Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вестонбирт үйі – Англияның Глостершир графтығында, Тетбери қаласынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 5 км жерде орналасқан сарай. 1665 жылдан 1926 жылға дейін Холфорд отбасының меншігінде болды. Алғашқы құрылыс осы жерде Елизавета дәуіріндегі үй болған. Холфордтар оны бірінші кезекте грузин стиліндегі үймен алмастырды, ал 1839 жылы Вестонбиртті мұраға алған Роберт Стайнер Холфорд 1863 және 1870 жылдар аралығында Льюис Вуллиами жобалаған қазіргі сараймен ауыстырды. Ол сонымен қатар бақтарды қайта жаңартып, басты жолды өзгертіп, ауыл тұрғындарын көшірді. Сарай жоғары сапалы тас қалаумен, үлкен масштабта салынған. Сыртқы пішіні Елизавета стилінде, симметриялық негізгі бөлігі және асимметриялық қанаттары бар, олардың бірінде консерватория орналасқан. Ішкі кеңістіктері сәнді классикалық стильде безендірілген. Үй газ шамдары, орталық жылыту жүйесі, өртке төзімді конструкция және темір шатыр сияқты заманауи технологиялармен жабдықталған. Қазіргі таңда I санаттағы ескерткіш болып саналады. Сарай төңірегінде кең аумақты формальды террасалы бақтар жасалған және 19 ғасырда көркемдік ағаштардан тұратын орман алқаптары отырғызылған. 1928 жылдан бері үйде Вестонбирт мектеп-интернаты орналасқан, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Әуе министрлігіне берілді. Вестонбирт үйі белгілі күндері жұртшылыққа ашық, ал бақтар жиірек қолжетімді. Үйде сондай-ақ азаматтық ритуалына рұқсат берілген және тойлар өткізіледі.
Westonbirt House is a country house in Gloucestershire, England, about 3 mile (5 km) southwest of the town of Tetbury. It belonged to the Holford family from 1665 until 1926. The first house on the site was an Elizabethan manor house. The Holfords replaced it first with a Georgian house, and then Robert Stayner Holford, who inherited Westonbirt in 1839, replaced that house between 1863 and 1870 with the present mansion which was designed by Lewis Vulliamy. He also remodelled the gardens, diverted the main road and relocated the villagers. The house is constructed of high quality ashlar masonry on a grand scale. The exterior is in an Elizabethan style, with a symmetrical main block and asymmetric wings, one of them containing a conservatory. The interiors are in a sumptuous classical style. The house was fitted with the latest technology such as gas lighting, central heating, fireproof construction and iron roofs. It is now a Grade I listed building. Extensive formal terrace gardens were created around the house and of ornamental woodlands were planted in the 19th century. Since 1928, the house has been occupied by Westonbirt School boarding school, except during World War II when it was requisitioned by the Air Ministry. Westonbirt House is open to the public on certain days, and the gardens are open more frequently. The house is also licensed to hold civil ceremonies and is used as a wedding venue.
