set. Day Lewis has stated in an interview that he went through all this because otherwise "How could I understand how an innocent man could sign that confession and destroy his own life."
Қабылдау
Фильм көптеген сыншылардан өте жағымды пікірлер алды. Rotten Tomatoes сайтындағы пікірлер жинағы 49 пікірге негізделген 94% балл берді, орташа бағасы 7.80/10. Сайттың консенсусы былай дейді: "Ата атынан" фильмі құлықты және ұқыпты бақылаумен, фактілік қателікке байланысты әділдіктің жоғалтылуынан қозғалысқа толы драманы көрсетеді, бұған актерлердің керемет ойыны мен режиссер Джим Шериданның гуманистік көзқарасы көмектеседі". Metacritic сайтында фильмге 16 пікір негізінде 100 баллдан 84 балл берілді, бұл "көпшіліктің мақұлдауы" екенін көрсетеді. CinemaScore сауалнамасы бойынша көрермендер фильмге A+–ден F–ге дейінгі шкала бойынша "A" бағасын берді. Фильм Ирландиядағы ең табысты екінші фильм болды ("Жура Паркінен" кейін), сондай-ақ ең табысты ирланд фильмі атанды, 1991 жылы "The Commitments" фильмі орнатқан рекордты бұзып, IR£2.91 миллион ($4.5 миллион) табыс тапты.
The film received very positive reviews from most critics. The review aggregator website Rotten Tomatoes gave the film a score of 94% based on 49 reviews, with an average rating of 7.80/10. The site's consensus states: "Impassioned and meticulously observed, In the Name of the Father mines rousing drama from a factual miscarriage of justice, aided by scorching performances and director Jim Sheridan's humanist focus." On Metacritic, the film has a score of 84 out of 100 based on 16 reviews indicating "universal acclaim". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "A" on an A+ to F scale. The film was the second highest grossing ever in Ireland (behind Jurassic Park), and the highest grossing Irish film, beating the record set by The Commitments in 1991, with a gross of IR£2.91 million ($4.5 million).
Дау
Шығарылғаннан кейін фильм кейбір тарихи қателіктері мен оқиғаның бір бөліктерін қиялдап жазуы себепті дау тудырды. Джим Шеридан өзінің шешімдерін қорғауға мәжбүр болды. 2003 жылы ол былай деді: "Мені 'Әкесінің атымен' фильмінде жалған айтуда айыптады, бірақ нағыз жалған – бұл фильм Гилфорд төрттігі туралы дейтін, ал шындығында ол зорлық-зомбылыққа жол бермейтін әке туралы еді". Фильмде Джерри мен оның әкесі Джузеппе (титрлерде аты «Гизеппе» деп қате жазылған) бір камерада отырады, бірақ мұндай жағдай болған емес; олар көбінесе бөлек түрмелерде сақталды. Гилфордтағы жарылысқа нақты кінәлілер – ИРА-ның Балкомб-стрит тобы болды. Олар сотта Джо МакЭндрюдің ойдан шығарылған кейіпкері емес, Гилфорд пен Вулвичтегі жарылыстарды мойындады. Гарет Пирс қатысқан сот залдарындағы көріністер де жазылған оқиғалардан және қабылданған ағылшын құқығынан айтарлықтай алшақтығы үшін сыналып, бағаланды, себебі ол адвокат емес, прокурор болғандықтан сол кезде сотқа қатыса алмайтын еді. Сонымен қатар, Пирс Джузеппе Конлонды қорғамады. Тергеуші журналист Дэвид Паллистер: «LA Law фильмінен тікелей алынған сот көріністеріндегі көптеген абсурдтықтарды кешіруге болмайды» деп жазды. 1994 жылы радио сұхбатында Энн Магуайр, күйеуі, ағасы және екі кішкентай ұлымен бірге немере інісі Джерри Конлон мен Пол Хиллдің жалған көрсетулерінен түрмеге түскен «Магуайр жетілігінің» мүшесі, оларды теріс айыптағандары үшін оларға деген ашу-ызасын және ащылығын, сондай-ақ фильмнің Конлонды батыр ретінде көрсетуіне деген наразылығын білдірді. (Ол және оның отбасы 1991 жылы британ үкіметімен толық ақталды.) Ол сондай-ақ режиссер Джим Шериданды оған немесе оның отбасына оқиғаның екінші жағын білу үшін ешқашан хабарласқан жоқ деп сынады және фильмдегі қателіктерді, соның ішінде Конлон мен Хиллдің қамауға алынғанға дейін онымен кездесетін көріністі қатты сынады, өйткені Хилл ешқашан оның үйіне келмегенін қатаң түрде мәлімдеді – бұл сотта оның қорғанысындағы маңызды мәселе болды.
Upon its release, the film proved controversial for some historical inaccuracies and for fictionalising parts of the story. Jim Sheridan was forced to defend his choices. In 2003, he stated: "I was accused of lying in In the Name of the Father, but the real lie was saying it was a film about the Guildford Four when really it was about a non violent parent." In the film Gerry and his father Giuseppe (in the closing credits, the name is misspelled "Guiseppe") share a cell, but this never took place; they were usually kept in separate prisons. The real perpetrators of the Guildford pub bombings were the IRA's Balcombe Street Gang, who admitted to the Guildford and Woolwich bombings during their trials, rather than the fictional character of Joe McAndrew. The courtroom scenes featuring Gareth Peirce were also heavily criticised as clearly straying from recorded events and established English legal practices since, as a solicitor and not a barrister, she would not have been able to appear in court at the time. Furthermore, Peirce did not represent Giuseppe Conlon. Investigative journalist David Pallister wrote: "The myriad absurdities in the court scenes, straight out of LA Law, are inexcusable." In a 1994 radio interview, Anne Maguire, a member of The Maguire Seven who, along with her husband, brother and two young sons, went to prison because of the false confessions of her nephew Gerry Conlon and Paul Hill, revealed her lingering anger and bitterness at the pair for wrongly incriminating them, as well as her dismay at the film for, in her view, depicting Conlon as a hero. (She and her family were all officially exonerated by the British government in 1991.) She also criticized director Jim Sheridan for, as she claims, never reaching out to her or her family for their side of the story, and sharply castigated the film for alleged inaccuracies, including a scene showing Conlon and Hill visiting her prior to their arrests, as she adamantly maintains that Hill never once set foot in her home a key point in her defense at trial.