Сопалы Смит: Американдық алаяқ және қарақшының өмірі
Soapy Smith
Сопы Смит: Американдық алаяқ және шекара қылмыскері (1860-1898). Батыс АҚШ-та алаялық схемалар, ұйымдасқан қылмыс, «жүзген сабын» алаялығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық алаяқ және бандит (1860–1898)
American con artist and gangster (1860–1898)
Джефферсон Рэндольф "Сопи" Смит II (2 қараша 1860 – 8 шілде 1898) – Америка шекарасындағы американдық алаяқ және бандит. Смит АҚШ-тың батыс аймағында алдау схемаларын жүргізді және Колорадо мен Аляска округіндегі ұйымдасқан қылмыстық операцияларға елеулі үлес қосты. Смит өзінің "сыйлық сабынмен сауда" арқылы танымал болды, онда сабынның кейбір қаптамаларына ақша жасырып, сатуды арттыратын. Алайда, ол шеберлікпен тек өз тобының мүшелері ғана "сыйлық" сабын сатып алатынын қамтамасыз етті. Осы алаяқтық оған "Сопи" деген лақап атын сыйлады. Оның сабынмен саудасының және басқа да алаяқтықтардың табысы оған Денвер мен Кридте, Колорадода және Аляскадағы Скагвейде үш қылмыстық империя құруға қаржы жинауға көмектесті. Ол 1898 жылғы 8 шілдеде Скагвейдегі Juneau Wharf-те болған атыс кезінде қаза тапты.
Jefferson Randolph "Soapy" Smith II (November 2, 1860 – July 8, 1898) was an American con artist and gangster in the American frontier. Smith operated confidence schemes across the Western United States, and had a large hand in organized criminal operations in both Colorado and the District of Alaska. Smith gained notoriety through his "prize soap racket," in which he would sell bars of soap with prize money hidden in some of the bars' packaging in order to increase sales. However, through sleight of hand, he ensured that only members of his gang purchased "prize" soap. The racket led to his sobriquet of "Soapy." The success of his soap racket and other scams helped him finance three successive criminal empires in Denver and Creede, both in Colorado, and in Skagway, Alaska. He was killed in the shootout on Juneau Wharf in Skagway, on July 8, 1898.
Алғашқы жылдар
Джефферсон Смит 1860 жылдың 2 қарашасында Джорджия штатының Ковета округінде бай отбасында дүниеге келді. Оның әкесі заңгер, ал атасы плантация иесі және Джорджия штатының заң шығарушысы болған. Бірақ, Америка Азамат соғысы аяқталған кезде Смит отбасы қаржылық қиындыққа тап болды және 1876 жылы Техас штатының Раунд-Рок қаласына жаңа өмір бастау үшін көшіп кетті. Смит Раунд-Рокта алдамшы ретінде мансабын бастады. 1877 жылы Смиттің анасы қайтыс болды, ол да көп ұзамай үйден кетіп, бірақ 1878 жылы заңнан тыс Сэм Басс қаза тапқан кезде оған куә болды.
Jefferson Smith was born on November 2, 1860, in Coweta County, Georgia, to a wealthy family. His grandfather was a plantation owner and Georgia legislator, while his father was an attorney. However, the Smith family was met with financial ruin at the close of the American Civil War and in 1876, they moved to Round Rock, Texas, to start anew. It was in Round Rock where Smith began his career as a confidence man. In 1877, Smith's mother died and he left home shortly thereafter, but not before witnessing the death of the outlaw Sam Bass in 1878.
Мансап
Смит Форт-Уорт қаласына (Техас штаты) көшіп келді, онда өзіне жұмыс істеу үшін жақын, тәртіпті алдаушылар мен ұрылар тобын құрды. Ол тез арада танымал қылмыскер болып, соңында "шекаралық алаяқтардың патшасы" атанды. Оның "Жабын бандиті" деп белгілі болған алаяқтар тобы, Техас штатындағы Джек Вермиллион және "Үлкен Эд" Бернс сияқты адамдарды қамтыды, қаладан қалаға көшіп, сазды көздерін алдап, кәсіптерін жасады. Олардың басты әдісі – жылдам алаялықтар, олар аз дайындық пен көмекпен тез орындалатын. Жылдам алаялықтардың ішінде қабық ойыны, үш карталы Монте және "үлкен қолғап" деп аталатын бұрыс покер ойындары бар еді.
Smith moved to Fort Worth, Texas, where he formed a close knit, disciplined gang of shills and thieves to work for him. He quickly became a well known crime boss and, eventually, the "king of the frontier con men." His gang of swindlers, known as the Soap Gang, including men such as Texas Jack Vermillion and "Big Ed" Burns, moved from town to town plying their trade on unwary victims. Their principal method was short cons, in which swindles were quick and needed little setup and assistance. The short cons included the shell game, three card monte, and rigged poker games, which they called "big mitt."
