Лорх, Германия: Кішкентай қала, Баден-Вюртемберг аймағында, Ремс өзені бойында орналасқан. Табиғи саябақтар мен серуен жолдарына жақын. Жақсы орналасқан!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лорх – Германияның Баден-Вюртемберг жерінде, Осталбкрейс ауданындағы шағын қала. Ол Ремс өзенінің жанында, Швабиш-Гмүнд қаласынан батысқа қарай 8 шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл Ост-Вюртемберг аймағының бір бөлігі.
Place in Baden Württemberg, Germany
Lorch is a small town in the Ostalbkreis district, in Baden Württemberg, Germany, by the river Rems, 8 kilometers west of Schwäbisch Gmünd. It is a part of the Ostwürttemberg region.
География
Лорх Ремс өзенінің аңғарында, оның саласы – Неккар өзенінің жанында, шығысында Швабиш Гмүнд, батысында Шорндорф, солтүстігінде Швабия Франкония Орманы және оңтүстігінде Швабия Альпімен орналасқан. Лорх Швабия Франкония Орманы табиғи паркінің құрамына кіреді және Швабия Альп қауымдастығының Лаймс жаяу жолының (HW 6) бойында жатыр. Швабиш Гмүндтан басқа, қала солтүстікке қарай Альфдорф муниципалитетімен, оңтүстікке қарай Весшенбюрен және Бёртинген муниципалитеттерімен, ал батысқа қарай Плюдерхаузен муниципалитетімен шектеседі. Лорх, бұрынғы тәуелсіз Вальдхаузен муниципалитетімен бірге, Лорхтың өзінен басқа 35 шағын елді мекен, ауыл және шаруа қожалықтарын қамтиды. 1971 жылғы 31 желтоқсанда белгіленген шекараларға сәйкес, Лорх, Вайлер Брук, Клотценхоф, Мецельхоф, Оберкирнек, Шнеллхофле, Штаубен және Унтеркирнек, Хетценхоф, Майерхоф им Ремсталь, Рейхенхоф, Сэгринхоф, Шафхаус, Швефелхютте, Трудельхофле және Зигельхютте шаруашылықтарының жерлері, сондай-ақ Бруккер Сагмюле, Эденхоф, Гётценмюле, Хоенлинде, Холленхоф, Клостер Лорх, Муклензе, Зеемюле, Вахтхаус және Уокерсбахер Талы – Лорх қаласының аумағын құрайды. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, Лорх 5 ауданға бөлінген: Кирнек (396 тұрғын), Лорх (6492 тұрғын), Раттенхарц (251 тұрғын), Вальдхаузен (2698 тұрғын) және Вейтмарс (1030 тұрғын).
Lorch lies in a valley of the river Rems, a tributary of the river Neckar, with Schwäbisch Gmünd to its east, Schorndorf to its west, the Swabian Franconian Forest to its north and the Swabian Alps to its south. Lorch is part of the Swabian Franconian Forest Nature Park and is located at the Limes hiking route (HW 6) of the Swabian Alp Association. In addition to Schwäbisch Gmünd, the town also borders the municipality of Alfdorf to the north, the municipalities of Wäschenbeuren and Börtlingen to the south as well as the municipality of Plüderhausen to the west. Lorch, with the formerly independent municipality of Waldhausen, encompasses 35 hamlets, villages and farms in addition to Lorch itself. In accordance with the borders drawn at the 31st of December 1971, Lorch, the Weiler Bruck, Klotzenhof, Metzelhof, Oberkirneck, Schnellhöfle, Stauben and Unterkirneck, the farmlands of Hetzenhof, Maierhof im Remstal, Reichenhof, Sägreinhof, Schafhaus, Schwefelhütte, Trudelhöfle and Ziegelhütte as well as the Brucker Sägmühle, Edenhof, Götzenmühle, Hohenlinde, Hollenhof, Kloster Lorch, Muckensee, Seemühle, Wachthaus and the Walkersbacher Tal make up the territory of the Town Lorch. As of 2012, Lorch has been divided into 5 boroughs: Kirneck (396 inhabitants), Lorch (6492 inhabitants), Rattenharz (251 inhabitants), Waldhausen (2698 inhabitants) and Weitmars (1030 inhabitants).
