Америкалық армия генералы Джон Томас Корли өмірі мен еңбегі
John Thomas Corley
Жон Томас Корли – Екінші дүниежүзілік соғыста көзге түскен американ армиясының бригадир генералы. Өмірі, әскери қызметі және армияны дамытуға қосқан үлесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы
United States Army general
Бригадир генерал Джон Томас Корли (1914 жылғы 4 тамыз – 1977 жылғы 16 сәуір) – Екінші дүниежүзілік соғыста өзгеше көзге түскен АҚШ армиясының карьералық офицері. Ол сондай-ақ армия дайындығына қосқан үлесімен де белгілі болды.
Brigadier General John Thomas Corley (August 4, 1914 – April 16, 1977) was a career United States Army officer who served with distinction in World War II. He was also noted for his contributions to army training.
Ерте өмір
Джон Томас Корли ирландиялық иммигрант ата-аналарының (Бриджет Беатрис Сурдивал, 1876 жылдың 31 желтоқсанында Белкарра, Майо округінде дүниеге келген және Джон Дж. Корли, 1872 жылы Каслбарда, Майо округінде дүниеге келген) отбасында 1914 жылдың 4 тамызында Бруклинде, Нью-Йоркте дүниеге келді – сол күні Еуропада Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Оның егіз әпкесі Эллен (1914 жылдың 4 тамызы – 1919 жылдың 3 қазаны) және кіші інісі Джеймс (1915 жылдың 18 қыркүйегі – 1987 жылдың 4 қаңтары) болды. Ол Бруклиндегі Сент-Франциск дайындық мектебінде орта білім алды және 1932 жылы бітірді, сондай-ақ ол осы мектептің атақ-даңқ залының мүшесі. 1938 жылы Вест-Пойнттегі АҚШ әскери академиясын бітірді, онда әскери қызметке кіріспей тұрып, шебер боксшы болған. Бір әңгіме бойынша, Вест-Пойнтты бітіргеннен кейін ол Армия Әуе корпусына жіберілді; ол Бруклин көпірінің астынан ұшақпен өткен, содан кейін жаяу әскерге қайта тағайындалды.
John Thomas Corley was born to Irish immigrant parents (Bridget Beatrice Surdival b. December 31, 1876 in Belcarra, County Mayo and John J. Corley b. 1872 in Castlebar, County Mayo) in Brooklyn, New York, on August 4, 1914, the day World War I began in Europe. He had a twin sister Ellen (August 4, 1914 October 3, 1919) and a younger brother James (September 18, 1915 January 4, 1987). He attended high school at St. Francis Preparatory High School, in Brooklyn and graduated from the class of 1932 and he is also a member of that High School's Hall of Fame. He graduated from the United States Military Academy at West Point in 1938, where he also was an accomplished boxer prior to his active duty service. One story states that after his graduation from West Point he was assigned to the Army Air Corps; where he then flew an airplane under the Brooklyn Bridge and was then reassigned to the infantry.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыста 1-ші жаяу әскер дивизиясы құрамында соғысқан. Майор шындығында, ол Солтүстік Африкаға "Big Red One" атымен танымал бөлімшемен бірге келіп, екі күннен кейін Алжирдің Оран қаласы маңындағы әрекеттері үшін Американың батырлық үшін үшінші жоғары наградасы – "Күміс жұлдыз" медалімен марапатталды. Корли алғашқы "Күміс жұлдызын" артиллериялық бақылаушылар үшін бақылау пункттерін іздеу кезінде қарсылас тарапынан ауыр жеңіл қарудан атысқа қарамастан көрсеткен батылдығы үшін алды. 1943 жылдың наурыз айында Тунистегі Эль-Гетар шайқасында, жақсы бекітілген пулемет ұясы оның батальонының шабуылын тоқтатты. Корли ауыр атыс астында пулемет ұясының артына жүріп, жеке өзі граната лақтырып, оны үнсіз қылды, соның арқасында оның әскерлері төбеге шыға алды. Бұл әрекеті үшін Корли Американың батырлық үшін екінші жоғары наградасы – "Құрметті қызмет орденімен" марапатталды. 1943 жылдың мамыр айында Корли лейтенант-полковник шындығына көтерілді, бұл Вест-Пойнтті бітіргеннен кейін бес жыл өткен соң болды. Тунистегі Матеур қаласында 26-шы жаяу әскер полкінің 3-ші батальонына қолбасшылық еткен кезде Корли жарақат алды. Ол жазылып, Сицилиядағы майданға қайта оралды. 1-ші дивизия Солтүстік Африка арқылы өтіп, Сицилияға шабуыл жасағанда, Корли 1943 жылдың шілдесінде екінші "Күміс жұлдызын" алды. Ол басқа бөлімдер шегініп, тоқтап қалғанда, шабуыл жасаушы күштердің алдында қалып, өз әскерін қарсыластың күшті қарсылығына қарсы шабуылға басшылық етті. 26-шы жаяу әскер полкінің құрамына қараша айынан бастап полковник Джон Ф. Р. Зайц қолбасшылық етті. Ол D-күні Нормандияға түсірілді және 1944 жылдың соңында Хуртген орманында шайқасты. Сонымен қатар, ол соғыс кезінде Германия қаласының алғашқы шартсыз капитуляциясын қабылдады, ол полковник Герхард Вилктің Аахенді капитуляциялауын қабылдаған кезде болды. Корли "Күміс жұлдызына" төрт жапырақ қосып, Екінші дүниежүзілік соғыста барлығы бес "Күміс жұлдызға" ие болды. Соғыстан кейін Корли Нюрнберг процесінде көмекші қызметкер болып жұмыс істеді. Одан кейін ол Вест-Пойнтқа тактикалық офицер ретінде оқытуға оралды, содан кейін 1-ші армия штабында және Форт-Левенворттағы Командалық және Бас штаб колледжін бітірді.