Сыйлық сабыны
Смиттің ең танымал қысқаша арамзалығы Денвер газеттері "сыйлық сабын алаяқтығы" деп атаған әдіс-тәсіл болды. Смит көше бұрышына сабынмен толы көрнекі шкафты қоятын. Ол сабын сататын және көрермендердің саны артып бара жатқанда, бірнеше таңдап алынған сабынға бір доллардан жүз долларға дейін ақша орап қоятын. Содан кейін ол ақшаны жасыру үшін барлық сабынды қара қағазға орап жабатын. Осыдан кейін ол ақша оралған "сыйлық сабынды" қарапайым сабынмен араластырып, көпшілікке бір сабыны бір долларға сататын. Сосын, көпшіліктен біреу сабын сатып алып, ашып, ақша ұтып алғанын жоғары дауыспен жариялап, барлығына көрсететін. Осы қойылымнан соң одан да көп сабын сатылды. Сатудың ортасында Смит жүз долларлық банкнота әлі де үймеде екенін хабарлайтын. Содан кейін ол қалған сабындарды ең көп ұсыныс жасағандарға аукционға салар еді. Бірақ, "жеңіліп" алынған ақшаның бәрі оның көмекшілеріне ғана тиесілі болатын. Бір күні Смит полиция қызметкері Джон Холландқа сыйлық сабын алаяқтығын жасағаны үшін ұсталды. Полиция журналына жазғанда Холланд Смиттің есімін ұмытып, "Сопи" деп жазды. Осы есім оған жабысып, ол "Сопи Смит" деп танылды.
Smith's most well known short con was a ploy which the Denver newspapers dubbed the "prize soap racket." Smith would set a display case, piled with bars of soap, on a busy street corner. As he sold the bars of soap and spoke to a growing crowd of onlookers, he would wrap money—ranging from one to a hundred dollars—around a few select bars of soap. He then wrapped plain paper around all the bars so that the money was hidden. He then made the appearance of mixing the money wrapped "prize soap" in with the regular soap and sold the soap to the crowd for one dollar per bar. Then, a shill in the crowd would buy a bar, tear it open, and loudly proclaim that he had won some money, waving it around for all to see. The performance led to the sale of even more bars of soap. Midway through the sale, Smith would announce that the hundred dollar bill still remained in the pile. He would then auction off the remaining soap bars to the highest bidders. Through manipulation and sleight of hand, the only money "won" went to his shills. On one occasion, Smith was arrested by policeman John Holland for running his prize soap racket. While writing in the police logbook, Holland had forgotten Smith's first name and wrote "Soapy." The sobriquet stuck, and he became known as "Soapy Smith."
Денвер, Колорадо штаты
1879 жылы Смит Денверге алғаш келді және 1882 жылға қарай өзінің үш империясының біріншісін сәтті құрды. Алаяқтар заңнан қашу үшін қаладан қалаға көшіп-қонып жүретін, бірақ Смиттың билігі мен бандасының өсуімен қатар, оның қалалық әкімшіліктегі ықпалы да артты, бұл оған қудалаудан қорғалып, қалада қалуға мүмкіндік берді. 1887 жылға қарай ол қаладағы көптеген қылмыстық әрекеттерге қатысқан деген қауесет тарады. Денвердегі газеттер оның қаладағы қылмыскерлерді және жасырын құмар ойындарын бақылап отырғанын, сондай-ақ жемқор саясаткерлер мен полиция бастығын пара алуда айыптағанын жазды.
In 1879, Smith arrived in Denver for the first time and, by 1882, he had successfully built the first of his three empires. Con men usually moved from town to town to avoid the law, but as Smith's power and gang grew, so did his influence at city hall, which allowed him to remain in the city, protected from prosecution. By 1887, he was reputedly involved with most of the criminal activities in the city. Newspapers in Denver reported that he controlled the city's criminals and underworld gambling, and accused corrupt politicians and the police chief of accepting bribes.
Тиволи клубы
1888 жылы Смит Маркет және 17-ші көшенің оңтүстік-шығыс бұрышында «Тиволи клубын» – арақ сататын мейрамхана мен құмар ойындар үйін ашты. Әңгімеге сүйенсек, құмар ойындарына кіреберіс жоғары жазылған «caveat emptor» деген латын сөзі "алатын адам сақтықтан шықпасын" деген мағынаны білдірген. Смиттің кіші інісі Баскомб Смит осы топқа қосылып, бір жасырын бөлмеде адал емес покер ойындары мен басқа да алаяқтықтарды ұйымдастырған темекі дүкенін басқарды. Басқа да қызметтерінің ішінде жалған лотерея орындары, «жеңіске кепілдік» қор биржасы, жалған сағаттар мен алмастар аукционы, тіпті жоқ компаниялардың акцияларын сату да болды.
