Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс бомбалауларының табысына үлес қосқан радиолокацияның негізін қалаушысы Йоханнес Плендель
Johannes Plendl
Ханс Плендель: 2-ші дүйн. соғысында неміс авиациясының сәтті бомбалауларына мүмкіндік берген радиолокациялық навигацияны ойлап тапқан ғалым. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоганнес "Ханс" Плендль (6 желтоқсан 1900 – 10 мамыр 1991), неміс радиолокациясының пионері, ғылым докторы, екінші дүниежүзілік соғыста неміс авиациясының сәтті бомбалауларын қамтамасыз еткен ұшақ навигациясы бойынша өнертабыстар жасаған ғалым.
Johannes "Hans" Plendl (6 December 1900 – 10 May 1991), German radar pioneer, was the scientist whose airplane navigation inventions made possible the early German bombing successes in World War II.
Ерте өмір
Плендль 1900 жылы Мюнхенде, Германия империясында, Солтүстік Бавариядан шыққан ата-аналарының отбасында дүниеге келген. Оның тегі, ең болмаса, бавария диалектіндегі "Плендлейн" сөзінің қысқартылған түрі болуы мүмкін. Плендль Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның императорлық теңіз күштерінде қысқа ғана уақыт қызмет етті. Содан кейін ол Телефункен корпорациясында радио және сәуле инженері болып жұмыс істеді. Оның метрлік толқындардың таралуы және радар сәулелері туралы алғашқы зерттеулері Жер атмосферасының жаңадан ашылған қабаттарына қосымша атаулар беруді қажет етті, және Плендль ионосфера терминін енгізгені үшін белгілі. 1930 жылдардың басында ол азаматтық ұшақтар мен "Гинденбург" дирижаблінің рейстерінде қолданылатын радиобайланысты дамытумен айналысты. Оның Лоренц сәулелі қону жүйесімен жүргізген зерттеулері мен әзірлемелері қазіргі ILS, аспаптық қону жүйесінің пайда болуына әкелді.
Plendl was born in 1900 in Munich, German Empire to parents from Northern Bavaria. His surname is most likely a truncated Bavarian dialect form of "Plendlein." Plendl served briefly in the Imperial German Navy during World War I. Shortly thereafter, Plendl began his career as a radio and beam engineer for Telefunken corporation. His early research into meter wave propagation and radar beams necessitated additional names for newly discovered levels of the Earth's atmosphere, and Plendl is generally credited with coining the term ionosphere. In the early 1930s, he worked on developing the radio communications used in flights by civilian aircraft and the Hindenburg Zeppelin. His research and developments with the Lorenz beam landing system gave birth to what is now known as ILS, Instrument Landing System.
Ұшу навигациясының ізашарсы
Нацистік Германия қайта қаруланғанда, Плендл және басқалар бомбалаушыларды нысанаға бағыттау үшін радио сәулелерін пайдалану мүмкіндігін көрді және олар "X System" (X Verfahren) деген кодтық атаумен жүйені әзірлеуге кірісті. Бұрын Лоренц қону жүйесіне қолданылған технологияны пайдаланып, Плендль ұшақтарды нысанаға бағыттайтын және түнде немесе ауа райы нашар болғанда бомбалаудың дәлдігін жақсартатын жүйе жасады. Бұл жұмыс Неміс әуе күштері (Luftwaffe) үшін Рехлиндегі әуе күштері тәжірибелік станциясында (Erprobungstelle der Luftwaffe) және сонымен қатар Пенемюндеде жүргізілді. "Telefunken" электроника фирмасы "Knickebein" деп аталатын жүйелік кодты да жасады. Ол Lorenz қону жүйесін пайдалануға мүмкіндік берсе де, одан аз дәлдікті және кедергіге бейімділігі жоғары болды. Екі жүйе де Англиядағы нысаналарға радар сәулелерін жіберу үшін Ла-Манш пен Солтүстік теңіздегі хабар таратушы мұнараларды қолданды. Неміс бомбалаушылары доктор Плендльдің ойлап тапқан қарапайым радар детекторларын және күрделі уақыт құрылғыларын алып жүрді, олар дұрыс жолға салуға және бомбаларды босату уақытын басқаруға көмектесті. Германия Польшаға шабуыл жасаған кезде Х жүйесі әскери нысаналарға қарсы тиімді қолданылды, бірақ Х құрылғысымен (ұшақта жүретін жүйенің электрондық компоненті X Gerät) жабдықталған ұшақтардың саны шектеулі болғандықтан және науқанның қысқа мерзіміне байланысты қолданылуы азырақ болды. Англия мен Шотландиядағы "Британия шайқасы" деп аталатын әуе соғысы кезінде Книккебейн, X жүйесі және Y жүйесі кеңінен қолданылды, бірақ Реджинальд Виктор Джонс және басқа да британдық ғалымдар әзірлеген қарсы шаралар тиімділігін төмендетті. Олар электрондық қарсы