Кіріспе

Лорх – Германияның Баден-Вюртемберг жерінде, Осталбкрейс ауданындағы шағын қала. Ол Ремс өзенінің жанында, Швабиш-Гмүнд қаласынан батысқа қарай 8 шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл Ост-Вюртемберг аймағының бір бөлігі.

География

Лорх Ремс өзенінің аңғарында, оның саласы – Неккар өзенінің жанында, шығысында Швабиш Гмүнд, батысында Шорндорф, солтүстігінде Швабия Франкония Орманы және оңтүстігінде Швабия Альпімен орналасқан. Лорх Швабия Франкония Орманы табиғи паркінің құрамына кіреді және Швабия Альп қауымдастығының Лаймс жаяу жолының (HW 6) бойында жатыр. Швабиш Гмүндтан басқа, қала солтүстікке қарай Альфдорф муниципалитетімен, оңтүстікке қарай Весшенбюрен және Бёртинген муниципалитеттерімен, ал батысқа қарай Плюдерхаузен муниципалитетімен шектеседі. Лорх, бұрынғы тәуелсіз Вальдхаузен муниципалитетімен бірге, Лорхтың өзінен басқа 35 шағын елді мекен, ауыл және шаруа қожалықтарын қамтиды. 1971 жылғы 31 желтоқсанда белгіленген шекараларға сәйкес, Лорх, Вайлер Брук, Клотценхоф, Мецельхоф, Оберкирнек, Шнеллхофле, Штаубен және Унтеркирнек, Хетценхоф, Майерхоф им Ремсталь, Рейхенхоф, Сэгринхоф, Шафхаус, Швефелхютте, Трудельхофле және Зигельхютте шаруашылықтарының жерлері, сондай-ақ Бруккер Сагмюле, Эденхоф, Гётценмюле, Хоенлинде, Холленхоф, Клостер Лорх, Муклензе, Зеемюле, Вахтхаус және Уокерсбахер Талы – Лорх қаласының аумағын құрайды. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, Лорх 5 ауданға бөлінген: Кирнек (396 тұрғын), Лорх (6492 тұрғын), Раттенхарц (251 тұрғын), Вальдхаузен (2698 тұрғын) және Вейтмарс (1030 тұрғын).

Тарих

Рим дәуірінде ол Герман Лимесінде маңызды байланыс қызметін атқарды. Лорхтағы монастырь 1102 жылы Швабиялық Фредерик I құрған.

Рим дәуірі

Рим империясы өз бақылау аясын Альп тауларының солтүстігіне дейін кеңейтті. 15 жылы император Августтың қол астында қазіргі Швейцария, Оңтүстік Германия және Австрия шекараларына дейін. Олар 100 жылдан кейін Дунай және Рейн өзендерінен өтіп, қазіргі Лорх аумағын қамтитын "Декумтаенланд" деп аталатын жерді бағындырды. Келесі онжылдықтарда бұл жаңа шекара нығайтылды және қатаң күзетілетін аймаққа айналды, нәтижесінде Жоғарғы германдық-ретийлік Лайм құрылды. Жаңа Лайм желілері қазіргі Лорх және Швабиш Гмүнд арасындағы "Лименскни" ("Лайм тізесі") деп аталатын жерде қиылысты. Император Антонин Пийдің (138-161 жж.) тұсында Лорх бекінісі Лаймды қорғау үшін когорттық бекініс ретінде салынды. Бұл бекініс осы Лаймның ең оңтүстік бекінісі болды, шығысында Ретийлік Лайм орналасқан. Оның орталығы қазіргі қаладағы протестант шіркеуінің ауласында орналасқан, ал қабырғалары шамамен 150-160 метрге созылған. Ең үлкен нүктесінде шамамен бір шақырымға созылатын азаматтық елді мекен (викус) Рим артериялық жолы арқылы Ремсталь арқылы өтетін бекініспен байланысты болды. Содан бері монастырь қаланың өміріне үстемдік етті. Конрад III әулетінің қалдықтарын, әлі жергілікті зиратта жерленген күйінде, монастырьға көшірді. 12 ғасырда қала түрлі құжаттарда Лорхия және Лорке аттарымен, сондай-ақ латынша Лауреакс, ал монастырь Лауреакм монастериум деп аталады. Отыз жылдық соғыс жергілікті халқының үштен екі бөлігін құртты. Келесі онжылдықтарда қарқынды қайта құру басталды және 1660 жылы қала соғысқа дейін жоғалтқан екі жәрмеңке өткізу құқығын қайта алды. 1810 жылдан 1819 жылға дейін Лорх "Оберамттың" кеңсесі болды, содан кейін ол Велцхаймға көшірілді. 1831 және 1832 жылдары қала тағы екі базарға рұқсат алды. Сонымен қатар, өнеркәсіптік кәсіпорындар құрылды, олардың ішінде 1876 жылы құрылған "Gebrüder Daiber" макарон фабрикасы болды, онда 1904 жылы 125 адам жұмыс істеді, бұл оны жергілікті ең ірі жұмыс берушіге айналдырды. 1893 жылы ол Лорхта электр энергиясын пайдаланған алғашқы компания болды, оны өзі өндірді және айналасындағы жеке үйлерге жеткізді. Бұл нәтижелердің себебі, бірнеше жыл бұрын өрт салдарынан жабылып қалған, қаланың ең ірі жұмыс берушісі болып қала беретін Дайбер фабрикасының салдарынан туындаған жоғары жұмыссыздық деңгейі болуы мүмкін. Жергілікті НСДАП тобының негізін қалаушыларының ешқайсысы фабрика қызметкері болған жоқ, бірақ жергілікті партия орта таптық отбасылардың қолдауымен, жергілікті марка сатушы Германн Э. Зигердің басшылығымен дамыды. Глихшлюнгтің нәтижесінде қауымдық кеңестегі адамдардың саны 16-дан 10-ға дейін азайтылды. Жаңа кеңестің алғашқы отырысында бірнеше көшеге Пауль фон Гинденбург, Адольф Гитлер және Вильгельм Мурр есімдері берілді. 1934 жылдың мамырына қарай НСДАП өз партиясымен келіспейтін барлық кеңес мүшелерін кеңселерінен қуғынға түсірді. 19 сәуірде 1945 жылы АҚШ армиясының 44-ші жаяу әскер дивизиясы Лорхқа солтүстіктен кірді. Қала әкімінің және жергілікті НС элитасының араласуымен, жоспарланған Volkssturm қорғанысын болдырмау арқасында, американдықтар Лорх монастырында ақ тумен күшті қарсылық көрмеді. Екінші дүниежүзілік соғыста Лорх және оның айналасындағы аймақта барлығы 256 адам қаза тапты, ал тағы 64 адам із-түзсіз жоғалып кетті.

