Кіріспе

Тільзит актісі – 1918 жылғы 30 қарашада Кіші Литваның Ұлттық кеңесінің 24 мүшесі Тільзит қаласында қол қойған акт. Қол қоюшылар Кіші Литва мен Үлкен Литваны бірыңғай Литва мемлекетіне біріктіруді талап етті. Бұл, пруссиялық литвалықтар қоныстанған Шығыс Пруссияның солтүстік аймақтарын Германия империясынан бөліп алуды білдірді. Шығыс Пруссияның Неман өзенінен солтүстікке қарай орналасқан бөлігі, Мемель аймағы (Клайпеда қаласына дейін) Версаль келісімі бойынша Польшаның күш-жігерімен Германиядан бөлініп, Ұлттар Лигасының бақылауына берілді. Неман өзенінің оңтүстігінде орналасқан Шығыс Пруссияның қалған бөлігі, оның ішінде актіге қол қойылған Тильзит қаласы Германия құрамында қалды. Литваға бағытталған Пруссия литвалықтарының басшылары Вильгельм Строст пен Вильгельм Гайгалат бұл актіге қол қоймады. Соңғысы Пруссия Литва Кеңесінің төрағасы болып сайланды, бірақ лауазымды қабылдаудан бас тартты. Оның орнына бас хатшы Ердмонас Симонаитис тағайындалды. Акт Кіші Литвада емес, Литва Республикасында ғана кеңінен жарияланды. Бұл және басқа да фактілер актінің негізінен "көрсетуге арналған" құжат екенін, Кіші Литваның Ұлттық кеңесінің пікірін кеңінен таныстыру мақсатында жасалғанын көрсетеді. Ақырында, Тільзит актісі 1923 жылғы Клайпеда көтерілісі кезінде маңызды үгіт құралына айналды, одан кейін Мемель аймағы (Клайпеда облысы) Литваға қосылды. 1939 жылғы наурыз айында Литва нацистік Германияға Клайпеда аймағын беруге мәжбүр болды. Кейіннен нацистер Тільзит актісіне қол қойғандардың кейбіреулерін мемлекетке қарсы қызмет еткені үшін қуғынға түстірді, ал Симонаитис нацистік концлагерге жіберілді, бірақ аман қалды.