Придди'с Хард: Тәріх және әскери қондырғы

Кіріспе

Госпорттағы бұрынғы әскери орналасқан жер, Гэмпшир, Англия.

Придди Хард – Англияның Госпорт қаласындағы бұрынғы әскери орналасқан жер, алғашқы жер иесінің және ондағы бекем жағажайдың құрметіне аталған. Бұл орын 1750 жылдары бекініс ретінде құрылып, кейіннен Корольдік теңіз күштері мен Ұлыбритания армиясының қару-жарағы, жарылғыш заттары және басқа да материалдық құралдары сақталатын қоймаға айналды. Құрылыс екі жүз жылдан астам уақыт қызмет еткеннен кейін 1988 жылы жабылды, қазіргі таңда бір бөлігі тұрғын үйлер салуға дамытылуда, ал қалған бөлігі музей ретінде сақталған.

Приддидің қатал бекінісі

1750 жылы король Георг III-тің актісі бойынша Ординарлық кеңес Госпорттағы егістік жерлерді және Джейн Придди мен Фархэм викарі Томас Миссингтен қайық жасау шаруашылығын сатып алды. Бұл Портсмут порты мен Корольдік кемежайдың қорғанысын кеңейту мақсатында, Gosport Lines деп аталатын топырақтан тұрғызылған қоршау салу үшін жасалды. Қоршаулар 1757 жылы аяқталды және бұл жер Приддидің бекінісі деп белгіленді; оны әскер күзетті. XIX ғасырда Приддидің бекінісінде 14 18 фунттық зеңбірек орнатылды.

Батырма журналы үшін ұсыныстар

1764 жылы жалпы халықтан Орднанс генерал-майорына жіберілген бірнеше петициялардан кейін, 1580 жылдардан бері Сквер мұнарасында сақталған Олд Портсмуттен оқ-дәрілерді шығару туралы шешім қабылданды. Бұл мәселе 1716 жылы Портсмуттегі жергілікті қару-жарақ сақтаушысы генерал-майорға жолданған есепте көтерілген болатын: Егер қойма жарылса, Портсмуттың осы тығыз қоныстанған бөлігінде ауыр салдарлар туар еді. Оқ-дәрімен байланысты қауіпті жағдайлар белгілі болды, олардың кейбіреулері мынадай жағдайларда тіркелді: 1649, Тауэр-стрит, Лондон – дүкенде 37 бочка жарылғаннан кейін 60 үй қирады. 1654, Грейлин – қойма жарылып, 3000 адам қаза тапты. 1693, Дублин – 218 бочка жарылып, 100 адам қаза тапты. 1739, Брешия – молния соққаннан 3000 адам қаза тапты. Жаңа оқ-дәрі қоймасын қайда салуға болады деген бірнеше ұсыныс жасалды: Придди Хард, Боутсвайн Хилл Коппис (қазіргі Қорғаныс оқ-дәрілері Госпорт) және Портсмут портының шығыс жағындағы Хорси аралы. Бұл орындардың ешқайсысы идеалды саналмады, соның ішінде Придди Хард, себебі Корольдік кемежайға тым жақын болды, бұл оның жабылуына соқтыратын еді. Придди Хард жердің қолжетімділігіне байланысты (жердің иесі Корольдік болғандықтан) таңдалды және 1766 жылдың желтоқсанында Орднанс кеңесі мен Адмиралтействоның бірінші лорды бұл шешімді бекітті.