In 1888, Smith opened The Tivoli Club—a combination saloon and gambling house—on the southeast corner of Market and 17th Street. Allegedly, a sign above the entrance to the gambling games read "caveat emptor," Latin for "let the buyer beware." Smith's younger brother, Bascomb Smith, joined the gang and operated a cigar store that was a front for dishonest poker games and other swindles, which operated in one of the back rooms. Other operations included fraudulent lottery shops, a "sure thing" stock exchange, fake watch and diamond auctions, and the sale of stocks in nonexistent businesses.
Саясат және басқа да жалған ақпараттар
Пара алу фактісіне байланысты, көшедегі патрульдік қызметтегі кейбір полиция қызметкерлері Смитті немесе оның банда мүшелерін қамаудан жалтарды, ал басқалары Смиттың шапшаң және қатыгездігінен қорқып жүрді. Егер Смит немесе оның біреуі қамауға алынса, олардың достары, адвокаттары мен байланысты адамдары оларды түрмеден дереу босатуға әрқашан дайын тұратын. 1889 жылғы қалалық сайлаудан кейін өткен сайлау алаяқтығына қатысты сот процесі Смит, қала әкімі және полиция бастығы арасындағы сыбайлас жемқорлық байланыстар мен пара берушілікке назар аударды – бұл одақ жергілікті газеттерде «Лондондық, Фарли және Смит компаниясы» деп аталды. Қала әкімі лауазымынан шеттетілді, бірақ Смитке ешқандай зиян келген жоқ. Ол өзінің көптеген істерін жүргізетін танымал Cheever үйінің (Tivoli клубынан оңтүстікке қарай бір блок) кеңсесін ашты. Бұл кеңсе жоғары сапалы алаяқтықтарды жүзеге асыру үшін іскер адамның кеңсесі ретінде де жұмыс істеді. Смиттың қылмыстық әлемнің басшысы лауазымына таластасқан қарсыластары мен жауы бар еді. Ол өміріне бірнеше қастандыққа ұшырады және шабуылдағандарын бірнеше рет атқылады. Ол құмар ойындарымен және ұрысқак мінезімен көбірек танылды.
Due to receiving bribes, some of the police officers patrolling the streets would not arrest Smith or members of his gang, and other officers feared Smith's quick and violent anger. On those occasions when Smith or one of his men were arrested, their friends, attorneys, and associates were always ready to obtain their quick release from jail. An electoral fraud trial after the municipal elections of 1889 brought attention to the corrupt ties and payoffs among Smith, the mayor and the chief of police—a combination referred to in local newspapers as "the firm of Londoner, Farley, and Smith." The mayor lost his job, but Smith remained untouched. He opened an office in the prominent Cheever block (one block south of his Tivoli Club) from which he ran his many operations. This also fronted as a business tycoon's office for high end swindles. Smith was not without enemies and rivals for his position as underworld boss. He faced several attempts on his life and shot several of his assailants. He became known increasingly for his gambling and bad temper.
Крид, Колорадо штаты
1892 жылы Денверде құмар ойындарға және салон реформаларына қарсы күрес жүріп жатқанда, Смит «Тиволи» мекемесін сатып, Колорадо штатындағы Крид қаласына көшіп кетті. Бұл қала ірі күміс кенішінің орнында пайда болған еді. Денвердегі әйелдерді пайдаланып, ол жер иелеріне жақындасып, олардан жалдау шартына қол қоюға көндірді. Осылайша Кридтің басты көшесі бойында көптеген жерлерді сатып алып, оларды серіктестеріне жалға берді. Достарын жинаған соң, ол лагерьдің басшысы екенін жариялады. Қайын сіңілісі және бандит тобының мүшесі Уильям Сидни «Кап» Лайтты шерифтің орынбасары етіп тағайындап, Смит өзінің екінші империясын құрды. Ол «Орлеанс клубы» деп аталатын құмар ойындар залы мен салон ашты. «МакГинти» есімді мумияланған адамды сатып алып, оны 10 центтік билетпен қысқа мерзімге көрмеге қойды. Кезекте тұрған клиенттердің күтуін пайдаланып, Смит олардан қалпақ пен үш карта ойыны арқылы ақша алдады. Смит өзінің достары мен серіктестерін қала кеңесінен қорғап, тәртіпсіздік тудыратын адамдарды қаладан қуды. Әсерлі жаңа келгендердің көпшілігі онымен кездесуге жіберілді. Осы процесте Смит байыды, бірақ ол ақшаны жомарт түрде жұмсады – шіркеулер салды, кедейлерге көмектесті және қайғылы тағдырға ұшыраған әйелдерді жерледі. Кридтің өркендеуі тез өтті, ал Денвердегі жемқор шенеуніктер Денвердегі реформалар аяқталып бара жатқанын хабарлады. Смит Денверге қайтып оралып, өзімен бірге «МакГинтиді» алып келді. Ол оң уақытта кеткен еді, себебі 1892 жылдың 5 маусымында Кридте болған үлкен өрттен қаланың көп бөлігі, соның ішінде «Орлеанс клубы» да қирады.
