Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жетінші күндік адвентистердің жетекшісі (1840–1919)
Seventh day Adventist leader (1840–1919)
Дэ́дли Ма́рвин Канра́йт (22 қыркүйек 1840 – 12 мамыр 1919) – 22 жыл бойы Жетінші күндік адвентистер шіркеуінде пастор болып қызмет еткен, кейіннен шіркеуден шығып, оның ең маңызды және сенімді сыншыларының біріне айналған адам. Ол 1859 жылы 19 жасында шіркеуге қосылды және қызмет жолымен Бас конференцияға, Жетінші күндік адвентистер шіркеуінің басшыларының комитетіне жоғары деңгейге көтерілді.
Dudley Marvin Canright (September 22, 1840 – May 12, 1919) was a pastor in the Seventh day Adventist Church for 22 years, who later left the church and became one of its most important and credible critics. He joined the church in 1859, at the age of 19, and rose through the ministry to a position of prominence on the General Conference, a committee of Seventh day Adventist Church leaders.
Ерте өмір
Дадли Марвин Канрайт 1840 жылдың 22 қыркүйегінде Мичиган штатының Киндерхук қаласына жақын жердегі фермада Хирам мен Лоретта Канрайттың отбасында дүниеге келді. 1859 жылы 19 жасында Дадли шығысқа қарай Нью-Йорк штатының Альбион қаласында орналасқан Альбион академиясына оқуға бағытталды. Өзін асырау үшін ол жетінші күнді адвентистер шіркеуінің дін қызметкері Розуэлл Ф. Коттреллдің шаруасы болып жұмыс істеді. 1859 жылдың жазында ол Альбионның жанында ақсақал Джеймс Уайт өткізген лагерь жиналысына қатысты. Сол жерде ол Адвент хабарламасының доктринасын қабылдады және көп ұзамай жетінші күнді адвентистер шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Дадли біраз уақыт бойы ақсақал Уайттың хатшысы болып қызмет етті, ол оны дін қызметкерлігіне баруға ынталандырды. 5 жыл бойы, бүкіл отбасын адвентизмге өткізгеннен кейін, Дадли жетінші күнді адвентистер шіркеуінің евангелисті ретінде қызмет етті, АҚШ-тың орталық-батыс аймандарында саяхаттап, уағыз айтты. 1865 жылы 24 жасында Джеймс Уайт пен Дж.Н. Лафбороу Дадлиді Бэтл-Крик қаласында өткен қызметте дін қызметкері етіп бекітті. Дадли Жаңа Англия айманында уағыз айтумен шұғылдана берді. 1867 жылы ол 19 жасар жетім Лукреция Крансонға үйленді, оны Еллен Г. Уайт ішінара тәрбиелеген. Канрайттардың 3 баласы болды, олардың екеуі нәресте шағынан аман қалды. Саяхатшы дін қызметкерінің әйелі үшін миссис Канрайттің өмірі қиын болды, және 1879 жылы ол туберкулезден қайтыс болды. Екі жылдан кейін Дадли Люси Хэдденге қайта үйленді. Олардың 4 баласы болды, олардың 3-і нәресте шағынан аман қалды.
Dudley Marvin Canright was born in a farmhouse near Kinderhook, Michigan, on September 22, 1840, to Hiram and Loretta Canright. In 1859, at the age of 19, Dudley journeyed eastwards to attend the Albion Academy, in Albion, New York. To support himself, he worked as a farmhand for Elder Roswell F. Cottrell, a Seventh day Adventist minister. In the summer of 1859, he attended a camp meeting, held by Elder James White, near Albion. There, he accepted the doctrine of the Advent Message, and was soon baptized into the Seventh day Adventist Church. Dudley briefly served as secretary to Elder White, who encouraged him to enter the ministry. For 5 years, after converting his entire family to Adventism, Dudley served as an evangelist for the Seventh day Adventist Church, traveling and preaching across the midwestern U. S. In 1865, at the age of 24, Dudley Canright was ordained by James White and J. N. Loughborough, in a service held at Battle Creek. Dudley continued his evangelistic career, preaching throughout New England. In 1867, he married Lucretia Cranson, a 19 year old orphan, partially brought up by Ellen G. White. Mr. and Mrs. Canright had 3 children, 2 of whom survived infancy. The life of a traveling minister's wife was harsh for Mrs. Canright, and in 1879, she succumbed to tuberculosis. Two years later, Dudley was remarried, to a Miss Lucy Hadden. Their union produced 4 children, 3 of whom survived infancy.
Жетінші күндік адвентизмнен айырылу
1881 жылы, бұрын жетінші күндік адвентист пасторы болған Канрайт қайтадан үйленді және тағы бір жыл бойы саяхатшы евангелист ретінде өмірін жалғастырды. Содан кейін, 1882 жылы ол діни қызметтен зейнетке шығып, Мичиган штатының Отсего қаласында ферма сатып алды. Ол қайтадан Уайт отбасына, әсіресе Эллен Уайттың «көрегендік қабілетіне» күмәндана бастады. Ол бірнеше рет шешімін өзгертіп, зейнетінен ерте шығып, жиналыстар өткізіп, уағыз айтты. 1880-жылдардың басында оның миссис Уайтпен қарым-қатынасы бұрынғысынан жақсы болып қалды. Бірақ 1887 жылы Канрайт пен оның әйелі Люси кенеттен жетінші күндік адвентист шіркеуін тастап кетті. Бұл шешімді ол бір жылдан бері ойластырып келген еді. Өзінің туған шіркеуі – Отсего жетінші күндік адвентист шіркеуімен байланысын үзіп, Канрайт шіркеу хатшысы жазғандай, былай деді:
In 1881, back as a Seventh day Adventist minister, Canright remarried, and continued his life as a traveling evangelist for another year. Then, in 1882, he retired from the ministry and bought a farm in Otsego, Michigan. Once again, he began to have doubts about the White family, particularly about Ellen White's "gift of prophecy". He wavered repeatedly, several times emerging from his early retirement to hold meetings and preach. Throughout the early 1880s, his relations with Mrs. White remained amicable. Then, quite abruptly, in 1887, Canright and his wife, Lucy Canright, left the Seventh day Adventist Church. It was a decision he had been mulling over for a year. In severing his relations with his home church, the Otsego Seventh day Adventist Church, Canright stated the following, as recorded by the church clerk: