Кіріспе

Үндістандық өнеркәсіпші (1859–1932)

Сэр Дорабжи Тата (27 тамыз 1859 – 3 маусым 1932) – Британдық Радж кезеңінде өмір сүрген үндістандық өнеркәсіпші және Тата тобының тарихы мен дамуындағы маңызды тұлға. Британдық Үндістандағы өнеркәсіпке қосқан үлесі үшін 1910 жылы рыцарь дәрежесіне ие болды.

Ерте өмір және білім

Дораб – парсы зороастрийшісі Хирабай мен Жамсетжи Нусерванжи Татаның үлкен ұлы болды. Бомбейлік саудагер Дорабжи Саклатвалаға үйленген Джербай Тата әпкесі арқылы ол кейіннен Ұлыбритания парламентінің коммунистік депутаты болған Шапуржи Саклатваланың туысы еді. Тата бастауыш білімін Бомбей (қазіргі Мумбай) қаласындағы жекеменшік орта мектепте алды, содан кейін 1875 жылы Англияға сапар шекті, онда жеке репетиторлармен оқыды. 1877 жылы ол Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжіне түсті, екі жыл бойы оқығаннан кейін 1879 жылы Бомбейге оралды. Оқуын Бомбей қаласындағы Сент-Ксавьер колледжінде жалғастырып, 1882 жылы диплом алды. Бітірген соң Дораб екі жыл бойы «Бомбей газеті» газетінде журналист болып жұмыс істеді. 1884 жылы ол әкесінің фирмасының мақта бизнесі бөліміне қатысты. Алдымен француз колониясы болған Пондичерриге, онда мақта фабрикасының пайдалы болу мүмкіндігін анықтау үшін жіберілді. Содан кейін ол 1877 жылы әкесі құрған «Эмпресс Миллс» мақта фабрикасында мақта саудасын үйрену үшін Нагпур қаласына жіберілді.

Неке

Дорабжидің әкесі Жамшетжи іскерлік сапармен Оңтүстік Үндістанның Майсур штатына барып, парси және сол штаттың алғашқы үндістандық Білім инспекторы доктор Хормусжи Бабхамен кездеседі. Бабха үйіне барғанда ол Бабханың жалғыз қызы Мегербаймен танысып, оны ұсынады. Бомбейге оралған соң Жамшетжи Дорабты Майсур штатына, әсіресе Бабха отбасына бару үшін жіберді. Дораб солай істеді және 1897 жылы Мегербайға үйленді. Олардың балалары болмады. Мегербайдың әкесі – өнеркәсіпші Диншау Манекжи Петит, ал бауыры Джехангир Бабха белгілі заңгер болған. Ол ғалым Хоми Дж. Бабханың әкесі еді. Осылайша Дорабжи Хоми Бабханың әйелінің туысы болды. Тата тобы Бабханың зерттеулерін және оның зерттеу институттарын, соның ішінде Тата фундаментальды зерттеулер институтын қаржыландырды.

Индустриалистік мансап

Дорабжи әкесінің заманауи темір және болат өнеркәсібі туралы идеяларын іске асыруға тымысылы қатысты және осы өнеркәсіпті қуатпен қамтамасыз ету үшін гидроэлектр энергиясының қажеттілігіне келісті. Дораб 1907 жылы әкесі құрған Tata Steel конгломератын және 1911 жылы Tata Power компаниясын құрғандығымен ерекшеленеді, олар қазіргі Tata Group-тың негізін құрайды. Дорабжи темір кендерін іздеген минералогтармен бірге сапар шекті. Оның қатысуы зерттеушілерді әлдеқандай жағдайда назардан тыс қалған аймақтарды іздеуге ынталандырды дегенді айтады. Дорабжидің басқаруымен, бір кезде үш мақта фабрикасы мен Бомбейдегі "Тадж" қонақ үйін қамтыған бизнес Үндістанның ең ірі жеке сектордағы болат компаниясына, үш электр компаниясына және Үндістанның жетекші сақтандыру компанияларының біріне дейін өсті. 1919 жылы Үндістанның ең ірі жалпы сақтандыру компаниясы New India Assurance Co Ltd. негізін қалаушы Дорабжи Тата 1910 жылдың қаңтарында VII Эдуардпен марапатталып, Сер Дорабжи Тата атанды.

Кәсіпкерлік емес мүдделер

Дорабжи спортқа өте бейім болған және Үндістан Олимпиадалық қозғалысының негізін қалаушысы болды. Үндістан Олимпиадалық қауымдастығының президенті ретінде ол 1924 жылы Париж Олимпиадасына барған үндістандық делегацияны қаржыландырды. Тата отбасы, Үндістанның көптеген ірі бизнесмендері сияқты, үндістандық ұлтшылдар еді. Тата Бірінші дүниежүзілік соғыс пен Екінші дүниежүзілік соғыс аралығында Халықаралық Олимпиада комитетінің мүшесі болды.

Өлім

Мегербай Тата 1931 жылы 52 жасында лейкемиядан қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Дорабжи қан ауруларын зерттеуді дамыту үшін Леди Тата еске алу қоры құрды. 1932 жылдың 11 наурызында, Мегербайдың қайтысынан бір жыл өткен соң және өзінің қайтысына аз уақыт қалғанда, ол "мекенжайына, ұлтына немесе дініне қарамастан" білім мен зерттеуді, апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуді және басқа да қайырымдылық мақсаттарды ілгерілету үшін пайдаланылатын сенім қорын құрды. Бұл қор бүгінде Сэр Дорабжи Тата қоры деп белгілі. Дорабжи сонымен қатар, Бангалор қаласындағы Үндістанның жетекші ғылыми және инженерлік зерттеу институтын құруға қажетті бастапқы қаржыны бөлді. Дорабжи 1932 жылдың 3 маусымында 73 жасында Германияның Бад-Киссинген қаласында қайтыс болды. Ол әйелі Мегербаймен бірге Англияның Уокинг қаласындағы Бруквуд зиратында жерленген. Олардың балалары болған жоқ.