Соңғы теңіз сардары Сок МакМоррис: Өмірбаяны мен екінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі
Charles McMorris
Сок МакМоррис – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы, 2-ші дүниежүзілік соғыстағы Командор аралдары шайқасының батыры. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Хорацио "Сок" МакМоррис (31 тамыз 1890 – 11 ақпан 1954) – Екінші дүниежүзілік соғыста американдық дер кезіндегі адмирал, ең әйгілісі – Алеут аралдары науқанында Командор аралдары шайқасындағы күштерге қолбасшылық еткен.
Charles Horatio "Soc" McMorris (August 31, 1890 – February 11, 1954) was an American rear admiral during World War II, most notably commanding forces at the Battle of the Komandorski Islands during the Aleutian Islands Campaign.
Ерте өмір және мансап
Алабама штатының Ветумпка қаласында туған МакМоррис бірнеше жыл Ветумпкадағы мемлекеттік мектептерде оқыды, содан кейін 1908 жылғы 26 маусымда АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданды. 1912 жылғы 8 маусымда курсын бесінші болып аяқтағаннан кейін МакМоррис "Делавэр", "Монтана" және "Нью-Гэмпшир" сияқты бірнеше шайқас кемелері мен крейсерлерде қызмет етті, сондай-ақ 1914 жылы Мексикаға АҚШ-тың араласуы барысында Веракрустың оккупациясына қатысты. Ол сонымен қатар 1915 жылы Гавайи аралдарының Гонолулу жағалауында батып кеткен "F 4" суасты қайығын құтқару операциясында қатысқан "Мэриленд" жауынгерлік кемесінде де қызмет етті.
Born in Wetumpka, Alabama, McMorris attended public schools in Wetumpka for several years before entering the United States Naval Academy on June 26, 1908. After graduating fifth in his class on June 8, 1912, McMorris served as an ensign aboard several battleships and cruisers, including the Delaware, Montana, and New Hampshire, later taking part in the occupation of Veracruz in 1914 as part of the United States' intervention into Mexico. He also served aboard the battleship Maryland, which salvaged the submarine F 4 following its sinking off the coast of Honolulu, Hawaii in 1915.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде McMorris 1918 жылы лейтенант болып тағайындалғанға дейін Атлантика мұхитында "Шоу" және "Мередит" эсминецтерінде соғысқа қатысты. Соғыс аралық жылдары ол түрлі теңіз және құрлықтағы қызметтерде болды, ал 1938 жылы Әскери-теңіз колледжін бітірді. 1939 жылдан 1941 жылға дейін Гавайиде орналасқан АҚШ флотының операциялар офицері қызметін атқарды.
A junior officer during World War I, McMorris saw combat in the Atlantic aboard the destroyers Shaw and Meredith prior to his promotion to lieutenant in 1918. During the interwar years, he was stationed in various sea and shore posts before his graduation from the Naval War College in 1938, serving as operations officer to the Hawaiian based US fleet from 1939 until 1941.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Перл-Харборға шабуылдан кейін АҚШ Тынық мұхиты флотының әскери жоспарлар офицері болып тағайындалған МакМоррис 1942 жылдың сәуіріне дейін осы қызметте болды, содан кейін Сан-Франциско крейсері басқаратын 8-ші жедел топқа командир болып тағайындалды. Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерімен бірнеше рет шайқасып, Алеут аралдары науқанында, әсіресе Командор аралдары шайқасында, және (1942 жылдың 11-12 қазанындағы Эсперанс мүйісі шайқасында батылдығы үшін марапатталып, Әскери-теңіз кресімен наградаланғаннан кейін) 1943 жылдың маусымында МакМоррис Тынық мұхиты флотының штаб бастығы және адмирал Честер Нимицтің жеке кеңесшісі болып тағайындалды. Ол соғыс аяқталғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды.
Appointed war plans officer to the United States Pacific Fleet following the attack on Pearl Harbor, McMorris remained in this post until April 1942 when he was assigned command of Task Force 8 led by the cruiser San Francisco. After engaging the Imperial Japanese Navy several times, both in the Aleutian Islands Campaign, specifically at the Battle of the Komandorski Islands and (as well as winning distinction for bravery and the award of the Navy Cross during the Battle of Cape Esperance on October 11–12, 1942), McMorris was named Chief of Staff of the Pacific Fleet in June 1943, as well as a personal advisor to Admiral Chester Nimitz, a post he retained until the end of the war.
Соғыстан кейінгі
Қысқа мерзімге вице-адмирал шенін иеленіп, 1944 жылдың 23 қыркүйегінен 1948 жылдың шілдесіне дейін МакМоррис АҚШ-тың Төртінші флотына қолбасшылық етті және 1948 жылдың 25 тамызында Перл-Харбордың он төртінші әскери-теңіз округінің басшылығын қабылдамас бұрын Бас кеңеске төрағалық етті. Соңында ол Перл-Харбор әскери-теңіз базасына қолбасшылық етті, кейін 1954 жылы қайтыс болғанға дейін Пенсильвания штатының Мариетта қаласында зейнетке шықты.
Briefly serving as vice admiral from September 23, 1944 until July 1948, McMorris commanded the United States Fourth Fleet and presided over the General Board before assuming command of Pearl Harbor's Fourteenth Naval District on August 25, 1948. He eventually commanded the Pearl Harbor naval base before retiring to Marietta, Pennsylvania, where he lived until his death in 1954.
Есімдес
МакМоррис эсминец эскорты МакМоррис атымен аталған.
The destroyer escort McMorris was named for McMorris.