Кіріспе

Шеннай қаласының оңтүстік шеткі аймағы, Үндістан

Тамбарам санаторийі – Үндістанның Шеннай қаласының оңтүстік шеткі аймағында орналасқан. Хромпет пен Тамбарам арасында жатқан бұл ауданда Шеннай қалалық темір жолының Тамбарам арқылы өтетін Ченнай Бич – Виллупурам тармағындағы Тамбарам санаторийі теміржол станциясы бар.

Тарих

Бүгінде Тамбарам санаторийі темір жол стансасының орнына дәрігер Дэвид Джейкоб Арон Чоури Мутху құрған аурухана салынды. 1864 жылы туған доктор Мутху өзінің ерте өмірінен аз ғана мәлімет қалдырған. Ол Англияға медицина саласында мансап қуу үшін барған, 1890 жылдары MD және MRCS атақтарын алған. Расизмді жеңіп, Англияға қоныс аударған алғашқы үндістердің бірі болу оңай болмаған. Дегенмен, ол күткеннен де асып түсті. 1891 жылы ол Чоури Муту деген есімді қабылдады және британдық Маргарет Фоксқа үйленді, ол әйгілі дәрігерлер отбасынан шыққан. 1892 жылы ол Ұлыбританиядағы Үндістандық христиан қоғамын құрды, мақсаты – отандастарына Англияға көшуға көмектесу. Доктор Чоури Мутху БЦЖ вакцинасы пайда болғанға дейін өкпе туберкулезімен ауыратын науқастарды емдеуде мамандық танытқан. Ол ауасы таза, ашық кеңістікте емдеудің тиімділігін, сондай-ақ ауруды санаторийлерде оқшаулаудың қажеттігін қатысты түрде қолдаған. 1900 жылдардың басында ол Уайт аралындағы Инглвуд санаторийінде бас дәрігер болып жұмыс істеді. 1910 жылы ол Мендип-Хиллстегі Хилл-Гроув санаторийін ашты. 1917 жылы ол 1914 жылы Үндістаннан Англияға саяхат еткенде танысқан математик Шриниваса Раманужанды қысқа мерзімге емдеді. Доктор Чоури Мутхуның Махатма Ганди сияқты ықпалды таныстары болды, ол табиғаттың емдік күші туралы оның көзқарасын бөлісті. Гандидің ықпалымен, доктор Чоури Мутху 1920 жылдан бастап Үндістанда көбірек уақыт өткізе бастады. Осы кезде ол туберкулезбен ауыратын науқастарға арналған санаторий құру туралы ойға келді. Ол Тамбарамда 250 акр жер сатып алып, 1928 жылдың 9 сәуірінде 12 төсектік санаторийді салтанатты түрде ашты, оны сэр К. П. Рамасвами Айяр қабылдады. Айына қарай, сол жылы Англияда оның әйелі қайтыс болды. 1930 жылы ол елге қайтуды қалап, үкіметтен санаторийді сатып алуды сұрады. 1937 жылы, Конгресс үкіметінің қолдауымен, оның өтініші қабылданды. Қызықтысы, үкімет санаторийді сатып алғаннан кейін алғашқы науқастардың бірі заң колледжінің студенті В.Р. Кришна Айер болды, ол жазылып қана қоймай, заң және саясат саласында да үлкен жетістіктерге жетіп, қазір 98 жасында да өмір сүріп жатыр. 1946 жылы үкімет санаторийді 750 төсек-орынға дейін кеңейтті. 1960 жылдары БЦЖ вакцинасының пайда болуымен санаторийлер қажеттілігін жойды, ал Тамбарам мекемесі туберкулезбен ауырған науқастарға арналған ауруханаға айналды. 1986 жылы ол Өкпе ауруларына арналған мемлекеттік аурухана болып қайта аталды, ал 1993 жылы ол ЖИТС-ке шалдыққан науқастарды қабылдаған алғашқы мекеме болды. Англияға оралғаннан кейін доктор Чоури Мутху жергілікті газеттер үшін Үндістан, әсіресе Ганди туралы мәліметтердің сенімді көзіне айналды. 1931 жылы ол «Инду медицинасы мен өркениетінің ескерткіштері» атты кітабын жариялады. Өкінішке орай, оның қайтыс болған күні әлі белгісіз.

Мемлекеттік ауруханалар

Ұлттық Сиддха институты – Тамбарам санаторийінде орналасқан Сиддха медицинасының жетекші институты. 1928 жылы, бұрын "ТБ санаторийі" деп белгілі болған, Кеуде аурулары мемлекеттік ауруханасы ашылды. Ол Үлкен Оңтүстік магистралі бойында орналасқан.