Кіріспе

Американдық табиғатты жақтаушы белсенді,
нудист және белсенді

Луис Эндрю Мартинес (15 қараша 1972 жыл - 18 мамыр 2006 жыл) Калифорния университетінде, Берклиде "Жылаңаш жігіт" деп танылған белсенді болды.

Ертедегі көңіл

Мартинес Купертинодағы Монта Виста орта мектебінде оқығанда футболшы болған. Мартинес Берклидегі Калифорния университетінде сабақтарға қатысты. 1992 жылдың қыркүйегінде, колледждің екінші курсында ол жалаңаштанып, әлеуметтік қысымға қарсы наразылық ретінде кампуста "жылаңаш акция" ұйымдастырды. Сол күзге қарай университет полициясы оны қоғамдық орында әдепсіздік көрсеткені үшін ұстады – ол сенбі күні кешкі уақытта оңтүстік жатақханалар маңында жалаңаш жүгірген. Аймақтық прокурор жалаңаштықтың, әдепсіз мінез-құлқысыз, Калифорнияда қылмыс емес деген шешімге келді және қудалаудан бас тартты. Мартинес философиялық себептермен кампуста жалаңаш жүріп-тұруын жалғастырды. Ол қымбат, ыңғайсыз, сәнді, "қолайлы" киім кигенде, өзінің жеке сенімін – киімнің оның ортасында сыныптық және гендерлік айырмашылықтарды көрсетуден басқа еш пайдасы жоқ екенін – жасырғанын түсіндірді. Университет кампуста жалаңаштыққа тыйым салды. 1992 жылы Окленд Трибьюн газетінде жарияланған мақаласында Мартинес былай деп жазды: "Мен жалаңаш жүргенімде, орта таптың құндылықтары емес, ақылға қонымды деп санайтынымша әрекет етемін. Нормаға енудің оңайырақ болғанына қарамастан, мен наразылығымды жасырудан бас тартамын". Әдетте сабаққа тек сандал мен рюкзакпен баратын Мартинес университеттің бір кездердегі танымал тұлғасына айналды, кампустағы бірнеше жалаңаш акцияларға және Bay Area аймағындағы X Plicit Players тобының жалаңаш қойылымдарына қатысты. Ол ұлттық ток-шоуларда пайда болды, Playgirl журналында фотосуреті жарияланды және 1994 жылғы PCU комедиялық фильмінде пародияланды. Мартинестің әрекетіне жауап ретінде UC Berkeley 1992 жылдың 7 желтоқсанында "Халық алдындағы жалаңаштық және ұятсыз мінез-құлқы туралы саясат мәлімдемесін" қабылдады, ол жалаңаштықты тыйымлады. Содан кейін жұмыссыз және білімін жалғастырмаған Мартинес Берклиде тұруын жалғастырды және қалалық полиция оны қоғамдық орында жалаңаш болғаны үшін ұстады. Ол бұл айыптауларға қарсы күресіп, жеңіске жетті. Берклиде жалаңаш жүру заңды болып қалды, ол одан әрі барып, Беркли қалалық кеңесінің отырысына жалаңаш келді. 1993 жылдың шілдесінде қала жалаңаштыққа қарсы жарлық қабылдады. Мартинес және оның жақтастары тағы бір қалалық кеңес отырысына жалаңаш қатысып, ол жаңа қалалық жарлық бойынша тұтқындалған алғашқы адам болды. Ол қылмысты мойындап, екі жылға шартты жаза алды.

Кейінгі өмірі

Мартинес қайтадан киім киіп, өзінің тәжірибелері туралы қолжазба жазуға кірісті. Ол Еуропаға барып, дзюдоны оқыды. АҚШ-қа оралғаннан кейін жұмыссыздықпен күресіп, психикалық аурудың белгілерін көрсетуге бастады. Оның отбасы айтуынша, ол ұлттық назардан кейінгі он жылдықтың көп бөлігін жартылай жол үйлерінде, психиатриялық мекемелерде, кейде баспанасыз және түрмеде өткізді, бірақ толыққанды ем ала алмады. Мартинес шизофренияның белгілерін көрсетті және оған дәрі тағайындалды, бірақ жақсару аз болды. "Жауап іздеудің соңы болмады, бірақ ешқашан табылған жоқ", - деді анасы. "Бұл - аяқталмайтын, аяқталмайтын, аяқталмайтын цикл еді". 2006 жылдың 10 қаңтарында Мартинес жартылай жол үйдегі төбелес салдарынан тұтқындалып, екі бапқа және бір қарулы шабуылға айыпталды. Ол Сан-Хоседегі Санта-Клара округінің түрмесіне қамалды. 33 жастағы Мартинестің басына пластик қап тағылған күйде табылды. Ол Санта-Клара аңғарының медициналық орталығына жеткізілді, онда 2006 жылдың 18 мамырында өзін-өзі өлтіргені анықталды. Мартинестің жерлеу рәсімі 25 мамырда өтті. 27 мамырда Берклидегі Халық паркінде оның естелігіне арналған шара өтті. Сол жылдың 12 қарашасында Купертинодағы қоғамдық демалыс орталығында жалпы жұртшылыққа арналған еске алу рәсімі өтті. 2009 жылы оның анасы Эстер Кренн Санта-Клара округіне қарсы заңсыз өлімге байланысты сотқа шағымданып, 1 миллион доллар өтемақы алды және округ өзіне қол жұмсау әрекеті жағдайында отбасы мүшелерін хабардар ету саясатын өзгертті.