Эдинбург Университетінің Регби Клубы: Тарих және жетістіктері
Edinburgh University RFC
Эдинбург университетінің регби клубы – Шотландияның танымал клубы. Студенттер үшін, ерлер және әйелдер командалары бар. Тарихы, жетістіктері туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдинбург университетінің регби футбол клубы – Шотландияның Эдинбург қаласында орналасқан, регби одағының жетекші клубы. Қазіргі таңда клуб Эдинбург аймақтық қалқаны мен Британ университеттерінің жоғары лигасы турнирлерінде өнер көрсетеді. Клуб Шотландия регби одағының алғашқы сегіз құрылтайшы мүшесінің бірі. 1973 жылы SRU клубтық лигаларды енгізгенге дейін және 1990 жылдары кәсіби регбидің дамуымен EURFC маңызды клуб ретінде танылды және бірнеше рет «ресми емес» Шотландия клуб чемпиондығын жеңіп алды. Клубтың басқару құрамы толығымен студенттерден тұрады және ол Эдинбург университетінің студенттері үшін ғана ашық. Клуб ерлер және әйелдер командаларын ұйымдастырады, екеуі де университет лигасының ойындарына қатысады.
Edinburgh University Rugby Football Club is a leading rugby union side based in Edinburgh, Scotland which currently plays its fixtures in the Edinburgh Regional Shield competition and the British Universities Premiership. It is one of the eight founder members of the Scottish Rugby Union. In the years prior to the SRU's introduction of club leagues in 1973 and the advent of professionalism in the 1990s, EURFC was a major club power and it won the 'unofficial' Scottish Club championship several times. It remains a club with an all student committee, and is only open to students of the University of Edinburgh. The club runs a men's team and a women's team; both playing in the university leagues.
Тарих
1857 жылы құрылған клуб қазір өз алаңындағы ойындарын Эдинбург университетінің Пеффермилл ойын алаңында өткізеді, 1978–79 маусымында Крейглокхарттағы дәстүрлі алаңынан көшіп келді. Оның алғашқы матчы 1857 жылдың желтоқсанында Эдинбург Академик ФК-мен өтті. 2007 жылы екі клуб EURFC құрылғанының 150 жылдығын атап өту үшін сол матчты қайтадан өткізді, сол кездегі киімдердің, доптың және ескі ережелердің көшірмелерін пайдаланды. EURFC студенттік кезеңінде 72 жас халықаралық ойыншыны (ірі IRB елдері үшін) тәрбиеледі. Олардың арасында 1924 жылғы Олимпиаданың 400 метрлік жүгірісінде алтын медаль жеңіп алған Эрик Лидделл, 1904 жылғы Британдық арыстандар құрамасының капитаны Дэвид Беделл Сиврайт, болашақ көрнекті спорт жазушысы және Шотландия крикетшісі Норман Мейр, 1950 жылғы Британдық арыстандардың жартылай қорғаушылары Блэк пен МакДональд және 1920 жылдардан бастап 5 елдегі ең көп ұпай жинаған ойыншы рекордын ұстаған Иан Смит – «Ұшқыш шотландиялық» бар. Көптеген халықаралық регбишілер университет үшін ойнап, кейін басқа клубтардан Шотландия құрамасына шақырылды. Олардың ішінде Шотландия және Британдық арыстандар құрамаларының көрнекті ойыншылары Дэн Дрисдейл және Энди Ирвин, болашақ SRU президенттері Хериотстың ФП клубынан, Дэвид Джонстон (Уотсондықтар), сондай-ақ Heart of Midlothian FC клубында келісімшарт бойынша ойнаған және соңғы клубтың жаттықтырушысы Иан Барнс, ол Хавик клубынан көптеген Шотландия құрамасына шақырылған. 