Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Туггерананг Омстед Австралия астанасы аумағында, қазір Ричардсон шағын ауданында орналасқан. Бұл тарихи маңызы бар мүлік және ACT мұра тізіліміне енгізілген. Соңғы ғасырда ол бірнеше көрнекті мал өсірушілерге тиесілі болған, бірақ кейін үкімет оны қайта иеленді. Бүгінде ол ерекше шаралар, конференциялар және тойлар өткізу үшін пайдаланылады.
Tuggeranong Homestead is located in the Australian Capital Territory in the area now covered by the suburb of Richardson. It is a property of historical significance and is listed on the ACT Heritage Register. It was owned by a succession of prominent pastoralists over the last century before it was resumed by the Government. Today it is used as a venue for special events, conferences and weddings.
Алғашқы иелері
Ақтар қоныстанғаннан кейін Туггерананг аймағының алғашқы ресми жер иесі Томас Брисбеннің лагерь көмекшісі Питер Мердок болды, оған 1827 жылы 2000 акр (8 км²) жер берілді. Мердоктың 1829 жылы Тасманиядағы қызметке тағайындалғаннан кейін, аймақ 1828 жылы Глазгодан келген Джон Макларенге берілген жердің бір бөлігіне айналды. Бұл кезде Джейнвейл деп аталған мүлікті Маклареннің серіктесі Уильям Райт ірі қара мал шаруашылығы ретінде басқарды (Мур, 1982). Туггерананг – Ванниасса және Ланьон аймақтарының бастапқы атауы еді. Макларен 1835 жылы мүлікті Томас Маккойдқа сатты. Маккойд 1829 жылы колонияға келген Жоғарғы соттың шерифі болды (Lamb 2006) және 1841 жылғы 12 қазанда өз өмірін өз қолымен аяқтады.
The first authorised landowner of the Tuggeranong area following white settlement was Peter Murdoch, aide de camp of Thomas Brisbane, who was awarded a grant of 2,000 acres (8 km2) in 1827. Following Murdoch's appointment to a position in Tasmania in 1829, the area became part of a grant to John McLaren who arrived from Glasgow in 1828. The property, then known as Janevale, was managed as a cattle station by McLaren's partner, William Wright (Moore, 1982). Tuggeranong was the original name of the whole of the Wanniassa and Lanyon areas. McLaren sold the property to Thomas Macquoid in 1835. Macquoid was the Sheriff of the Supreme Court who had arrived in the colony in 1829 (Lamb 2006) and died by his own hand on 12 October 1841.
Маккоидтар отбасы
Томас Маккойд, Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы Сотының шерифі болған, 1835 жылы бұл мүлікті сатып алып, оған Жавадағы, ол Шығыс Индия компаниясы үшін кофе өсірген имениесінің атымен "Ваниасса" деп ат қойды. Ол сотқылған еңбекпен тас үйшік және қора салдырды. Қора қазірге дейін сақталған, бірақ басқа мақсаттарға бейімделген. Маккойдтың үйшігінің бір бөлігі 1908 жылы жаңғырту кезінде үйдің қонақ бөлмесіне енгізілді. 1841 жылы Маккойд депрессия мен қаржылық қиындықтарға байланысты өз өмірін өз қолымен аяқтады. Оның ұлы Хья Маккойд мүлікті басқаруды өз міндетіне алды және бірнеше жылдан кейін әкесінің қарызын төледі. 1857 жылы Сиднейдегі Саут-Хед тұсында батып кеткен "Данбар" кемесінде суға батып қайтыс болды. Оның денесі табылған жоқ.
Thomas Macquoid who was the Sheriff of the Supreme Court of NSW bought the property in 1835 and named it "Waniassa" after an estate in Java where he had grown coffee crops for the East India Company. He built a stone cottage and barn using convict labour. The barn still exists although it has been adapted for other uses. Part of Macquoid's cottage was incorporated into the drawing room of the homestead when it was remodelled 1908. In 1841 Macquoid ended his own life due to depression and financial hardship. His son Hya Macquoid took over management of the property and was able to pay his father's debts after some years. He was drowned on the ship Dunbar when it sank at South Head in Sydney in 1857. His body was never recovered.