Тарих
Рим дәуірінде ол Герман Лимесінде маңызды байланыс қызметін атқарды. Лорхтағы монастырь 1102 жылы Швабиялық Фредерик I құрған.
During the Roman Era, it served as a vital link in the Limes Germanicus. The monastery at Lorch was founded by Frederick I of Swabia in 1102.
Рим дәуірі
Рим империясы өз бақылау аясын Альп тауларының солтүстігіне дейін кеңейтті. 15 жылы император Августтың қол астында қазіргі Швейцария, Оңтүстік Германия және Австрия шекараларына дейін. Олар 100 жылдан кейін Дунай және Рейн өзендерінен өтіп, қазіргі Лорх аумағын қамтитын "Декумтаенланд" деп аталатын жерді бағындырды. Келесі онжылдықтарда бұл жаңа шекара нығайтылды және қатаң күзетілетін аймаққа айналды, нәтижесінде Жоғарғы германдық-ретийлік Лайм құрылды. Жаңа Лайм желілері қазіргі Лорх және Швабиш Гмүнд арасындағы "Лименскни" ("Лайм тізесі") деп аталатын жерде қиылысты. Император Антонин Пийдің (138-161 жж.) тұсында Лорх бекінісі Лаймды қорғау үшін когорттық бекініс ретінде салынды. Бұл бекініс осы Лаймның ең оңтүстік бекінісі болды, шығысында Ретийлік Лайм орналасқан. Оның орталығы қазіргі қаладағы протестант шіркеуінің ауласында орналасқан, ал қабырғалары шамамен 150-160 метрге созылған. Ең үлкен нүктесінде шамамен бір шақырымға созылатын азаматтық елді мекен (викус) Рим артериялық жолы арқылы Ремсталь арқылы өтетін бекініспен байланысты болды. Содан бері монастырь қаланың өміріне үстемдік етті. Конрад III әулетінің қалдықтарын, әлі жергілікті зиратта жерленген күйінде, монастырьға көшірді. 12 ғасырда қала түрлі құжаттарда Лорхия және Лорке аттарымен, сондай-ақ латынша Лауреакс, ал монастырь Лауреакм монастериум деп аталады. Отыз жылдық соғыс жергілікті халқының үштен екі бөлігін құртты. Келесі онжылдықтарда қарқынды қайта құру басталды және 1660 жылы қала соғысқа дейін жоғалтқан екі жәрмеңке өткізу құқығын қайта алды. 1810 жылдан 1819 жылға дейін Лорх "Оберамттың" кеңсесі болды, содан кейін ол Велцхаймға көшірілді. 1831 және 1832 жылдары қала тағы екі базарға рұқсат алды. Сонымен қатар, өнеркәсіптік кәсіпорындар құрылды, олардың ішінде 1876 жылы құрылған "Gebrüder Daiber" макарон фабрикасы болды, онда 1904 жылы 125 адам жұмыс істеді, бұл оны жергілікті ең ірі жұмыс берушіге айналдырды. 1893 жылы ол Лорхта электр энергиясын пайдаланған алғашқы компания болды, оны өзі өндірді және айналасындағы жеке үйлерге жеткізді. Бұл нәтижелердің себебі, бірнеше жыл бұрын өрт салдарынан жабылып қалған, қаланың ең ірі жұмыс берушісі болып қала беретін Дайбер фабрикасының салдарынан туындаған жоғары жұмыссыздық деңгейі болуы мүмкін. Жергілікті НСДАП тобының негізін қалаушыларының ешқайсысы фабрика қызметкері болған жоқ, бірақ жергілікті партия орта таптық отбасылардың қолдауымен, жергілікті марка сатушы Германн Э. Зигердің басшылығымен дамыды. Глихшлюнгтің нәтижесінде қауымдық кеңестегі адамдардың саны 16-дан 10-ға дейін азайтылды. Жаңа кеңестің алғашқы отырысында бірнеше көшеге Пауль фон Гинденбург, Адольф Гитлер және Вильгельм Мурр есімдері берілді. 1934 жылдың мамырына қарай НСДАП өз партиясымен келіспейтін барлық кеңес мүшелерін кеңселерінен қуғынға түсірді. 19 сәуірде 1945 жылы АҚШ армиясының 44-ші жаяу әскер дивизиясы Лорхқа солтүстіктен кірді. Қала әкімінің және жергілікті НС элитасының араласуымен, жоспарланған Volkssturm қорғанысын болдырмау арқасында, американдықтар Лорх монастырында ақ тумен күшті қарсылық көрмеді. Екінші дүниежүзілік соғыста Лорх және оның айналасындағы аймақта барлығы 256 адам қаза тапты, ал тағы 64 адам із-түзсіз жоғалып кетті.
