Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Санта-Маргарита (испан тілінде "Сан-Маргарет") – Калифорния штатының Сан-Луис-Обиспо округіндегі қала және халық санағындағы елді мекен. Санта-Маргарита алқабы, жыл бойы ағып тұратын өзендерімен және көптеген емен бұтақтарымен, шамамен б.з.д. 6500 жылы солтүстік Чумаш және оңтүстік Салинандардың кездесу орны болған. 1776 жылы де Анса экспедициясы Кюэста Грейд арқылы алқапқа өтті. Әкесі Джуниперо Серра Сан-Луис-Обиспо-де-Толоса миссиясын құрғаннан кейін, оған ассистанция (кіші миссия) қажет екенін түсінді. Санта-Маргарита-де-Кортона ассистанциясы шамамен 1775 жылы құрылды және итальяндық әулие Санта-Маргарита-де-Кортонаның құрметіне аталды. Испан Эль Камино Реал жолы қаланың қазіргі басты көшесі болып табылады. 1841 жылы Мексиканың 1822 жылғы тәуелсіздігінен және 1830-жылдардағы миссиялардың секуляризациясынан кейін Хоакин Эстрада Санта-Маргарита ранчосының иесі болды. Эстрада родео, барбекю және мерекелермен танымал "Ранчо қонақжайлылығымен" аты шықты. Экономиканың төмендеуі мен жеке қарыздардан кейін Эстрада 1860 жылы ранчоны Мартин Мерфи отбасына сатты. Патрик Мерфи ранчоны жұмыс істейтін ауыл шаруашылығы фермасына қайтару үшін жұмыс істеді. 20 сәуір 1889 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы Темплтоннан Санта-Маргаритаға жетті. Жаңа Санта-Маргарита қалашығының учаскелерін сату үшін "Ұлы аукцион" өткізілді. Кюэста Грейдтің төменгі бөлігінде құрылыс жүріп жатқанда, темір жол терминалы Санта-Маргаритада орналасқан. Бұл қауымдастықта өркендеуге себеп болды. Барлық жүктер Кюэста Грейдке дейін және одан төменге дейін тасымалдау үшін жүктелуі керек болды. Қалада қонақ үй, мейрамханалар, таверналар, ұстаханалар және мұзқаймақ дүкендері болды. 1894 жылы Санта-Маргаритадан Сан-Луис-Обиспоға дейінгі "аралық" жабылғаннан кейін қала тағы да тынышталды. Маргарита қаласы 1920-жылдардың гүлденген кезеңінде қайта жанданды. Эль Камино Реал Калифорнияны көруге арналған басты жолдардың бірі болды. Қалада мотель, қонақ үй, алты жанармай құю станциясы, гараждар, бильярд залдары, мейрамханалар, әлеуметтік ұйымдар, таверналар және бейсбол командасы болды. Үлкен экономикалық дағдарыс қала мен айналасындағы аймақтарға ауыр соққы берді. Соғыс министрлігі жергілікті фермерлерден жер алып, Салинас өзенінде су қоймасын салу үшін Санта-Маргарита көлін құрды, бұл Сан-Луис лагерін сумен қамтамасыз етуге арналған. Соғыс аяқталғанға дейін жұмыс аяқталмады және Санта-Маргарита көлі қазір округтік демалыс аймағы болып табылады. 1956 жылы 101 тас жолы Санта-Маргаританы айналып өткеннен кейін қала тағы да тынышталды. Бүгінде бұл 1300 тұрғыны бар шағын қала. Бұл – тыныш суретшілер мен отбасылық қауымдастықтың мекені.
Santa Margarita (Spanish for "St. Margaret") is a town and census designated place located in San Luis Obispo County, California. Santa Margarita Valley, with its year round running streams and abundant acorns, was a meeting place for northern Chumash and southern Salinan around 6500 BCE. The de Anza Expedition traversed the Cuesta Grade into the valley in 1776. After Fr. Junipero Serra founded the Mission San Luis Obispo de Tolosa, he realized that an assistancia (sub mission) was needed. The Santa Margarita de Cortona Asistencia was founded circa 1775, and was named for the Italian Saint, Santa Margarita de Cortona. The Spanish El Camino Real trail past it is the city's present day main street. In 1841, following Mexico's 1822 independence and 1830s mission secularization, Joaquin Estrada became the owner of the Rancho Santa Margarita. Estrada was famed for his "Rancho Hospitality" with rodeos, BBQs and fiestas. After downturns in the economy and personal debts, Estrada sold the Rancho to the Martin Murphy family in 1860. Patrick Murphy worked to restore the Rancho to a working agricultural ranch. On April 20, 1889, the Southern Pacific Railroad reached Santa Margarita from Templeton. A "Grand Auction" was held to sell lots for the new town of Santa Margarita along the El Camino Real. While construction down the Cuesta Grade took place, the railroad terminus was in Santa Margarita. This created a boom time in the community. All freight had to be loaded for stage transportation up and down the Cuesta Grade. Town boasted a hotel, restaurants, taverns, blacksmiths, and ice cream parlors. Once the "gap" was closed from Santa Margarita to San Luis Obispo in 1894 the town grew quiet. Margarita Town saw a renaissance in the roaring 1920s. The El Camino Real was one of the primary roads for seeing California. The town offered a motor inn, hotel, six gas stations, garages, pool halls, restaurants, fraternal organizations, taverns and a baseball team. The Depression hit the town and surrounding areas hard. The War Department took land from local farmers to build a reservoir on the Salinas River which created Santa Margarita Lake to provide water for Camp San Luis. The war ended before the work was completed and Santa Margarita Lake is now a County Recreation Area. After Highway 101 bypassed Santa Margarita in 1956, the town was quiet once again. Today, it's a small town of 1,300 people. It is a quiet artist and family community.