Каннингэмдер отбасы
1858 жылы жер сатуға шығарылды және оны Ланьонның иесі Эндрю Каннингэм сатып алды. 1874 жылы Эндрюдің кіші ұлы Джеймс (Джим) Каннингэм "Туггеранонг" деп аталатын мүлікке көшіп келді және кішкентай тас үйінде тұрды. 1889 жылы 39 жасында Джим 19 жасар Мэри Твиннамға үйленді, ол Нью-Уэльс штатының бас геодезі Эдвард Твиннамның қызы еді. Осы шамадағы Мэридің суреті көрсетілген. Келесі он екі жылда олар сегіз бала сүйді. Мэри табысты мал өсірушінің әйелі ретінде өз рөлін атқарды, кештерге қатысып, приход шіркеуі мен жергілікті ауруханаға қаржы жинауға көмектесті. Осы үйдің өзі аймақтың әлеуметтік орталығына айналды және Мэри мен Джим онда көптеген жиналыстар ұйымдастырды. Туггеранонг өнімді қой шаруашылығына айналды. Жыл сайын 50 000-ға жуық қой осы жерде қырқылатын. Әдетте, қырқу маусымы қараша айының басында басталып, осы жұмысты атқару үшін шамамен жиырма бес адам жұмысқа алынар еді. Олардың кейбірі жергілікті болса, көбінесе кішкентай жер иелері, өз табыстарын арттыру үшін Тумут, Гундагай немесе басқа алыс елді мекендерден келетін. Қырқу аяқталғаннан кейін, әдетте желтоқсанның басында, жүнді қырқылатын орында барлық қауымды шақырып, "Қырқыш биі" ұйымдастырылатын. The Goulburn Evening Penny Post газеті 1898 жылы өткен шараны былай сипаттады:
The land was advertised for sale in 1858 and bought by Andrew Cunningham who owned Lanyon. In 1874 James (Jim) Cunningham who was Andrew's youngest son moved to the property which he called "Tuggranong" and lived in a small stone cottage. In 1889, aged 39, Jim married 19 year old Mary Twynam, the daughter of Edward Twynam, the NSW Surveyor General. A photo of Mary at about this time is shown. Over the next twelve years the couple had eight children. Mary played her role as a successful pastoralist's wife attending balls, participating in fundraising activities for the parish church and local hospital. The homestead itself became the social hub of the district and Mary and Jim hosted many gatherings there. Tuggeranong became a prosperous sheep property. Up to 50,000 were shorn there each year. Typically the shearing season started at the beginning of November when about twenty five men were employed to undertake this task. They were sometimes local but often small landholders supplementing their income came from Tumut, Gundagai or other outlying places. After the shearing finished, usually in early December, there would be a Shearers Ball held in the woolshed to which all the community was invited. The Goulburn Evening Penny Post described the event held in 1898 in the following terms:
Жыл сайынғы Қырқыш биі бейсенбі күні кешке Туггеранонг жүн сарайында өтті және үлкен жетістікке ие болды. Ертеңнен бастап Квинбейан, Тарва және басқа да жерлерден келушілер келе бастады, сағат тоғызда көпшілік жиналды. Жүн сарайға кіргенде, оны безендіру үшін ешқандай аяусыздық танытпағанын бірден байқауға болады. Еден тамаша күйде болды және басқа да барлық дайындықтар жасалған. Кешкі ас жанындағы ғимаратта ұйымдастырылды. Каннингем отбасы 1914 жылы Туггеранонг үйін тастап, Джим әкесінің қайтысынан кейін сатып алған Ланьонға көшіп кетті. Үкімет бұл жерді Федералды астаналық аумақтың бір бөлігі деп жариялады. 1919 жылы Чарльз Бинге Австралияның Бірінші дүниежүзілік соғыстағы тарихын жазу үшін үйді пайдалануға рұқсат берілді.
