Электротерапия және медициналық электролиздің қағидалары
Electrotherapeutics
Электротерапия – ауруларды емдеуде электр тогын қолдану. Электроконвульсивті терапия, TENS сияқты әдістерді қамтиды. Медициналық электролиз қауіпсіздік шараларын талап етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Электротерапия – электр энергиясын терапияда, яғни ауруды жеңілдету және емдеуде қолданудың жалпы атауы. Ол электроконвульсивті терапия және ТЭНС сияқты емдеу ретінде пайдаланылады. Медициналық электролиздің техникалық орындалуында ең жоғары сақтық шаралары қажет. Дәрілік ерітіндіні мүмкіндігінше таза, жақында дистилленген сумен дайындау керек. Электродты құрайтын губка тәрізді зат электролиттік заттардан мүлдем таза болуы тиіс. Сондықтан қолданылатын барлық материалды дистилленген сумен жуу қажет. Абсорбентті мақта барлық талаптарға сай келеді және оны алу оңай. Ерітінді енгізілетін аймақты теріге жабысатын пластырь бетіне тесік жасап, содан кейін электролиттік электродтарды басу арқылы нақты анықтауға болады. Электролиттік әдістердің басты артықшылығы – жалпы емдеуді қатаң жергілікті емдеумен алмастыруға және жасушаларды қажетті дәрежеде және тереңдікте қанықтыруға мүмкіндік беруі. Күшті антисептиктер мен альбуминды коагуляциялайтын материалдарды әдеттегі әдістермен жергілікті түрде енгізуге болмайды, себебі тері оларға өткізбейді, бірақ электролиз арқылы оларды қажетті тереңдікке енгізуге болады. Иондардың жергілікті әсері дозаға байланысты; мысалы, мырыш иондарының аз дозасы шаштың өсуін ынталандырады, ал жоғары дозасы тінді өлтіруге әкеледі. Әрине, әр түрлі иондар әр түрлі әсер етеді. Электролиз организмнен зиянды иондарды, мысалы, подаграмен ауыратын науқастан мочевина және оксаль қышқылын шығару үшін де қолданылуы мүмкін.
Electrotherapeutics is a general term for the use of electricity in therapeutics, i. e. in the alleviation and cure of disease. It is used as a treatment, like electroconvulsive therapy and TENS. In the technical working of medical electrolysis the most minute precautions are required. The solution of the drug must be made with as pure water as possible, recently distilled. The spongy substance forming the electrode must be free from any trace of electrolytic substances. Hence all materials used must be washed in distilled water. Absorbent cotton answers all requirements and is easily procured. The area of introduction can be exactly circumscribed by cutting a hole in a sheet of adhesive plaster which is applied to the skin and on which the electrolytic electrodes are pressed. The great advantage of electrolytic methods is that it enables general treatment to be replaced by a strictly local treatment, and the cells can be saturated exactly to the degree and depth required. Strong antiseptics and materials that coagulate albumen cannot be introduced locally by ordinary methods, as the skin is impermeable to them, but by electrolysis they can be introduced to the exact depth required. The local effects of the ions depend on the dosage; thus a feeble dose of the ions of zinc stimulates the growth of hair, but a stronger dose produces the death of the tissue. Naturally the different ions produce different effects. Electrolysis can also be used for extracting from the body such ions as are injurious, as uric and oxalic acid from a patient suffering from gout.