Француз композиторы және опéra comique негізін қалаушы Пьер Александр Монсиньи

Кіріспе

Француз композиторы Пьер Александре Монсиньи (Pierre Alexandre Monsigny) (df=y 1817 01) – француз композиторы және Француз көркем академиясының мүшесі. Ол Андре Гретри мен Франсуа Андре Даникан Филидормен қатар, жаңа музыкалық жанр – опéra comique-тің негізін қалаушылардың бірі саналады, бұл жанрда Франсуа Адриен Буальдье, Даниэль Франсуа Эспир Обер, Шарль Гуно, Жорж Бизе және Жюль Массне сияқты француз композиторларына жол ашты.

Өмірбаян

Пьер Александр Монсиньи Францияның бұрынғы Артуа аймағында (қазіргі Па-де-Кале) Сен-Омер қаласына жақын Фаукемберг қаласында дүниеге келді. Ол Валлондық колледжде білім алды. Дәл осы жерде ол музыкаға деген қабілетін алғаш рет байқады. 1749 жылы, әкесі қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, ол музыкалық мансабын дамыту және бауырларын асырау үшін, қалтасында аз ғана ақша, скрипка және ұсыныс хатымен Парижге аттанды. Ол өнер мен театрды жақсы білетін Луи Гийом Байе де Сент-Жулиеннің қызметіне Франция дю Клерге есеп беру бюросында кірді. 1752 жылы Париж опера театрында Джованни Баттиста Перголезидің «La serva padrona» операсын көргеннен кейін, ол өзінің нағыз шақыруын тапты. Содан кейін ол Пьетро Джаноттидің шәкірті болды және Париж операсында контрабасшы болып жұмыс істеді. Жасырын түрде, Ла Рибардьердің мәтінімен ол өзінің алғашқы комикалық операсы – «Les aveux indiscrets» шығармасын жазды, ол 1759 жылдың ақпанында Фойр Сен-Жермен театрында тұңғыш рет қойылды. Бұл туынды жақсы қабылданып, оны Пьер Рене Лемоньенің либреттосына екі актілі екінші опера жазуға ынталандырды. Келесі жылы «Le maître en droit» операсы да жұртшылық тарапынан жылы қабылдауға ие болды. Мишель Жан Седайн, көпшілікке танымал либреттошы, «Le cadi dupé» операсының сәттілігінен кейін Монсиньиге бірлесіп жұмыс істеуді ұсынды. Олардың бірлескен туындылары өте жақсы болды: «On ne s'avise jamais de tout», «Le roi et le fermier» және «Rose et Colas». 1766 жылдың 15 сәуірінде Académie royale de Musique сахнасында оның үш актілі эпикалық балеті «Aline, reine de Golconde» күтілгендей сәтті болмады. Екі жылдан кейін «L'île sonnante» операсы сыншылар тарапынан одан да қатал сынға ұшырады. Музыка, әрине, Монсиньиге тән әдеттегі әсемдігін сақтап қалды. Дегенмен, Шарль Колле либреттосы сахнаға толыққанды сай келмеді және туындының сәтсіздігіне себеп болды. Осы 1768 жылы композитор Орлеан герцогы Луи-Филипп I-нің қызметінде мейманхана шебінің лауазымын сатып алды. Бұл жоғарғы мәртебелі қолдаушының ортасында болу Монсиньиге шабыттандырды. Мишель Жан Седайн өзінің «Le déserteur» либреттосын ұсынды, оған композитор өзінің ең сәтті партитурасын жазды. Алайда, 1771 жылы жарық көрген «Ле сокол» операсы сәтсіздікке ұшырады. 1775 жылдың 17 тамызында «La belle Arsène» операсы сыншылар арасында қызу пікірталас тудырды. 1777 жылы «Félix, ou L'enfant trouvé» операсының сәттілігінен кейін Монсиньи композиторлық қызметін тоқтатты. 1784 жылдың басында ол Амелия де Вильмагниеге үйленді, олар 1789 жылға дейін тату-тәтті өмір сүрді. Франция революциясы мен террор оларды барлық материалдық мүмкіндіктерінен айырды. Музыкант пен оның отбасы бірнеше жыл бойы үлкен қиындықтар мен ұмытылуға ұшырады. Композитордың кедейлік жағдайы туралы естіген Опера Комик труппасының мүшелері оған 2400 фунт көлемінде зейнетақы тағайындады, осылайша өз театрының негізін қалаушылардың біріне алғыстарын білдірді. Қиын жылдар аяқталып, Монсиньи тағы да лайықты табысқа қол жеткізді. Ол Париж музыка консерваториясында оқыту инспекторы болып жұмыс істеді. 1804 жылы ол Легион құрметінің шавалье атағын алды. 1813 жылы ол институтта Гретринің орнын басып алды. Өмірінің соңғы жылдары ол толық соқыр болды. Монсиньи Парижде дүние салды.

