Эмиль Хенниг: Филогенетикалық жүйелеудің негізін қалаушы
Willi Hennig
Эмиль Хенниг (1913-1976) – неміс зоологы, филогенетикалық жүйелеме (кладистика) негізін қалаушы. Эволюция, таксономия, жануарлар жіктелуі туралы еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс биологы және зоологы (1913–1976)
German biologist and zoologist (1913–1976)
Эмиль Ханс Вилли Хенниг (20 сәуір 1913 – 5 қараша 1976) – неміс биологы және зоологы, филогенетикалық систематиканың, басқаша айтқанда кладистиканың негізін қалаушы. 1945 жылы әскери тұтқын ретінде Хенниг кладистика теориясы бойынша жұмысын бастады, оны 1950 жылы неміс тілінде жариялады, ал 1966 жылы ағылшын тіліндегі аудармасы маңызды өзгерістермен қайта жарияланды. Эволюция және систематика саласындағы еңбектерімен ол тірі организмдердің табиғи ретіне қатысты көзқарасты революциялық түрде өзгертті. Таксоном ретінде ол диптерлерге (нағыз шыбықтарға) маманданған. Хенниг синапоморфия, симплезиоморфия және парафилия терминдерін енгізді. Ол сондай-ақ өзінің "қосымша қағидасында" «әр түрлі түрлерде апоморфты белгілердің болуы әрқашан туыстыққа күдік тудырады [яғни, түрлер монофилетикалық топқа жатады] және олардың конвергенция нәтижесінде пайда болғаны алдын ала болжануға тиіс емес» (Хенниг, 1953) деп мәлімдеді. Бұл «филогенетикалық систематика өзінің барлық негізін жоғалтар еді» деген сенімге негізделген, егер әртүрлі түрлерде апоморфты белгілердің болуы бірінші кезекте конвергенциялар (немесе параллелизмдер) ретінде қарастырылса, онда әр жағдайда оған қарсы дәлелдер қажет болар еді. Бұл белгілерді түсіндірудегі ең қарапайым қағиданы қолдану ретінде қарастырылды, бұл филогенетикалық қорытындылардың маңызды құралы. Ол сондай-ақ кладистикадағы Хеннигтің прогрессия ережесімен еске алынады, ол ең алғашқы түрлер топтың аймағының ең ерте, орталық бөлігінде кездесетінін күмәнді түрде айтады.
Emil Hans Willi Hennig (20 April 1913 – 5 November 1976) was a German biologist and zoologist who is considered the founder of phylogenetic systematics, otherwise known as cladistics. In 1945 as a prisoner of war, Hennig began work on his theory of cladistics, which he published in German in 1950, with a substantially revised English translation published in 1966. With his works on evolution and systematics he revolutionised the view of the natural order of beings. As a taxonomist, he specialised in dipterans (true flies). Hennig coined the key terms synapomorphy, symplesiomorphy, and paraphyly. He also asserted, in his "auxiliary principle", that "the presence of apomorphous characters in different species 'is always reason for suspecting kinship [i. e., that species belong to a monophyletic group], and that their origin by convergence should not be presumed a priori' (Hennig, 1953). This was based on the conviction that 'phylogenetic systematics would lose all ground on which it stands' if the presence of apomorphous characters in different species were considered first of all as convergences (or parallelisms), with proof to the contrary required in each case." This has been viewed as an application of the parsimony principle to the interpretation of characters, an important component of phylogenetic inference. He is also remembered for Hennig's progression rule in cladistics, which argues controversially that the most primitive species are found in the earliest, central part of a group's area.
