Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық актер
Irish actor
Донал Макканн (7 мамыр 1943 – 17 шілде 1999) – ирландиялық сахна, кино және теледидар актері. Ол Брайан Фрильдің туындыларындағы рөлдерімен және Джон Хьюстонның соңғы фильмі "Өлілердегі" басты рөлімен ең көп танылды. 2020 жылы The Irish Times журналы оны Ирландияның ең ұлы киноактерлерінің тізімінде 45-ші орынға қойды.
Donal McCann (7 May 1943 – 17 July 1999) was an Irish stage, film, and television actor best known for his roles in the works of Brian Friel and for his lead role in John Huston's last film, The Dead. In 2020, he was listed as number 45 on The Irish Times list of Ireland's greatest film actors.
Ерте өмір
Макканн Дублиндегі Теренурде дүниеге келген. Оның әкесі Джон Дж. Макканн, драматург және саясаткер, Дублиннің лорд-мэрі қызметін екі рет атқарған. Донал 1962 жылы Теренур колледжінде әкесінің "Маған роза төсегін бер" пьесасында ойнаған болса да, архитектураны қысқа мерзімге оқып, кейін "Evening Press" газетінде стажер-редактор болып жұмыс істеді, сонымен қатар "Abbey School of Actors" мектебінде актерлік сабақтарға қатысты. Ол 1960 жылдардың соңында "Abbey Players" труппасына қосылды.
McCann was born in Terenure in Dublin. His father was John J. McCann, a playwright and politician who served twice as Dublin's Lord Mayor. Although Donal had acted in a production of his father's Give Me a Bed of Roses at Terenure College in 1962, he briefly studied architecture before taking a job as a trainee sub editor at the Evening Press which allowed him to pursue part time acting classes at the Abbey School of Actors at the same time. He joined the Abbey Players in the late 1960s.
Мансап
Оның ең маңызды ертедегі рөлдерінің қатарында В.Б. Йейтстің «Бейл-Страндта» (1966) Кухулинн және Сэмюэл Беккеттің «Годо күту» пьесасының маңызды қойылымында Эстрагон рөлінде Питер О’Тулмен бірге Владимир (1969) рөлін ойнауы болды. Оның мансабында ирланд әдебиетінің классикалық пьесалары көптеп кездеседі, олардың ішінде «Тарри Флинн», «Шоуран» және 1980-ші жылдардағы Гейт театрының Сиан О’Кейсидің «Джуно және Пэйкок» пьесасы бойынша қойылған аса жоғары бағаланған қойылымы (Макканн Джеральдин Планкеттпен бірге «Пэйкок» (капитан Бойл) рөлін ойнады, ал Джон Кавана – Джоксер Дейли рөлін сомдады) және О’Кейсидің «Шұғыла және жұлдыздар» пьесасы бар. Макканн драматург Брайан Фрильмен өте жемісті қарым-қатынас орнатты. Ол 1970 жылы «Филадельфия, мен келдім!» фильмінің бейімделуінде Гар О’Доннелл, қоғамдық тұлға рөлін ойнады, алайда көпшілік пікірдің қарамастығына қарамастан, ол сахнада жеке немесе қоғамдық Гар рөлін ешқашан ойнаған емес. 1980 жылы «Faith Healer» фильмінде Фрэнк Харди рөлін орындады (ол бұл рөлді 1994 жылы қайта сомдады), сондай-ақ «Translations» (1988) және «Wonderful Tennessee» (1993) фильмдері арқылы Фрильмен қарым-қатынасын жалғастырды. Фриль Макканнның жұмысы «актерлік шеберліктен асып, терең рухани сипатқа ие» екенін айтты. Мүмкін, Макканнның ең танымал рөлі Себастьян Барридің «Христиан әлемінің басқарушысы» пьесасындағы Томас Данн рөлі болды. Ол 1995 жылы осы рөлі үшін Лондон сыншыларының театрлық сыйлығын (драма театры) жеңіп алды. Бұл рөлді 1996 жылы Дублиндегі The Gate театрында қайта ойнады. 1997 жылы Бруклин музыка академиясында он екі апталық қойылымнан кейін, оның «сүбелі ұлылыққа» (The New York Observer) жеткен өнері «Newsweek» журналын оны «әлемдік деңгейдегі жұлдыз» деп жариялауға, ал The New York Times оны «таңғажайып ирланд актері, барлығының ең жақсысы деп есептелетін» деуге итерді. Лондон сахнасында Макканн Антони Шердің қасында «Қызым үшін дұға» (1978) пьесасында ойнады, ал 1971 жылы «Мисс Джули» пьесасында Хелен Мирреннің Джули рөліне қарсы Жан рөлін сомдады. Бұл қойылым BBC үшін түсірілді, ал Макканн көп ұзамай 1993 жылы BBC үшін түсірілген Ибсеннің «Хедда Габлер» пьесасында Фиона Шоумен бірге судья Брак рөлін ойнады. Макканн өзінің кинодағы мансабын 1966 жылы Диснейдің «Донегалдың күресуші ханзадасы» (кейін телесериалға айналды) фильмінде бастады. Оның маңызды рөлдерінің қатарында атау кейіпкерінің әкесі Шами «Cal» фильмінде және Таддеус О’Салливанның «Желтоқсанның күйеуі» (1990–1994) фильміндегі қақтығысқан ағайындылардың бірі болды. Ол Нил Джорданмен бірнеше рет жұмыс істеді («Ангел», «Керемет» және «Жоғары рухтар» фильмдерінде). Оның ең танымал кино рөлі – Анжелика Хьюстонмен бірге ойнаған және оның әкесі Джон Хьюстонның режиссерлік еткен «Өлілер» (1987) фильміндегі Габриэль Конрой рөлі. Соңғы жылдардағы маңызды рөлдері – Бернардо Бертолуччидің «Сұлулықты ұрлау» (1996) және Джон Туртурроның «Иллюмината» (1999, Макканн қайтыс болғаннан кейін жарық көрді) фильмдеріндегі рөлдері болды. Макканнның теледидардағы жұмысына Энтони Троллоптың «Паллизерлер» романының бейімделуіндегі Финес Финн рөлі, RTÉ-нің Prix Italia драмалық конкурсына ұсынылған «The Burke Enigma» (1979) фильміндегі Уилли Берк және RTÉ-нің «Strumpet City» (1980) фильміндегі Барни Мулхолл, сондай-ақ көптеген эпизодтық рөлдер кірді. Макканн Боб Квинннің «Poitín» (1979) ирланд тіліндегі фильмінде және Квинннің біршама эксперименталды «The Bishop's Story» (1995) фильмінде ойнады. Макканнның ауруға шалдыққандығын естігеннен кейін Том Коллинз Боб Квиннен Макканн туралы RTÉ үшін теледокументалды фильм түсіруді сұрады (1998 жылы), ол «Бұл дұрыс жасалуы керек» деп аталды (Макканнның өнер шеберлігі туралы айтқан сөзінен алынған). Фильм Макканн қайтыс болғанға бір апта бұрын RTÉ телеарнасында көрсетілді.