1871 жылы клуб мүшесі Ангус Бьюкенен Шотландия құрамасының атынан Англияға қарсы өткен алғашқы халықаралық матчта алғашқы халықаралық ойынды соқты. Сол күні шотландтық қоңыр жейде киген үш клуб өкілі болды: олардың арасында Дж. Форсайт және Дж. Л. Х. Макфарлейн. 1901 жылы Шотландияның ресми емес чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін клуб Шотландия құрамасына сегіз ойыншыны қосты, олар ақпан айында Уэльсті жеңді. Олар: Беделл Сиврайт, А. Б. Флетт, Альфред Фелл, Алекс Фрю, В. Х. Уэлш, Ф. М. Фассон, А. Б. Тиммс және А. В. Дункан. Олардың ішінде Алекс Фрю EURFC құрамында үш рет Шотландия құрамасына шақырылды және 1903 жылы Оңтүстік Африкаға келген Британдық арыстандарға қарсы өткен алғашқы матчта Оңтүстік Африка құрамасын қаптайлады. Ол 1902 жылы Эдинбургте бітіргеннен кейін дәрігер болып қоныстанған Трансвааль провинциясының өкілі болды. 1910 жылы EURFC ойыншысы C. G. Тиммс клуб үшін сол жыл бойы және Британдық және Ирландиялық арыстандардың Оңтүстік Африкаға сапары кезінде ойнады, бірақ бұрын немесе кейін халықаралық матчтарда ойнаған емес. «Чарли» Тиммс халықаралық матчтарда ойнамағанын Бірінші дүниежүзілік соғыста медициналық офицер ретінде төрт Әскери крестпен марапатталуымен өтеген болуы мүмкін. Оның інісі А. Б. Тимс 1896 жылы клубтан Шотландия құрамасына шақырылды, бірақ 1899 жылы Арыстандарға сапарға таңдалған кезде ол Эдинбург Wanderers клубынан өнер көрсетті. Клубтың жағдайы 1930 жылдары нашарлады, бірақ 1950 және 1960 жылдары жақсарып, клуб Шотландияның ресми емес чемпионатында екі рет екінші орынды иеленді (1963–64 және 1966–67). Соңғы жылы өткізілген 34 матчтың 28-і жеңіліспен аяқталды және сәуірде жарысты жетекшілік еткен клуб, толық жеңіске жету үшін жеткілікті болды, спорттық әрекеттері үшін қосымша матчтарды ұйымдастырғаны үшін жоғары бағаланды, олардың бірі Хавикке ұтылды, ол сол кезде осы чемпионатты жеңіп алды. Сол кезде Шотландияның қазіргі халықаралық құрамалары Джон Фрейм, Иан Смит (1969 жылы Оңтүстік Африканы жеңген Шотландияның атақты ойынын соққан) және Гарри Риа (ирландтық шапка) көзге түсті. Клубтың соңғы ірі халықаралық ойыншысы Джок Милликан болды, ол 1972–73 жылдары үш рет құрамаға шақырылды. Бұл клубтың [толық студенттік] комитеті SRU-нің толық лигалық жүйе туралы ұсынысын қолдауға шешім қабылдағаннан кейін болды, бұл Шотландия регбиіне жалпы пайдасы тиетінін, сонымен қатар бұл клубтың өзіне үлкен қиындықтар туғызатынын толық білгеннен кейін. 1973 жылдан бері Барбадос құрамасында 2009 жылы ойнаған Фил Лукас ғана халықаралық деңгейде ойнады. 1983 жылға дейін EURFC Оксфорд және Кембридж университеттерімен үйде және сыртта тұрақты матчтар өткізді, көбінесе сәттілікпен. Көптеген ойыншылар үш университет клубы арасында бітіргеннен кейін алмасты, олардың екі көрнекті мысалы Иан Смит, «Ұшқыш шотландиялық», ол 1924 жылдан бастап 4 маусым бойы Эдинбургке Оксфордтан қосылды, және Барбарийлер президенті Микки Стил Боджер Англиядан, ол 1947 жылы Кембриджден Эдинбургке аспирантураға келді және Халықаралық регби кеңесінің болашақ төрағасы болды. Осы уақытта EURFC Дарем, Ньюкасл университеттерінің XV және басқа да солтүстік ағылшын институттарымен тұрақты матчтар өткізді. EURFC көбінесе барлық ірі регби ойнайтын елдерден клубтарды қабылдады және олармен ойнады.