Алғашқы жылдары мен оқулары
Хенниг Верхняя Лузациядағы Дюрреннерсдорф қаласында дүниеге келген. Оның анасы Мари Эмма, туған тегі Грос, үй шаруасынан жұмыс істеген, кейіннен фабрикада жұмыс істеді. Оның әкесі Карл Эрнст Эмиль Хенниг теміржол қызметкері болған. Виллидің екі бауыры болды: Фриц Рудольф Хенниг, ол дін қызметкері болды, және Карл Герберт, ол 1943 жылы Сталинград шайқасында хабарсыз жоғалып кетті. 1919 жылдың көктемінде Вилли Хенниг Дюрреннерсдорф мектебінде оқуын бастады, содан кейін Таубенхайм-ан-дер-Шпрее және Оппах қалаларындағы мектептерде білім алды. Рудольф Хенниг отбасын тыныш, әкесінің мінезі тепе-тең болғанын айтады. 1927 жылдан бастап Вилли Хенниг Дрезден қаласына жақын Клоцшедегі реальгимназияда және пансионда білімін жалғастырды. Мұнда ол алғашқы ұстазы М. Ростпен танысты, ол ғылым пәнінің мұғалімі және «Абтайлунг» деп аталатын үйде олар бірге тұрды. Рост жәндіктерге қызығушылық танытып, Вильгельм Мейземен таныстырды, ол Дрездендегі Зоология мұражайында ғалым болып жұмыс істеді. 1930 жылы Хенниг бір жылға қалып қойды және 1932 жылдың 26 ақпанында бітірді. 1931 жылы Вилли Хенниг мектеп жұмысының бөлігі ретінде «Зоологиядағы систематиканың жағдайы» (Die Stellung der Systematik in der Zoologie) атты эссе жазды, ол 1978 жылы, оның өлімінен кейін жарияланды. Бұл оның қызығушылығын және систематикалық мәселелерді әдейі қарастыруын көрсетті. Мектептен басқа, Хенниг мұражайда ерікті болып жұмыс істеді және Мейземен бірлесіп, оның алғашқы жарияланған еңбегі болған Dendrophis туысына жататын «ұшатын» жыландардың систематикалық және биогеографиялық зерттеуін жүзеге асырды. 1932 жылдың жазғы семестрінен бастап Хенниг Лейпциг университетінде зоология, ботаника және геология пәндерін оқыды. Ол Дрездендегі мұражайға баруын жалғастырды. Ол жерде ол энтомологиялық коллекцияның кураторы, диптеролог Фриц Исидор ван Эмденмен танысты. Хенниг ван Эмденді еврей анасы мен әйелі болғандықтан, нацистік Германиядан қуылғанға дейін үнемі көріп тұрды. Хенниг Эмденнің ізбасары Клаус Гюнтермен жақын достық қарым-қатынас орнатты. Хенниг өз зерттеуін циклоррафты диптерондардың копуляциялық аппаратына қатысты диссертациямен аяқтады. Осы уақытқа дейін Хенниг сегіз ғылыми мақала жариялаған. Оның Tylidae (қазір Micropezidae деп саналады) тұқымдасын 300 беттік қайта қарауынан басқа, Diptera және желкен қанатты кеудеқұстардың Draco туысына қатысты мақалалар да болды. Оқуын аяқтағаннан кейін Хенниг Дрездендегі мемлекеттік зоология мұражайында волонтер болып жұмыс істеді. 1937 жылдың 1 қаңтарында ол Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG) стипендиясын алды, ол Берлин-Дахлемдегі Кайзер Вильгельм қоғамының неміс энтомологиялық институтында жұмыс істеуге мүмкіндік берді. 1939 жылдың 13 мамырында Хенниг бұрынғы студенті Ирма Венертке үйленді. 1945 жылға дейін олардың үш ұлы болды: Вольфганг (1941 жылы туған), Бернд (1943 жылы туған) және Герд (1945 жылы туған).
Hennig was born in Dürrhennersdorf, Upper Lusatia. His mother Marie Emma, née Groß, worked as a maid and, later, factory worker. His father Karl Ernst Emil Hennig was a rail worker. Willi had two brothers, Fritz Rudolf Hennig, who became a minister, and Karl Herbert, who went missing at the Battle of Stalingrad in 1943. In the spring of 1919, Willi Hennig started school in Dürrhennersdorf, and subsequently was at school in Taubenheim an der Spree and Oppach. Rudolf Hennig described the family as calm; his father possessed an even temperament. As of 1927, Willi Hennig continued his education at the Realgymnasium and boarding school in Klotzsche near Dresden. Here he met his first mentor M. Rost, a science teacher, whom he lived with in a house known as the "Abteilung". Rost had an interest in insects and introduced Hennig to Wilhelm Meise, who worked as a scientist at the Dresdener Museum für Tierkunde (State Museum of Zoology, Dresden). In 1930, Hennig skipped a year, and graduated on 26 February 1932. As early as 1931, Willi Hennig composed an essay entitled Die Stellung der Systematik in der Zoologie ("The state of systematics in zoology") as part of his school work, published posthumously in 1978. It showed his interest as well as his deliberate treatment of systematic problems. Besides school, Hennig worked as a volunteer at the museum and, in collaboration with Meise, saw to the systematic and biogeographical investigation of the "flying" snakes of the genus Dendrophis that became his first published work. From the summer semester of 1932 onwards, Hennig read zoology, botany and geology at the University of Leipzig. He would continue to visit the Museum in Dresden. There, he met the curator of the entomological collection, the Dipteran expert Fritz Isidor van Emden. Hennig saw him regularly until van Emden was expelled from National Socialist Germany for having a Jewish mother and wife. Hennig developed a deep friendship with Emden's successor, Klaus Günther. Hennig concluded his studies with a dissertation entitled, Beiträge zur Kenntnis des Kopulationsapparates der cyclorrhaphen Dipteren. By this time, Hennig had published eight scientific papers. Besides his 300 page revision of the Tylidae (now classed as Micropezidae), there were further papers on Diptera and the agamid genus Draco of gliding lizards. After his studies, Hennig was Volontär at the State Museum for Zoology in Dresden. On 1 January 1937, he obtained a scholarship from the Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG) to work at the German Entomological Institute of the Kaiser Wilhelm Gesellschaft in Berlin Dahlem. On 13 May 1939, Hennig married his former fellow student Irma Wehnert. By 1945, they had three sons, Wolfgang (born 1941), Bernd (born 1943) and Gerd (born 1945).
Әскери энтомолог ретінде
Вилли Хенниг 1938 жылы жаяу әскерге оқуға шақырылды және 1939 жылы курсты аяқтады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Польша, Франция, Дания және Ресейде жаяу әскерде дислокацияланды. 1942 жылы граната сынықтарынан жарақат алғаннан кейін, Берлиндегі Тропикалық медицина және гигиена институтында энтомолог ретінде Sonderführer (Z) шенімен жұмыс істеді. Соғыс аяқталуға аздай қалғанда, ол Италияға, 10-шы армияның C тобына, малярия және басқа да жұқпалы аурулармен күресу үшін жіберілді. 1945 жылдың мамырында соғыс аяқталғаннан кейін, Триест шығанағындағы Малярияны оқыту корпусында болғанда британдықтар оны тұтқындады және тек күзде ғана босатылды. Әскери және ғалым ретінде соғысқа белсенді қатысқандықтан, Хеннигтің Ұлттық социалистік партияның мүшесі болғаны туралы айыптаулар туды, әсіресе итальяндық биолог және панбиогеографияның негізін қалаушы Леон Кройзат оны айыптады. Бұл талапты растайтын ешқандай ресми дәлел ұсынылмады. Хеннигтің Ұлттық социалистік партияның көзқарастарын жария түрде қолдағаны туралы ешқандай мәлімет жоқ. Дегенмен, Хенниг нацистік Германияның Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жетеді деп сенді. Соғыс тұтқынында болған кезінде Хенниг жүйелемелікке қосқан ең маңызды үлесін жазуға кірісті, ол 1950 жылға дейін жарияланбады. Алғашқы нұсқасы 170 беттен тұратын А4 форматындағы жаттығу дәптеріне қалам мен шарикті қаламмен жазылды. Соғыс жылдарында ол тағы 25 ғылыми мақала жариялады. Хабарласу және әдебиеттерді зерттеудің көп бөлігін оның әйелі Ирма жүргізді.
