Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мистли – Англияның Солтүстік-Шығыс Эссекс аймағындағы Тендринг ауданындағы ауыл және азаматтық округ. Ол Колчестерден солтүстік-шығысқа қарай шамамен 11 миль қашықтықта орналасқан және Манингтридің шығысында, оған іргелес жатыр. Округқа Мистли және Жаңа Мистли кіреді, екеуі де Стоур эстуариясының жанында, сондай-ақ оңтүстікке қарай шамамен бір шақырымдай қашықтықта орналасқан Мистли Хит кіреді. Ауыл Харвич және Солтүстік Эссекс сайлау округіне қарасты. Ауылдың өз азаматтық кеңесі бар. Мистли теміржол станциясы Мейфлауэр желісі арқылы Мистлиге қызмет көрсетеді. Мистлиде Эссекстегі бес "Қырық жылдық соғыс" бақылау орталығының бірі орналасқан. 1951 жылы салынған, ол 1996 жылы "Құпия бункер" деп аталған мұражай ретінде ашылды, бірақ 2002 жылы жабылды.
Mistley is a village and civil parish in the Tendring district of northeast Essex, England. It is around 11 miles northeast of Colchester and is east of, and almost contiguous with, Manningtree. The parish consists of Mistley and New Mistley, both lying beside the Stour Estuary, and Mistley Heath, about a mile to the south. The village is in the parliamentary constituency of Harwich and North Essex. The village has its own parish council. Mistley railway station serves Mistley on the Mayflower line. Mistley is the location of one of five Cold War control rooms in Essex. Built in 1951, it was opened as a museum called the Secret Bunker in 1996 but closed in 2002.
Тарих
Мистлиден Камулодун (қазіргі Колчестер) римдік Британиясының провинциялық астанасына дейінгі римдік жол, қазіргі ауыл маңында рим дәуірінде қалаға қызмет еткен порты болған болуы мүмкін деген пікірге алып келді. Мистли – Сиқыршы генерал атанған Матью Хопкинстің өмір сүргеніне байланысты ауыл, аңыз бойынша ол Торн мейрамханасының иесі болған. Ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше сағат өткен соң Әулие Мария шіркеуінің зиратына жерленді. 1920-1922 жылдары пастор Франк Баттл Брэдфилдпен бірге Мистлидің ректоры қызметін атқарды.
A Roman road leading from Mistley to the nearby provincial capital of Roman Britain at Camulodunum (modern Colchester) has led to the suggestion that there may have been a port in the vicinity of the modern village which served the town in the Roman period. Mistley is the village where Matthew Hopkins, the Witchfinder General, was reputed to have lived, according to legend owning the Thorn Inn. He was buried a few hours after his death in the graveyard of the Church of St Mary. From 1920 to 1922, the Reverend Frank Buttle was rector of Mistley with Bradfield.
Спорт
Ауыл Мистли крикет клубының үйі, ол өз үйіндегі ойындарын шіркеудің қасындағы Нью-Роудта өткізеді. Мистли футбол және регби клубтары Фурзе Хиллде ойнайды.
The village is home to Mistley Cricket Club, which plays its home games in New Road, next to the church. Both Mistley Football and Rugby clubs play at Furze Hill.
Мистли-Кей
Алғашқы кемежай 1720 жылы салынған, сауда осы кемежайдан Садбериге дейін жалғасты. 1770 жылы Ричард Ригби кемежайды кеңейтіп, Мистли порты деп атады. Бұл жерде шағын көлемде кеме жасау жүргізілді, ал 18 ғасырда Мистлиторнда Корольдік теңіз флоты үшін бірнеше кіші әскери кемелер жасалды. Сол кезде Мистли ауылы Мистлиторн деп аталатын, қоймалар, астық сақтау қоймасы, үлкен сусын жасау кеңсесі және жаңа кемежайлардан тұрды. Сондай-ақ, ортағасырлық шіркеу болған, оның тек кіреберіс бөлігі сақталған, ал 1735 жылы Ригбидің әкесі ауылдың солтүстігіне жаңа шіркеу салған. Ригби Мистлиді сәнді шипажайға айналдыруды жоспарлағанда, бұл қарапайым, тікбұрышты кірпіш ғимарат оның жоғары мақсаттарына сай келмеді. Ригби бастапқыда Роберт Адамды өзен жағасында тұзды су моншасын жобалауға шақырды, бірақ бұл жоспар іске аспады, орнына сәулетші 1776 жылы шіркеуді безендірумен айналысты. Адамның жобасы ерекше болды, өйткені ол 18 ғасыр шіркеулерінің стандартты пішінінен өзгеше болды, олар әдетте батыс мұнарасы немесе портигі (немесе екеуі де) және шығыс бөлімінен тұратын тіктөртбұрыш болатын. Оның орнына, Адам шығыс және батыс жағына мұнаралар, ал солтүстік және оңтүстік жағына жартылай дөңгелек портиктер қосып, ұзын және қысқа осі бойынша симметриялық дизайн жасады. Бұл ерекше орналасу римдік мазарлар дизайнынан әсерленген болуы мүмкін, нәтижесінде өте ерекше нәрсе шықты. Мистли шіркеуі 18 ғасырдың басқа шіркеулерінен ерекшеленетін еді. Өкінішке орай, Ригбидің шипажайға қатысты жоғары мақсаттары сәтсіз аяқталды. 1870 жылы шіркеудің негізгі бөлігі бұзылып, оның орнына жаңа және үлкен шіркеу салынды, ол сол кездегі сәнді готикалық жаңғыру стилінде болды. 1784 жылы Мистлиге келген жас француз аристократы Франсуа де Ла Рошфуко порттың саудасы туралы «толығымен мистер Ригби жасаған» деді. Оның ұстазы және серігі Максимилиан де Лазовский нақтырақ айтты: «Ньюкасл кемелері көмір әкеледі, ол Эссекске немесе Саффолкке арбамен таратылады немесе Судбериге баржамен өзен жоғары тасымалданады. Айналасының барлық аудандары астығын Лондон нарықтарына немесе жағалау порттарына тиеу немесе сақтау үшін мұнда әкеледі. Кемежайда алты кеме тұр – керемет көрініс».
