Америкалық генерал Итан Аллен Гитчкок өмірі мен қызметі
Ethan A. Hitchcock (general)
Этан Аллен Хитчкок: Американ армиясының генералы, Азамат соғысының қатысушысы, судья ұлы, және танымал революционер Этан Алленнің немересі. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық генерал Итан Аллен Хичкок (18 мамыр 1798 – 5 тамыз 1870) – АҚШ Армиясының кәсіби офицері және жазушы. Ол АҚШ Азаматтық соғысы кезінде Вашингтон қаласындағы Әскери министрлікте қызмет етті, онда ол генерал-майор болып қызмет атқарды.
American general
Ethan Allen Hitchcock (May 18, 1798 – August 5, 1870) was a career United States Army officer and author who had War Department assignments in Washington, D. C., during the American Civil War, in which he served as a major general.
Ерте өмір
Хичкок Вермонт штатының Верженн қаласында дүниеге келген. Оның әкесі – Сэмюэл Хичкок (1755–1813), Вермонт штатының АҚШ округтік судьясы болған заңгер, ал анасы – Люси Кэролайн Аллен (1768–1842), Америка революциялық соғысының батыры генерал Итан Алленнің қызы; революционердің өмірінен суреттері сақталмаса да, Люси оның Итан Аллен Хичкокке өте ұқсайтынын айтқан. Хичкоктың бауырларының арасында Алабама Жоғарғы Сотының Бас судьясы Генри Хичкок болды, ол Соғыс министрі Джон Беллдің жеңгесіне үйленген. Генридің ұлы Итан Хичкок Уильям Маккинли кезінде АҚШ Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Генридің тағы бір ұлы Генри Хичкок Сент-Луис қаласындағы белгілі адвокат болды. Итан А. Хичкок 1817 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді (19 адамның арасында 17-орынды иеленді) және далалық артиллерияның үшінші лейтенанты болып тағайындалды.
Hitchcock was born in Vergennes, Vermont. His father was Samuel Hitchcock (1755 1813), a lawyer who served as United States District Judge for Vermont, and his mother was Lucy Caroline Allen (1768 1842), the daughter of American Revolutionary War hero General Ethan Allen; although no likeness from the life of the revolutionary is extant, Lucy said that he strongly resembled Ethan Allen Hitchcock. Hitchcock's siblings included Henry Hitchcock, a Chief Justice of the Alabama Supreme Court, who was married to the sister in law of Secretary of War John Bell. Henry's son Ethan Hitchcock served as United States Secretary of the Interior under William McKinley. Another of Henry's sons, Henry Hitchcock, was a prominent attorney in St. Louis. Ethan A. Hitchcock graduated from the United States Military Academy in 1817 (17th out of 19) and was commissioned a third lieutenant of Field Artillery.
Мансап
1824 жылы капитандыққа көтерілді. 1829-1833 жылдары ол Вест-Пойнттегі кадеттердің коменданты болып қызмет етті және 1838 жылы майор болды. 1842 жылы ол Форт-Стенсбериге қолбасшылық етіп, 3-ші жаяу әскер полкінде подполковник шеніне ие болды. Ол Флоридадағы Семинол соғысында, Тынық мұхитының солтүстік-батысында және Мексика-Америка соғысында қызмет етті, онда ол генерал Винфилд Скотттың Мексика қаласына жасалған жорықта бас инспекторы болды. Контрерас және Чурубуско шайқастары үшін ол полковник, ал Молино-дель-Рей үшін бригадир генерал шеніне тағайындалды. 1851 жылы ол 2-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болды. 1851 жылдан 1854 жылға дейін ол Тынық мұхиты дивизиясына, содан кейін Тынық мұхиты департаментіне қолбасшылық етті. 1855 жылдың қазанында ол денсаулығына байланысты сұраған төрт айлық демалысын ұзартудан бас тартқан әскери министр Джефферсон Дэвистің шешімінен кейін әскерден кетті. Ол Сент-Луис қаласына (Миссури штаты) көшіп, зейнеткерлікке шығып, жазумен және жалпы әдебиет пен философияны зерттеумен шұғылданды. Хичкок күнделік жазушы болған, оның осы кезеңдегі жазбалары Говард Зинннің АҚШ тарихын жаңаша түсіндіруіне, «Америка халқының тарихы» атты еңбегіне маңызды дәлел ретінде қызмет етті.