In 1892, with Denver in the midst of anti gambling and saloon reforms, Smith sold the Tivoli and moved to Creede, Colorado, a mining boomtown that sprang up on the site of a major silver strike. Using Denver based prostitutes to get close to property owners and convince them to sign over leases, he acquired numerous lots along Creede's main street and rented them to his associates. After gaining enough allies, he announced that he was the camp boss. With brother in law and gang member William Sidney "Cap" Light as a deputy sheriff, Smith began his second empire, opening a gambling hall and saloon called the Orleans Club. He purchased and briefly exhibited a petrified man nicknamed "McGinty" for an admission of 10 cents. While customers were waiting in line, Smith ran shell and three card monte games to swindle even more money. Smith provided an order of sorts, protecting his friends and associates from the town's council and expelling violent troublemakers. Many of the influential newcomers were sent to meet him. Smith grew rich in the process but was also known to give money away freely, using it to build churches, help the poor, and to bury unfortunate prostitutes. Creede's boom quickly waned, and corrupt Denver officials sent word that the reforms in Denver were coming to an end. Smith returned to Denver and brought "McGinty" with him. He left at the right time, as Creede soon lost most of its business district in a huge fire on 5 June 1892. Among the buildings destroyed was the Orleans Club.
Денверге, Колорадоға қайту
Денверге оралғаннан кейін Смит көптеген ұсақ алаялықтарының жасырын орны ретінде қызмет еткен жаңа бизнес ашты. Олардың бірі – арзан теміржол билеттерімен айналысу болды, онда билеттерді сатып алуға ниеттенгендерге билет сатушы кеңседе жоқ екені, бірақ бірнеше ойын автоматтарының кез келгенін ойнаса, билет бағасы төмендейтіні айтылды. Смиттің ықпалы соншалыққа жетті, ол баспасөзге өзінің алаяқ екенін мойындады және мұнда ешқандай жамандық көре алмады, тілшіге: «Мен бунконы дұрыс жолға салуды орташа саясаткердің өмірінен де артық деп санаймын» деді. 1894 жылы Колорадоның жаңа сайланған губернаторы Дэвис Хансон Уэйт жемқорлыққа қарсы реформалардың бөлігі ретінде Денвердің үш шенеунігін қызметтен босатылған. Олар өз қызметтерін тастаудан бас тарды және Денвер қалалық әкімшілігінде өздерінің жұмысына қауіп төнді деп санағандармен бірге бекініп алды. Губернатор Уэйт оларды тарату үшін штаттық милицияны шақырды, олар екі зеңбірек пен екі Гатлинг мылтығын әкелді. Смит қалалық әкімшіліктегі жемқор шенеуніктер мен полицияға қосылды және шериф орынбасары болып тағайындалды. Смит және оның бірнеше серіктері кез келген шабуылшылардан қорғану үшін мылтық пен динамитпен қалалық әкімшіліктің орталық мұнарасына көтерілді. Алайда, губернатор Уэйт ақырында милицияны кері қайтаруға шешім қабылдады, ал дау сотта шешілді, онда Сопи Смит маңызды куәгер болды. Колорадоның Жоғарғы соты губернатор Уэйттің комиссарларды ауыстыруға құқылы екенін растады, бірақ милицияны шақыруы үшін сөгіс алды, бұл оқиға «Қалалық әкімшілік соғысы» деп танылды. Содан кейін губернатор Уэйт Денвердегі барлық құмар ойын орындарын, салондарды және бордельдерді жабуға бұйрық берді. Смит жағдайды пайдаланып, өзінің жаңа шериф орынбасары лауазымын пайдаланып, өзінің құмар ойын үйлерінде үлкен сомаларды ұтылған клиенттерді жалған тұтқындау арқылы ұстады. Жәбірленушілер «полиция қызметкерлері» оларды тұтқындаудың орнына қылмыс орнынан кетуге рұқсат бергеніне қуанды. Ақырында Сопи және оның бауыры Баскомб Смит тым көп танымал болды, тіпті ең жемқор қалалық шенеуніктер де оларды қорғай алмады. Олар салон басшысын ұрып-соғу үшін жасалған қастандыққа қатысқандығы үшін айыпталғанда, Баскомб түрмеге қамалды, бірақ Сопи қашып құтылуға үміттенді, Колорадода іздестірілетін қылмыскерге айналды. Кетуге асыққан Смит Мексика президенті Порфирио Диасқа еліне американдық қарақшылардан құралған жаңадан құрылған әскерлік легионның қажет екенін сендіруге тырысты. Смит «полковник Смит» деп танылды және келісім күшін жойғанға дейін жалдау кеңсесін ұйымдастыруға үлкерді.
