Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дэвид Моир Нельсон (29 сәуір 1920 – 30 қараша 1991) – американдық футболшы, жаттықтырушы, жоғары оқу орнының спорттық әкімшісі, автор және жоғары оқу орны футболының ережелері жөніндегі сарапшы. Ол Хиллсдейл колледжінде (1946–1947), Мэн университетінде (1949–1950) және Делавэр университетінде (1951–1965) бас футбол жаттықтырушысы болып қызмет етті, мансабында 105 жеңіс, 48 жеңіліс және 6 тең нәтижеге қол жеткізді. Делавэрде 15 жыл бас жаттықтырушы болып жұмыс істеген кезеңде ол 84–42–2 нәтиже көрсетті және Wing T шабуылдық схемасын жасаушы ретінде танылды. 1951 жылдан 1984 жылға дейін Делавэрдің спорт директоры қызметін атқарды. 1957 жылы Нельсон Ұлттық жеңіл атлетика қауымдастығының Футбол ережелері комитетіне мүше болып сайланды, ал 1962 жылы комитеттің хатшы-редакторы болды. Ол өмірінің соңына дейін 29 жыл осы лауазымды иеленді, бұл Футбол ережелері комитеті тарихындағы ең ұзақ мерзім. Осы қызметінде ол жоғары оқу орны футболының ресми ережелер жинағын жасады және ойын ережелерін ойын жағдайларына қалай қолдануға болатыны туралы түсіндірмелер берді. Нельсон 1987 жылы жаттықтырушы ретінде Жоғары оқу орны футболының Даңқ залына енгізілді.
David Moir Nelson (April 29, 1920 – November 30, 1991) was an American football player, coach, college athletics administrator, author, and authority on college football playing rules. He served as the head football coach at Hillsdale College (1946–1947), the University of Maine (1949–1950), and the University of Delaware (1951–1965), compiling a career record of 105–48–6. During his 15 years as the head coach at Delaware, he tallied a mark of 84–42–2 and gained fame as the father of the Wing T offensive formation. From 1951 to 1984, he served as Delaware's athletic director. In 1957, Nelson was named to the National Collegiate Athletic Association Football Rules Committee and in 1962 became its Secretary Editor, a position he held for 29 years until his death, the longest tenure in Rules Committee history. In this role, he edited the official college football rulebook and provided interpretations on how the playing rules were to be applied to game situations. Nelson was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 1987.
Алғашқы жылдары және колледж
Нельсон Мичиган штатының Детройт қаласында туып өскен. 1938 жылы Норт-Уэстерн орта мектебін бітірген соң, Нельсон Мичиган университетіне қабылданды. 1 метр 73 см бойы мен 70 кг салмағы бар жартылай қорғаушы ретінде Нельсон Фриц Крислердің командасында, сондай-ақ Норт-Уэстерн орта мектебінің түлегі Форест Евашевский, үздік американдық фулбэк Боб Вестфолл және 1940 жылғы Хейсман Трофиінің иегері Том Хармонмен бірге футбол ойнады. Осы танымал қорғаныстың барлық төрт мүшесі де ойыншы немесе жаттықтырушы ретінде Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. 1941 жылы Нельсон «Wolverines» командасының жүгіру бойынша көшбасшысы болды, әр әрекетте 6,3 метрге орташа жүгіріп өтті. Нельсон 1942 жылы ғылым бакалавры дәрежесін алды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз авиация корпусында лейтенант болып қызмет етті. Ол қызметі үшін үш шайқас жұлдызымен марапатталды. Соғыстан кейін Нельсон Мичиганға бейсболдың көмекші жаттықтырушысы ретінде оралды және 1946 жылы ғылым магистрі дәрежесін алды. 1951 жылы Делавэрдегі басшылыққа келгеннен кейін Нельсон өзінің көмекші жаттықтырушысы Майк Лудемен және ақырындағы ізбасары Табби Реймондпен бірге «Wing T» жүйесін дамытуды жалғастырды, ол төртінші жылы Делавэр штабына қосылды. Делавэрдің жетістіктеріне 1959, 1962 және 1963 жылдары Шығыс аймағындағы ең үздік шағын колледж командасына берілген Ламберт кубогын жеңу кірді. 1963 жылғы команда да маусымды United Press International сауалнамасында елдегі ең үздік шағын колледж командасы ретінде аяқтады. Нельсон 1965 жылғы маусымнан кейін жаттықтырушылықтан зейнеткерлікке шыққанда, оның мансабындағы көрсеткіші 105–48–6 болды. Делавэр университетінде Нельсон жаттықтырушылықтан басқа көптеген академиялық және әкімшілік лауазымдарды атқарды. Оларға Дене тәрбиесі кафедрасының доценті және профессоры (1951–1990), профессор-эмеритус (1990–1991), Дене тәрбиесі және спорт және демалыс кафедрасының директоры (1951–1984) және деканы (1981–1990), сондай-ақ Президенттің арнайы көмекшісі (1989–1990) кірді. 1986 жылы Мичиган университетінің Спорт Даңқы залына, ал 1987 жылы жаттықтырушылық жетістіктері үшін Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. Нельсонның құжаттары Делавэр университетінің Арнайы жинақтарында сақталады.
Nelson was born and raised in Detroit, Michigan. Upon graduation from Northwestern High School in 1938, Nelson enrolled at the University of Michigan. As a 5'7", 155 pound halfback, Nelson played football for Fritz Crisler in the same backfield with fellow Northwestern High alumnus Forest Evashevski, All American fullback Bob Westfall, and 1940 Heisman Trophy winner Tom Harmon. All four members of this famed backfield have been inducted into the College Football Hall of Fame as either a player or as a coach. In 1941, Nelson led the Wolverines in rushing, averaging 6.3 yards per carry. Nelson earned a Bachelor of Science degree in 1942 before serving as a lieutenant in the United States Naval Air Corps during World War II. He was awarded three battle stars for his service. After the war, Nelson returned to Michigan as assistant baseball coach, earning a Master of Science degree in 1946. When he took over at Delaware in 1951, Nelson continued to develop the Wing T along with his assistant coach, Mike Lude, and eventual successor, Tubby Raymond, who joined the Delaware staff the fourth year of the Wing T offense. Delaware's success included winning the Lambert Cup, awarded to the top small college team in the East, in 1959, 1962 and 1963. The 1963 team also finished the season as the top small college team in the nation in the United Press International poll. When Nelson retired from coaching after the 1965 season, his career record was 105–48–6. While at the University of Delaware, Nelson held numerous academic and administrative roles in addition to coaching. These positions include Associate Professor and Professor of Physical Education (1951 1990), Professor Emeritus (1990 1991), Director (1951 1984) and Dean (1981 1990) of Physical Education and Athletics and Recreation, as well as Special Assistant to the President (1989 1990). the University of Michigan Athletic Hall of Honor in 1986, and the College Football Hall of Fame in 1987 for his coaching achievements. Nelson's papers are held in Special Collections at the University of Delaware.