Pierre Alexandre Monsigny was born at Fauquembergues, near Saint Omer, in the former Artois region of France (now Pas de Calais), four months before the marriage of his parents, Marie Antoinette Dufresne and Nicolas Monsigny. He was educated at the Walloon Collége des Jésuites in Saint Omer. It was here that he first discovered his aptitude for music. As the eldest child, in 1749, a few months after his father's death, he left for Paris with only a few coins in his pocket, a violin and a recommendation letter, in an attempt to further his musical career and provide for his siblings. He entered into the service of the connoisseur of art and the theater, Louis Guillaume Baillet de Saint Julien, in the bureau of the Comptabilité du Clergé de France. In 1752, after watching a performance of La serva padrona by Giovanni Battista Pergolesi at the Paris Opera, he decided upon his true vocation. He then became Pietro Gianotti's student, and a contra bassist at the Paris Opéra. Secretly, with a text by La Ribardière, he wrote Les aveux indiscrets, his first comic opera, which premiered at the theater of the Foire St Germain in February 1759. This work was well received, and that encouraged him to compose a second opera, in two acts, on a libretto by Pierre René Lemonnier. Le maître en droit, the following year, received the same positive public response. Michel Jean Sedaine, a well liked librettist, proposed to Monsigny a collaboration, following Le cadi dupé success. Their common production was excellent: On ne s'avise jamais de tout, Le roi et le fermier and Rose et Colas. On 15 April 1766, at the Académie royale de Musique, his epic ballet in three acts Aline, reine de Golconde was not as successful as expected. The critics were harsher two years later, with L'île sonnante. The music, it is true, preserves its usual grace of Monsigny's touch. However, Charles Collé's libretto happened to be ill adapted to the stage and justified the work's lack of success. It is during this same year of 1768 that the composer purchased the post of maître d'hôtel in the service of the great courtier Louis Philippe I, Duke of Orléans. A place in the entourage of this patron proved favorable to Monsigny's inspiration. Michel Jean Sedaine submitted his libretto, Le déserteur, for which he composed his most successful score. Yet Le faucon, created in 1771 was a failure. On 17 August 1775, La belle Arsène caused controversy among critics. In 1777, following the success of Félix, ou L'enfant trouvé, Monsigny stopped composing. At the beginning of 1784, he married Amélie de Villemagne, with whom he lived peacefully until 1789. The French Revolution and The Terror deprived them of all their material existence. The musician and his family sank into deep misery and oblivion for a few years. Hearing of the composer's state of poverty, the members of the Opéra Comique gave him a pension of 2400 pounds, in order to prove their gratitude to one of the founders of their theater. The years of adversity came to an end and Monsigny reached once again his deserved success. He became inspector of teaching at the Conservatoire de Musique de Paris. In 1804, he received the title of Chevalier de la Légion d'honneur. In 1813, he succeeded Grétry at the institute. He was totally blind during his last years. Monsigny died in Paris.

Шығармалары

Пьер Александр Монсиньидің операларының тізімін қараңыз.