Кіріспе

1981 жылы Рой Уорд Бейкердің түсірген фильмі

"Монстрлар клубы" – 1981 жылғы британдық антологиялық қорқыныш фильмі, Рой Уорд Бейкер режиссерлік еткен және Винсент Прайс пен Джон Каррадиннің қатысуымен түсірілген. Бұл антологиялық фильм британдық қорқыныш жазушысы Р. Четуинд Хейздің туындыларына негізделген. Бұл Мильтон Суботскийдің соңғы фильмі болды, ол Amicus Productions компаниясымен жұмысымен танымал еді; Amicus антологияларымен әйгілі болғанмен, бұл Amicus компаниясының фильмі емес. Сонымен қатар, бұл Бейкердің режиссерлік еткен соңғы көркем фильмі болды.

Алдын ала сөз

Автор Р. Четуинд Хейздің ойдан шығарылған нұсқасы қала көшесінде Ерамус есімді ашқан вампир болып табылатын күдікті адаммен кездеседі. Эрамус жазушыны шағып, шағылысы үшін риза болып, өзінің (денсаулығына зиян келмеген, бірақ қыңыр қалған) құрбанын атақты клубқа апарып жетеді, ол – түрлі табиғаттан тыс жаратылыстардың құпия жиналатын орны. Клубтағы ерекше музыка мен билер арасында Эрамус түнгі жаратылыстар туралы үш оқиғаны айтады.

Шадмок

Жас, қаржы жағынан қиын әйел, Шадмок деп аталатын гибридті жаратылыс, оның жын-шайтанға тән сыбызғысымен танымал, қиындыққа толы және қайғылы өмір сүретін Рейвеннің жеке қорасында жұмыс істейді. Уақыт өте келе, қыз, Анджела, құпия Шадмокпен достық қарым-қатынас жасайды, ақырында ол оған ұсыныс жасайды. Анжела қорқып, бас тартады, бірақ оның басқарушы жігіті оны Шадмоктің байлығын алу үшін онымен бірге болуға мәжбүрлейді. Анжеланың күйеуінің үйіне кіргізілгенде, ол Шадмоктің сейфін тонап, оны ешқашан сүйе алмайтынын айқайлайды. Жүректері жараланған Шадмок шыбырдап, Анжеланың бетін талқандайды. Оның жігіті есінен танып, онымен кездескенде, психикалық ауруханаға жабылды.

Вампирлер

Тыныштық сүйгіш вампирлер отбасының ұялшақ ұлы мектепте зорлық көріп, жалғыз өмір сүреді, ал әкесі оған аз көңіл бөледі. Ұл әкесінің вампир екенін біледі, оны Пикеринг басқаратын "Блини" немесе "Б" тобы – бюрократиялық зомбилер тобы аяусыз, бірақ тиімсіздікпен қуалайды. Аңшылар үйге кіріп, вампир әкесін тік қояды, бірақ жағдай өзгеріп, әкесі Пикерингті шағып алады, яғни енді оны өз көмекшілері тік қоюға тиіс. Содан кейін қуып жетеді де, Пикерингті тік қояды. Оның әскерилері денесін алып кеткен соң, ұялшақ ұл анасымен бірге жертөлеге қайта оралады. Олар әкесінің томат кетчупымен толтырылған, тік қоюға төзімді жилет киіп, өлімін қосақтағанын біледі.

Гулдар

Бір кинорежиссер келесі фильмі үшін түсірілім орны іздеп, оқшауланған, қираған Лаувиль ауылына қорқынышты сапар жасайды. Ол ауылдың тұрғындарының оны кетіруге жол бермейтінін байқайды. Зор үмітпен келген режиссер, ауылдың өлік жейтін, қабір қазып азық-түлік және киім іздейтін гульдер мекендейтінін біледі. Енді қабірлер тозған, ал гульдер етке ашкөз. Гульдер режиссерді тұтқынға алғанда ол Лунамен танысады – гуль әкесінен және қайтыс болған анасынан туған, жартылай адам-жартылай гуль. Луна оған гульдердің киелі жерге жақындаса алмайтынын айтып, шіркеуде жасырынуға кеңес береді. Шіркеуде режиссер Лаувильдің қорқынышты тарихын біледі: ғасырлар бұрын гульдердің бірі ауылға шапқан, адамдармен араласып, осы жерде мекендеген. Лунаның көмегімен режиссер қашуға тырысады, алайда Луна гульдердің қолынан қаза табады, ал режиссер қайта тұтқынға алынып, гуль полицейлерімен ауылға қайтарылады.

Эпилог

Фильмнің соңында Эрамус клубтың басқа мүшелеріне адамдардың бір-біріне жасауға болатын барлық қиялға толы жамандықтарды көңілді түрде тізімдейді және адамдардың ең таңғажайып, қорқынышты жаратылыстар екенін жариялайды. Осылайша, Четвинд Хейс клубтың құрметті мүшесі және жаратылысы болып танылады.

Сцена артында

Кристофер Ли бастапқыда Четуинд Хейз рөліне қарастырылған, бірақ агенті фильмнің атауын естіген бойда-ақ ұсыныстан түпкілікті бас тартты. Питер Кушинг те бір рөлден бас тартты.

Қабылдау

Фильмнің премьерасы 1981 жылдың 12 сәуірінде өтті. Фильм 1981 жылдың 24 мамырында Ұлыбританиядағы кинотеатрларда көрсетілді. Четвинд Хейс фильмге көңілі толмады, оның юморын ақымақтық деп санады, сценарийді және оның түпнұсқа әңгімелерінің өзгешеленуін ұнатпады (ол Гулсвилл ғана адал екенін айтты) және поп музыкасын жек көрді. Ол сондай-ақ Джон Каррадиннің оны сомдауға тым егде саяхатшы екенін ойлады. Фильм сын тұрғысынан да, коммерциялық тұрғысынан да сәтсіз аяқталды. Кейіннен ол 1983 жылы жарық көрген Halls of Horror журналының #25-26 санында екі бөлікке бөлініп қайта басылды.