Among his most important early roles were Cuchulainn in W. B. Yeats's On Baile Strand (1966), and as Estragon in a seminal production of Samuel Beckett's Waiting for Godot, partnering with Peter O'Toole as Vladimir (1969). His career included parts in many plays from the Irish literary canon, including Tarry Flynn, The Shaughran, and the Gate Theatre's highly acclaimed production of Seán O'Casey's classic Juno and the Paycock in the 1980s (McCann played the "Paycock" (Captain Boyle) opposite Geraldine Plunkett as Juno and John Kavanagh as Joxer Daly) as well as a subsequent production of O'Casey's The Plough and the Stars. McCann developed a particularly fruitful relationship with the playwright Brian Friel. He played the role of Gar O'Donnell, the public figure, in a film adaptation of Philadelphia, Here I Come! in 1970 and, despite popular belief, he never played either public or private Gar on stage. He gave a landmark performance as Frank Hardy, the title character, in Faith Healer in 1980 (a role he reprised in 1994), continuing his relationship with Friel through productions of Translations (1988) and Wonderful Tennessee (1993). Friel has said that McCann's work "contains extraordinary characteristics that go beyond acting it is deeply spiritual". Perhaps McCann's most renowned role was as Thomas Dunne in Sebastian Barry's The Steward of Christendom. He won the London Critics Circle Theatre Award (Drama Theatre) as best actor for this role in 1995. He reprised this role in a 1996 production at The Gate Theatre, Dublin and, following a twelve week run at the Brooklyn Academy of Music in 1997, his "performance of unarguable greatness" (The New York Observer) had Newsweek hailing him as "a world class star", and The New York Times referring to this "astonishing Irish actor widely regarded as the finest of them all". On the London stage, McCann played in Prayer for My Daughter opposite Antony Sher (1978), and was Jean to Dame Helen Mirren's Julie in Miss Julie (1971). This was filmed for the BBC, and McCann would much later play Judge Brack with Fiona Shaw in the title role of Ibsen's Hedda Gabler, a production filmed for the BBC in 1993. McCann began his film career early, in 1966, in Disney's The Fighting Prince of Donegal (this later became a TV series). More significant roles included the title character's father Shamie in Cal and one of the feuding brothers in Thaddeus O'Sullivan's December Bride (1990–1994). He worked a number of times with Neil Jordan (in Angel, The Miracle and High Spirits). His best known film role was as Gabriel Conroy in The Dead (1987), starring opposite Anjelica Huston and directed by her father, John Huston. Significant late roles included Bernardo Bertolucci's Stealing Beauty (1996) and in John Turturro's Illuminata (released in 1999, after McCann's death). McCann's television work included the featured role of Phineas Finn in the BBC's serialised adaptation of Anthony Trollope's The Pallisers, Willie Burke in RTÉ's Prix Italia drama entry The Burke Enigma (1979) and Barney Mulhall in RTÉ's Strumpet City (1980), as well as many one off parts. McCann played in Bob Quinn's Irish language film Poitín (1979) and in Quinn's somewhat experimental The Bishop's Story (1995). After hearing that McCann was ill, Tom Collins asked Bob Quinn to make a TV documentary about McCann for RTÉ (in 1998) called It Must Be Done Right (after a remark by McCann on his craft). The film aired on RTÉ a week before McCann's death.
Жеке өмір
Жеке өмірінде Макканн тыныш және қарапайым адам болды, бірақ ол өмір бойы депрессиямен және алкоголизммен күресті. Оның ирландиялық театр және өнер салаларында, сондай-ақ өмірдің әртүрлі топтарында көптеген достары болды. Оның хоббилеріне сурет салу және ат жарысына деген құштарлығы кірді. Ол 56 жасында қарын безінің қатерлі ісігінен көз жұмды.
In his private life, McCann was a quiet and unassuming man, but he battled both depression and alcoholism all his life. He had many friends in Irish theatre and artistic circles but also across all strata of life. His hobbies included sketching and he was passionate about horse racing. He died at the age of 56 from pancreatic cancer.