Қару-жарақ қоймасын құру

Қамал ішіндегі жаңа ұнтақ қоймасының құрылысы 1771 жылы басталды. Grand Magazine (осылай аталатын) қауіпсіздікті арттыру және қоймаға контрабандалық заттардың кіргізілмеуін қамтамасыз ету үшін биік кірпіш қабырғамен қоршалды; бұл заттардың ішінде темір бұйымдар (ұшқын қаупін азайту үшін), алкоголь және темекі шегуге арналған заттар болды. Кешенді толықтыруға алты жыл кетті. Құрылысқа қайықпен жету қажет болды: жаңа ұнтақ Фейвершем және Уолтхам Аббидегі Корольдік ұнтақ фабрикаларынан баржамен жеткізіліп, содан кейін «хой» деп аталатын шағын желкенді кемелер арқылы кемелерге тасымалданды. Бастапқыда ұнтақ шамы қатаң жерге түсіріліп (осы жер осылай аталды), жағалау арқылы тасымалданады деп жоспарланған; бірақ уақыт келгенде, кемелердің ұнтақ қоймасының арт жағына жақын түсуіне мүмкіндік беру үшін камералық бассейн (қатаң жердің орнына) салуға шешім қабылданды. Алайда, «хойлармен» камераға кіру басынан-ақ қиындық туды: камералық бассейн сазданудың алдын алу үшін шлюзбен салынған болса да, кемелерге тек қана жоғары толқын кезінде ғана кіруге мүмкіндік болды. Бұл мәселе камералық бассейннің шығыс жағында пирс (кейіннен Ескі ұнтақ пирсі деп аталды) салынды, оның қалдықтары төмен су кезінде көрінеді. Ұнтақ шамы камера мен қойма арасында «домалақ жол» деп аталатын арқылы тасымалданды (шамылар жеке-жеке домалатылмады, олар тізеу көліктеріне салынатын). Қойма аумағында, домалақ жолдың екі жағында екі қабатты ғимараттар салынды, олардың бірі ұнтақты тексеруге арналған үй, екіншісі – шеберхана (бірақ ол тез арада екінші тексеру үйіне айналдырылды); кейін Солтүстік және Оңтүстік қоймалар деп аталған бұл ғимараттар 19 ғасырдың басында кеңейтіліп, бір-бірімен қосылып, ұнтақ қоймасына параллель тұрған ұзын ғимаратты құрады. 1833 жылы кемежай полициясы депоны күзетуді өз міндетіне алды. 1783 жылы Фортон шығалағына қарап тұрған үлкен үй, офицерлер резиденциясы салынды; кең бақтармен қоршалған, ол депоның үш аға офицеріне: дүкеншіге, чек кеңсесінің кезекшісіне және суреттеу кеңсесінің кезекшісіне жатақхана берді. Grand Magazine-тің екі жағынан және оған тік бұрышпен орналасқан тағы екі қойма салу жоспары тоқтатылды. 1776 жылы Портсмут корольдік кемежайында болған ауыр өрт осы шешімнің себебі болуы мүмкін. Сақтау сыйымдылығының жетіспеушілігі Наполеон соғыстары кезінде анық көрінді және нәтижесінде Фархэм көлінің сағасында (1801 жылы HMS Bulldog бастап) жүзуші ұнтақ қоймалары ретінде кемелерді пайдалануға әкелді. Осыдан бастап Придди Хард Портсмуттың басқа бір маңызды нысанымен, H. M. Gunwharf (кемежайдан алыс емес, шығанақтың екінші жағында) бірлесіп жұмыс істеді, онда ұнтақтан басқа заттар сақталды (зейін, қару-жарақтан бастап, шағын қарулар мен қиық қылыштарға дейін). Орнаменттер кеңесі осы және басқа қоймалар арқылы теңіз және (құрлықтағы) әскери мақсаттар үшін ұнтақ пен артиллериялық қару-жарақтармен қамтамасыз етті. Корольдік кемежайлардың жанында салынған қоймалар (мысалы, Придди Хард) ұнтақты ғана емес, сонымен қатар Корольдік теңіз флотының кемелерінде, кемежай бекіністерінде және бүкіл әлемдегі әскери науқандарда қолданылатын қару-жарақтар үшін де қамтамасыз етті.

Construction of the new powder magazine on land within the ramparts commenced in 1771. The Grand Magazine (as it became) was enclosed with a high brick wall to assist with security and to ensure no contraband items were brought into the magazine; these items included ferrous objects (to reduce the risk of sparks), alcohol and smoking materials. It took six years for the complex to be completed. The site needed to be accessible by boat: new gunpowder would be delivered by barge from the Royal Powder Mills at Faversham and Waltham Abbey and then conveyed to and from ships using small sailing vessels called hoys. It was initially assumed that the gunpowder barrels would be unloaded on the hard (after which the site was named) and thereby conveyed across the foreshore; but when the time came, it was decided to construct a camber basin (in place of the hard) to enable the vessels to unload much closer to the rear of the magazine. However, access to the camber by hoys was a problem from the very beginning: although the camber basin was constructed with a sluice to help prevent silting up, vessels still had difficulty entering it at any other time than high tide. This problem was solved by the construction of a pier (later known as the Old Powder Pier) on the eastern side of the camber basin, the remains of which can be seen at low water. Barrels of gunpowder were moved between the camber and the magazine by means of what was called the 'rolling way' (the barrels were never rolled individually but placed in trolleys). Within the magazine compound, on either side of the rolling way, a pair of two storey buildings were erected, one of which served as a shifting house (for examining the powder), the other as a cooperage (though it was soon converted into a second shifting house); later known as the North and South Stores, these buildings were expanded and connected together in the early 19th century to form a single long building which stands parallel with the magazine. and in 1833 the Dockyard Police Force took over the task of guarding the depot itself). A large house, the Officers' Residence, was built facing Forton Creek in 1783; surrounded by spacious gardens, it provided accommodation for the three senior officers of the depot: the Storekeeper, the Clerk of the Cheque and the Clerk of the Survey. The addition of a further two magazines flanking either end and at right angles to the Grand Magazine was cancelled. A possibility for the cancellation may have been the serious fire in the Portsmouth Royal Dockyard in 1776. The resulting lack of storage capacity was highlighted during the Napoleonic Wars and as a consequence led to the use of hulks as floating gunpowder magazines in the reaches of Fareham Lake (beginning with HMS Bulldog in 1801). Thenceforward Priddy's Hard operated in tandem with the Board of Ordnance's other main Portsmouth facility, H. M. Gunwharf (not far from the Dockyard on the other side of the harbour), which stored items other than gunpowder (from cannons and gun carriages to small arms and cutlasses). The Board of Ordnance, through these and other depots, provided gunpowder and artillery pieces for both naval and (land based) military use. Depots (such as Priddy's Hard) which were built near the Royal Dockyards provided powder not only for use on board the ships of the Royal Navy but also for guns on the dockyard fortifications and for use in military campaigns around the globe.