He was promoted to captain in 1824. From 1829 to 1833, he served as commandant of cadets at West Point and was promoted to major in 1838. By 1842, he achieved the rank of lieutenant colonel in the 3rd Infantry Regiment, in command of Fort Stansbury. He served in the Seminole War in Florida, in the Pacific Northwest, and in the Mexican–American War, where he served as Gen. Winfield Scott's inspector general in the march on Mexico City. He received a brevet promotion to colonel for Contreras and Churubusco and to brigadier general for Molino del Rey. In 1851, he became the colonel of the 2nd Infantry. From 1851 to 1854, he commanded the Pacific Division and then the Department of the Pacific. In October 1855, he resigned from the Army following a refusal by Secretary of War Jefferson Davis to extend a four month leave of absence that he had requested for reasons of health. He moved to St. Louis, Missouri, and began a presumed retirement, occupying himself with writing and studies of general literature and philosophy. Hitchcock was a diarist, and his journal entries from this time have served as a crucial source of evidence for Howard Zinn's reinterpretation of United States history, Voices of A People's History of the United States.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғаннан кейін Хичкок қайта әскери қызметке түсуге өтініш берді, бірақ одан бас тартты. Хичкокты жоғары бағалаған және оған деген құрметі зор болған генерал-майор Генри В. Галлек оған генерал-майор шені мен Батыс майданындағы қызметті ұсынды, бірақ 63 жастағы Хичкок мұндай жауапкершілікті қабылдаудан бас тарды және Вашингтон қаласында әкімшілік қызметте қалуды артық көрді. Дегенмен, ол еріктілер армиясының генерал-майорына дейін шен беруге ие болды және 1862 жылдың 17 наурызынан 23 шілдесіне дейін Соғыс кеңесінің төрағасы болып қызмет етті – бұл кеңес президент Авраам Линкольн мен соғыс министрі Эдвин М. Стэнтонға Соғыс министрлігін басқаруға және одақтас әскерлеріне басшылық етуге көмектесетін ұйым болды (генерал-майор Джордж Б. Макклеллан бас генерал қызметінен алынған еді, ал Галлек оны әлі алмастырмаған). Хичкок генерал-майор Фитц Джон Портердің әскери трибуналына қатысты, ол генералдың бағынбауы мен батылдығын жоққа шығарды. 1862 жылдың қарашасынан соғыс аяқталғанға дейін ол тұтқын алмасу комиссары, содан кейін тұтқындар жөніндегі бас комиссар болып қызмет етті. Хичкок 1867 жылы запасқа шығарылып, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына, сосын Грузия штатының Спарта қаласына көшті.
After the start of the Civil War, Hitchcock applied to return to the service but was rejected. Maj. Gen Henry W. Halleck, who had a great deal of respect and admiration for Hitchcock, proposed giving him a major general's commission and an assignment in the Western theater but the 63 year old Hitchcock declined such a demanding post and preferred to remain in Washington, D. C., in an administrative role. He did get promoted to major general of volunteers, however, and from March 17 to July 23, 1862, he served as the chair of the War Board, the organization that assisted President Abraham Lincoln and Secretary of War Edwin M. Stanton in the management of the War Department and the command of the Union armies during the period in which there was no general in chief. (Maj. Gen. George B. McClellan had been relieved of his responsibilities as general in chief, and Halleck had not yet replaced him.) Hitchcock sat on the court martial of Maj. Gen. Fitz John Porter, which convicted the general of disobedience and cowardice. From November 1862 through the war's end, he served as Commissioner for Prisoner of War Exchange and then Commissary General of Prisoners. Hitchcock was mustered out in 1867 and moved to Charleston, South Carolina, then to Sparta, Georgia.