Willi Hennig was drafted in 1938 to train for the infantry and concluded this course in 1939. As of the start of World War II, he was deployed in the infantry in Poland, France, Denmark and Russia. He was injured by grenade shrapnel in 1942 and was subsequently used as entomologist at the Institute for Tropical Medicine and Hygiene in Berlin, carrying the rank of a Sonderführer (Z). Just before the war ended, he was sent to Italy to the 10th Army, Heeresgruppe C, to fight malaria and other epidemic diseases. At the end of the war in May 1945, he was captured by the British while he was with the Malaria training corps at the Gulf of Trieste, and was only released in the autumn. Through his active participation in war as soldier and scientist Hennig was later subjected to accusations that he had been a member of the National Socialist party, especially by the Italian biologist and founder of panbiogeography, Leon Croizat. No evidence has been officially presented to support the claim. There is no report of Hennig supporting the National Socialist party views publicly on any occasion. Hennig did believe that Nazi Germany would win World War II. During his time as prisoner of war, Hennig began to draft his most important contribution to systematics, not published until 1950. The rough draft was composed with pencil and ballpoint pen into an A4 exercise book, spanning 170 pages. During the war, he also published a further 25 scientific papers. Most of the correspondence and literature research was conducted by his wife, Irma.
1950 жылдар: Филогенетикалық жүйелілік теориясының негізгі сызбасы
1945 жылдың 1 желтоқсанынан 1947 жылдың 31 наурызына дейін Вилли Хенниг Лейпциг университетінде профессор Фридрих Хемпельманның ассистенты ретінде, өзінің диссертация жетекшісі Пол Бюхнердің орнына, жалпы биология, зоология және жәндіктердің арнайы зоологиясы пәндерінен дәріс берді. 1947 жылдың 1 сәуірінде Берлиндегі неміс энтомологиялық институтына оралды және Лейпцигтегі қызметін тастады. 1949 жылдың 1 қарашасынан бастап жүйелі энтомология бөлімін жетекшілік етті және институттың екінші директоры болды. 1950 жылдың 1 тамызында Потсдамдағы Бранденбургтік Ландесхохшуледе зоология ғылымынан абилитациясын қорғады. Сол жылдың 10 қазанында оған оқыту міндеттерімен профессорлық лауазым ұсынылды, ол омыртқасыздардың арнайы зоологиясы, жүйелі зоология және таксономиялық практикалық сабақтардан дәріс берді. Сол жылы ол филогенетикалық жүйелілік теориясының негізгі жоспасын жариялады, ал келесі жылдары филогенетикалық жүйелілік әдістемесі бойынша тағы да көптеген еңбектер жарық көрді, сонымен қатар Diptera тобына қатысты көптеген таксономиялық зерттемелер жүргізілді. Оның екі томдық «Зоологияның қалта кітабы», онда ол алғаш рет омыртқасыздарға филогенетикалық жүйелілікті қолданды, ерекше сәттілікке ие болды. Ол Берлиннің советтік секторындағы неміс энтомологиялық институтында жұмысын жалғастырды (Берлин Фридрихшаген), сонымен бірге Берлин Штеглицтегі американдық секторда тұрды. 1961 жылдың 13 тамызында ұлымен Францияға саяхатқа шыққанда, Берлин қабырғасының салынуы жақындап қалғанын естіп, дереу Берлинге оралды және қызметінен бас тартты. Хенниг антикоммунистік көзқарастарға ие болғандықтан және Шығыс Германияның биліктегі саяси партиясы болған Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (Германияның Социалистік Бірлік партиясы, SED) партиясымен бұрыннан қарым-қатынасы нашар болғандықтан, Шығыс Берлинге көшу мүмкін емес еді, себебі Хенниг институт қызметкерлеріне Батысқа жұмысқа орналасуға бірнеше рет көмектескен.
From 1 December 1945, to 31 March 1947, Willi Hennig stood in for his thesis supervisor Paul Buchner as assistant to Professor Friedrich Hempelmann at the University of Leipzig, giving lectures in general biology, zoology and special zoology of insects. He returned to the German Entomological Institute in Berlin on 1 April 1947, and gave up his position in Leipzig. From 1 November 1949, he led the section for systematic entomology and was second director of the institute. On 1 August 1950, he habilitated in zoology at the Brandenburgische Landeshochschule in Potsdam. On 10 October that year he was offered a professorship with teaching responsibilities, which he fulfilled lecturing on special zoology of invertebrates, systematic zoology and taxonomic practicals. In the same year, he published his Basic outline of a theory of phylogenetic systematics, and further works on the methodology of phylogenetic systematics followed in the ensuing years, accompanied by numerous taxonomic works about Diptera. His two volume Pocket book of zoology, in which he applied phylogenetic systematics to invertebrates for the first time, was particularly successful. He continued working at the German Entomological Institute in the Soviet Sector of Berlin, Berlin Friedrichshagen, all the while living in the American sector in Berlin Steglitz. On a trip to France with his son on 13 August 1961, he heard of the impending Berlin Wall and returned to Berlin immediately to quit his appointment. Moving to East Berlin was out of the question, as Hennig held anti communist views and already had a troubled relationship with the Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (Socialist Unity Party of Germany, SED) that was the ruling political party of East Germany, as Hennig had repeatedly helped employees of the institute gain employment in the West.