The Roman Empire expanded its sphere of control to the north of the Alps into the borders of modern day Switzerland, southern Germany and Austria under Emperor Augustus in the year 15 B. C. When they advanced past the Danube and Rhine rivers about 100 years later, they took control of the so called "Dekumtaenland," which included the territory of modern day Lorch. Over the following decades, this new border was secured and became a heavily guarded area, resulting in the creation of the Upper Germanic Rhaetian Limes. The new Limes lines met in what is called a "Limensknie" ('Limens knee') between modern day Lorch and Schwäbisch Gmünd. During the reign of Emperor Antoninus Pius (138 161 A. D.), the fort of Lorch was established as a cohort fort in order to secure the Limes. This fort was the southernmost fort of this Limes with the Rhaetian Limes to its east. Its centre was located in what is now the yard of the town's Protestant church and its sides were approximately 150 to 160 meters long. A civilian settlement (vicus), which stretched on for about one kilometre at its largest point, was connected to the fort along the Roman arterial road running through the Remstal. From then on, the monastery dominated the goings ons of the town. Conrad III eventually had his ancestors' remains, still buried at the local graveyard, relocated to the monastery. During the 12th century, the town is mentioned in various documents under the name of both Lorchia and Lorche, as well as the Latin Laureacus, with the monastery referred to as Laureacum monasterium. The Thirty Years' War reduced the local population by two thirds. During the following decades a lively reconstruction began and in 1660 the city regained its right to hold two fairs, which it had lost prior to the war. From 1810 to 1819 Lorch was the registered office of an "Oberamt", which was then transferred to Welzheim. In 1831 and 1832 the town received permission for another two markets. At the same time, industrial enterprises were founded, amongst them the pasta factory "Gebrüder Daiber", founded in 1876, which by 1904 employed 125 people, making it the most important local employer. In 1893 it also became the first company in Lorch to make use of electricity, which it generated itself and which was passed on to the surrounding private homes. A possible reason for these results is the high unemployment rate, caused by the Daiber factory, still the city's largest employer, closing down due to a fire a few years prior. None of the local NSDAP group's founders was an employee, however, the local party being carried by middle class families, under the Ortsgruppenleiter Hermann E. Sieger, a local stamp salesman. As a result of the Gleichschaltung, the number of people on the community council was reduced from 16 to 10. During the new council's first session, several streets were renamed after Paul von Hindenburg, Adolf Hitler and Wilhelm Murr. By May 1934, the NSDAP had successfully driven all remaining council members not with their party out of their offices. The 44th infantry division of the US Army marched into Lorch from the north on 19 April 1945. Thanks to the mayor, in co operation with the local NS elite, preventing the planned defense through the Volkssturm from occurring, the Americans were greeted with a white flag at the Lorch monastery. In total, Lorch and its surrounding area lost 256 people due to World War Two, with 64 more remaining missing.
Соғыстан кейінгі кезең
1945 жылдың 17 желтоқсанында 1910 жылдан бері қала басшысы қызметін атқарып келген Вильгельм Шеуфеле оккупациялық әскерлер тарапынан қызметтен алынып, оның орнына Тео Лаудер тағайындалды. 1946 жылдың сәуірінде жаңа қауымдастық кеңесі сайлаған Ото Барейс қызметке келгенге дейін ол қызметін жалғастырды. 1945 және 1946 жылдары Лорх қаласына көптеген босқындар қоныстандырылды, 1946 жылдың көктемінде олардың саны 650 адамды құрады. 1972 жылдың 1 қаңтарында Лорх Вальдхаузен муниципалитетімен біріктіріліп, қазіргі шекарасын алды.