The annual Shearers Ball was held at the Tuggranong wool shed on Thursday night and was a great success. From an early hour visitors from Queanbeyan, Tharwa and other places began to arrive and by nine o' clock there was a very large gathering present. On entering the wool shed it could be seen at a glance that neither time nor trouble had been spared in decorating the place. The floor was in excellent order and every other arrangement complete The supper was laid out in an adjoining building. The Cunningham family left Tuggeranong Homestead in 1914 and went to Lanyon which Jim had purchased after his brother's death. The Government resumed the land to become part of the Federal Capital Territory. In 1919 Charles Bean was allowed to use the Homestead to undertake his mammoth task of writing the history of Australia's part in World War 1.
Чарльз Бин және оның командасы
Чарльз Эдвин Вудроу Бинге 1919 жылы Аустралияның соғыстағы рөлінің тарихы туралы он екі томдық еңбек жазуды үкімет тапсырды. Ол және оның командасы бұл жобаны Мельбурндағы Виктория казармасында бастады, бірақ соғыстан оралған, жұмысына қызығушылық танытқан сарбаздардың көптеген араласуы салдарынан жұмыс өте қиынға соқты. Сонда үкіметтің меншігінде болған Tuggeranong Homestead-те тыныш жер табуға шешім қабылданды. 1919 жылдың қазанында команда сол жерге көшіріліп, 1925 жылдың сәуіріне дейін тұрды. Homestead қызметкерлердің көпшілігі үшін тұрғын үй және кеңселермен қамтамасыз етті, бірақ екі үйленген адам отбасыларымен бірге шамамен 400 метр қашықтықтағы кішкентай коттедждерде тұрды. Үйдің артында команданың жылқылары, сондай-ақ бірнеше қой мен сүт беруге арналған сиыр ұсталатын үлкен жайылым болды. Су Tuggeranong Creek-тен сорғыланып алынды, ол Homestead-тің бір бұрышынан өтетін. Кейінірек Чарльз бұл жердің тыныштығы мен сағынышын есіне алды. Ол былай деді:
Charles Edwin Woodrow Bean was commissioned by the Government to write twelve volumes on the history of Australia's part in the War in 1919. He and his team commenced this project at Victoria Barracks in Melbourne but it was soon found that the many interruptions caused by the soldiers returning from the War who were interested in their work made progress very difficult. It was then decided that a peaceful location could be provided at Tuggeranong Homestead which was by this stage owned by the Government. The team transferred there in October 1919 and remained there until April 1925. The Homestead provided living quarters as well as offices for most of the staff but two of the married men lived with their families in small cottages located about 400 metres away. At the back of the house was a large paddock where the team's horses were kept as well as a few sheep and a cow for milk. Water was pumped from Tuggeranong Creek which ran past one corner of the Homestead. In later years Charles remembered the peace and tranquillity of the property. He said:
"Ауылдық ауада біздің жүйкелеріміз бір сағаттық серуенмен оңай жаңарды. Tuggeranong бағы, әдемі ағаштарымен, астананың көрнекті орындарының біріне айналды. Жазда біз күн уақытын үнемдеп, әр кеш теннис ойнайтынбыз."
In the country air our nerves were easily refreshed by an hours ride. The garden of Tuggeranong under its beautiful trees became one of the sights of the Capital. In summer we arranged our own daylight saving and had tennis every evening
1920 жылы Чарльз болашақ әйелі Этель Янгпен танысты, ол Queanbeyan ауруханасында медбике болды және ол теннис матчтарының біріне келді. Олар келесі жылы үйленді және ол да Homestead-те тұрды. Тенниспен қатар, команда крикетке де құмар болды және бүгінгі күнге дейін сақталған берік крикет алаңын салды. 1925 жылы олар кеткеннен кейін, Homestead екі жыл бойы бос тұрды, содан кейін 1927 жылы мүлікті Тимоти МакКормак жалға алды.
In 1920 Charles met his future wife Ethel Young a nursing sister at Queanbeyan Hospital when she came to one of the tennis matches. He married her the following year and she also lived at the Homestead. Besides tennis the team had a passion for cricket and they built a sturdy cricket pitch which still remains today. After they left in 1925 the Homestead stood empty for two years and then in 1927 the property was leased by Timothy McCormack.