Спутник қоймалары

«Придди Хард» қоймасы ашылғаннан кейін, Британия дерлік бірден соғыс жағдайына келді. Мұнда алты мың баррель оқ-дәрі сақталғанымен, сұраныстың өсуі «Придди Хардтың» қажеттіні қамтамасыз етуде қиындыққа тап болғанын көрсетті. 1796 жылы Типнер портының қарсы жағында қойма салынғаннан кейін жағдай біршама жеңілдеді (осы орналасуы, артиллерия бас директоры Ричмонд герцогының саясатын көрсетеді, ол елдің оқ-дәрі қоймаларын тарату арқылы бір қоймаға шабуыл жасалған жағдайдағы зиянды азайтуды көздеді). 1804 жылы Стамшоу-Пойнт және Хорси аралында ылғалданған немесе зақымдалған оқ-дәріні жөндеу үшін ғимараттар салынды, одан кейін олар сақтауға және қайта пайдалануға жіберілді. «Литтл-Хорси аралындағы Корольдік оқ-дәрі зауытының есебінен, шебердің жалақысы, қайықтар мен баржаларды жөндеу, иттерді ұстау және т.б.» үшін айына 5 фунт жалақы төленгені туралы жазбалар сақталған. 1814-16 жылдары Орданс кеңесі Марчвудта Типнердегі қоймадан және Стамшоу мен Литтл-Хорсидегі оқ-дәрі зауытынан бөлек тағы үш қойма салды. Бұл кезеңде «Придди Хард» бұл нысандардың ең маңыздысы болып қала берді.

XIX ғасыр

1804 жылы жол жабылып, оның бойына қосымша құрылыстар салынды: бригадирдің кеңсесі және "аяқ киім бөлмесі" (жұмыскерлер журналға кірмес бұрын арнайы киімге ауысуы тиіс еді). Бастапқыда ағаштан салынған бұл құрылыстар Наполеон соғыстары аяқталғаннан кейін кірпішпен жаңадан қапталып, шатырмен жабылды. "B" журналы (бұрынғы Солтүстік және Оңтүстік қоймалар, 1812 жылдан бастап екі қабатты жалғау ғимаратпен біріктірілді). Журналға ішкі және сыртқы Rolling Way, Форман кеңсесі, Аяқ киім бөлмесі және насос станциясы (Pumphouse) іргелес болды. Екі жартылай бастион. Үш қойма. Екі өрт сөндіру машинасының үйі. Қайық үйі. Күзет үйі (журналдың солтүстігінде, кейін бұзылған). Ферриман ложасы (1960 жылдары қиратылған). Көпір салынар алдында Фортон көлі арқылы офицерлер мен қызметкерлерді тасымалдау үшін паромшы жұмысқа алынды.

Корольдік зертхана

1804 жылы Вулвич Корольдік лабораториясының Портсмут және Плимут қалаларында бөлімшелері ашылды, олардың жобасын басқарушы Уильям Конгрев қадағалады. Қырық жыл өткен соң Портсмут зертханасын (көбінесе шағын қару-жарақтарға арналған оқ-дәрілерді өндірумен айналысатын) Портсиден Придди Хардтың қауіпсіз жағдайына көшіру туралы шешім қабылданды. Бұл 1847-1848 жылдары жүзеге асты, жаңа кешеннің жобасы Конгревтің бастапқы жобасына ұқсас болды. Бұл Придди Хардтағы бағыттың айқын өзгеруінің бастамасы болды: сақтаудан өндіріске көшу.