On 17 December 1945, the former mayor Wilhelm Scheufele, who had held the office since 1910, was dismissed by the occupying forces and replaced with Theo Lauder until Otto Bareiß took over the position in April 1946, having been elected by the new community council. 1945 and 1946 also saw a large number of refugees being relocated to Lorch, with a total of 650 people being counted in spring 1946. On 1 January 1972, Lorch received its current borders after being merged with the municipality of Waldhausen.
Дін
Реформациядан бері Лорх көбінесе протестантты болып келді және қазіргі уақытта Лорх, Вальдхаузен және Вейтмарс қалаларында үш евангелистік қауым бар. Бұлардан өзге, Лорх пен Вальдхаузенде екі рим-католик қауымы, сондай-ақ 2008 жылы Лорх және Вальдхаузеннің жаңа апостолдық қауымдары біріктіріліп, құрылған жаңа апостолдық қауым да бар.
Since the Reformation, Lorch has been predominantly Protestant and there are currently three evangelical communities, those of Lorch, Waldhausen and Weitmars. In addition to these, there are two Roman Catholic communities, those of Lorch and Waldhausen, as well as a new apostolic community, which was formed after the new apostolic communities of Lorch and Waldhausen were merged in 2008.
Саясат
Arbeitskreis Ökologie und Umwelt (AKÖ) – жергілікті кеңес құрған, азаматтардан тұратын орган, ол жергілікті кеңеске экологиялық мәселелер бойынша кеңес береді және қоғамның экологиялық санасын арттыру мақсатында жұмыс істейді. Ол алғаш рет 1990 жылғы 22 маусымда өтті және содан бері 2010 жылғы маусым айына дейін 81 рет кездесті.
The Arbeitskreis Ökologie und Umwelt (AKÖ) is a body set up by the local council and consisting of citizens, which advises the local council on ecological issues and is intended to promote public environmental awareness. It met for the first time on 22 June 1990 and has held 81 meetings since then until June 2010.
Қалқасы
Гербтің сипаттамасы: "Бөлген қалқанда алдыңғы жағында алтын түсті қара бас әріп L, артқы жағында қара түсті алтын арыстан бейнеленген. L әрпі 15 ғасырдан бері Болғау мөрінде кездеседі. Шағылысқан түстердегі Штауфер арыстаны қаланың Штауфер өлкесімен байланысын еске салу мақсатында қолданылған. Герб 1934 жылы бекітілді [24]."
The blazoning of the coat of arms reads: "In split shield in front in gold the black capital letter L, behind in black a golden lion. The letter L has been in the seal of the Blur since the 15th century. The Staufer lion in confused colors is intended to remind the town of its affiliation to the Staufer heartland. The coat of arms was introduced in 1934 [24].
Қауымдастықтағы қалалар
Ортақ Штауфер тарихына байланысты Ория (Апулия) қаласы 1972 жылдан бері Лорх қаласымен бауырласып келеді. Орияның ту көтерушілері әйгілі, және олар кейде Лорхтағы ірі шараларда да көрінеді. Австрияның Штирия аймағындағы Афленцпен достық байланыс бар.
Due to the common Staufer past, the town of Oria (Apulia) has been a twin town of Lorch since 1972. The flag wavers of Oria became famous, which also occasionally appear at larger events in Lorch. There are friendly relations with Aflenz in Austrian Styria.