МакКормактар отбасы
Тимоти Джозеф МакКормак 1927 жылдан 1938 жылы қайтыс болғанға дейін Таггерананг иелігіне ие болды. Ол сонымен қатар Круквелл және Роялладағы жерлерді де басқарды. Ол 1873 жылы Круквелл маңындағы Уиода дүниеге келді. Оның әкесі, Тимоти есімді де, 1863 жылы жесір күйінде Круквелл ауданына көшіп келген әжесі Кэтрин МакКормакқа тиесілі шаруашылықта жұмыс істеді. Әкесі Тимоти тоғыз жасқа толғанда, 1882 жылы қайтыс болды. Анасы қайтадан тұрмысқа шықса да, ол Уиода әкесінің отбасымен байланысын жалғастырды. 1899 жылы Тимоти Круквеллде Мэри Кеннедиге үйленді, осы оқиға көптеген газеттерде жарияланды. Мэри – Круквелл округтік кеңесінің кеңесшісі болған Уильям Кеннедидің қызы. Олардың бес баласы болды: үш ұл және екі қыз. 1927 жылы Тимоти Таггеранангты жалға алып, әлемдік деңгейдегі мерино жұнысын өндіретін жақсы жайылымдық шаруашылықты дамытты. Ол сондай-ақ дәнді дақылдар екті және жайылымдарды жақсартты. Иелік спорттық және қоғамдық іс-шаралардың орталығына айналды. Ол сонымен қатар иелігінде жарыс жолы салып, бірнеше чемпион жарыс аттарын ұстады. Осы жолда өткен алғашқы жарыстың суреті осында көрсетілген. Тимоти 1938 жылы қайтыс болды, ал Таггеранангты МакКормак отбасы 1974 жылға дейін басқарды, содан кейін ол қалалық құрылыс үшін үкімет тарапынан мәжбүрлеп алынды. Канберраның шағын қалалары бастапқы иеліктің көп бөлігінде бой көтергенімен, иелік сақталды және айналасындағы жерлерге енді. Мұра ретінде тізілген бұл иелік қазір әр айдың бірінші жексенбісі күні Tuggeranong Homestead базарын өткізеді және Калвелл скаут тобының үйі болып табылады.
Timothy Joseph McCormack owned Tuggeranong Homestead from 1927 until his death in 1938. He also controlled properties in Crookwell and at Royalla. He was born in 1873 in Wheeo near Crookwell. His father also called Timothy worked on a farming property owned by his grandmother Catherine McCormack who had moved to the Crookwell district as a widow in 1863. His father died in 1882 when Timothy was nine years old. His mother remarried but he continued his association with his father's family at Wheeo. In 1899 he married Mary Kennedy in Crookwell and the wedding was reported in many of the newspapers. Mary was the daughter of William Kennedy of Kialla who was a counsellor of the Crookwell Shire Council. The couple had five children three sons and two daughters. In 1927 Timothy leased Tuggeranong and developed a fine grazing property which produced world class merino wool. He also planted cereal crops and improved pastures. The Homestead became a centre for sporting and social events. He also built a racetrack on the property and owned several champion racehorses. A photo of the first race meeting at this track is shown here. Timothy died in 1938 and Tuggeranong continued to be operated by the McCormack family until 1974 when it was compulsorily resumed by the Government for suburban development. Although Canberra suburbs have been developed on much of the original property the homestead has been preserved on of surrounding land. The heritage listed property currently hosts the Tuggeranong Homestead markets, on the first Sunday of every month, and is also a home for the Calwell Scout Group.
Қарым-қатынас кітаптары
Барроу, Г (1998). Канберраның тарихи үйлері. Даграя Пресс, ACT. Гиллеспи, Л (1991). Канберра 1820–1913. AGPS, ACT. Мур, Б (1982). Ланьон сагасы. Мур, ACT. Ламб, Р. (2006). Ваниассаның Маккойды: Колониялық шерифтің портреті. Ваниасса басылымы, ACT.
Barrow, G (1998). Canberra's Historic Houses. Dagraja Press, ACT. Gillespie, L (1991). Canberra 1820 1913. AGPS, ACT. Moore, B (1982). The Lanyon Saga. Moore, ACT. Lamb, R. (2006). Macquoid of Waniassa: Portrait of a Colonial Sheriff, Waniassa Publications, ACT, .