Роберт Стайнер Холфорд және Мэри Энн Холфорд
Роберт 1808 жылы Джордж Питер Холфорд пен оның әйелі Энн Даниэллдің қызы ретінде дүниеге келді. Оның анасы – Ирландияның Донегал округіндегі Лиффордтан шыққан Аверелл Даниэллдің қызы. Джордж әкесі Питер Холфордтан Вестонбирттегі сарайды мұра етті; бұл Елизавета I немесе Джеймс I билік құрған дәуірде салынған алғашқы сарай болды. 1818 жылы Холфорд бұл үйді бұзып, 1823 жылы жаңасын тұрғызды. 1829 жылы 21 жасында Роберт Оксфордтағы Ориел колледжін бакалавр дәрежесімен бітірді. Сол жылы Вестонбирт иелігіндегі арборетум құрылысы басталды, және Роберт осы жобада маңызды рөл атқарды. 1838 жылы ол ағасының бір миллион фунттан астам сомадағы мүлігін мұра етті. Келесі жылы әкесі қайтыс болды, соның нәтижесінде ол Вестонбирт үйінің иесі атанды. Ол өнер мен әдебиетке құштар болды, ал оның зор байлығы оған осы қызығушылықтарын қанағаттандыруға мүмкіндік берді. Ол суреттер мен кітаптарды жинауға кірісті, олар кейіннен әйгілі "Холфорд коллекциясы" атанды. Бұл коллекцияны орналастыру үшін ол 1851 және 1853 жылдар аралығында Лондонның Парк-Лейн аймағында Дорчестер үйін салды, архитектуралық жұмыстарды Льюис Вуллиамиге тапсырды. Осы кезеңде ол Глостер және Уилтс округтерінде магистрат қызметін атқарды, ал 1843 жылы Уилтширдің жоғары шерифі болды. 1854 жылдың желтоқсанында ол Глостерширдің шығыс сайлау округінен Парламент мүшесі болып сайланды. 1854 жылдың тамызында 46 жасында ол генерал-лейтенант Джеймс Линдсейдің 25 жастағы қызы Мэри Энн Линдсейге үйленді. 1863 және 1870 жылдар аралығында Роберт қазіргі Вестонбирт үйін салды, ол Виктория дәуіріндегі ең қымбат үйлердің бірі саналды. Роберт парламенттегі жұмысын 1872 жылға дейін жалғастырды. Ол Вестонбирт үйінің бағы мен арборетумы үшін өсімдіктерді жинауды жалғастырды. Оның ұлы Джордж та бау-бақша мен өсімдіктерге қызығушылық танытып, әкесіне осы істе көмектесті. Роберт зейнеткерлікке шыққаннан кейін, олар Вестонбирт пен Дорчестер үйінде уақыт өткізді. 1875 жылы француз дипломаты Шарль Гейард Вестонбиртке сапар шегіп, алған әсерлерін былайша баяндады: "Бүгін таңертең мен уақытымды тиімді пайдаландым. Миссис Холфорд немесе Иви мені үйдің ішінде көрсетіп, сіз білетін ешбір үймен салыстыруға келмейтін кереметтігін таныстырды. Үш қабатты, Луи XIV-нің сарайларын еске түсіретін, жылыжай сияқты үлкен зал бар. Үйдегі ең ерекше бөлме – миссис Холфорд салған, Делакруаның пейзаждары мен Руан керамикасы арасындағы ерекше стильдегі суреттермен безендірілген бөлме. Түскі ас ішкеннен кейін достарым мені понимен парк аясындағы сақшының үйіне апарып келді. Мен көптеген жылыжайларды, содан кейін көлді, жаңадан әкелінгендей көрінетін тау жыныстарын көрдім. Көл де кеше ғана салынған сияқты. Фазандар соншалықты көп болды, оларды қадам басып тұрып таптадық. Соңында біз Бас сақшының үйіне жеттік, онда аяқтары қоянның қуанышына жеткілікті қысқа болған отыз spaniel итін көрдік." Вестонбирт үйінің бағы мен арборетумы кеңейе берді, ал 1886 жылы олар туралы "Бақ" журналында кең мақала жарияланды. Мақалада былай делінген: "Мистер Холфордтың мақсаты – шатастырмас әртүрлілік, ресми емес және көркемдік құру, бірақ әрқашан дұрыс талғамға сәйкес келетін сарай маңындағы тазалықты сақтау." 1892 жылдың ақпан айында Роберт Дорчестер үйінде қайтыс болды. "Таймс" газеті оның есімін ардақтап, былай деп жазды: "Шын мәнінде, ол сол кездегі ең табысты әуесқой бағбандардың бірі болды. Орхидеялар, амариллидтер және явандық рододендрон өсіруші ретінде танымал болғанымен, оның бақшасы мен иелігі кең талғамдылықты көрсетеді. Мұндағы көптеген сирек және экзотикалық ағаштардың орналасуы және Котсуолдс сияқты суық аймақта қажетті қорғаныс үшін мәңгі жасыл түрлерді шебер пайдалану сирек кездеседі. Ағаштар тығыз емес, әрқайсысы өзінің нағыз пішінін көрсетуге мүмкіндік алады және барлығына жақсы күтім жасалған. Жапырақты ағаштардың күзгі түсін гармония мен қарама-қайшылықты қолдану арқылы аз жерлерде осылай шеберлікпен пайдаланған. Мысалы, Норвегия кеспеағаштары мен Атлантика кедрлерін отырғызу." Country Life журналы 1905 және 1907 жылдары Вестонбирт бақтары мен арборетумы туралы кең мақалалар жариялады, осы кезде иелік Джорджқа тиесілі болды. Олар бақтардың сұлулығын егжей-тегжейлі сипаттап, былай деді: "Капитан Холфорд осы жұмысты сол рухта және сол дәстүрде (әкесі сияқты) жалғастырды, және Вестонбирт қазір марқұм мистер Холфорд білгеннен гөрі гөрі әдемі және сәнді." Бақтар жылдың кез келген мезгілінде сұлулыққа ие болу үшін отырғызылды. Джордж өмірінің соңына дейін үйленбеді және балалары болмады. 