Кіріспе

Итальяндық суретшілер тобы EsseGesse – 1950 жылдары кең таралған батыс комикстерімен әйгілі болған итальяндық суретшілер тобы. Комикстер француз, серб-хорват, түрік, грек, швед, дания және норвегия тілдеріне аударылған. Олардың аты грек тегі бар Пьетро Сарторис (Турин, Италия, 15 тамыз 1926 – 27 шілде 1989), Дарио Гуцон (Турин, Италия, 4 қаңтар 1926 – 3 мамыр 2000) және Джованни Синчетто (Турин, Италия, 5 сәуір 1922 – 19 қаңтар 1991) есімдерінің алғашқы әріптерінің итальян тіліндегі жазылуынан алынған. Олардың ең танымал сериялары – «Капитан Мики», «Il Grande Blek», «Comandante Mark», «Kinowa» және «Alan Mistero». Түркияда 1970 жылдардың басында «Кинова» кейіпкерімен үш фильм түсірілді.

Ерте өмір

Дарио Гуцон және Пьетро Сарторис ұқсас мектептерде оқып, бастауыш сынып мұғалімдерінің дипломын алды. Гуцон өнер мектебін, содан кейін Көркемсурет академиясын бітірді. Сарторис баспа ісімен айналыса бастады, ол оны ақырында «Таурина» баспасына жеткізді. Ол жерде Гуцонмен танысты. Гуцон өзінің бірнеше карикатураларын «Piccina» журналында жариялап жүрді. «Таурина» банкротқа ұшырағанда, екеуі жақын дос болып, Джузеппе Карегароға тиесілі «Edizioni Alpe» баспасына көшті, онда Гуцон «Cucciolo» комиксінің бірнеше эпизодарын жасады, ал Сарторис Амедео Мартини жазған сценарий бойынша «Tarman» жинағын редакциялады. Кейін «Torelli» баспасында олар көптеген болашақ мультфильмдердегі серігі болатын Джованни Синчеттомен кездесті. Синчетто «Fulmine Mascherato» сериясымен мультфильмдер әлемінде өзін таныстырды, содан кейін «Carnera» комиксі «Torelli» баспасында жарық көрді. 1950 жылы үш жас автордың бірінші бірлескен жұмысы Андреа Лавеццолоның мәтіндеріне негізделген «Kinowa» мультфильмін дүниеге келтірді, ол Джина Казароттиге тиесілі «Dardo» баспасында жарық көрді.

Капитан Мики

EsseGesse деген қысқартумен қол қоя бастаған үш автордың суреттеп, драмаға түсірген алғашқы кейіпкері 1951 жылдың 1 шілдесінде жарық көрді: әйгілі Капитан Мики. Оқиғаның басты кейіпкері – әлемде жалғыз қалған он алты жасар ұл, ол Дабл Ром деп аталатын күлкілі маскүнеммен дос болады және Невада рейнджерлеріне қосылады. Бірнеше сәтті тапсырмаларды орындағаннан кейін, өзінің батылдығы мен нықтылығын көрсеткен жас Мики, жасына қарамастан капитан шеніне көтеріледі. Капитан Микидің форт командирінің қызы Сюзи атты жас келіні де бар. Классикалық батыстық ересек адам бейнесіндегі (көптеген фильмдерде Уолтер Бреннан сомдаған) Дабл Ромнан өзге, ол тағы бір күлкілі кейіпкермен, доктор Салассомен дос болады, ол сыртқы келбетімен актер Томас Митчеллді (Stagecoach фильміндегі маскүнем дәрігерді) еске түсіреді. Бұл екі кейіпкер мультсериалға Микидің тым ерте жетілуі мен жауапкершілігіне қарсы комикалық демалыс әкелді. 1953 жылы EsseGesse біздің баспамыздың сол кездегі білгір жетекшісі Ти Боннеллимен алғашқы байланыс жасады және Джованни Луиджи Боннеллидің мәтіндерінен драматизацияланған "Cavaliere nero" суреттерін жасады. Бұл альбом батыс теміржол компаниясында қызмет ететін полиция қызметкері Фриско Смиттың оқиғаларын баяндайды. Мексикалық стильде киінген бұл сериалдың кейіпкері – шебер қару қолданушы, көбінесе Пикколо Корво есімді жас үндістандықпен бірге жұмыс істейді.