The first quay was built around 1720, and trade went on from that quay up to Sudbury. Around 1770, the quay was enlarged by Richard Rigby and was known as Port of Mistley. Small scale shipbuilding took place here, and a number of smaller warships were built for the Royal Navy at Mistleythorn during the 18th century. At that time, the village of Mistley, then known as Mistleythorn, consisted of warehouses, a granary, a large malting office and new quays. There was also a medieval church, only the porch of which survives, and a new church that Rigby's father had built to the north of the village in 1735. When Rigby hatched a scheme to turn Mistley into a fashionable spa this plain, rectangular brick building was not in keeping with his grand plans. Rigby originally called in Robert Adam to design a saltwater bath by the river, but this plan was never carried out and instead the architect was put to work on the church in around 1776. Adam's scheme was unusual in that it avoided the standard form of 18th century parish church design, which consisted typically of a rectangle with a western tower or portico (or both) and perhaps an eastern chancel. Instead, by adding towers at the east and west ends and semi circular porticoes on the north and south sides, Adam created a design that was symmetrical along both the long and short axes. This unusual arrangement was possibly influenced by the design of Roman tombs and the result was most unconventional. Mistley would certainly have stood out from other 18th century churches. Sadly for Rigby, his grand plans for the spa were unsuccessful. The main body of the church was demolished in 1870 when a new and larger church in the then fashionable Gothic Revival style was built nearby. When the young French aristocrat Francois de La Rochefoucauld visited Mistley in 1784, he remarked on the trade of the port which he said was 'created entirely by Mr Rigby'. His tutor and companion, Maximilien de Lazowski, was more precise in his comments, saying that 'Newcastle ships bring coal which is either distributed by cart into Essex or Suffolk or carried on upriver by barge to Sudbury. The whole neighbourhood brings its corn here to be embarked or stored for the London markets and all the coastal ports. There are six ships at the quay – a fine sight. ',
Жақында болған тарих
2008 жылдың қыркүйегінде Денсаулық сақтау және қауіпсіздік басқармасының талабымен, иелері Трент Wharfage кемежайдың бойына қауіпсіздік қоршауын орнатты. Бұл қоршауға қарсылық білдіру үшін наразылық топтары құрылды, олар бұл 500 жылдық суға еркін қол жеткізуді тоқтатты деп мәлімдеді. Жергілікті тұрғындар заңдық кеңес алу үшін 35 000 фунт стерлинг жинағаннан кейін, қоғамдық тыңдау өтті, және Эссекс округі кеңесі кемежайды "ауылдық жасыл алап" деп шешті. Жергілікті тұрғындар бұл қоршауды алып тастауға мүмкіндік береді деп үміттенеді, себебі ол халықтың қоғамдық кеңістікті пайдалануына кедергі келтіреді. 2016 жылдан бастап бұл шешімге шағым түсті. 2021 жылдың ақпан айында Жоғарғы Сот жерді ауылдық жасыл алап ретінде тіркеуді қолдады. Thorn Quay Warehouse, оның басты ғимараты 1950 жылдарға дейін салынған, оны бұзу мәселесі талқылауда. 2014 жылы Жоғарғы Сот судьясы кеңестің жағын алды, яғни бұзуға рұқсат күшінде қалды және оның орнына жаңа үйлер салынуы мүмкін.
In September 2008, at the behest of the Health and Safety Executive, owners Trent Wharfage erected a safety fence along the quay. A protest group was formed to object to the fence, claiming that it ended 500 years of free access to the water. After locals raised £35,000 to pay for legal advice, a public enquiry was held, and Essex County Council ruled that the quay constituted a "village green". Locals hope this paves the way to the removal of the fence, on the grounds that it interferes with the public's enjoyment of the public space. as of 2016, the decision was under appeal. In February 2021, the Supreme Court upheld the registration of the land as a village green. Thorn Quay Warehouse, the main building of which dates from the 1950s, is the subject of a debate regarding its demolition. as of 2014, a High Court judge sided with the council, meaning that the planning permission for the demolition stood, and new homes could be built on the site.