Upon his return to Denver, Smith opened new businesses which served as fronts for his many short cons. One involved allegedly discounted railroad tickets, in which potential purchasers were told the ticket agent was out of the office, but that they could benefit from a discount by playing any of several rigged games. Smith's power had grown to the point that he admitted to the press he was a con man and saw nothing wrong with it, telling a reporter, "I consider bunco steering more honorable than the life led by the average politician." In 1894, Colorado's newly elected governor Davis Hanson Waite fired three Denver officials as part of anti corruption reforms. They refused to leave their positions and fortified themselves in the Denver City Hall with others who felt their jobs were threatened. Governor Waite called on the state militia to remove them, which brought two cannons and two Gatling guns. Smith joined the corrupt officeholders and police at City Hall and was commissioned a deputy sheriff. Smith and several of his men climbed the City Hall's central tower with rifles and dynamite to fend off any attackers. However, Governor Waite eventually decided to withdraw the militia and the battle was instead fought in the courts, in which Soapy Smith was an important witness. The Colorado Supreme Court ruled that Governor Waite had authority to replace the commissioners, but was to be reprimanded for bringing in the militia, in what became known as the "City Hall War." Governor Waite then ordered the closure of all of Denver's gambling dens, saloons, and bordellos. Smith exploited the situation, using his new title of deputy sheriff to make fake arrests in his own gambling houses by apprehending patrons who had lost large sums in rigged poker games. The victims were happy to leave when the "officers" allowed them to walk away from the crime scene—without recouping their losses—rather than be arrested. Eventually, Soapy and his brother Bascomb Smith became too well known, and even the most corrupt city officials could no longer protect them. When they were charged with attempted murder for the beating of a saloon manager, Bascomb was jailed but Soapy managed to escape, becoming a wanted man in Colorado. Before leaving, Smith tried to convince the Mexican President Porfirio Díaz that his country needed the services of a foreign legion made up of American toughs. Smith became known as Colonel Smith, and managed to organize a recruiting office before the deal failed.
Скагвей және Клондайк алтынға құштарлық
1897 жылы Клондайк алтын асығы басталганда Смит өзінің ісін Скагвейге көшірді. Оның Скагвейді басып алуға жасаған алғашқы тырабы, шахтерлер комитеті оны бір айдан кем уақыт бойы Уайт-Пасс жолында үш карта ойыны мен қабықпен ойын ойнағаннан кейін аймақтан кетуге мәжбүрлегенде сәтсіз аяқталды. Ол Сент-Луис пен Вашингтонға сапар шегіп, 1898 жылдың қаңтар айының соңына дейін Скагвейге оралмады. Смит үшінші империясын Денвер мен Кридтегідей құрды. Ол қалалық полиция шерифінің орынбасарын жалдап, билікке ие болу үшін одақтастар іздеуге кірісті. Смит жалған телеграф кеңсесін ашты, онда сымдар тек қабырғаға дейін созылды. Телеграф кеңсесі хабар жіберу үшін ақы алды, сонымен қатар ақшалы адамдар жаңа танысқан «достарымен» покерде одан да көп ақшасын жоғалтып алатын. Телеграф желісі 1901 жылға дейін Скагвейге келмеді немесе одан шықпады. Смит 1898 жылдың наурыз айында «Джефф» деп аталатын салон ашты, ол оның ісін басқару кеңсесі болды. Скагвейде қалалық ғимарат болғанымен, Смиттың салоны «нағыз қалалық әкімшілік» деп танылды. Смиттың адамдары жаңа келгендермен дос болып, олардан ақшасын қалай алуға болатынын білу үшін газетші немесе дін қызметкері рөлін ойнады. Жаңа келгендер «достарының» көмегімен адал емес кеме компанияларына, қонақүйлерге немесе құмарханаларға бағытталды, соңында мүлдесімен қырып тасталды. Егер адам қиындық тудырса немесе топқа қосылғысы келмесе, Смит жеке келіп, өркениетке қайту жолын төлеуді ұсынды. «101 комитеті» деп аталатын қадағалау комитеті Смит пен оның бандасын қуумен қорқытқанда, ол 317 мүшелі өзінің «заң мен тәртіп қоғамын» құрды, осылай қадағалаушыларды бағындыруға тырысты. Осы кезде көптеген ұсақ құмар ойыншылар мен алаяқтар Скагвейден кетіп қалды, ал Смит қоғамда жақсы беделге ие болу үшін басқа да жолдарға жүгінді. 1898 жылы Испан-Америка соғысы кезінде Смит АҚШ Соғыс министрлігінің келісімімен «Скагвей әскери ротасы» деп аталған өз ерікті әскерін құрды, және өзі капитан болды. Смит президент Уильям МакКинлиге хат жазып, ротасына ресми мәртебе алды, оны қаланың үстінен бақылауын күшейту үшін пайдаланды. 1898 жылдың 4 шілдесінде Смит өзінің сұр жылқысында әскерін бастап, парадтың төртінші бөлімінің маршалы ретінде аттанды. Ол трибунада ауданының губернаторы және басқа да шенеуніктермен бірге отырды.