1912 жылы ол жақында күйеуін жоғалтқан Сузанна Мензиеске үйленді, ол Артур мен Мэри Уилсонның үлкен қызы еді. Уилсон отбасы кеме компаниясы арқылы байлыққа ие болғандығымен белгілі болды. 1926 жылы Джордж Холфорд энцефалимадан зардап шегіп қайтыс болды. Оның мұрагерлері болмағандықтан, оның мүлігі әкесінің өсиетіне сәйкес туған туыстарына өтті. Иеліктің басты бөлігі Джорджтың жүйесі, 4-ші Морли графына тиесілі болды. Алайда, Сузанна да қамтамасыз етілді, өйткені Джордж оған зергерлік бұйымдар мен жиһаз сияқты жеке заттарын және жылына 10 000 фунт көлемінде үлкен жылдық төлемді қалдырды. Сузанна 1927 жылы Вестонбирт сатылғанға дейін онда тұрды, содан кейін Лондонға көшті.
Robert was born in 1808 to George Peter Holford and his wife Anne Daniell, daughter of Rev. Averell Daniell of Lifford, County Donegal, Ireland. George inherited a mansion at Westonbirt from his father, Peter Holford; it was the original manor erected in the reign of Elizabeth I or the early part of the time of James I. That house was demolished by Holford in 1818 and a new house built in 1823. In 1829, at the age of 21, Robert graduated from Oriel College, Oxford with a Bachelor of Arts degree. In the same year the arboretum on the Westonbirt Estate was commenced and Robert played a significant role in this project. In 1838 he inherited his uncle's fortune of over one million pounds. In the following year his father died and he became the owner of Westonbirt House. He was a keen lover of art and literature and his enormous wealth now allowed him to indulge this interest. He began collecting paintings and books for what was to become the famous "Holford Collection". To accommodate this collection he built Dorchester House in Park Lane, London between 1851 and 1853 where he employed Lewis Vulliamy as the architect. During this time he became a Magistrate for Gloucester and Wilts and in 1843 was the High Sheriff of Wiltshire. In December 1854 he was first elected as the Member of Parliament for Gloucestershire East. In August 1854, at the age of 46, he married Mary Anne Lindsay who was the 25 year old daughter of Lieutenant General James Lindsay. Between 1863 and 1870, Robert built the present Westonbirt house, which was reputed to be one of the most expensive houses constructed in the Victorian era. Robert continued his work as a member of parliament until 1872 when he retired. He continued to collect plants for the garden at Westonbirt House and also for the arboretum. His son George also developed an interest in gardens and plants and assisted his father with this work. After Robert's retirement, the couple spent time at both Westonbirt and Dorchester House. In 1875 Charles Gayard, a French diplomat, visited Westonbirt and gave an account of his experience as follows. This morning I have lost no time. Sometimes Mrs Holford, sometimes Evy, took me about the house, which surpasses in magnificence any that you know. There is a hall, a sort of conservatory three stories high, something like the great apartments of Louis XIV. The most original room in the house is the one painted by Mrs Holford, in a bizarre fanciful style, something between Delacroix landscape and Rouen pottery. After luncheon my friends took me on a pony chaise, across the beauties of the park to the keeper's lodge. I saw conservatories without end, then a lake, a bit of a wild, heaps of rocks that it seems have been newly brought there. And the lake too is a thing of yesterday. The pheasants were so thick we fairly trod on them. At last we reached the Head keepers's lodge, and saw a pack of thirty spaniels with legs short enough to make the rabbits dance for joy. The garden at Westonbirt House and the Arboretum continued to expand and in 1886 an extensive article was written about it in The Garden. This said that "Mr