Уильям Нельсен: Американ футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Уильям Кейт Нельсен (29 қаңтар 1941 - 11 сәуір 2019) – американдық кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) квотербегі. Ол USC Trojans командасы үшін колледж футболында ойнады, содан кейін Pittsburgh Steelers және Cleveland Browns командаларында кәсіби деңгейде өнер көрсетті. Ол көшбасшылық қабілетімен және ауырсынуға қарамастан ойнауға дайындығымен белгілі болды, карьерасы бойы бірнеше тізе жарақатын бастан өткерді. Кейін ол төрт NFL командасының ассистент-жаттықтырушысы қызметін атқарды.

Колледж мансабы

Калифорниядағы Серритос колледжінде бір маусым колледж футболын ойнағаннан кейін, Нельсен USC-ге ауысты, онда ол алғашқы екі маусымында маңызды ойыншы болды, 1960 және 1961 жылдары команданың жалпы нәтижелілігі бойынша көшбасшы болды. 1962 жылы ол Пит Битардпен ойын уақытын бөлісіп, команданың ұлттық чемпионатты жеңіп алуына көмектесті.

Кәсіби мансап

Нельсен 1963 жылғы NFL драфтының 10-шы раундында «Стиллерс» командасымен шарт жасасты, бірақ алғашқы екі маусымда аз ғана ойынға қатысты. 1965 жылы жаңа бас жаттықтырушы Майк Никсон Нельсенге негізгі ойыншы рөлін берді. Дегенмен, күрескен команда 2:12 есебімен аяқтады, оған көмек аз болды, Нельсен 17 перехваттан басқа сегіз тачдаунға лақтырды. 1965 жылдың 14 қарашасында «Даллас Каубойс» командасына қарсы өткен ойында Нельсен тізесінен жарақат алды, ол сол жылдың қалған бөлігінде оны мазалады; ол маусымнан кейін операция жасады. Келесі маусымда Нельсен екінші ойында «Детройт Лайонс» командасына қарсы тізесінен жарақат алды. Бастапқыда алты аптаға жарақаттан тыс қалуы жоспарланған Нельсен маусымның 12-ші аптасына дейін қайта оралмады. Ойынға шектеулі уақыт берілуі оған (100-ден кем емес лақтырумен) лигалық рекордты бір ғана перехватпен орнатуға мүмкіндік берді. 18 желтоқсанда өткен маусымның соңғы ойынында ол «Атланта Фальконс» командасын жеңу үшін соңғы 11 лақтыруын жасады. 1967 жылы Нельсеннің жарақаттары жалғасты, 24 қыркүйекте «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы өткен ойынның соңғы сәттерінде Чак Уокердің соққысынан кейін жарақат алды. Ол келесі төрт ойынды өткізіп алды, бірақ 29 қазанда «Нью-Орлеанс Сентс» командасына қарсы 14:10 есебімен жеңіске жетті. 1968 жылдың 14 мамырында Нельсен қорғаушы Джим Брэдшоумен бірге «Браунс» командасына ауыстырылды. Қарсылықта «Питтсбург Стиллерс» Дик Шайнер, Фрэнк Паркер және аталмаған драфт таңдауын алды. Бұл ауыстыру екі командаға да пайдалы болды, өйткені маусымның басында Нельсен де, Шайнер де жаңа клубтары үшін квотербек ретінде ойынға түсті. 1968 жылы үш ойынға Фрэнк Райанның қосалқы құрамында болғаннан кейін Нельсен негізгі рөлге көтерілді және 20 қазанда бұрын жеңіліске ұшырамаған «Балтимор Колтс» командасын 30:20 есебімен жеңіп, таң қалдырды. Маусымның соңында Нельсен команданы плей-оффқа жеткізіп, 11 ойынның 9-ында жеңіске жетті. 1969 жылы Нельсен тағы бір жарқын маусымды өткізді, «Браунс» командасын 10:3:1 есебімен және постсезонға жолдамамен, сондай-ақ өзінің алғашқы және жалғыз «Про Боул» ойынына шақырылды. 2 қарашада бұрын жеңіліске ұшырамаған «Даллас Каубойс» командасын 42:10 есебімен жеңген кезде бес тачдаун лақтырғаннан кейін бір аптадан соң Нельсен 51:3 есебімен жеңілген «Миннесота Викингс» командасына қарсы қиын ойынды өткізді. Сонымен қатар, ол лақтыратын қолындағы нерв қысылуынан ойынды қысқа уақытқа тоқтатып, маусымның қалған бөлігінде мазалаған ауруға шалдықты. 1970 жылғы NFL маусымының екінші ойынында Нельсен 27 қыркүйекте «Сан-Франциско 49ers» командасына қарсы өткен ойында тағы да тізесінен жарақат алды. Бұл жарақат оны ойыннан шығарды және келесі аптада да алаңға шығуға мүмкіндік бермеді. Маусым ортасындағы құлдыраудан кейін ол бір ойынға жаңадан келген Майк Фиппстің орнына қойылды, бірақ соңғы бес ойынға қайта оралды. Алайда, «Браунс» 7:7 есебімен құлдырап, постсезонға қатыса алмады. 1971 жылы Нельсен «Браунс» командасын алғашқы бес ойында төрт жеңіске жеткізді, бірақ маусымның ортасындағы тағы бір құлдырау оны бір ойынға қалдырды. Бірақ, өткен жылдан айырмашылығы, Нельсен команданы бес ойынның бесiнде жеңіске жеткізіп, плей-оффқа қайта оралды. 1972 жылғы маусымды бастау үшін Нельсен қысқа уақытқа негізгі ойыншы рөлін жеңіп алды, бірақ ашылу ойынында «Грин-Бэй Пэккерс» командасына 26:10 есебімен жеңілгеннен кейін Фиппс орнына қойылды. Маусым аяқталғаннан кейін бірнеше аптадан соң Нельсен бесінші тізе операциясын жасап, зейнетке шығуын жариялады. 2012 жылы «Plain Dealer» журналы Нельсенді барлық уақыттың ең үздік 100 «Браунс» ойыншысының тізімінде 52-орынға қойды.