Established in 1857, the club now plays its home fixtures at the University of Edinburgh's Peffermill playing grounds, having moved from its traditional ground at Craiglockhart in the season 1978–79. Its first ever match was in December 1857 against Edinburgh Academicals FC – in 2007 the two clubs replayed that fixture to celebrate the 150th anniversary of EURFC's founding using replica period kit, ball and complying to the older rules. EURFC has produced 72 young full international (for major IRB countries) players whilst still students representing the club; these include 1924 Olympic 400m Gold Medallist Eric Liddell, 1904 British Lions captain David Bedell Sivright – one of the seven EURFC members also to play as British Lions whilst still students at the club, Norman Mair – the future legendary sports writer and Scotland cricketer, Black & MacDonald the great 1950 British Lions half back partnership, and Ian Smith 'The Flying Scot' from the 1920s who held the 5 nations try scoring record for many years. Many more of Rugby's international players worldwide played for the university prior to being capped from other clubs; these include Scotland and British Lions greats Dan Drysdale, and Andy Irvine, both future SRU Presidents from Heriot's FP, David Johnston (Watsonians) who had also played as a contracted footballer for Heart of Midlothian FC, and the recent Club coach Ian Barnes who won many Scotland caps from the Hawick club. In 1871, Club member Angus Buchanan scored the first ever International try in the inaugural International match whilst representing Scotland versus England at Raeburn Place. There were three current Club representatives in the Scottish brown jerseys on that day; the other two being J. Forsyth and J. L. H MacFarlane. In 1901, after winning the Scottish unofficial championship, the Club provided an extraordinary eight members of the Scotland XV to defeat Wales that February. These were Bedell Sivright, A. B Flett, Alfred Fell, Alex Frew, W. H Welsh, F. M Fasson, A. B Timms, and A. W. Duncan. Of these, Alex Frew not only won three Scotland caps from EURFC but also captained South Africa in its first ever match against the touring British Lions on his lone appearance for that country in 1903. This was as a representative member of the Transvaal Province, where he had settled as a doctor after his Edinburgh graduation of 1902. A great Rugby rarity happened in 1910 when EURFC player C. G. Timms had the distinction of representing the Club throughout that year and the British & Irish Lions on tour to South Africa without ever winning an international cap before or after. 'Charlie' Timms may have made up for his lack of international caps by going on to be awarded four Military Crosses in World War I as a Medical Officer – another great and possibly unique rarity. His brother A. B Timms was capped for Scotland from the Club in 1896, but by the time he was selected for the Lions tour of 1899 he was then representing the Edinburgh Wanderers club. The club's fortunes waned in the 1930s, but a great revival took place in the 1950s, and 1960s when the Club finished runners up in the Scottish Unofficial Championship twice in 1963–64 and 1966–67 – in the latter year 28 out of the 34 matches played were won and the club which led the competition in April which was quite enough to have won outright, was highly commended for sportingly arranging extra fixtures, one of which was lost to Hawick who then just won that championship. In this time, names such as contemporary Scotland internationals John Frame, Ian Smith (who went on to score the famous Scotland try that defeated South Africa in 1969), and Harry Rea (an Irish cap) were to the fore. The last major international player from the club was Jock Millican, thrice capped in 1972–73. This was after the decision had been taken by the club's [all student] committee to back the SRU proposal for a fully league system on the grounds that it would benefit Scottish rugby as a whole, but also in the full knowledge that this would inevitably pose great problems for the Club itself. Since 1973, only Phil Lucas has been capped internationally while playing for Barbados in 2009. Until 1983, EURFC enjoyed regular home and away fixtures with Oxford and Cambridge Universities often with distinct success; many players have interchanged between the three University Clubs on graduations – two of many notable examples of this being Ian Smith, 'The Flying Scot' who joined Edinburgh from Oxford and played for 4 seasons from 1924, and Barbarians' president Micky Steele Bodger of England – a 1947 Edinburgh postgraduate from Cambridge destined to become future Chairman of the International Rugby Board. In this time, EURFC also had regular fixtures with the University XV's of Durham, Newcastle, and other northern English Institutions. EURFC has often received and played against Clubs from all of the major Rugby playing countries
1973 жылдан 2012 жылға дейін клуб SRU лигалық құрылымындағы алдыңғы 36 клубтың ішіндегі орнын сақтап қалды, сенбі күндері. Шотландия Премьер-лигасына кейде көтеріліп, төменгі лигаға қайта оралу жиі кездесетін. Сәрсенбі күндері Шотландия университеттерінің чемпионатында матчтар өткізілді, ол көп рет жеңіске жетті және көптеген ойыншылар Шотландия университеттерінің XV құрамасына шақырылды. Есте қаларлық жеңістер: 2002 жылғы BUSA Shield турнирінің финалы Лондон қаласында өткізілді, ал 2009 жылы SRU-нің Scottish HydroElectric Bowl турнирінің финалы Мюррейфилд стадионында Абердиншир RFC клубына қарсы өткізілді. Бірақ үлкен амбициялар мен британдық университеттер арасындағы жаңа ұйымдастырулар клубты BUCS Premier North 'B' лигасына қатысуға мүмкіндік берді, бұл SRU лигалық құрылымынан кетуге мәжбүр етті, оңтүстікке сапар шегудің үлкен қиындықтарын ескере отырып. Қазіргі таңдағы клуб Шотландия университеттері арасындағы жалғыз лигада ойнайды.