Соғыстан кейінгі кезең

1945 жылдың 17 желтоқсанында 1910 жылдан бері қала басшысы қызметін атқарып келген Вильгельм Шеуфеле оккупациялық әскерлер тарапынан қызметтен алынып, оның орнына Тео Лаудер тағайындалды. 1946 жылдың сәуірінде жаңа қауымдастық кеңесі сайлаған Ото Барейс қызметке келгенге дейін ол қызметін жалғастырды. 1945 және 1946 жылдары Лорх қаласына көптеген босқындар қоныстандырылды, 1946 жылдың көктемінде олардың саны 650 адамды құрады. 1972 жылдың 1 қаңтарында Лорх Вальдхаузен муниципалитетімен біріктіріліп, қазіргі шекарасын алды.

Дін

Реформациядан бері Лорх көбінесе протестантты болып келді және қазіргі уақытта Лорх, Вальдхаузен және Вейтмарс қалаларында үш евангелистік қауым бар. Бұлардан өзге, Лорх пен Вальдхаузенде екі рим-католик қауымы, сондай-ақ 2008 жылы Лорх және Вальдхаузеннің жаңа апостолдық қауымдары біріктіріліп, құрылған жаңа апостолдық қауым да бар.

Саясат

Arbeitskreis Ökologie und Umwelt (AKÖ) – жергілікті кеңес құрған, азаматтардан тұратын орган, ол жергілікті кеңеске экологиялық мәселелер бойынша кеңес береді және қоғамның экологиялық санасын арттыру мақсатында жұмыс істейді. Ол алғаш рет 1990 жылғы 22 маусымда өтті және содан бері 2010 жылғы маусым айына дейін 81 рет кездесті.

Қалқасы

Гербтің сипаттамасы: "Бөлген қалқанда алдыңғы жағында алтын түсті қара бас әріп L, артқы жағында қара түсті алтын арыстан бейнеленген. L әрпі 15 ғасырдан бері Болғау мөрінде кездеседі. Шағылысқан түстердегі Штауфер арыстаны қаланың Штауфер өлкесімен байланысын еске салу мақсатында қолданылған. Герб 1934 жылы бекітілді [24]."

Қауымдастықтағы қалалар

Ортақ Штауфер тарихына байланысты Ория (Апулия) қаласы 1972 жылдан бері Лорх қаласымен бауырласып келеді. Орияның ту көтерушілері әйгілі, және олар кейде Лорхтағы ірі шараларда да көрінеді. Австрияның Штирия аймағындағы Афленцпен достық байланыс бар.

