Кіріспе

Royal Air Force Polebrook немесе жай ғана RAF Polebrook – Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Оундл қаласының оңтүстік-шығысынан 6 шақырым қашықтықта орналасқан, бұрынғы Корольдік Әуе күштерінің базасы. Аэродром 1940 жылдың тамызынан бастап Ротшильдтердің жеріне салынды. 1942 жылдың 17 тамызында АҚШ Әскери-әуе күштерінің 8-ші Әуе армиясы алғашқы ауыр бомбалау тобымен (Boeing B-17 Flying Fortress) жауынгерлік миссиясын осы Polebrook базасынан бастады, сондай-ақ 1943 жылы майор Кларк Гейбл осыдан жауынгерлік тапсырмаларға ұшты.

Тарих

RAF Polebrook – 1940 жылдың соңы мен 1941 жылдың басында RAF Бомбалау әскері үшін Нортгемптоншир/Хантингдоншир аймағында салынып жатқан бірнеше әуеайлақтардың арасында бірінші болып аяқталған база болды. Сол кездегі құрылыс бағдарламасындағы басқа әуеайлақтар сияқты, Polebrook-ті Джордж Уимпей және Ко, Лимитед компаниясы салған. Бастапқы құрылыс үш ұшу-қону жолағынан тұрды, бетонды жолақтардың ұзындығы: 08/26 – 1173 метр, 14/32 – 1097 метр және 02/20 – 1023 метр. Бұған қоса, көбінесе шығыс жағында орналасқан, отыз шаршы тұраққа ұзақ кіреберіс жолдарымен жетеді. Қару-жарақ қоймасы ерекшелігі – ол оңтүстік жақтағы периметрлік жолдың ішінде орналасқан. Солтүстік периметрден тыс техникалық аумақта бір J және екі T2 типті ангарлар салынды, ал тұрғын аумақтар одан әрі орманды жерлерге шашырап орналасқан.

Корольдік әуе күштері

Әуеайлақтан алғашқы жұмыс істеген бөлімдердің бірі RAF 90-шы эскадрильясы болды, ол 1941 жылдың маусымынан 1942 жылдың ақпанына дейін операциялық сынақтар жүргізді. Эскадрилья келген кезде бірнеше қатты және рулдеу жолдары әлі де салынып жатқан еді. RAF 90-шы эскадрильясы американдық B 17C ұшақтарымен жабдықталған, RAF оларды "Fortress I" деп атады. АҚШ Әуе күштері B 17C ұшағын жауынгерлік дайын деп санамаса да (Е үлгісі Еуропадан түскен жауынгерлік хабарламалардың нәтижесінде сатып алынуда болды), RAF 1941 жылы осы ұшақтарды бірден фронтқа жіберуге мәжбүр болды. "Fortress" ұшақтары күндізгі уақытта өте биік биіктікте шабуылдар жасау үшін қолданылды, ал Polebrook-тан алғашқы операция 1941 жылдың 8 шілдесінде жасалды, онда үш "Fortress" ұшағы Вильгельмсхавенге шабуылға жіберілді. Ұшақтардың бірі екінші нысанаға ауысуға мәжбүр болды, бірақ қалған екеуі Вильгельмсхавендегі теңізшілер казармасына 30 000 фут биіктіктен шабуыл жасады. Өкінішке орай, ұшақтар мұндай биіктіктен ештеңеге тие алмады. Сонымен қатар, экипаждар осы биіктіктегі температураның тым суық екенін анықтады, сондықтан олар қорғаныс пулеметтерін атуға тырысқанда мұздап қалды. Дегенмен, барлық ұшақтар қауіпсіз түрде базаға оралды. Олардың соңғы шабуылы Polebrook-тан 1941 жылдың 2 қыркүйегінде жасалды. RAF "Fortress" ұшақтары Бремен, Брест, Эмден, Киль, Осло және Роттердам сияқты нысаналарға қарсы 22 шабуыл жасады. Барлығы 39 ұшақ жіберілді, оның ішінде он сегіз ұшақ миссияны орындамай қайтарылды, ал екеуі техникалық ақауларға байланысты екінші мақсаттарды бомбалауға мәжбүр болды. Сегіз "Fortress" ұшағы жауынгерлік қимылдарда немесе апаттарда жойылды. Осы шығындарға көңілі қалған RAF Еуропаға күндізгі бомбалау шабуылдарынан бас тартуға шешім қабылдады. Екі "Fortress" ұшағы жоғалып кеткенімен, Polebrook-тан жасалған шабуылдан туған жалғыз шығын – оңтүстік жағалаудағы әуеайлаққа апатқа ұшыраған, қирап қалған ұшақ болды. RAF-тің "Fortress" ұшағымен алған тәжірибесі нәтижесінде қорғаныс қаруларын жақсарту қажеттігі, қорғаныс отын қуатын арттыру үшін "Fortress" ұшақтарын көбірек және тығыз формацияда пайдалану қажеттігі және экипаждарды жақсырақ және қарқындырақ оқыту қажеттігі анықталды. Дегенмен, олардың британдық экипаждары "Fortress I" ұшағына өте риза болды, оны ұшуға оңай, маневрлі және бомбалау кезінде аэродинамикалық тұрақты деп есептеді. Polebrook-та 90-шы эскадрилья RAF 8-ші тобына қарасты болды және 1942 жылдың 12 ақпанында таратылғанға дейін оның қалған ұшақтары мен экипаждары тек тәжірибелік және оқу жұмыстарына қатысты. Polebrook-тағы қысқа ұшу-қону жолақтары ауыр жүк көтеретін төрт қозғалтқышты B 17 ұшағы үшін қолайсыз деп танылды. 1942 жылы әуеайлақ А класы стандарттарына дейін жаңартылды. Басты ұшу-қону жолағы 1950 метрге дейін, ал қосалқы жолақтар әрқайсысы 1400 метрге дейін ұзартылды. Сонымен қатар, қосымша қатты тұрақтар салынды, олардың жалпы саны 30-дан 50-ге дейін өсті. Бұл кеңейту нәтижесінде оқ-дәрі сақтау аймағы кеңейтілген периметрлік жолдың ішінде қалды. Тұрғын үйлер мен қоғамдық ғимараттар әуеайлақтың солтүстігіндегі орманды жерлерде орналасқан. Олар шамамен 2000 адамға баспана берді.

АҚШ Әскери Әуе күштері

1943 жылдың 12 желтоқсанынан 1945 жылдың 12 маусымына дейін Полебрук 1-ші бомбалау дивизиясының 94-ші жауынгерлік бомбалау қанатының штабы болып қызмет етті. Ол USAAF станциясы 110 ретінде тағайындалды.