Приддидің қатты трамвай жолы

1860 жылдары Приддидің қару-жарақ қоймасында "C" журналынан зертхана кешені арқылы ұнтақ пен оқ-дәрілерді тасымалдау үшін 18 дюймдік қолмен итермеленетін трамвай орнатылды. "Ұнтақ желісі" деп аталған бұл жүйе барлық журналдарға, жарылғыш заттар қоймаларына, патрон толтыру бөлмелеріне және түсіру алаңдарына қосымша жолдармен жалғанған бір желілік жүйеге дейін өсті. Ол Жаңа Ұнтақ пирсіне дейін екі жолмен созылды. Рельстер мыс пен мырыш қорытпасынан (латунь) және аз мөлшерде темірден жасалған, себебі ұшқын шығуынан сақтану қажет болды; олар жер бетімен тегіс орнатылған ойық рельстер болды. 1904 жылы оның 78 вагондық құрамы болды. Уақыт өте келе, ол негізінен 2 фут 6 дюймдік тар табанды желімен алмастырылды, бірақ 1960 жылға дейін кейбір шеберханалар мен қоймаларда қолданыла берді. Желі ең кеңейген кезде 18 мильден астам жолға ие болды және 1989 жылы тоқтатылды. 1977 жылғы меморандумда келесі он жылдыққа арналған ұзақ мерзімді жоспар белгіленді: 1 тамыз 1977 жылдан бастап, Придди Хардтан осы қызметтерді ауыстыруды күтіп, қазіргі уақытта R.N.A.D. Придди Хард деп белгіленген қару-жарақ құрылымдары R.N.A.D. Госпорт деп қайта аталды. R.N.A.D. рөлі өзгеріссіз қалды. 2004 жылы салғандар шабуылы Корольдік зертхана ауласында орналасқан ІІ санаттағы үлкен Жаңа Қабық қоймасын (кеңес дөңгелекті контейнерлерді сақтау үшін қолданылған) бұзуға әкеп соқты. Тарихи қамалдан тыс жерлерде көптеген ғимараттар тұрғын үй салу үшін бұзылды, бірақ қамалдың айналасындағы кең аумақ және Фортон көлінің солтүстігінде 1998 жылы Табиғатты қорғау үшін маңызды орын ретінде қорғалды. SINC құрамына екі қазбалы кордит журналы кірді, олар үлкен гребенетікті тритон мен басқа да қорғалған бауырымен жорғалаушылар мен қосмекенділерге ортасын қамтамасыз етті. 2015 жылы 1886 жылғы қабық толтыру бөлмелерінің тізімделген жерлерінде жаңа үйлер салуға рұқсат берілді. 2009 жылы 23 акрлық Придди Хард жерін "жерді дамыту, тарихи ғимараттарды қайта жаңарту және оларды жаңа пайдалы мақсаттарға беру" мақсатымен Портсмут теңіз базасының мүліктік тресі Госпорт кеңесінен сатып алды. Содан бері кейбір аудандар тұрғын үй үшін қайта жаңартылды, ал басқалары (бұрынғы Корольдік зертхана аумағын қоса алғанда) 2016 жылға дейін бос қалды. Жалпы алғанда, мұнда 26 тізімделген ғимарат бар. Қазіргі уақытта тарихи қамалдарды өсімдіктерден тазалау жұмыстары жүргізілуде (бірақ осы мақсатта ешкілерді пайдалану 2011 жылы тоқтатылды, себебі вандалдар олардың сабан төсегін үнемі өртеп жіберді). 2016 жылы Heritage Enterprise бағдарламасының (жобалар "бұзылған тарихи ғимараттарды жаңа тұрақты экономикалық мақсаттарда пайдалануды" мақсат етеді) бөлігі ретінде Heritage Lottery Fund-тан 1,9 миллион фунт стерлингтік грантқа бастапқы қолдау көрсетілгені хабарланды. Ұсынылған грант жарылыс мұражайы орналасқан ғимараттармен қатар, 17 тізімделген ғимаратты пайдалануға қайтаруға көмектеседі. Кейбіреулері тұрғын үйге, ал басқалары бизнес немесе қоғамдық мақсаттарға, соның ішінде су жағалауындағы паб/мейрамхана, "E" журналындағы микро сыра зауыты және жағалаудағы жаңа мұражайға айналдырылатын болады. Коммерциялық серіктестер жобадан бас тартқаннан кейін 2018 жылы 30 жаңа тұрғын үйді (көбінесе оңтүстік демибастионның ішінде) салу, сегіз тізімделген ғимаратты қалпына келтіру (және тағы біреуін бұзу) және әртүрлі коммерциялық дамуды қамтитын жаңа ұсыныс мақұлданды. 2023 жылға қарай осы жобалардың бірқатары аяқталды: "E" журналы сырахана мен барға айналдырылды, ол 2021 жылдың жазында ашылды (су жағалауындағы ескі дүкен ғимараттарының біріндегі байланысты крандармен бірге). Night Hunters: Royal Navy's Coastal Forces at War 2021 жылдың қазан айында "Жарқ" жарылысының аясындағы Ескі Шахта қоймасында ашылды! мұражай. Камердің жанындағы ескі үй 2022 жылдың шілдесінен бастап демалыс үйі ретінде қайта жабдықталды; және шамамен сол уақытта "C" журналы қалпына келтіріліп, қамалдарды тазалау және күтіп ұстаумен айналысатын еріктілерге база беру үшін жабдықталды.

