Кіріспе

E 41 класы, сондай-ақ DB 141 класы деп те аталады, 1956 жылы Deutsche Bundesbahn тапсырыс берген неміс біртұтас электролокомотивтерінің алғашқы класы болып табылады (даму тарихы туралы толық мақаланы қараңыз).

Даму және алғашқы қызмет жылдары

E 41 класы жергілікті және тармақтық жолдар үшін жасалған. 1968 жылғы қайта нөмірлеуден кейін ол 141 класс ретінде тізімделген. Оның лақап аты – Knallfrosch ("жарылғыш бақа"), себебі кернеуді ауыстырғыш сатылар ауысқанда қатты жарылу дыбыстарын шығарады. Барлығы 451 дана салынды. Бастапқыда жеңіл жолаушылар пойыздарын тиімді тартуға арналған және ең жоғары жылдамдығы және осьтік жүктемесі төмен E 41 класы кішкентай желілердегі жолаушылар тасымалына да белгіленді. 1950 жылдары локомотивтердің жалпы тапшылығына байланысты E 41 класы экспресс пойыздарды тасымалдауға да қолданылды. Бірақ, 1960 жылдардың басында экспресс пойыздардың жылдамдығы көтерілгеннен кейін, бұл класс экспресс қызметтерін көп бөлігімен жоғалтты.

Бұрынғы қолданылуы

Жергілікті пойыздарды тарту үшін бастапқы қызметінде E 41 класы сенімді және тиімді болды, әсіресе итермелеу-түсіру пойыздарымен жұмыс істегенде. S-Bahn пойыздарында қолдану онша сәтті болған жоқ, себебі E 41 класы электрлі тежегішпен жабдықталмаған, ол тозуды азайтуға көмектесер еді. E 41 класының қызметі 1990-жылдардың басына дейін көбінесе өзгеріссіз қалды. Содан бері көптеген локомотивтер бұрынғы Deutsche Reichsbahn-ның 143 кластық локомотивтерімен, әсіресе S-Bahn қызметінде алмастырылды. Бұдан бөлек, 1990-жылдардың ортасынан бастап, ЭМU және 146 кластық жаңа локомотивтер одан да көп 141 кластық локомотивтерді ығыстырды. Содан бері көптеген локомотивтер құрастырылып алынды. 141 188 нөміріндегі локомотив 1987 жылдың 31 қазанында алғашқы болып қызметтен шығарылды, осыдан кейін локомотивтердің жалпы саны азайды. Франкфурт маңында резервте тұрған және жас локомотивтерде ақау туған жағдайда пайдаланылатын соңғы төрт локомотив 2006 жылдың желтоқсанында қызметтен босатылды.