Ғимараттар

Негізгі көрікті орын – Клостербергтегі Лорх монастыры. Монастырьдің бас үйінде 100 м² көлемді дөңгелек сурет Стауфер әулетінің тарихын көрсетеді. Бұл 2002 жылы аяқталған Лорх суретшісі Ханс Клосс жасаған туынды. Монастырь ғимараттарының қасында римдік ағаш күзет мұнарасының көшірмесі Жоғарғы Германияның Раетия Лимесінің бағытын еске салады. Бұл жерге жақын Римнің Жоғарғы Германия және Ретия провинцияларының шекарасы орналасқан. Күзет мұнарасының көшірмесі түпнұсқасына сай келмейді, сондықтан тек тас күзет мұнаралары ғана Майнның оңтүстігіндегі Лимес бөлімдерінде кездеседі. Әдетте кіреберіс бірінші қабатта болып, баспалдақпен көтерілуге болатын. Мұнда көрсетілген блоктан салу әдісі римдік ағаш құрылыстары үшін ерекше емес еді. Бүгінгі Элизабетенбергтің үстінде, Вальдхаузен ауданында, Стауферлерге қызмет ететін сарай болған. Қазіргі заманғы архитектурада салынған Әулие Конрад католик шіркеуі 1961 жылдың қараша айында киеленді. Бұрынғы шіркеу 1910 жылдан бері бар еді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін католиктердің көптеп келуіне байланысты тым кішкентай болып қалды [25]. 18 шілдеде 1892 жылы ашылған Шиллер алаңындағы мектеп ғимаратында қыздар мен ұлдарға арналған бөлек жартылары болған. Бүгінде оның бір бөлігі қоғамдық орталық, ал екінші бөлігі – қалыбына келтірілген кітапхана болып табылады. Шиллер үйі ақын Фридрих Шиллердің 1764 жылдан 1766 жылға дейін Лорхта бала кезінде тұрған үйі деп дұрыс емес есептеледі.

Әлемдік мәдени мұра

2005 жылдың 15 шілдесінен бастап, Lorch-тағы Limes Knee-мен бірге Жоғарғы германдық-ретиялық Лимес ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне енді.

Ремстал бақ көрмесінің 2019 ж.

2019 жылғы Remstal Garden Show кезінде ақ жамылғымен "Luginsland" 2019 жылдың 10 мамырынан 20 қазанына дейін Ремс аңғарында Баден-Вюртемберг штатының экологиялық жобасы өтті, оған Лорх қаласы да қатысты. Бұл Remstal Garden Show 2019 – жыл сайынғы мемлекеттік бау-бақша көрмелерімен ауысатын "кішкентай" бау-бақша көрмелерінің бірі. Осыған орай, Ремс өзенінің жағасы, Гетценбахтың құйылатын жері "Ремс бағы" ретінде жобаланды. Ағыс бойында, Вальдхаузенге жақын жерде, Ремс өзені бастауынан сағасына дейінгі жолының жартысын мекендейтін орын 2018 жылдан бері тас монолит және тас шеңбермен "Ремс орталығы" деп белгіленген. Лорх "16 бекет" архитектуралық жобасы арқылы бау-бақша көрмесіне "Тоқыма үй" атты жұмысымен қатысты. Осы мақсатта Лорх монастырындағы "Люгинсланд" 130 шаршы метрлік, ауа райына төзімді нейлоннан жасалған ақ жамылғымен жабылды. Бұған қоса, Шиллер алаңы мен Евангелиелік қалалық шіркеуінің қорымдық аумағы жаңадан жобаланды.

Табиғат ескерткіштері

Lorcher Baggerseen – 1981 жылдың 5 қарашасында белгіленген табиғи қорық. Ол Лорх пен Вальдхаузен қалаларының арасында орналасқан және B 29 федералды тас жолы, Ремс өзені және ағып жатқан Уокерсбах арнасымен қоршалған. Онда жұмсақ ағаштан жасалған су тасқынына ұшырайтын алқаптар мен қатты ағаштан жасалған алқаптарға айналатын аймақтар бар, сонымен қатар өте сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлар, әсіресе құстар мекендейді. Бұдан өзге, Лорхта төрт қорғалған ландшафт аймағы бар: Аймерсбах аңғары, Велцхайм және Уокерсбах аңғары төңірегіндегі аймақтар, Гётценбах және Хасельбах аңғарлары, үш Шонвальд орман тобы – Клостервельдле, Шиллергротте және Штайндобель, сондай-ақ 19 кең және 11 жеке табиғи ескерткіш бар. Монастырьдің солтүстік-батысындағы орман ішінде орналасқан, координаталары 48° 48′ 31,3″ N, 9° 42′ 32,5″ O болатын сегіз (ресми атауы: тоғыз) Веллингтония ағашы да табиғи ескерткіштер қатарына жатады. Бұл ағаштар 1866 жылы Вильгельма Сааттан Лорхтағы бұрынғы Велцхайм орман шаруашылығына 50 жылдық көшеттермен жіберілген партиядан өсірілген. 1955 жылға дейін монастырь алдында шамамен 1000 жылдық Барбаросса немесе Хоэнштауфен қайың ағашы тұрған. Лорх пен Альфдорф арасындағы орман ішінде орналасқан Шелменклинге Лорхтың ең көне туристік орталығы болып саналады. 1885 жылы жергілікті әдемілендіру қоғамы құмтас тауларымен қоршалған бұл аңғар арқылы жаяу жол салды. 1932 жылға дейін, мүмкін, жаз айларында ағып жатқан судың күшімен 500 метрлік су аттракциондары құрылған. 1996 жылдан бері Швабистік Альбверин қоғамы бұл жол мен су нысандарын күтіп ұстап келеді.