Ғимараттар
Негізгі көрікті орын – Клостербергтегі Лорх монастыры. Монастырьдің бас үйінде 100 м² көлемді дөңгелек сурет Стауфер әулетінің тарихын көрсетеді. Бұл 2002 жылы аяқталған Лорх суретшісі Ханс Клосс жасаған туынды. Монастырь ғимараттарының қасында римдік ағаш күзет мұнарасының көшірмесі Жоғарғы Германияның Раетия Лимесінің бағытын еске салады. Бұл жерге жақын Римнің Жоғарғы Германия және Ретия провинцияларының шекарасы орналасқан. Күзет мұнарасының көшірмесі түпнұсқасына сай келмейді, сондықтан тек тас күзет мұнаралары ғана Майнның оңтүстігіндегі Лимес бөлімдерінде кездеседі. Әдетте кіреберіс бірінші қабатта болып, баспалдақпен көтерілуге болатын. Мұнда көрсетілген блоктан салу әдісі римдік ағаш құрылыстары үшін ерекше емес еді. Бүгінгі Элизабетенбергтің үстінде, Вальдхаузен ауданында, Стауферлерге қызмет ететін сарай болған. Қазіргі заманғы архитектурада салынған Әулие Конрад католик шіркеуі 1961 жылдың қараша айында киеленді. Бұрынғы шіркеу 1910 жылдан бері бар еді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін католиктердің көптеп келуіне байланысты тым кішкентай болып қалды [25]. 18 шілдеде 1892 жылы ашылған Шиллер алаңындағы мектеп ғимаратында қыздар мен ұлдарға арналған бөлек жартылары болған. Бүгінде оның бір бөлігі қоғамдық орталық, ал екінші бөлігі – қалыбына келтірілген кітапхана болып табылады. Шиллер үйі ақын Фридрих Шиллердің 1764 жылдан 1766 жылға дейін Лорхта бала кезінде тұрған үйі деп дұрыс емес есептеледі.
The main attraction is the Lorch Monastery on the Klosterberg. In the chapter house of the monastery a 100 m2 large round picture shows the history of the Staufer dynasty. It is a work of the Lorch artist Hans Kloss, completed in 2002. Next to the monastery buildings, a replica of a Roman wooden watchtower reminds us of the course of the Upper German Raetian Limes. Very close by was the border between the Roman provinces of Upper Germania and Rhaetia. The replica of the watchtower is not true to the original, so only stone watchtowers are vouched for at all Limes sections south of the Main. Usually the entrance was on the first floor and could be reached by a ladder. The block construction method shown here was untypical for Roman wooden buildings. At today's Elisabethenberg above the Waldhausen district there was a castle of Staufer servants. The Catholic Church St. Konrad, built in modern architecture, was consecrated in November 1961. A predecessor church had existed since 1910, but it had become too small due to the influx of Catholics after the Second World War [25]. The school building at Schillerplatz, inaugurated on 18 July 1892, had separate halves of the building for girls and boys. Today, one part serves as a community centre and one part as a public library. The Schillerhaus is erroneously considered to be the house where the poet Friedrich Schiller lived as a child in Lorch from 1764 to 1766.
Әлемдік мәдени мұра
2005 жылдың 15 шілдесінен бастап, Lorch-тағы Limes Knee-мен бірге Жоғарғы германдық-ретиялық Лимес ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне енді.
Since 15 July 2005, the Upper Germanic Rhaetian Limes with the Limes Knee in Lorch has been a UNESCO World Heritage Site.
Ремстал бақ көрмесінің 2019 ж.
2019 жылғы Remstal Garden Show кезінде ақ жамылғымен "Luginsland" 2019 жылдың 10 мамырынан 20 қазанына дейін Ремс аңғарында Баден-Вюртемберг штатының экологиялық жобасы өтті, оған Лорх қаласы да қатысты. Бұл Remstal Garden Show 2019 – жыл сайынғы мемлекеттік бау-бақша көрмелерімен ауысатын "кішкентай" бау-бақша көрмелерінің бірі. Осыған орай, Ремс өзенінің жағасы, Гетценбахтың құйылатын жері "Ремс бағы" ретінде жобаланды. Ағыс бойында, Вальдхаузенге жақын жерде, Ремс өзені бастауынан сағасына дейінгі жолының жартысын мекендейтін орын 2018 жылдан бері тас монолит және тас шеңбермен "Ремс орталығы" деп белгіленген. Лорх "16 бекет" архитектуралық жобасы арқылы бау-бақша көрмесіне "Тоқыма үй" атты жұмысымен қатысты. Осы мақсатта Лорх монастырындағы "Люгинсланд" 130 шаршы метрлік, ауа райына төзімді нейлоннан жасалған ақ жамылғымен жабылды. Бұған қоса, Шиллер алаңы мен Евангелиелік қалалық шіркеуінің қорымдық аумағы жаңадан жобаланды.