He fought in World War II with the 1st Infantry Division. As a major, he landed with the Big Red One in North Africa and two days later earned a Silver Star, America's third highest award for valor, for action in Oran, Algeria. Corley earned the first of his eight Silver Stars when he braved heavy small arms fire to scout out observation points for artillery observers. In March 1943, during fighting at El Guettar, Tunisia, a well entrenched machine gun nest halted the advance of his battalion, Corley crawled to its rear under heavy fire and personally threw the grenade that silenced the gun, allowing his troops to take the hilltop. This action earned Corley the Distinguished Service Cross, America's second highest award for valor. In May 1943, Corley was promoted to lieutenant colonel, just five years after graduating from West Point. While commanding the 3rd Battalion, 26th Infantry Regiment, in Mateur, Tunisia, Corley was wounded. He recovered and went on to fight at the front in Sicily. As the 1st Division pushed through North Africa and eventually invading Sicily, Corley picked up his second Silver Star in July 1943 when he remained at the front of an assault force to maneuver his men in an attack against heavy resistance when other units had faltered and held back. From November the 26th Infantry Regiment was commanded by Colonel John F. R. Seitz. He landed at Normandy during D Day and fought at the Hurtgen Forest during late 1944. He also accepted the first unconditional surrender of a German city during the war, when he accepted the surrender of Aachen by Col. Gerhard Wilck. Corley added four oak leaf clusters to his Silver Star for a total of five Silver Stars in World War II. After the war, Corley served in a supporting role at the Nuremberg Trials. He then returned to West Point to teach as a tactical officer, followed by staff positions with the 1st Army, and graduation from the Command and General Staff College at Fort Leavenworth.
Корей соғысы
Генерал Корли Солтүстік Кореяның Оңтүстік Кореяға басып кіргенінен кейін, генерал Дуглас Макартурдың жеке өтініші бойынша, Алыс Шығысқа жиырма бір командирдің бірі ретінде тағайындалды. Ол 25-ші жаяу әскер дивизиясының 24-ші жаяу әскер полкының батальон командирі болды – бұл қара түсті сарбаздар мен көбінесе ақ офицерлерден құралған бөлінген полк. Корли өз әскерін тікелей шайқаста жетектеді және 1950 жылдың тамыз және қараша айлары арасында «Ардақты қызмет орденіне» бір жапырақ қосып, «Күміс Жұлдызға» үш қосымша орден алды. 1950 жылдың 10 тамызында ол ауыр қару мен миномет атысы астында шабуылды үйлестіру үшін қайтадан майданға шығып, алтыншы «Күміс Жұлдыз» медалін иеленді. Радио операторы жарақат алғанда, ол жеке алғашқы медициналық көмек көрсетіп, оны эвакуация үшін артқа алып жүрді. Кореяның Хаман қаласы маңында оның батальоны төбелі және таулы жерлерді басып алу үшін күресіп жатқанда, Солтүстік Кореяның қарсы шабуылына ұшырады. Бірнеше рет оның ротасы қарсыластардың көптігіне тойтарыс бергенде, Корли майданға асығып, шегініп жатқан сарбаздарды қайта ұйымдастырып, жаудың ілгерілеуін тоқтатты. Ол қатты атыс кезінде өте дәлдікпен артиллериялық оқтарды шақырып, жауға қатты нұқсан келтірді. Корли Кореяда тағы екі «Күміс Жұлдыз» орденін алды. Оның кейінгі «Күміс Жұлдыз» мақтауларында Корли дивизия командирінің бұйрығымен ғана майданнан қайтатындығы айтылған. Кореядан кейін Корли 1954 жылы Пенсильвания штатындағы Карлайл казармасындағы Армия соғыс колледжін бітіргенге дейін жаяу әскер бөлімінің бастығы болды. Ол 1954 жылдың тамызынан 1957 жылдың тамызына дейін Еуропадағы 7-ші армияда қызмет етті, содан кейін 1957 жылдың тамызынан 1960 жылдың мамырына дейін Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласындағы жаяу әскер мектебінің рейнджерлер бөлімінің директоры болды. Содан кейін ол 1960 жылдың маусымынан 1962 