Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы ортағасырлық қамалдың қираған қалдығы Реусенштейн қамалы (Ruine Reußenstein: the Reußenstein Ruin) – Германиядағы ортағасырлық қамалдың қираған қалдығы. Ол теңіз деңгейінен жоғары орналасып, Баден-Вюртемберг штатындағы Нейдлинген қаласын көріп тұрады.
Ruined medieval fortress in Germany
Reussenstein Castle (Ruine Reußenstein: the Reussenstein Ruin) is ruins of a medieval fortress in Germany. It is situated above sea level overlooking Neidlingen in Baden Württemberg, Germany.
Тарих
Қала 1270 жылы Нейдлинген аңғарынан Швабия Альбінің жалғыз өткелін бақылау үшін Тек герцогтарының министрлік қамалы ретінде салынған. Кирххайм Штайнның рыцарі Диетох 1301 жылдан бастап қамалды басқарды. Оның ұлы оны өз туыстары Конрад пен Генрих Рюсске сатты. 1371 жылы осы отбасының атымен қамал Реусенштейн деп аталды. Келесі 50 жылда қамал 11 түрлі иесіне өтті, соның ішінде 1381 жылы Вюртемберг герцогтары да болды. 1441 жылы Хелфенштейн графтары иелік етті. Қамалда соңғы болып Людвиг Хельферих Реусенштейн тұрды. 1550 жылы Хельфенштейндер әулетінің тарихы аяқталғаннан кейін, қамал қараусыз қалды және құлдырап бастады. 1752 жылы Бавария сотының меншігіне өтті, бірақ 1806 жылы Вюртемберг мемлекетіне тиесілі болды. 1835 жылы Вюртемберг патшасы I Вильгельм қамалды өз адъютанты полковник фон Флейшманға сыйлады. 1846 жылы Германиядағы соңғы сілеусін осы қираған жерлерде ауланды. 1862 жылы Вюртемберг патшалық мүлік кеңсесі қамалдың басқаруын өз қолына алды, ол 1964 жылға дейін Вюртембергтің бұрынғы патша отбасының меншігінде болды. 1965-1966 жылдары қамал Баден-Вюртемберг тарихи ескерткіштер департаментінің бақылауымен, қазір Эслинген округінің құрамына кіретін Нюртинген округі тарапынан қалпына келтірілді.
The castle was built in 1270 as a ministerial castle of the Dukes of Teck in order to watch the only pass into the Swabian Alb from the Neidlingen valley. The knight Diethoh of Kirchheim Stein was the first known castellan, from approximately 1301. His son sold it to his cousins, Konrad and Heinrich Reuss. The castle was named Reussenstein after this family in 1371. In the following 50 years, the castle passed through 11 different owners, including the Dukes of Württemberg in 1381. In 1441, the Counts of Helfenstein took possession. The last to live in the castle was Ludwig Helferich of Reussenstein. With the end of the Helfensteins in 1550, the castle became uninhabited and fell into disrepair. In 1752, it was acquired by the Bavarian Court, but in 1806 became the property of the State of Württemberg. In 1835 King William I of Württemberg gave the castle to his adjutant Colonel von Fleischmann. In 1846, the last lynx in Germany was hunted in these ruins. In 1862, the Württemberg royal estates office took over the administration of the castle, which remained in the possession of the former royal family of Württemberg until 1964. Throughout 1965–1966 the castle was restored by the district of Nürtingen, now included in the district of Esslingen, under the supervision of the Baden Württemberg Historical Monuments Department.
Аңыз
Қамалдың пайда болуы туралы аңызды Вильгельм Хауф жазған. Аңызға сәйкес, қамалға қарсы жағындағы үңгірде тұрған алып адам негіз салған. Құрылыс орнына жету үшін алып адам тек бір алып қадаммен аңғарды кесіп өтуі керек еді. Бірақ ол жеткілікті қашықтыққа баспады, аяғы батпақты аңғар төңірегіне сіңіп қалды. Ол аяғын тартып алғанда, ізінен бұлақ атып, Линдах өзені пайда болды. Кейін қамалдың құрылысы аяқталды, бір соңғы шегеден басқа. Алайда, ешбір шебер осы соңғы шегені сонша биіктікте қағуға батыл бармады. Нейдлинген аңғарынан келген бір жас шебер ғана осыны сынап көруге батылдық танытты. Алып жас жігітті терезеден ұстап, тұңғиық үстінде жұмысын аяқтағанша ұстады. Ал шеберге байлық сыйланып, сонымен қатар үй салушының қызына үйленуге рұхсат берілді.
A legend about the origins of the castle was written by Wilhelm Hauff. The legend states that the castle was founded by a giant who had lived in a cave on the opposite side of the valley. In order to arrive at the building site, the giant only had to cross the valley with one large step. However, he did not step far enough and was left with a foot stuck in the marshy valley floor. When he pulled his foot out again, a spring rose from the footprint, which created the Lindach river. Later, the castle was finished, except for one last nail. However, none of the craftsman dared to hammer in this final nail at such a height. There was only one young craftsman from the Neidlingen valley who dared to try. The giant held the young man to the window over the abyss, until he had finished the work. The craftsman was rewarded with riches and with the hand of the master builder's daughter in marriage.