White veiled "Luginsland" during the Remstal Garden Show 2019 From 10 May to 20 October 2019, a green project of the state of Baden Württemberg took place in the Rems valley, in which Lorch also took part. This Remstal Garden Show 2019 is one of the "small" garden shows, which alternate annually with the state garden shows. In this context, the bank of the Rems at the inlet of the Götzenbach was designed as the "Rems Garden". Downstream, near Waldhausen, the place where the Rems has covered half of its journey between its source and mouth is marked with a stone monolith and a stone circle as the "Rems Centre" since 2018. Lorch participated in the "16 Stations", the architectural project of the garden show, with the "Crocheted House". For this purpose, the "Luginsland" in Lorch Monastery was covered with a 130 square metre crocheted white drape made of weatherproof nylon. In addition, Schillerplatz and the churchyard of the Evangelische Stadtkirche were redesigned.
Табиғат ескерткіштері
Lorcher Baggerseen – 1981 жылдың 5 қарашасында белгіленген табиғи қорық. Ол Лорх пен Вальдхаузен қалаларының арасында орналасқан және B 29 федералды тас жолы, Ремс өзені және ағып жатқан Уокерсбах арнасымен қоршалған. Онда жұмсақ ағаштан жасалған су тасқынына ұшырайтын алқаптар мен қатты ағаштан жасалған алқаптарға айналатын аймақтар бар, сонымен қатар өте сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлар, әсіресе құстар мекендейді. Бұдан өзге, Лорхта төрт қорғалған ландшафт аймағы бар: Аймерсбах аңғары, Велцхайм және Уокерсбах аңғары төңірегіндегі аймақтар, Гётценбах және Хасельбах аңғарлары, үш Шонвальд орман тобы – Клостервельдле, Шиллергротте және Штайндобель, сондай-ақ 19 кең және 11 жеке табиғи ескерткіш бар. Монастырьдің солтүстік-батысындағы орман ішінде орналасқан, координаталары 48° 48′ 31,3″ N, 9° 42′ 32,5″ O болатын сегіз (ресми атауы: тоғыз) Веллингтония ағашы да табиғи ескерткіштер қатарына жатады. Бұл ағаштар 1866 жылы Вильгельма Сааттан Лорхтағы бұрынғы Велцхайм орман шаруашылығына 50 жылдық көшеттермен жіберілген партиядан өсірілген. 1955 жылға дейін монастырь алдында шамамен 1000 жылдық Барбаросса немесе Хоэнштауфен қайың ағашы тұрған. Лорх пен Альфдорф арасындағы орман ішінде орналасқан Шелменклинге Лорхтың ең көне туристік орталығы болып саналады. 1885 жылы жергілікті әдемілендіру қоғамы құмтас тауларымен қоршалған бұл аңғар арқылы жаяу жол салды. 1932 жылға дейін, мүмкін, жаз айларында ағып жатқан судың күшімен 500 метрлік су аттракциондары құрылған. 1996 жылдан бері Швабистік Альбверин қоғамы бұл жол мен су нысандарын күтіп ұстап келеді.
The Lorcher Baggerseen is an nature reserve designated on 5 November 1981. It lies between Lorch and Waldhausen and is surrounded by the B 29 federal road, the Rems and the flowing Walkersbach. It includes softwood floodplains and areas that develop into hardwood floodplains and is the habitat of highly endangered plants and animals, especially birds. In addition, there are four protected landscape areas in Lorch the Aimersbach Valley, the areas around Welzheim and Walkersbach Valley, the Götzenbach Valley and the Haselbach Valley, three Schonwald forests Klosterwäldle, Schillergrotte and Steindobel as well as 19 extensive and 11 individual natural monuments. Eight Wellingtonias (official name: 9 Wellingtonias) standing in the woods northwest of the monastery at 48° 48′ 31,3″ N, 9° 42′ 32,5″ O can be counted amongst the natural monuments, which can be traced back to a consignment of 50 annual plants from Wilhelma Saat in 1866 to the former Welzheim forestry office in Lorch. Until 1955 the approximately 1000 year old Barbarossa lime tree or Hohenstaufen lime tree stood in front of the monastery. The Schelmenklinge, situated in the forest between Lorch and Alfdorf, is considered Lorch's oldest tourist attraction. In 1885, the local beautification association laid out a footpath through this valley surrounded by sandstone rocks; since probably before 1932, water games have been set up there on a length of 500 metres during the summer months, driven by the flowing stream. Since 1996, the Schwäbischer Albverein has been in charge of the path and water features.