In the years 1973 until 2012, the Club retained a position within the top 36 clubs in the SRU league structure on Saturdays; occasional promotions into the Scottish Premiership were usually balanced by returns to the top end of the National League below. Wednesday afternoons saw fixtures in the Scottish Universities championship which was won many times and very many players represented the Scottish Universities XV. Memorable victories include; 2002 BUSA Shield competition with the final played in London, and the SRU'S Scottish HydroElectric Bowl competition was registered in 2009 with the final being played against Aberdeenshire RFC at Murrayfield. However great ambition coupled with reorganisations in the British University competition saw the Club qualify for admission to BUCS Premier North 'B' League at the first available opportunity; this inevitably saw a deeply reluctant departure from the SRU league structure to aid concentration on the enormous travelling requirements south of the border. The Club remains the only Scottish University at this level.
Әйелдер
Эдинбург университетінде екі әйелдер командасы бар, олар жеке клуб EULRFC ретінде ұйымдастырылған. Бірінші XV 2009 жылы Британ университеттері чемпионатының жартылай финалына шықты, ал 2010 және 2011 жылдары ширек финалға жетті. Олар BUCS Солтүстік Премьер-дивизионында және Шотландия Премьер-лигасында бақ сынасады. Екінші XV командасы қазіргі уақытта Шотландия университеттері чемпионатында және Ұлттық даму лигасында өнер көрсетеді.
Edinburgh University also has two ladies teams, run as separate club EULRFC. The first XV were 2009 semi finalists of the British Universities Championships, and have reached the quarter finals in both 2010 and 2011. They compete in the BUCS Northern Premier Division and Scottish Premier League. The 2nd XV team currently compete in the Scottish Universities Championship and the National Development League.
Туризм
Эдинбург университетінің RFC-нің көрнекті турне тарихы бар; 2004 жылы Оңтүстік Африкаға, ал 2008 жылы Жапонияға ірі турне ұйымдастырылды, ондағы ойындарының бірі теледидардан көрсетілді. 2011 жылдың маусым айында EURFC Бразилияға қайта оралды, бұл елге бұрынғы сапарынан бері 25 жыл толуын атап өтті, Бразилия Ұлттық рагби командасына қарсы екі теледидардан көрсетілген матч, өңірлік командаға қарсы бір матч және Бразилияның 23 жасқа дейінгі командасына қарсы тағы бір матч өткізілді. Жапония мен Бразилиядан басқа, клуб соңғы жылдары АҚШ, Ирландия, Канада, Франция, Австралия, Аргентина және Испанияда да командаларын ұсынды.
Edinburgh University RFC has a notable history of touring; 2004 tour to South Africa, a major tour to Japan was undertaken in 2008 where one of the games was televised. In June 2011, EURFC returned to a previously toured country in Brazil, celebrating 25 years since they had previously toured there, with two televised matches against the Brazil national rugby union team, one against a regionals side and another against Brazil's U23 side. As well as Japan and Brazil the club has also had sides in USA, Ireland, Canada, France, Australia, Argentina and Spain in recent years.