География
Санта-Люсия тауларының етегінде орналасқан, бұл Сан-Луис-Обиспо округінің ең ауылдық аймақтарының бірі. Сан-Луис-Обиспо қаласының маңызды су көзі – Санта-Маргарита көлі, қаладан оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде Салинас өзенінің бастауында орналасқан. Аймақтың пошталық коды 93453, ал аймақтық коды 805. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-нің ауданы толығымен құрлықтан тұрады.
Located in the foothills of the Santa Lucia Mountains, it is one of the most rural communities in San Luis Obispo County. Santa Margarita Lake, a major water source for San Luis Obispo, is located several miles southeast of the town on the headwaters of the Salinas River. It is served by ZIP code 93453 and area code 805. According to the United States Census Bureau, the CDP covers an area of , all of it land.
Демография
2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша Санта-Маргаритада 1259 адам тұрады. Халық тығыздығы көрсетілмеген. Санта-Маргаританың нәсілдік құрамы: 1077 (85,5%) ақ нәсілді, 8 (0,6%) афроамерикалық, 28 (2,2%) американдық индейлер, 34 (2,7%) азиялық, 0 (0,0%) Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 42 (3,3%) басқа нәсілдерден және 70 (5,6%) екі немесе одан көп нәсілдердің өкілдері. Кез келген нәсілі бар испан тілді немесе латын американдықтары 206 адамды (16,4%) құрады. Халық санағы мәліметтері бойынша, 1259 адам (халықтың 100%) тұрғын үйлерде, 0 (0%) мекемелік емес топтық жатақтарда және 0 (0%) мекемелерде тұрады. Барлығы 507 тұрғын үй болды, олардың 151-інің (29,8%) құрамында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 254-і (50,1%) әр түрлі жынысты бірге тұратын некедегі жұбайлар, 52-сінде (10,3%) күйеуі жоқ әйел басшы, ал 16-сында (3,2%) әйелі жоқ еркек басшы тұрады. 52 (10,3%) никесі заңдастырылмаған әр түрлі жынысты серіктестіктер және 1 (0,2%) бір жынысты некедегі жұбайлар немесе серіктестіктер тіркелген. 124 тұрғын үйдің (24,5%) құрамында жеке тұратын адамдар, ал 29 тұрғын үйдің (5,7%) құрамында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Тұрғын үйдің орташа мөлшері 2,48 адамды құрайды. Барлық тұрғын үйлердің 63,5% -ын құрайтын 322 отбасы болды; орташа отбасы мөлшері 2,98 адамды құрайды. Халық жас бойынша таралып кеткен: 18 жасқа дейінгілер 257 адам (20,4%), 18-24 жастағылар 112 адам (8,9%), 25-44 жастағылар 321 адам (25,5%), 45-64 жастағылар 461 адам (36,6%) және 65 жасқа жоғарылар 108 адам (8,6%). Медианалық жас 41,1 жас. Әр 100 әйелге 101,8 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 97,6 еркек шамасында. Барлығы 525 тұрғын үй бар, олардың орташа тығыздығы көрсетілмеген, оның 334-і (65,9%) меншік иесі, ал 173-і (34,1%) жалға алынған. Бос меншік үйлердің үлесі 1,5%, жалға берілетін үйлердің бос үлесі 2,3%. 832 адам (халықтың 66,1%) меншік үйлерде, ал 427 адам (33,9%) жалға алынған үйлерде тұрады.
The 2010 United States Census reported that Santa Margarita had a population of 1,259. The population density was The racial makeup of Santa Margarita was 1,077 (85.5%) White, 8 (0.6%) African American, 28 (2.2%) Native American, 34 (2.7%) Asian, 0 (0.0%) Pacific Islander, 42 (3.3%) from other races, and 70 (5.6%) from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 206 persons (16.4%). The Census reported that 1,259 people (100% of the population) lived in households, 0 (0%) lived in non institutionalized group quarters, and 0 (0%) were institutionalized. There were 507 households, out of which 151 (29.8%) had children under the age of 18 living in them, 254 (50.1%) were opposite sex married couples living together, 52 (10.3%) had a female householder with no husband present, 16 (3.2%) had a male householder with no wife present. There were 52 (10.3%) unmarried opposite sex partnerships, and 1 (0.2%) same sex married couples or partnerships. 124 households (24.5%) were made up of individuals, and 29 (5.7%) had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.48. There were 322 families (63.5% of all households); the average family size was 2.98. The population was spread out, with 257 people (20.4%) under the age of 18, 112 people (8.9%) aged 18 to 24, 321 people (25.5%) aged 25 to 44, 461 people (36.6%) aged 45 to 64, and 108 people (8.6%) who were 65 years of age or older. The median age was 41.1 years. For every 100 females there were 101.8 males. For every 100 females age 18 and over, there were 97.6 males. There were 525 housing units at an average density of , of which 334 (65.9%) were owner occupied, and 173 (34.1%) were occupied by renters. The homeowner vacancy rate was 1.5%; the rental vacancy rate was 2.3%. 832 people (66.1% of the population) lived in owner occupied housing units and 427 people (33.9%) lived in rental housing units.