Үлкен қара

"Il Grande Blek" 1954 жылғы 3 қазанда Казаротти баспасында жарық көрді: оқиға Америка революциясы кезінде өрбиді, ал Блек – колониалистік басқыншылықтың символы болған қатыгез қызыл халат кигендерге қарсы күрескен аң аулаушылар тобының жетекшісі. Блектің серіктері – оның асырап алған ұлы Родди және тапқыр профессор Оккультис. Ол 1967 жылға дейін 650 бөлімге дейін жарық көрді, содан кейін авторлар мен баспа арасында дау туды. Францияда Блектің барлық оқиғаларын Луг жариялады. Алдымен қара-ақ түсті "Kiwi" журналында, содан кейін жеке басылған журналда, оның оқиғаларын түсті түрінде қайта басып шығарды. Көптеген мұқабаларын Жан Фризано жасады. Алғашқы оқиғалар аяқталған соң, Карло Седрони немесе Никола дель Принсипе, сондай-ақ Францияда Жан Ив Миттон, Андре Амурик немесе Циро Тота жаңа оқиғалар жазды. Мики мен Блек екеуі де үлкен жетістікке жетті және 1965 жылға дейін жарық көрді, кейіннен француз суретшілерінің еңбектерімен шетелде жаңа оқиғалары жарияланды.

Алан Мистеро

1965 жылы "Алан Мистеро" пайда болды, оның басты кейіпкері – ең таңғажайып түрленулерге қабілетті, сондай-ақ өте шебер атушы, оның оқиғаларында екі комедиялық серігі: мәдениетті Конте және ашкөз Полпетта болды. Бұл серия бастапқыда авторларының өздері шығарған апталық альбомдар жинағында жарық көрді, бірақ сәттілікке жете алмады, және серия көп ұзамай үш Торино авторы Серджио Бонеллиге тиесілі Araldo баспасына берді, ол оны Collana Araldo жинағының қосымшасында жариялады.

Командир Марк

1966 жылдың қыркүйегінде Командующий Марк дүниеге келді. 1990 жылдың қаңтар айындағы тұрақты серия аяқталғаннан кейін, келесі айда «Tutto Mark» сериясының толық қайта басылымы жарық көрді, ал сол жылдың жазынан бастап арнайы басылымдар да жарық көрді, 2000 жылдың жазында олардың он үшінші жылдық басылымына жетті. Америка Тәуелсіздік соғысының аясында Командующий Марк оқырмандарға әдемі, батыл, күшті және жеңіске жететін жас жігіт ретінде ұсынылады, бірақ ол кейде басты кейіпкердің айналасындағы әлемнен басымдық сезімінен туындайтын жақындықсыздықтың белгісін көрсетпейді. Марк – батыр ретінде өзіне сенімділігінің дұрыс деңгейінде, жылы сенімділік сезімін шартады; ол өз саласында (Жорж III әскеріне қарсы шайқастар мен келісімсіз соғыстар) тамаша тәжірибе жинақтады және әр мүмкіндікте кең білімін пайдаланады, әрқашан сәттілікке жетеді. Ол Онтарио қасқырларымен бірге жүреді – әртүрлі жерлерден, жас топтарынан және әлеуметтік жағдайларынан шыққан, әртүрлі тарихы мен өткен өмірі бар, біріккен ерлер мен әйелдерден құралған, мойынсыздар тобы. 1989 және 1991 жылдары Сарторис пен Синчеттоның қайтыс болуынан кейін, Гуцон ғана Марк пен оның Онтарио қасқырлары туралы әңгімелерді және арнайы альбомдарды жобалауға және бақылауға қабілетті болды, сондықтан бұл міндет толығымен итальяндық суретші, «Piccolo Ranger» сагасына үлкен үлес қосқан тағы бір көрнекті тұлға – Лина Буффолентеге жүктелді. Сценарийлер келесі жылдары Бонеллидің жаңа буыны авторлары, мысалы Морено Бураттини, Луиджи Мигнако және Микеле Масьеромен әзірленді. 2000 жылдың мамырында Гуцонның қайтыс болуы EsseGesse-дің соңына белгі салды.