Кіріспе
Американдық контрабассист, композитор және топ жетекшісі, ағылшын крикетшісі. Бен Эллисон (17 қараша 1966 жылы туған) – американдық контрабассист, композитор, продюсер, топ жетекшісі және педагог. Орындаушы ретіндегі жұмысынан бөлек, ол Jazz Composers Collective коммерциялық емес ұйымын құрды және он екі жыл бойы оның көркемдік директоры болды. Эллисон Нью-Шкоул университетінде адъюнкт-профессор және Ұлттық жазба өнері мен ғылымы академиясының Нью-Йорк бөлімшесінің кеңесінде қызмет етеді, онда ол президент болып табылады.
the English cricketer
Ben Allison (born November 17, 1966) is an American double bassist, composer, producer, bandleader, educator. In addition to his work as a performer, he co founded the non profit Jazz Composers Collective and served as its Artistic Director for twelve years. Allison is an adjunct professor at New School University and serves on the board of the New York chapter of the National Academy of Recording Arts and Sciences, where he serves as President.
Ерте өмір
Эллисон Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында дүниеге келген. 9 жасында Нью-Хейвендегі Neighborhood Music School музыка мектебінде және гитарашы Джордж Раччодан жеке сабақтар алды. 1983 жылдан 1985 жылға дейін Ричард Хиллмен Батыс Африка, Гаити және Кубаның барабан тарту дәстүрлерін оқыды, сондай-ақ ACES Educational Center for the Arts (ECA) өнер орталығында және Уилбур Кросс орта мектебінде білім алды. Соңғы курста бассист Стив Сваллоумен қысқаша оқыды және Йель университетінде 20 ғасыр музыкасы және балалардың ерте дамуы пәндерін оқыды. Эллисон 1985 жылы Нью-Йорк университетіне (NYU) стипендиямен қабылданып, джаз орындау және бас аспабын зерттеу мамандығы бойынша білім алуға кірісті. NYU-да Джо Ловано, Деннис Ирвин, Джим Макнили және Стив ЛаСпинадан сабақ алды. Эллисон 1989 жылы Нью-Йорк университетін музыкалық өнер саласындағы бакалавр дәрежесімен бітірді.
1990 жылдар
1992 жылы Эллисон және бірнеше әріптестері жаңа музыканың жасалуы мен орындалуына, сондай-ақ джаз өнеріне жаңа тыңдарман табуға бағытталған, музыканттар басқаратын коммерциялық емес ұйым – «Джаз композиторлары коллективін» құрды. Коллективтің жыл сайынғы концерттік сериясы 12 маусымға созылды, онда 50 композитордың туындылары, 250-ден астам музыканттың қатысуы және 300-ден астам жаңа шығарманың тұсаукесері болды. Эллисон коллектив таратылған 2005 жылға дейін оның көркемдік директоры қызметін атқарды. Коллективтің кеңесшілер кеңесіне Дейв Либман, Джо Ловано және Эндрю Хилл кірді. 1990 жылдары Эллисон жетекші ретінде алғашқы альбомдарын шығарды, ол 1996 жылы Koch Records лейблінде «Seven Arrows» альбомымен басталды, онда оның авторлық музыкасы орын алды. 1998 жылы ол Palmetto Records үшін шығарылған тоғыз альбомның біріншісі – «Medicine Wheel» альбомын ұсынды. 1999 жылы Palmetto лейблінде жарық көрген екінші альбомы «Third Eye» құрамында джаз ортасында сирек кездесетін аспаптар – уд, кумбус, виолончель және бас-кларнет, сондай-ақ фортепиано, саксофон, труба, бас және барабандар болды. Альбом сол жылдың қыркүйек айында CMJ джаз-картасында бірінші орынға шығып, 9 апта бойы көшбаспы болды. Ол сонымен қатар коллектив мүшелері Фрэнк Кимбро, Рон Хортон, Майкл Блейк және Тед Нэштің жазбаларында ойнады, сондай-ақ белгілі саксофонист Ли Коницпен екі рет бірлесіп жұмыс істеді. Эллисон «Herbie Nichols Project» тобының негізгі мүшесі болды, ол негізінен коллектив мүшелерінен құралған. Топ пианист және композитор Херби Николстың музыкасын зерттеп, орындады және үш альбом шығарды: «Love Is Proximity» (Soul Note, 1996), «Dr. Cyclops' Dream» (Soul Note, 1999) және «Strange City» (Palmetto, 2001). Альбомдарда топ мүшелері Вашингтондағы Конгресс кітапханасынан тауып алған, бұрын жазылмаған Николстың көптеген шығармалары орын алды. Эллисон 1996 жылы New School University-де қызметке орналасып, қосымша профессор және бас-инструктор болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Үшінші көшедегі музыка мектебінде аспаптар бойынша және ансамбльдер сабақтарын оқытты.