шараларды пайдаланып, навигациялық жүйелердің радио сигналдарын бағыттап немесе бұғаттап тастауға мүмкіндік алды, бұл "Сәулелер шайқасы" деп белгілі болды. Доктор Плендльге Герман Геринг осы еңбегі үшін мемлекеттік өкілетті және құпия кеңесші (Staatsrat) атағын берді. Ол жоғары жиілікті зерттеулердің ұлттық директоры (Bevollmächtigten der Hochfrequenzforschung) болып тағайындалды. Плендль Германияның Жоғарғы қолбасшылығымен шамамен бір жыл қызмет еткеннен кейін қызметтен босатылды және 1943 жылдың желтоқсанында оның орнына Абрахам Эсау келді. Оның жұмыстан босатылу себептері әртүрлі: британдықтар Гамбургке қарсы арнайы контррадарлық техниканы қолданғаннан кейін, немесе бірнеше адамды концлагерьлерде өлімнен құтқарып, олардың (жоқ) "біліктілігін" өзінің сәулелік бағдарламасына көмектесу үшін қажет деп мәлімдегендіктен. Плендльдің өзінің айтуынша, ол генерал-оберст Вайземен, Флак басшысымен, Плендльдің жаңа типтегі Флак снарядын жасағанынан кейін жауапкершілік аумақтары бойынша қызу пікірталас салдарынан босатылды. Плендльдің өнертабыстарының маңызы мен қажеттілігі бүгінгі күнге дейін сақталуда. Лоренц, Книккебейн, X Gerät және Y Gerät жүйелері VHF барлық бағыттағы диапазонының және бүгін де қолданылып жүрген тактикалық әуе навигациялық жүйенің алдағы бағыттары болды.
As Nazi Germany rearmed, Plendl and others saw the possibilities of using radio beams to guide bombers to their target, and they began to develop a system under the code name "X System" (X Verfahren). Using technology previously used for his Lorenz beam landing system, Plendl developed a system that would guide planes to their target, and which improved the accuracy of bombing at night or in poor weather conditions. This work was conducted for the German Airforce (Luftwaffe) at the Airforce Experimental Station (Erprobungstelle der Luftwaffe) at Rechlin, Germany, and also at Peenemünde. At the same time the system code named "Knickebein" was coined by the Telefunken electronics firm. Although it could use the Lorenz landing system for guidance, it was less accurate and more prone to jamming. Both systems employed transmitter towers on the English Channel and the North Sea to transmit radar beams over targets in England. German bombers carried basic radar detectors and complex timing devices, also invented by Dr. Plendl, to lead them on the correct path and to guide the timing of the release of their bombs. When Germany invaded Poland, the X System was used effectively against military targets, but on a limited basis, due to the few planes equipped with the X Device (X Gerät, the electronic component of the system carried in the plane.) and the short duration of the campaign. During the air war over the England and Scotland known as The Battle of Britain the Knickebein, X System and Y System were all used extensively, but their effectiveness was diminished by countermeasures developed by Reginald Victor Jones and other British scientists, who were able use electronic countermeasures to redirect or jam the radio signals of the navigation systems in what has become known as the Battle of the Beams. Dr. Plendl was given the title of state plenipotentiary and privy councillor (Staatsrat) by Hermann Göring for his work. He was named National Director of High Frequency Research (Bevollmächtigten der Hochfrequenzforschung). Plendl was dismissed by the German High Command after holding the post for about a year and was replaced by Abraham Esau in December 1943. Sources differ as to why he was dismissed, including that it was after a heavy raid upon Hamburg where the British used a special counterradar technique called Window or chaff, or was due to his saving several people from death in concentration camps, by claiming he needed their (non existent) "expertise" to help his beam program. Plendl's own account was that it was after he had a heated argument with Generaloberst Weise, the Chief of Flak over areas of responsibility after Plendl developed a new type of Flak shell. The significance and relevance of Plendl's inventions continues to this day. The Lorenz, Knickebein, X Gerät, and Y Gerät systems were precursors to the VHF omnidirectional range and Tactical air navigation system, both still in use today.
