Американ заңгері Эрл Грант Харрисон өмірі мен қызметі
Earl G. Harrison
Американдық адвокат Эрл Грант Харрисон: Екінші дүйнə соғысынан кейінгі еврей қашқындырының жағдайы туралы есеп авторы, Пенсильвания құқық мектебінің деканы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық адвокат
American lawyer
Эрл Грант Харрисон (27 сәуір 1899 – 28 шілде 1955) – американдық адвокат, ғалым және мемлекеттік қызметкер. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қоныс аударған адамдардың мүддесі үшін жұмыс істеді, еврей босқындарының қиын жағдайына назар аударды және президент Гарри С. Трумэнге ұсынған, «Харрисон есебі» деп белгілі болған есепте бұл туралы мәлімдеді. 1945 жылдан 1948 жылға дейін Пенсильвания университетінің құқық мектебінің деканы болды. Сонымен қатар, Филадельфия аймағында көрнекті адвокаттық қызмет атқарды және Schnader Harrison Segal & Lewis LLP заң фирмасының серіктес-иесі болды.
Earl Grant Harrison (April 27, 1899 – July 28, 1955) was an American attorney, academician, and public servant. He worked on behalf of displaced persons in the aftermath of the Second World War, when he brought attention to the plight of Jewish refugees in a report, commonly known as the Harrison Report, that he produced for President Harry S. Truman. He was Dean of the University of Pennsylvania Law School from 1945 to 1948. He also had a distinguished career as an attorney in the Philadelphia area and was a name partner in the law firm of Schnader Harrison Segal & Lewis LLP.
Алғашқы жылдар
Харрисон 1899 жылдың 27 сәуірінде Пенсильвания штатының Филадельфия қаласының Франкфорд ауданында дүниеге келді. Ол бакалея сатушысы Джозеф Лейланд Харрисонның (Англияда туған) және шотланд-ирланд актрисасы Анна МакМалленнің (Солтүстік Ирландияда туған) ұлы еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1918 жылы ол жаяу әскердің екінші лейтенанты болды. 1923 жылдан 1945 жылға дейін Саул, Юинг, Ремик және Саул фирмасында заңгерлік тәжірибе жинады, ал 1932 жылы фирманың серіктесі атанды.
Harrison was born in the Frankford section of Philadelphia, Pennsylvania, on April 27, 1899, the son of grocer Joseph Layland Harrison (born in England) and stock company Scotch Irish actress Anna MacMullen (born in Northern Ireland). During World War I he was a Second Lieutenant of Infantry in 1918. He practiced law at the firm of Saul, Ewing, Remick, and Saul from 1923 to 1945, becoming a partner in 1932.
Мемлекеттік мансап
Харрисон президент Франклин Д. Рузвельт әкімшілігінде қызмет етті, бастапқыда 1940 жылдың шілдесінен 1941 жылдың қаңтарына дейін алты ай бойы АҚШ Әділет департаментінде шетелдіктерді тіркеу директоры болып жұмыс істеді. Ол 1942 жылдан 1944 жылға дейін АҚШ иммиграция және натурализация комиссары болды. Оның қызмет еткен кезеңінде АҚШ иммиграция және натурализация қызметі, Еңбек департаментінен Әділет департаментіне ауысқаннан кейін маңызды реформалар мен қайта құрылымдауларға ұшырады.
Harrison served in the administration of President Franklin D. Roosevelt, first as Director of Alien Registration in the United States Department of Justice for six months from July 1940 to January 1941. He was the United States Commissioner of Immigration and Naturalization from 1942 to 1944. During his tenure, the United States Immigration and Naturalization Service experienced significant reform and restructuring following its transfer from the Department of Labor to the Department of Justice.
Харрисонның есебі
Президент Рузвельт оны 1945 жылғы 15 наурызда АҚШ-тың босқындар жөніндегі үкіметаралық комиссиясындағы өкілі етіп тағайындады. Сол жылы ол Пенсильвания университетінің вице-президенті және заң мектебінің деканы болды. 22 маусымда президент Трумэн Харрисоннан Еуропадағы күшін жоғалтқан адамдардың (DP) лагерьлерін тексеруге тапсырыс берді. Ол шілде айының басында екі оннан астам лагерьді аралау үшін бөлінген шағын делегацияның басшысы ретінде кетті. 24 тамызда ол өзінің талдауының нәтижелері бойынша есеп дайындады.
President Roosevelt appointed him the U. S. representative on the Intergovernmental Commission on Refugees on March 15, 1945. He became Vice President of the University of Pennsylvania and dean of its law school the same year. On June 22, President Truman asked Harrison to conduct an inspection tour of camps holding displaced persons (DPs) in Europe. He left in early July as the head of a small delegation that split up to visit more than two dozens camps for DPs. He produced a report on his findings dated August 24.
Кейінгі жылдар
1946 жылдың көктемінде Харрисон Техас университетінің құқық мектебіне қабылданудан бас тартылған афроамерикалық студент атынан және бір оқушылық мектепке оқшауланған Sweatt v. Painter ісінде куәлік берді, бұл іс Brown v. Board of Education ісіне баға жетімді жол ашты. 1948 жылы ол Schnader Harrison Segal & Lewis заң фирмасына серіктес ретінде кірді және 1955 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде жұмыс істеді.
In the spring of 1946, Harrison testified on behalf of a black student denied admission to the University of Texas Law School and isolated in a one student school in the case of Sweatt v. Painter, a forerunner of Brown v. Board of Education. He joined the law firm of Schnader Harrison Segal & Lewis in 1948 as a name partner, where he worked until his death in 1955.
Басқа қызмет түрлері
Харрисон қоғамның қажеттіліктеріне тұрақты жауап беруімен және мемлекеттік қызметке берілгендігімен танылды. Ол замандастарымен "жіңішке денелі, тік жақты, қызыл шашты", "Рузвельттік республикашыл" және "денесі шаршамайтын еңбекқор" деп сипатталды. АҚШ үкіметіндегі жұмысынан және кәсіби мансабынан басқа, ол Филадельфияның Дүниежүзілік істер кеңесінің офицері және директоры, ал Филадельфияның Біріккен соғыс қорының бас науқан жетекшісі болды – бұл "Біріккен Жолының" алдағысы. Харрисон сондай-ақ Христиандар мен Яһудилердің Ұлттық Конференциясының Филадельфия аймақтық кеңесінің, Американдық Азаматтық Бостандықтар Одағының және NAACP-нің директоры қызметін атқарды. Ол Халықаралық бейбітшілік үшін Карнеги қорының және Пенсильвания университетінің қамқоршылық кеңесінің мүшесі болды. 1946 жылы Пенсильвания штатының губернаторына кандидаттыққа ұсынылған. 1955 жылдың 28 шілдесінде дүниеден өтті.
Harrison was recognized for his unfailing responsiveness to the needs of the community and his dedication to public service. He was described by his contemporaries as "spare framed, square jawed, red haired," "a Roosevelt Republican," and "an almost indefatigable worker." In addition to his work for the United States government and his professional career, he was an officer and director of the World Affairs Council of Philadelphia and general campaign chairman of the Philadelphia United War Chest, a predecessor of the United Way. Harrison also served as director of the Philadelphia Area Council of the National Conference of Christians and Jews, the American Civil Liberties Union and the NAACP. He was a trustee of the Carnegie Endowment for International Peace and of the University of Pennsylvania. He was considered for nomination as a candidate for governor of Pennsylvania in 1946. He died on July 28, 1955.