2000 жылдар
Эллисон 2005 жылға дейін Джаз композиторлары ұжымының көркемдік директоры қызметін атқаруын жалғастырды, содан кейін ұжым мүшелері бастапқы мақсаттарының көп бөлігіне жеткенін және ұйымды тарату керек деп шешті. Бұл Эллисон үшін тағы бір қарбалас кезең болды, ол 2000 мен 2009 жылдар аралығында Palmetto лейблы үшін жетекші ретінде алты альбом шығарды, оның ішінде 2002 жылғы "Peace Pipe" альбомы, ол джаз бен Батыс Африка музыкасын біріктіруді зерттеді және Малилік курашы Мамаду Диабате қатысты; 2006 жылғы "Cowboy Justice" (Palmetto), ол композицияларында және топтың дыбысында электр гитарасын басты дауыс ретінде қолданудың басталуын білдірді; және NPR-дің Том Витале "прогрессивті джаз музыканты үшін қарапайымдылыққа оралу" деп сипаттаған "Little Things Run The World". Ұжым мүшесі ретінде Эллисон Мэри Флаглер Кэри қайырымдылық қоры, Американдық композиторлар форумы, Meet The Composer, Mid Atlantic Arts Foundation, Chamber Music America, Аарон Копланд музыка қоры және Ұлттық өнер қоры сияқты ұйымдардан көптеген тапсырыс және орындау гранттарын алды. Ол Кертис Стигерс, Ларри Голдингс және Стивен Бернштейннің альбомдары сияқты оннан астам жазбада бірлескен жетекші немесе музыкант ретінде өнер көрсетті. 2001 жылы Эллисон WNYC өндірген және қазіргі уақытта апта сайын 1,5 миллион тыңдаушысы бар NPR-дің "On The Media" бағдарламасының музыкалық тақырыбын жазды. Эллисон New School университетіндегі жұмысын жалғастырды және Италияның Сиена қаласындағы Siena Jazz Foundation мен Бразилияның Сан-Паулу қаласындағы Souza Lima Ensino de Música-да қонақ лекторы және шақырылған артист ретінде қызмет етті. Эллисон 2005, 2006 және 2007 жылдары Down Beat сыншыларының сауалнамасында "Жылдың жас бас гитарашысы" (Rising Star (Bassist)) сыйлығын жеңіп алды. Ол жыл сайын бір немесе бірнеше номинацияға ие болды: бас гитарашы, композитор және жылдың жас композиторы, аранжировщик, артисі және тобы. 2005 жылы Эллисон Солтүстік теңіз джаз фестивалінің "Bird Award" сыйлығын алды. 2009 жылы Эллисон Карнеги залындағы Weill Music Center-дегі Teaching Artists Collaborative мүшесі болуға шақырылды. Бұл бағдарлама аясында Эллисон Гарлемдегі (Нью-Йорк қаласы) мемлекеттік мектептердегі балаларға музыканың негіздерін оқытты, олардың өлеңдерін, сөздік өнерін және әндерін пайдаланды.
2010 жылдар
Эллисон әлем бойынша ән жазып, өнер көрсетуді жалғастыруда. 2011 жылы Palmetto Records компаниясының "Action Refraction" атты тоғызыншы альбомын шығарды. Бұл альбом Эллисонның шығармаларының арасында ерекше болып табылады, өйткені ол түпнұсқа емес музыкаға баса назар аударады. Онда Донни Хатауэй, П.Ж. Харви, Сэмюэл Барбер, Телоний Монк және Нил Янг сияқты композиторлардың туындыларының жаңа өңдеулері бар. Альбом 2011 жылдың мамырында CMJ джаз радио чарттарында бірінші орынға жетті. 2010 жылы Эллисон Италияның Рим қаласындағы Сент-Луис музыка колледжіне қонақ өнерпаз ретінде шақырылды, ал кейін Италияның Сиенна қаласындағы Сиенна джаз қорында оқытушы ретінде жұмыс істеді. 2012 жылдың ақпан айында Эллисон Карнеги залында алғаш рет өнер көрсетті. 2012 жылы Ұлттық Академиялық Жазулар Өнеркәсібінің (NARAS) өкілі ретінде Эллисон Энергетика және сауда жөніндегі палата комитеті алдында орындаушылардың құқықтарына қатысты мәселелер бойынша куәлік берді. 2013 жылы Эллисон өзінің Sonic Camera Records атты жеке жазбалар компаниясын құрды. Оның осы компаниядағы алғашқы альбомы "The Stars Look Very Different Today" 2013 жылдың 3 желтоқсанында жарық көрді. Альбомда Брэндон Сибрук (гитара және банджо), Стив Карденас (гитара) және Эллисон Миллер (барабан) қатысты. Эллисон альбомның әндерін жазды, аранжировкалады, продюсерлік және микстеу жұмыстарын жүзеге асырды.
Жеке өмір
Эллисон әйелі Сюзан ДиМаджио және қызымен бірге Нью-Йорктегі Гринвич Виллиджде тұрады.