Holford's aim has been to create variety without confusion, informality and picturesqueness without losing sight of that polish in the vicinity of the mansion which must always be regarded as in accordance with correct taste." In February 1892, Robert died at Dorchester House. The Times made the following comment about him. He was indeed, one of the most successful amateur gardeners of the time, and though famous as a grower of orchids, amaryllids and Javanese rhododendrons, his garden and estate show a wide catholicity of taste. The arrangement of the many rare and exotic trees there and the skilful use of evergreen species as background and to provide the shelter so needful in a cold district like the Cotswolds, have rarely been equalled; there is no crowding of the trees; each is able to show its true form and all have been well cared for. On few estates has the autumnal colouring of deciduous tress been so cleverly used by harmony and contrast, as, for instance, in the planting of Norway maples and glaucous Atlantic cedars. Country Life magazine wrote extensive articles about Westonbirt Gardens and Arboretum in 1905 and again in 1907 when George was the owner of the estate. They outlined in detail the beauty of the gardens and made the comment. Captain Holford has carried on the work in the same spirit and with the same tradition (as his father) and Westonbirt is now more luxuriant and more beautiful than the late Mr Holford ever knew it. The gardens have been planted not to give an effect for one season only but to be invested with beauty at every time of the year. Although he was always considered an eligible bachelor, George did not marry until late in life and had no children. In 1912 he married the recently widowed Susannah Menzies, the eldest child of Arthur and Mary Wilson. The Wilsons were a wealthy family who had made their money from a shipping line. In 1926 George Holford died, having suffered for some time with emphysema. As he did not have any heirs his property passed to his blood relatives in accordance with the will of his father. The main part of the estate went to George's nephew the 4th Earl of Morley. However, Susannah was well provided for as George left her his personal goods such as jewellery and furniture and a large annuity of £10,000 per annum. Susannah remained at Westonbirt until it was sold in 1927, when she moved to London.
Арборетум
Роберт Стайнер Холфорд, Вестонбиртті қайта салған адам, сонымен қатар үйден шамамен бір шақырым қашықтықта, жолдың ар жағындағы бұрынғы жалпы пайдаланудағы жерлерге Вестонбирт Арборетумын негіздеді. Арборетумды ол және оның ұлы, сэр Джордж Линдсей Холфорд келесі он жылдар бойы дамытты. Кіші Холфордтың балалары болмағандықтан, үй мен арборетум оның үлкен әпкесінің ұлы, Морлидің 4-ші графына өтті, ол 1928 жылға дейін үйді сатты. 1956 жылы отбасы арборетумды елге сыйға берді.
Robert Stayner Holford, the rebuilder of Westonbirt, also founded the Westonbirt Arboretum on former common downland across the road from the house, a mile away. The arboretum was developed over the next few decades by him and his son Sir George Lindsay Holford. Since the younger Holford did not have children, the house and arboretum passed to his eldest sister's son the 4th Earl of Morley, who sold the house by 1928. The family gave the arboretum to the nation in 1956.
Қазіргі үй
Бақтар мен оны қоршаған саябақ, сондай-ақ арборетум 1986 жылы ерекше тарихи маңызы бар тарихи саябақтар мен бақтар тізіліміне І санатта енгізілді. Вестонбирт мектебі мен оның дайындық мектебі осы аумақта орналасқан. Мектептің ойын-сауық орталығы мен гольф алаңына қалың жұрттың кіруіне болады. Вестонбирт арборетумын Англия Орман шаруашылығы басқарады және ол тұрақты түрде жұртшылыққа ашық.
The gardens and surrounding parkland, together with the arboretum, were listed Grade I on the Register of Historic Parks and Gardens of special historic interest in 1986. Westonbirt School and its preparatory school are on the site. The school's leisure centre and golf course can be accessed by the public. Westonbirt Arboretum is managed by Forestry England and is open to the public on a regular basis.