When the Klondike Gold Rush began in 1897, Smith moved his operations to Skagway. His first attempt at occupying Skagway ended in failure when miners' committees encouraged him to leave the area after operating his three card monte and pea and shell games on the White Pass Trail for less than a month. He traveled to St. Louis and Washington, D. C., and did not return to Skagway until late January 1898. Smith set up his third empire much the same way as he had in Denver and Creede. He put the town's deputy U. S. marshal on his payroll and began collecting allies for a takeover. Smith opened a fake telegraph office in which the wires went only as far as the wall. Not only did the telegraph office obtain fees for "sending" messages, but also cash laden victims soon found themselves losing even more money in poker games with newfound "friends." Telegraph lines did not reach or leave Skagway until 1901. Smith opened a saloon named Jeff. Smith's Parlor in March 1898 as an office from which to run his operations. Although Skagway already had a municipal building, Smith's saloon became known as "the real city hall." Smith's men played a variety of roles, such as newspaper reporter or clergyman, with the intention of befriending a new arrival and determining the best way to rid him of his money. The new arrival would be steered by his "friends" to dishonest shipping companies, hotels, or gambling dens until he was wiped out. If the man was likely to make trouble or could not be recruited into the gang, Smith would then appear in person and offer to pay his way back to civilization. When a vigilance committee, the "Committee of 101," threatened to expel Smith and his gang, he formed his own "law and order society," which claimed 317 members, to force the vigilantes into submission. Most of the petty gamblers and con men did indeed leave Skagway at this time, and Smith resorted to other means to appear respectable to the community. During the Spanish–American War in 1898, Smith formed his own volunteer army with the approval of the United States Department of War, known as the "Skaguay Military Company," with himself as its captain. Smith wrote to President William McKinley and gained official recognition for his company, which he used to strengthen his control of the town. On July 4, 1898, Smith rode as marshal of the Fourth Division of the parade leading his army on his gray horse. On the grandstand, he sat beside the territorial governor and other officials.
Өлім
1898 жылдың 7 шілдесінде Клондайктан қайтып келген кенші Джон Дуглас Стюарт 2700 долларға бағаланған алтын қаппен Скагвейге келді (1898 жылғы 2700 доллар қазіргі кезде шамамен <есептелген сомаға> тең). Үш топ мүшесі кеншіні үш карта ойынына қатысуға көндірді. Стюарт ұтыс төлеуден бас тартқанда, үш адам қапты алып қашты. "101 комитеті" Смиттен алтынды қайтаруды талап етті, бірақ ол Стюарт оны "әділ" түрде ұтырғанын айтып, бас тартты. 8 шілде күні кешке ұқыптылық комитеті Джуно кемежайында жиын ұйымдастырды. Смит иығына Винчестер мылтығын іліп, кемежайға бара жатқан жолын бөгеген төрт күзетшінің бірі – Франк Х. Ридпен дауласа бастады. Джуно кемежайындағы атыс деп белгілі болған атыс күтпеген жерден басталды, нәтижесінде екеуі де қаза тапты. Смиттің соңғы сөздері: "Құдай-ау, атуды тоқтатыңыз!" Сол кездегі Канадалық шаруа полициясының басшысы Сэм Стилдің хатында тағы бір күзетші, Джесси Мерфи, өлімге себеп болған оқты атқан болуы мүмкін екені көрсетілген. Смит жүрегіне оқ тиіп, сол жерде көз жұмды. Оның сол аяғына да оқ тиді, ал сол қолының шыбығына және денесінің сол жағына ауыр жарақат алды. Рид 12 күннен кейін аяғы мен шатқабылындағы оқтан көз жұмды. Стюартты тонаған үш топ мүшесі түрмеге жабылды. Сопи Смит қалалық зираттан бірнеше метр қашықтықта жерленді.