Америкаға көшіп бару
Соғыс аяқталғаннан кейін Плендль американдықтарға тәлімдік берді. Басқа неміс ғалымдары сияқты, ол "Кәдеге тігіс" операциясы аясында Америка Құрама Штаттарына қару-жарақ әзірлеуге көмектесу үшін шақырылды. АҚШ үкіметінің құжаттарында ол нацистік режимге үнемі қарсылық білдіргені көрсетілген. Ерекше атап өтуге лайық жайт, Плендль көптеген адамды, оның ішінде көптеген еврейлерді Дахау концлагерінен құтқарып, оларды өзінің жобаларында жұмыс істеуге мұқтаж деп көрсеткені болды. Көптеген адамдардың ғылыми білімі болмаған. Осылайша Плендль режимге қарсылық білдірмеген басқа неміс ғалымдарынан ерекшеленді. Плендль құтқарған ең белгілі тұлға – Осло есебінің авторы Ханс Майер. Майер 1939 жылғы қарашада соғыс басталғаннан кейін бірден британ үкіметіне осы есепті жіберу арқылы екінші дүниежүзілік соғыста неміс қауіпсіздігіне ең ауыр нұқсан келтірді, бірақ оның әріптестері (немесе Гестапо) сол кезде бұл туралы білмеді. Майер 1943 жылы BBC тыңдап, нацистік режимді сынағандықтан тұтқындалғанға дейін Берлиндегі Siemens зертханасының директоры болды. Плендль Майерді радиолабораторияны басқаруға тағайындады, бірақ Майердің тәжірибесі радиода емес, телефонияда болды. Плендль әскери мансабын АҚШ Әуе күштерінің Кембридж зертханасында аяқтады. Ол қатты дене физикасы саласында маманданған.
At the end of the war, Plendl surrendered to the Americans. Like other German scientists, he was invited to come to the United States to aid in American weapons development, as part of "Operation Paperclip." U. S. government records noted that he had regularly voiced opposition to the Nazi regime. Particularly noteworthy was the fact that Plendl had saved a number of people, including many Jews, from the Dachau concentration camp, under the guise of needing them to work on his projects Many of these individuals had no scientific background. In this manner, Plendl differed from other German scientists, who voiced no opposition to the regime. The most notable figure who Plendl saved was Hans Mayer, the author of the Oslo Report. In sending this report to the British Government in November 1939 just after the beginning of the war, Mayer performed perhaps the most serious breach of German security in World War II, although this was not known to his colleagues (or the Gestapo) at that time. Mayer had been the Director of the Siemens Research Laboratory in Berlin, up to his arrest in 1943 for listening to the BBC and criticising the Nazi regime. Plendl appointed Mayer to head a radio laboratory even though Mayer's expertise was in telephony, and not in radio. Plendl finished his military career in the United States Air Force, at their Cambridge Research Laboratory. He specialized in the field of solid state physics.
Кейінгі өмірі
Плендль Карл Отто Кипенхейерге Еуропа бойынша күн белсенділігін бақылайтын станциялар желісін құруға көмектесті, осы арқылы ионосфераның әскери радиобайланыстарды бұзатын бұзылыстарын болжауға мүмкіндік болды. Плендль мен Кипенхейерді қазіргі ғарыш ауа райы деп аталатын ғылымның негізін қалаушылары деп санауға болады. Олардың желісінің маңызды бөлігі соғыстан кейін түрлі ұйымдарда сақталды. 1970 жылы Плендль Еуропаға зейнеткерлікке шығып, Италияда қоныстанды. Плендльдің сәулелерін кедергілеу үшін жұмыс істеген британдық ғалым Р. В. Джонс оның жақын досы болды, екеуі үнемі хат алмасып, бірнеше кітап жазуға бірлесіп еңбек етті.
Plendl helped Karl Otto Kiepenheuer establish a Europe wide network of stations observing the solar activity in order to predict disturbances of the Ionosphere that interrupted the military radio connections. Plendl and Kiepenheuer may so be seen as the fathers of the science now called space weather, A considerable part of their network prevailed after the war in one or another organisation. In 1970, Plendl retired to Europe, taking residence in Italy. R. V. Jones, the British scientist who had worked on the other end of the channel to jam Plendl's beams, became a good friend, and the two corresponded regularly and collaborated on several books.