1961 жылдан 1976 жылға дейін
Батыс Берлинде Хеннигке Берлин техникалық университетінде уақытша профессорлық қызмет берілді. Ол Вашингтондағы АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінен түскен ұсыныстарды және досы Элмо Хардидің Хонолулудегі Гавай университетінде ғылыми қызметкер болу туралы ұсынысын қабылдамады. Оның айтуынша, ұлдарының білімі оған бастылық етіп, "көне грек-рим Еуропасының мәдени куәгерлеріне" үнемі қол жеткізу қажет болды. Оның орнына ол Штутгарттағы Табиғи тарих мемлекеттік мұражайында қызметке орналасты, онда оған филогенетикалық зерттеулер бөлімі берілді. 1963 жылдың сәуір айында ол осы қызметке Лудвигсбург Пфлюгфельденге көшті. Мұражайдың ғылыми коллекциялары уақытша Людвигсбургте сақталды және 1985 жылы мұражайдың жаңа орнына, Штутгарттың Лёвентор қаласына көшірілгенге дейін осы жерде қалды. Штутгарттағы Хеннигтің жұмыстары негізінен диптерандардың таксономиялық қайта қарастырылуымен айналысты. Ол өмірінің соңына дейін өзінің жұмыстарының көп бөлігін жариялаған «Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde» журналы үшін 29 томды аяқтады. Эрвин Линднердің «Палеарктикалық аймақтардың шыбықтары» және «Зоология туралы нұсқаулық» еңбектерінде жарияланған мақалалары маңызды. Кладистік әдістеме бірнеше жарияланған жұмыстарда ұсынылды, олардың ішіндегі ең маңыздысы – «Кладистік талдау ма, кладистік жіктеу ма? Эрнст Майрға жауап» (1974) мақаласы, ол Эрнст Майрдың Хеннигтің филогенетикалық жүйесіне жасаған сын-пікіріне халықаралық деңгейде қолжетімді жауап ретінде жазылған. Вилли Хенниг көптеген қонақ лекцияларға шақырылғанмен, шетелдегі халықаралық мекемелерге тек екі рет сапар шекті. 1967 жылдың 1 қыркүйегінен 30 қарашасына дейін ол Канаданың Оттава қаласындағы Ауыл шаруашылығы министрлігінің Энтомология ғылыми-зерттеу институтында жұмыс істеді және 1972 жылдың 22-30 тамызында Канберрада өткен Халықаралық энтомология конгресіне қатысты. Ол әйелімен бірге Бангкок, Жаңа Гвинеяға (Майрдың құс таксономиясы туралы түсінігінің көп бөлігі осы жерде қалыптасқан) және Сингапурға да сапар шекті. Канадада болған кезде ол АҚШ музейлеріндегі әртүрлі энтомологиялық коллекцияларды, соның ішінде Кембридж, Чикаго, Вашингтон, округ Колумбия және Нью-Йорк музейлерін де аралады, оның 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы зерттеулерінде маңызды орын алған диптерандардың одан әрі янтарьдағы инклюзияларын табу үмітімен. Клаус Гюнтердің бастамасымен, ол Берлин еркін университетінде кафедра меңгерген кезде, Хеннигке 4 желтоқсан 1968 жылы құрметті доктор дәрежесі берілді; денсаулығына байланысты ол бұл құрметті жеке қабылдамады, оны Гюнтер 1969 жылдың 21 наурызында Штутгартта табыс етті. Бірнеше жануарлар таксономиясы бойынша дәріс оқыған студенттердің ұсынысымен 1970 жылдың 27 ақпанында Хенниг Тюбинген университетінің құрметті профессоры аталды. 1976 жылдың 5 қарашасы күні түнінде Хенниг Людвигсбургте жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол бұрын денсаулығының нашарлауына байланысты бірнеше рет лекцияларын тоқтатқан және Оттаваға сапарында да шабуылға ұшыраған болатын. 10 қарашада ол Тюбингендегі Бергфридхофқа жерленді. Диптерандар туысы Hennigiola, сондай-ақ Evaniid шыбығы Hyptia hennigi оның құрметіне аталды.