On July 7, 1898, John Douglas Stewart, a returning Klondike miner, came to Skagway with a sack of gold valued at $2,700 (2700.0 in 1898 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Three gang members convinced the miner to participate in a game of three card monte. When Stewart balked at having to pay his losses, the three men grabbed the sack and ran. The "Committee of 101" demanded that Smith return the gold, but he refused, claiming that Stewart had lost it "fairly." On the evening of July 8, the vigilance committee organized a meeting on the Juneau Wharf. With a Winchester rifle draped over his shoulder, Smith began an argument with Frank H. Reid, one of four guards blocking his way to the wharf. A gunfight, known as the Shootout on Juneau Wharf, began unexpectedly, and both men were fatally wounded. Smith's last words were "My God, don't shoot!" A letter from Sam Steele, the legendary head of the Canadian Mounties at the time, indicates that another guard, Jesse Murphy, may have fired the fatal shot. Smith died on the spot with a bullet to the heart. He also received a bullet in his left leg and a severe wound on the left arm by the elbow. Reid died 12 days later with a bullet in his leg and groin area. The three gang members who robbed Stewart received jail sentences. Soapy Smith was buried several yards outside the city cemetery.
Фестивальдар
Саупалы Смит Уэйк, Аляска штатының Скагвей қаласында. Жыл сайын 8 шілдеде өткізіледі. Сопи Смит мерекесі, Голливудтағы Сиқырлы қамал клубында. Жыл сайын 8 шілдеде костюмдер сайысы, қайырымдылыққа арналған құмар ойындар мен әртүрлі сиқыр шоулары ұйымдастырылады.
Soapy Smith Wake in Skagway, Alaska. Held annually on July 8. Soapy Smith Party at the Magic Castle in Hollywood. An annual party on July 8 with costume contests, charity gambling, and magic shows.
Көркем әдебиет
You Can't Win (1926), Смит Джек Блэктің өмірбаянында кездеседі. Юкон Алтыны (1977), Смит Уильям Д. Бланкеншиптің романында басты жау ретінде бейнеленеді. The Great Alone (1987), Смит Джанет Дейлидің романындағы маңызды кейіпкер. The Yukon Trail (1994), ойыншы Сопи Смитпен кездесіп, "Жақсысыз үйірде" көрсетілген оның қабықша ойынын ойнай алатын бейне ойын. Клондайк патшасы (1995) (Скродж аға #292, Скродж Мак-Күлкінің өмірі мен заманының 8-бөлігі), Сопи Слик – Скродж аға комикс сериясындағы адал емес салон иесі және пайдакүнем. Жер шары қанша тұрады? (2000), Джон М. Фордтың "Жұлдызды жол" романында, 1987 жылғы "Жұлдызды жол" романында, үш адамдық кішкентай Сулек класты дилитийді іздеуге арналған ғарыш кемесі, әйгілі алаяқтың құрметіне USS Джефферсон Рэндолф Смит, NCC 29402 деп аталды. Тара Кейн (2001), Джордж Маркстейннің романында бейнеленген Сопи Смит (және оның өлімі) туралы ойдан шығарылған нұсқаны ұсынады. Американдық құдайлар (2002), Смит және оның схемалары Нил Гейманның романында көп рет айтылады. Лили Клондайк (2008), Милен Гилберт Дюманың кітабында Смит жаман адам рөлінде бейнеленеді. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2013) романында Смит Рон Хансеннің романында Роберт Фордтың қарсыласымен бизнес бәсекелесі ретінде көрсетілген. Клондайк (1996), Смит Жан Летуржидің Lucky Luke әңгімесінде пайда болады.
You Can't Win (1926), Smith appears in Jack Black's autobiography. Yukon Gold (1977), Smith appears as the main villain, in William D. Blankenship's novel. The Great Alone (1987), Smith is a major character in the novel by Janet Dailey. The Yukon Trail (1994), a video game where the player can meet Soapy Smith and play his shell game featured in "The Wretched Hive". The King of the Klondike (1995) (Uncle Scrooge #292, part 8 of The Life and Times of Scrooge McDuck),Soapy Slick is the crooked saloon operator and profiteer in the Uncle Scrooge comic series. How Much for Just the Planet? (2000), in the Star Trek Worlds Apart novel by John M. Ford, a 1987 Star Trek tie in novel, a small 3 person Sulek Class dilithium scouting prospector starship was named after the infamous con man, USS Jefferson Randolph Smith, NCC 29402. Tara Kane (2001), presents a fictionalized version of Soapy Smith (and his death) featured in George Markstein's novel. American Gods (2002), Smith and his schemes are mentioned repeatedly in the novel by Neil Gaiman. Lili Klondike (2008), a book by Mylène Gilbert Dumas, Smith is the villain. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2013), Smith is depicted as a business rival of an antagonist to Robert Ford in the novel by Ron Hansen. The Klondike (1996), Smith appears in a Lucky Luke story by Jean Léturgie.