жылдың мамырына дейін Даниядағы SHAPE штабында Достасқан құрлық әскерлерінің штаб бастығының орынбасары болып қызмет етті. Генерал Корли 1962 жылдың маусымында Форт-Беннингте, Джорджия штатында 2-ші жаяу әскер дивизиясының орынбасар командирі болды, ал 1964 жылдың маусымында Нью-Йоркте 1-ші армия штабының бастығы болып тағайындалды. Оның соңғы қызметі 1966 жылдың қаңтарынан бастап, 1966 жылдың 30 қыркүйегінде армиядан зейнеткерлікке шыққанға дейін АҚШ армиясының жаяу әскерді даярлау орталығында генерал-командирдің орынбасары болды. Генерал Корли 1977 жылдың 16 сәуірінде 62 жасында қайтыс болды. 2003 жылы бригадир генерал Корли өлімінен кейін Рейнджерлердің Даңқ залына енгізілді.
General Corley was one of twenty one commanders personally requested by General Douglas MacArthur for duty in the Far East shortly after the invasion of South Korea by North Korea. He served as battalion commander of the 24th Infantry Regiment, 25th Infantry Division, a segregated regiment composed of black enlisted men and mostly white officers. Corley led his troops in close combat and earned an oak leaf cluster for his Distinguished Service Cross and three additional clusters for his Silver Star between August and November 1950. By 10 August 1950, he had earned his sixth Silver Star Medal when he again moved to the front to coordinate the attack under heavy small arms and mortar fire. When a radio man was injured, he personally administered first aid and carried him back for evacuation. Near Haman, Korea, his battalion was fighting to take hilly and mountainous terrain when it came under a withering North Korean counter attack. On multiple occasions when his company was beaten back by superior numbers, Corley rushed to the front and personally reorganized the retreating men to halt the enemy advance. Under heavy fire, he personally called for fire missions with brutal accuracy and devastating effect on the enemy. Corley went on to earn two additional Silver Stars in Korea. His later Silver Star citations noted that Corley would only return from the front when the division commander ordered him to do so. After Korea, Corley served as chief of the Infantry Branch before graduating from Army War College at Carlisle Barracks, Pennsylvania, in 1954. He served with 7th Army in Europe from August 1954 to August 1957, and then served as director of the Infantry School's Infantry School's Ranger Department at Fort Benning, Georgia, from August 1957 to May 1960. He next served as deputy chief of staff, Allied Land Forces, with SHAPE in Denmark from June 1960 to May 1962. Gen Corley became assistant division commander of the 2nd Infantry Division at Fort Benning, Georgia, in June 1962, and he was assigned as chief of staff, 1st Army in New York, in June 1964. His final assignment was as deputy commanding general at the U. S. Army's Infantry Training Center, Fort Jackson, South Carolina, from January 1966 until his retirement from the Army on 30 September 1966. General Corley died at the age of 62 on 16 April 1977. In 2003, Brigadier General Corley was posthumously inducted into the Ranger Hall of Fame.
Отбасы
Ол әйелі Мэри Бакли Корлимен 4 ұл (Джон, Джеймс, Роберт және Майкл) және 3 қыз (Мэри, Эллен және Кэрол) өрбітті. Ұлдарының бірі, 1-ші лейтенант Джон Томас Корли кіші, 1967 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірген соң Вьетнамда қаза тапты. Оның екі баласы, Майкл мен Эллен, қарулы күштерде офицер болып қызмет етті; екеуі де полковник шенімен зейнетке шықты.
He and his wife, Mrs. Mary Buckley Corley, would have 4 sons (John, James, Robert and Michael) and 3 daughters (Mary, Ellen, and Carol). One son, 1LT John Thomas Corley, Jr., USMA 1967, would be killed in Vietnam. Two of his children, Michael and Ellen served as officers in the active duty army; both retiring at the rank of Colonel.