Кіріспе

Көзге арналған филогенезия – есептемелі филогенетикада қолданылатын термин, онда ағаштағы барлық ішкі түйіндерге мұндай белгілер қойылуы мүмкін, олардың барлығы гомоплазиясыз эволюцияланады. Яғни, белгілер эволюциялық конвергенцияға ұшырамайды және аналогтық құрылымдарға ие емес. Статистикалық тұрғыдан алғанда, бұл ата-тек барлық белгілерде "0" күйінде бейнеленеді, мұнда 0 белгінің жоқтығын көрсетеді. Осы белгілердің әрқайсысы 0-ден 1-ге бір рет өзгереді және ешқашан 0 күйіне қайта оралмайды. Шын мәніндегі деректер көбінесе идеалды филогенезия тұжырымдамасына сәйкес келмейді.

Қолданылуы

Кемел филогенезия – бұл теориялық негіздеме, оны практикалық әдістерде де қолдануға болады. Мұндай мысалдың бірі – толық емес бағытталған кемел филогенезия. Бұл тұжырымдама нақты, демек толық емес және кемшіліктері бар деректер жиынтығымен кемел филогенездерді пайдалануды қамтиды. Мұндай әдіс эволюциялық ұқсастықты анықтау үшін SINE элементтерін пайдаланады. Бұл қысқа аралас элементтер көптеген геномдарда кездеседі және оларды қабаттасқан тізбектері арқылы анықтауға болады. SINE элементтері әртүрлі түрлердегі белгілі бір қасиеттердің мұрагерлік туралы ақпарат береді. Алайда, егер SINE элементі жоғалса, оның жойылғанға дейін болғандығын анықтау қиын. Бұл шектеулерге қарамастан, кемел филогенезия деректерінен алынған алгоритмдерді пайдаланып, филогенетикалық ағашты қайта құруға тырысуға болады. Кемел филогенезия гаплотип карталарын құрастыруда да қолданылады. Кемел филогенезияда сипатталған түсініктер мен алгоритмдерді пайдаланып, жоғалған және қол жетімсіз гаплотип деректері туралы ақпаратты анықтауға болады. Генотипті карталау нәтижесінде алынған гаплотиптер жиынтығы кемел филогенезия тұжырымдамасына сәйкес келеді және оған бағынады деп есептегенде (сондай-ақ кемелді Мендель мұрагерлігі және SNP-ге бір ғана мутация бар деген сияқты басқа да болжамдар), жоғалған гаплотип деректерін қорытуға болады. PPM бойынша шулы VAF деректерінен филогенезді анықтау қиын мәселе. Мысалы, MEDICC, TuMult және FISHtrees сияқты құралдар белгілі бір генетикалық элементтің көшірмелерінің санын арттыруға немесе азайтуға мүмкіндік береді, осылайша мутацияларды жоюға болады.