Фильм
The Girl Alaska (1919) - Сопи Смиттің алғашқы бейнеленген образы деп саналады. Фильм Сент-Луис қаласындағы кинотеатрда көрсетілді, онда Сопидің жесірі мен ұлы тұрды, бұл оларды өндіріс компаниясына сот процесін бастауға мәжбүр етті. Call of the Wild (1935) - Гарри Вудс сомдаған рөл. Honky Tonk (1941) - Кларк Гейбл сомдаған рөл. Смиттің ұрпақтарының құқықтық қысымы салдарынан "Сопи Смит" есімі "Кенди Джонсон" деп өзгертілді. The Great Jesse James Raid (1953) - Эрл Ходжинс бейнелеген. The Far Country (1955) фильмінде Джон МакИнтайр Смит кейіпкеріне ұқсас образды сомдайды. Klondike Fever (1980) - Род Штайгер сомдаған рөл. The Call of the Wild (2020) фильмінде Смит сияқты көрінетін, қара костюм мен кең қапталды ақ шляпа киген бір адамды Аляскадағы салоннан көруге болады.
The Girl Alaska (1919) is believed to be the first portrayal of Soapy Smith. The film was shown in a theater in St. Louis, where Soapy's widow and son lived and caused them to sue the production company. Call of the Wild (1935), portrayed by Harry Woods. Honky Tonk (1941), portrayed by Clark Gable. Due to legal pressure from Smith's descendants, the name "Soapy Smith" was changed to "Candy Johnson." The Great Jesse James Raid (1953), portrayed by Earle Hodgins. The Far Country (1955), John McIntire portrays a character loosely based on Smith. Klondike Fever (1980), portrayed by Rod Steiger. The Call of the Wild (2020), an extra bearing a striking resemblance to Smith can be seen in an Alaskan saloon in a dark suit and wide brimmed white hat.
Теледидар
Аляскалықтар (1959–1960), Джон Дехнер сомдаған. Alias Smith and Jones (1971–1972), Сэм Джаффи үш эпизодта ойнады: "Ұлы қабық ойыны" (18 ақпан 1971 жылы көрсетілді), "Бір жұдырық алмаз" (4 наурыз 1971 жылы) және "Биг Бюттедегі жаман түн" (2 наурыз 1972 жылы). Клондайк (2014), оны Ян Харт сомдады. Сериалда Смит 1897 жылы Скегвей емес, Доусон Ситиде әрекет етеді, сондай-ақ атыстан өлмей, Тлингит тайпасының өкілімен пышақталап қаза табады. An Klondike (2015–2017), Майкл Гленн Мерфи бейнеледі. Сериалда Смиттың ұлты ағылшын деп өзгертілді, ол Доминион Крик атты ойдан шығарылған қалашықта жұмыс істейтіндей көрсетілген. HBO телесериалы Deadwood (2004–2006): Ішінде сыйлық бар сабын сатумен, сондай-ақ басы кесілген үндістандықтан алған шаш сияқты ұсақ алаялықтармен танымал кейіпкер. Сонымен қатар, алтын іздеу кезінде Сэр Сэм Стилдің Клондайкқа кіргізбегені туралы Канаданың "Мұрагерлік минутында" көрсетілген.
The Alaskans (1959–1960), portrayed by John Dehner. Alias Smith and Jones (1971–1972), portrayed by Sam Jaffe in three episodes: "The Great Shell Game" (aired February 18, 1971), "A Fistful of Diamonds" (March 4, 1971), and "Bad Night in Big Butte" (March 2, 1972). Klondike (2014), portrayed by Ian Hart. The series depicts Smith operating in Dawson City in 1897 as opposed to Skagway and instead of dying in a shootout, he is stabbed to death by a Tlingit. An Klondike (2015–2017), portrayed by Michael Glenn Murphy. Smith's nationality was changed to English in the series, which depicts him as operating in the fictional town of Dominion Creek. HBO television series Deadwood (2004–2006): A character known to sell soap with a prize inside, amongst other small cons, like selling fake strands of hair supposedly taken from a decapitated Indian. Also depicted in a Canadian "Heritage Minute" being refused entry by Sir Sam Steele into the Klondike during the gold rush.