In the 1860s, Priddy's Hard ordnance depot had an 18in gauge manually propelled tramway installed for moving powder and ammunition from 'C' Magazine through the Laboratory complex. Known as the 'powder line', it grew into a single line system with spurs into all magazines, explosives stores, cartridge filling rooms, and landing sheds. It extended out on the New Powder Pier in a double line. The rails were made of delta metal, an alloy of copper and zinc, (brass) plus a little iron, as a precaution against sparks; they were grooved rails (set flush with ground level). In 1904 it had 78 trucks. In time it was largely superseded by the 2ft6in narrow gauge line; but part continued in use inside some workshops and stores to about 1960. The network, at its most extensive, had over 18 miles of track; it ceased operation in 1989. A 1977 memorandum set out a long term plan for the following decade:blockquote|
From 1st August 1977, in anticipation of this transfer of activities from Priddy's Hard, the armament facilities currently known collectively as R. N. A. D. Priddy's Hard will be retitled R. N. A. D. Gosport. The role of the R. N. A. D. will remain unchanged. In 2004 an arson attack led to the demolition of the sizeable grade II listed New Shell Store (being used by the council as a warehouse to store wheelie bins) that stood within the Royal Laboratory quadrangle. Outside the historic ramparts, many buildings have been demolished for housing, but a broad area around the ramparts, and north of Forton Lake, were set aside and protected in 1998 as a Site of Importance for Nature Conservation (SINC) in mitigation for planning permission being given for 700 new homes on the site. The SINC includes two moated cordite magazines, which provide a habitat for great crested newts and other protected species of reptile and amphibian. Planning permission was given in 2015 for new houses within the listed traverses of the 1886 shell filling rooms. In 2009 the 23 acre Priddy's Hard site was acquired from Gosport Council by the Portsmouth Naval Base Property Trust, with a view to "developing the site, refurbishing the historic buildings and bringing them into new beneficial use". Since then, some areas have been redeveloped for housing, while others (including the former Royal Laboratory area) remain unoccupied as of 2016. The site as a whole contains some 26 listed buildings. A programme of clearing the historic ramparts of vegetation is now underway (although the use of goats for this purpose was discontinued in 2011 after vandals persistently set fire to their straw bedding). In 2016 it was announced that initial support had been given for a £1.9 million grant from the Heritage Lottery Fund as part of the Heritage Enterprise programme (which targets projects creating 'new sustainable economic uses for derelict historic buildings'. The proposed grant would help bring seventeen listed buildings back into use, alongside those occupied by the Explosion museum. Some would be converted for residential use, others for business or community uses, including a waterside pub/restaurant, a micro brewery in 'E' Magazine and a new Coastal Forces museum. After commercial partners withdrew from the project a new proposal was approved in 2018, to include a residential development of 30 new homes (mostly within the south demi bastion), restoration of eight listed buildings (and the demolition of another) and various commercial developments. As of 2023 a number of these projects have been completed: 'E' Magazine has been converted into a brewery and bar, which opened in the summer of 2021 (together with an associated taphouse in one of the old case store buildings on the waterfront). Night Hunters: The Royal Navy’s Coastal Forces at War opened in the Old Mine Store in October 2021 as part of the Explosion! museum. The old shifting house by the camber was refitted as a holiday let, operating from July 2022; and at around the same time 'C' Magazine was restored and fitted out to provide a base for volunteers working on clearing and maintaining the ramparts.