Кіріспе

Манчестер, Англияда құрылған аудандық жастар топтарының мүшелері.

Скоттлерлер – 19-ғасырдың соңында Манчестер, Салфорд және айналасындағы қалашықтардың жұмысшы табы аудандарында құрылған аудандық жастар топтарының (скоттлинг топтары деп аталған) мүшелері. Оларды 1890 жылдардағы Лондон көшелік бандаларымен салыстыруға болады, олардың мінез-құлқы тәртіпсіздік деп танылды. Әлеуметтік комментатор Александр Девайн бандалық мәдениетті ата-ана бақылауының жетіспеуіне, мектептердегі тәртіпсіздікке, "төменгі сапалы әдебиетке" және Манчестердің кемқорлық аудандарындағы өмірдің монотондығына байланысты деп есептеді. Бандалар Манчестердің орталық аудандарының кемқорлықтарында, Брэдфорд, Гортон және Опеншоу қалаларында (шығысқа қарай) және Салфордта (қаланың батысында) құрылды. Манчестерде бандалық қақтығыстар 1870 жылдардың басында басталды және 30 жыл бойы үзіліс-үзіліспен жалғасты, 1890 жылдардың соңына қарай жиілігі мен ауырлығы азайды.

Киім

Скотлерлер жұмысшы табының басқа жастарындан ерекше киімдерімен көзге түсті. Олар әдетте латунь ұштары бар үшкір тісті аяқ киім, теңізшілердің шалбары сияқты кең төменгі бөлігі бар шалбар ("тізесі 14 дюйм, аяғы 21 дюйм болатын") және "көзге ұратын" жібек шарфтар киеді. Шаштары арқасы мен бүйірлерінен қысқа кесілген, бірақ "есек шеті" деп аталатын ұзын маңдай шашы болған, ол сол жағында ұзынырақ болып, сол көздің үстінде маңдайға жабысып тұратын. Сондай-ақ, шашын көрсету үшін сол жаққа еңкейтілген кепка да киеді. Скотлерлердің қарындастары да ерекше стильде киінетін, оларға тісті аяқ киім, шапан және тігінен жолақты юбка тән болды.

Қарсылық

Скоттингке қатысты топтар аумақтық ұрысқан топтар еді, бұл олардың аттарында көрінетін; Бенгал жолбарыстары Анкотстағы Бенгал көшесі маңындағы көшелер мен алаңдардан, ал Энгел Медоудан – Медоу Ладс шыққан. Көптеген топтар өз аттарын жергілікті басты көшелерден алды, мысалы Голланд көшесі, Майлз Платтинг, Грей Мэр Лейн, Брэдфорд немесе Хоуп-стрит, Салфорд. Топ мүшелері түрлі қарулармен шайқасқа қатысты, бірақ олардың барлығы пышақ алып жүрді және әртүрлі суреттермен – жыландармен, шаяндармен, жүректермен (жебемен тесілген), немесе әйелдердің есімдерімен безендірілген ауыр тұйық белбеулер тақты. Олардың ең бағалы нәрсесі – жуан былғары белбеулер еді, және олар "скоттинг" басталғанда, қарсыластарына соққы беру үшін оларды білегіне тығыз орап алатын. Пышақ пен белбеуді пайдалану мақсаты – өлтіру емес, мүгедектендіру және келбетті бұзу еді. Соңғы бандалар арасындағы қақтығыстарға көптеген адамдар қатысты; «Гортон Репортер» 1879 жылғы мамыр айында 500-ден астам адам қатысқан осындай бір оқиғаны сипаттады. Скоттинг 1890-91 жылдары өршіп, ең жоғары деңгейіне жетті; айтуынша, 1890 жылға қарай Стрэнджвейс түрмесінде скоттинг үшін басқа қылмыстарға қарағанда көбірек жастар ұсталды.