Жеке өмір
1868 жылдың 20 сәуірінде ол Вашингтонда Марта Ринд Николспен (1833–1918) үйленді. Марта – Исаак Смит Николс пен Джоанна Мария (құрметті есімі Ринд) Николлстың қызы болған. Ол Нью-Йорктегі Вест-Пойнт ұлттық бейіште жерленген. Оның әйелі 1918 жылдың 15 тамызында қайтыс болды. "The Pale Blue Eye" (2022) – Луи Байардтың 2003 жылғы романының киноға бейімделуі, онда Саймон МакБерни Гитчкок рөлінде ойнайды.
On April 20, 1868, he was married to Martha Rind Nicholls (1833–1918) in Washington, D. C. Martha was a daughter of Isaac Smith Nicholls and Joanna Maria (née Rind) Nicholls. He was buried in West Point National Cemetery, New York. His widow died on August 15, 1918. The Pale Blue Eye (2022) is a film adaptation of the 2003 novel by Louis Bayard featuring Simon McBurney as Hitchcock.
Алхимия зерттеулеріне қосқан үлесі
Өлген кезде Хичкок кең жеке кітапхана жинады, оның ішінде алхимияға арналған 250-ден астам том кітап болды. Бұл жинақ сирек алхимиялық еңбектердің ең бағалы жеке коллекциясы ретінде танылды және Миссури университетінің Сент-Луис қаласындағы Сауда кітапханасында сақтаулы тұр. "Алхимия және алхимиктер туралы ойлар" және басқа да жазбаларында Хичкок алхимиктердің іс жүзінде символизм арқылы жазған діни философтар екенін айтты. "Мистика мәселелері және оның символизмі" атты еңбегінде Веналық психолог Герберт Сильберер алхимияның психологиялық мазмұнын зерттеуге Хичкок көмектескенін мойындады.
By his death, Hitchcock had amassed an extensive private library, including over 250 volumes on alchemy. This collection was widely regarded as one of the finest private holdings of rare alchemical works and is preserved by St. Louis Mercantile Library at the University of Missouri St. Louis. Through Remarks upon Alchemy and the Alchemists and other writings, Hitchcock argued that the alchemists were actually religious philosophers writing in symbolism. In Problems of Mysticism and its Symbolism, the Viennese psychologist Herbert Silberer credited Hitchcock with helping to open the way for his explorations of the psychological content of alchemy.
Музыкалық жинақ
Хичкок флейтада ойнаған және флейта музыкасының үлкен жинағын жинаған. 1960 жылдары, оның қайтысынан шамамен жүз жыл өткен соң, Хичкокқа тиесілі жеке музыка жинағының бір бөлігі Джорджия штатының Спарта қаласында табылды. Бұл жинақ 73 томдық кітаптан және шамамен 200 қолжазбадан тұрады, қазір Флорида мемлекеттік университетінің Уоррен Д. Аллен атындағы музыка кітапханасында сақтаулы. Жиынға генералдың замандастарының шығармалары, Хичкок өзі қолмен жазған музыкалық қолжазбалар және жеке хаттар кіреді. Кітапхананың бұл материалдарды сатып алуы 1989 жылы Ф.С.У. флейта факультетінің студенттері берген концертпен тойланды, оған Хичкок ұрпақтарының бірнеше өкілі қатысты.
Hitchcock also played the flute and amassed a sizable collection of flute music. In the 1960s, almost one hundred years after his death, part of Hitchcock's personal music collection was discovered in Sparta, Georgia. This collection, which consists of 73 bound volumes and approximately 200 loose manuscripts, currently resides in the Warren D. Allen Music Library at Florida State University. Included in this collection are works by some of the general's contemporaries, music manuscripts handwritten by Hitchcock himself, and items of personal correspondence. The library's acquisition of these materials was celebrated in 1989 by a recital given by F. S. U. flute students and attended by several of Hitchcock's descendants.