Nelsen was drafted in the 10th round of the 1963 NFL Draft by the Steelers, but saw limited action during his first two seasons. In 1965, new head coach Mike Nixon gave Nelsen the starting job. However, the struggling team finished 2 12, offering him little help, with Nelsen throwing for eight touchdowns, in addition to 17 interceptions. In the November 14, 1965 game against the Dallas Cowboys, Nelsen suffered a knee injury that plagued him the remainder of that year; he underwent surgery after the season. The following season, Nelsen suffered a knee injury against the Detroit Lions in the season's second game. Originally scheduled to be out of the lineup for six weeks, Nelsen did not return until the season's 12th week. The limited time on the field allowed him to set a league record for fewest interceptions (100 minimum passes) with just one on the campaign. In the season finale on December 18, he completed his final 11 passes to defeat the expansion Atlanta Falcons. In 1967, the injuries continued for Nelsen when during the closing moments of the September 24 game against the St. Louis Cardinals, he was injured following a tackle by Chuck Walker. He missed the next four games, but came off the bench to engineer a 14 10 comeback victory over the expansion New Orleans Saints on October 29. On May 14, 1968, Nelsen was traded, along with defensive back Jim Bradshaw, to the Browns. In return, the Pittsburgh Steelers received quarterback Dick Shiner, defensive tackle Frank Parker and an undisclosed draft choice. The trade wound up helping both teams, as within a month into the season, both Nelsen and Shiner were starting at quarterback for their new clubs. After serving as Frank Ryan's backup for three games in 1968, Nelsen was elevated to the starting role, and quickly made his mark with a shocking 30 20 upset of the previously unbeaten Baltimore Colts on October 20. By the end of the season, Nelsen had led the team to the playoffs, winning nine of his 11 starts. In 1969, Nelsen had another strong season, leading the Browns to a 10 3 1 record and a postseason berth, as well as being selected to his first and only Pro Bowl. One week after throwing for five touchdowns in a 42 10 victory over the previously unbeaten Dallas Cowboys on November 2, Nelsen spent a miserable afternoon against the Minnesota Vikings on the losing end of a 51 3 score. In addition, he briefly left that game with a pinched nerve in his throwing arm, a malady which would trouble him for the rest of the season. In game two of the 1970 NFL season, Nelsen took yet another hit to his knees in a September 27 game against the San Francisco 49ers. The injury forced him out of the game and kept him on the sidelines the following week as well. After a mid season slump, he was replaced for one game by rookie Mike Phipps, but returned to start the final five games. Unfortunately, the Browns dropped to a 7 7 mark and missed the postseason. In 1971, Nelsen led the Browns to four wins in their first five games, but another mid season slump once again relegated him to the bench for one game. Unlike the previous year, however, Nelsen led the team to five straight victories to again reach the playoffs. Nelsen briefly won the starting job to start the 1972 season, but gave way to Phipps after a 26 10 loss to the Green Bay Packers in the opening game. Weeks after the conclusion of the season, Nelsen underwent his fifth knee operation and announced his retirement. In 2012, the Plain Dealer named Nelsen #52 on its list of the top 100 Browns of all time.

Жаттықтырушылық мансап

1973 жылғы 14 ақпанда ол «Нью-Ингланд Патриотс» командасының көмекші жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды, бірақ екі жылдан кейін отставкаға кетті. «Браунс» командасының бас бапкерлігіне үміткерлікті қысқаша қарастырғаннан кейін, ол «Атланта Фалконс» командасының көмекшісі болды. Бас бапкер Марион Кэмпбелл жұмыстан босатылғаннан кейін ол осы лауазымынан кетті. 1977 жылғы 9 ақпанда ол «Тампа Бей Буканерс» командасының квотербек жаттықтырушысы болып тағайындалды, бұл оны бұрынғы колледж жаттықтырушысы Джон МакКеймен қайта қостырды. Ол келесі алты маусымды осы қызметте өткізді, бірақ «Буканерс» квотербегі Дуг Уильямс және МакКеймен келіспеушіліктер туралы хабарлар тарағаннан кейін жұмыстан босатылды. 1983 жылғы NFL маусымын өткізбегеннен кейін, Нельсен 1984 жылғы 20 қаңтарда «Детройт Лайнз» командасының бас бапкері Монте Кларк, оның бұрынғы «Браунс» командаласы, шабуылдық үйлестіруші ретінде жұмысқа алды. 2019 жылғы 11 сәуірде Нельсен Флорида штатының Орландо қаласында 78 жасында дүние салды.