In West Berlin, Hennig was given an interim post at the Technische Universität Berlin as Distinguished Professor. He rejected offers from the U. S. Department of Agriculture in Washington, D. C., and an offer made by his friend Elmo Hardy, to become a Research Fellow at the University of Hawaii in Honolulu, citing as reasons that the education of his sons took priority for him, and that he needed to have the "cultural witnesses of the antique Greek Roman Europe within ready access". He instead decided on a post at the State Museum of Natural History in Stuttgart, where he was given a department for phylogenetic research. In April 1963, he moved to Ludwigsburg Pflugfelden for this position. The scientific collections of the museum had been provisorily kept in Ludwigsburg and remained here until their re housing at the new site of the museum at Stuttgart's Löwentor, in 1985. Hennig's works in Stuttgart dealt almost exclusively with taxonomic revisions of Dipterans. For the Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde, where he published the majority of his works, he completed 29 issues by the end of his life. Significant are the review articles published in Erwin Lindner's Flies of the Palaearctic Regions and the Handbuch der Zoologie. The cladistic methodology was also represented in several published works, foremost among them the article, Cladistic analysis or cladistic classification? A reply to Ernst Mayr (1974), intended as an internationally accessible reply to the criticism Ernst Mayr had made of Hennig's phylogenetic systematics. Willi Hennig only visited international institutions abroad twice, in spite of receiving many invitations for guest lectures. From 1 September to 30 November 1967, he worked at the Entomology Research Institute at Canada's Department of Agriculture in Ottawa and participated in the International Congress of Entomology in Canberra from 22 to 30 August 1972. With his wife, he also visited Bangkok, New Guinea (where much of Mayr's understanding of bird taxonomy originated) and Singapore on this latter trip. His stay in Canada was also used for visits to various entomological collections in museums of the US, including Cambridge, Chicago, Washington, D. C., and New York, always in the hope of finding further amber inclusions of Dipterans, that featured prominently in his research of the late 1960s and early 1970s. On the initiative of Klaus Günther, who by then held a chair at the Freie Universität Berlin, Hennig was given an honorary doctorate on 4 December 1968; for health reasons, he could not accept this honour in person, and it was presented to him by Günther on 21 March 1969, in Stuttgart. On the initiative of students whom he had lectured on several animal taxa, Hennig was made an honorary professor at the University of Tübingen on 27 February 1970. On the night of 5 November 1976, Hennig died of a heart attack at Ludwigsburg. He had previously repeatedly cancelled lectures with reference to his fading health, and had already had an attack on his journey to Ottawa. He was interred on 10 November at the Bergfriedhof in Tübingen. The dipteran genus Hennigiola is named after him, as is the Evaniid wasp Hyptia hennigi.
Мұра
Вилли Хеннинг қоғамы, жүйелік биологияда кладистикалық принциптерді дамытуға арналған ұйым, 1981 жылы құрылған. Қоғам "Кладистика" журналын шығарады. 2013 жылдың 27 қарашасында Лондондағы Линнеанологиялық қоғам "Вилли Хеннинг (1913-1976): өмірі, мұрасы және филогенетикалық жүйелеудің болашағы" тақырыбында симпозиум өткізді. 2016 жылы Систематикалық қауымдастық симпозиумның жинағын жариялады.
The Willi Hennig Society, an organization devoted to the advancement of cladistic principles in systematic biology, was founded in 1981. The society publishes the journal Cladistics. A symposium, Willi Hennig (1913 1976): His Life, Legacy and the Future of Phylogenetic Systematics, was held in London by the Linnean Society of London on 27 November 2013. A symposium volume was published in 2016 by the Systematics Association.