Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық Азамат соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Снайдерс-Блаф шайқасы 1863 жылдың 29 сәуірінен 1 мамырына дейін, Америка Азамат соғысының Виксбург кампаниясы кезінде болды. Федералды генерал-майор Улисс С. Грант өзінің әскерінің көп бөлігін Миссисипи өзенінің батыс жағалауымен жылжытып, содан кейін Виксбургтің оңтүстігінде, Миссисипидегі Гранд-Гальфқа қалаға қарсы науқанның бір бөлігі ретінде өтуді шешті. Жоспарланған өтуді қамтамасыз ету үшін генерал-майор Уильям Т. Шерман Франсис П. Блэрдің XV корпусының бөлімін Язу өзені бойымен маневрге алып, Снайдерс-Блаф және Драмгульдс-Блафтағы Конфедерацияның қорғанысына шабуыл жасады. К. Рэндольф Бриздің басқаруымен әскери-теңіз күштерімен бірге Шерманның әскері 29 сәуірде Язу өзеніне кірді және келесі күні Конфедерацияның қорғанысына жақындады. Бриздің кемелері таңертең Конфедерацияның қорғанысын бомбалады, ал түстен кейін жердегі шабуыл аз нәтиже берді және Конфедерация әскерін Язу өзенінің экспедициясының мақсаты – алаңдату ғана екеніне көндіре алмады. 1 мамырда жаяу әскердің тағы да сынақтары жасалды, бірақ Шерман Гранттан Гранд-Гальф айманындағы операциялардың нәтижесінде негізгі федералды күшке оралуға бұйрық алды. 1 мамыр күні түстен кейін жасалған канонерлік қайықтардың бомбалауы өткен күнгіге қарағанда көп зиян келтірді. Операция Конфедерация әскерін бұл жай ғана алдау екеніне көндіре алмады. Гранд-Гальфқа күшейтулер кешіктірілсе де, бұл Шерманның операциясымен байланысты болмады. Федералды теңіз күштері 29 сәуірде Гранд-Гальф шайқасында Гранд-Гальфтағы Конфедерацияның қорғанысын басып тастай алмады, бірақ Грант өту орнын өзен бойымен одан әрі жылжытты. Кампания 4 шілдеде федералдық жеңіспен аяқталды және соғыстағы маңызды бұрылыс болды.
The Battle of Snyder's Bluff was fought from April 29 to May 1, 1863, during the Vicksburg Campaign of the American Civil War. Federal Major General Ulysses S. Grant had decided to move most of his army down the west bank of the Mississippi River and then cross south of Vicksburg, Mississippi, at Grand Gulf as part of his campaign against the city. To cover his planned crossing, Major General William T. Sherman took Francis P. Blair Jr.'s division of his XV Corps on a maneuver up the Yazoo River to feint at Confederate defenses at Snyder's Bluff and Drumgould's Bluff. Along with a naval force commanded by Lieutenant Commander K. Randolph Breese, Sherman's men entered the Yazoo River on April 29, and the next day approached the Confederate defenses. Breese's ships bombarded the Confederate defenses in the morning, while in the afternoon, a land assault accomplished little and failed to convince the Confederates that the Yazoo River expedition was anything more than a distraction. On May 1, more infantry probes were made, but Sherman received orders from Grant to return to the main Federal force as a result of operations in the Grand Gulf area. A gunboat bombardment on the afternoon of May 1 caused more damage than the previous day's. The operation failed to convince the Confederates that it was anything more than a feint. While reinforcements to Grand Gulf were delayed, this was not caused by Sherman's operation. Federal naval element had been unable to silence Confederate defenses at Grand Gulf in the Battle of Grand Gulf on April 29, but Grant simply moved his crossing further downriver. The campaign ended in a Federal victory on July 4 and represented a major turning point in the war.
Өмірбаян
Америка Азамат соғысының басында Федералды әскери басшылығы Америка Конфедеративтік Штаттарын жеңуге бағытталған «Анаконда» жоспарын жасады. Бұл стратегияның маңызды бөлігі Миссисипи өзенін бақылауға алу болды. 1862 жылдың басында Нью-Орлеан (Луизиана штаты) басып алынғаннан кейін және бірнеше құрлықтағы жеңістерден соң Миссисипи алқабының көп бөлігі Федералдық үкімет бақылауына көшті. Виксбург қаласы (Миссисипи штаты) стратегиялық тұрғыдан маңызды болды және Конфедерацияның қолында қалды. Ол өзенге бақылау арқылы мықты қорғаныс позициясы ретінде және Конфедерацияның екі бөлігін байланыстыратын маңызды нүкте ретінде қызмет етті. Мамыр айында Нью-Орлеаннан өзен жоғары қарай Федералды әскери-теңіз күштері қаланы басып алуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Маусымның соңында армия мен флоттың бірлескен экспедициясы Виксбургке қарсы жаңадан науқан жүргізу үшін қайта оралды. Федералды әскери-теңіз күштерінің басшылығы қаланы жаяу әскерлердің көмегінсіз алу мүмкін емес екенін шешті, бірақ олар жеткіліксіз болды. Виксбургті айналып өту үшін өзендің иірімдері арқылы канал қазуға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды. Қарашаның соңында генерал-майор Улисс С. Грант басқаратын шамамен 40 000 федералды жаяу әскер Теннесси штатындағы бастапқы нүктеден Виксбургке қарай оңтүстікке қарай жылжуды бастады. Грант Холли-Спрингс шабуылы мен Форресттің Батыс Теннесси шабуылы кезінде жабдықтау қоймасы мен жабдықтау желісінің бір бөлігі жойылғаннан кейін шегінуге бұйрық берді. Осы уақытта экспедицияның тағы бір бөлігі генерал-майор Уильям Т. Шерман басшылығымен Мемфистен (Теннесси штаты) Холли-Спрингс шабуылымен бір күні шығып, Миссисипи өзені бойымен төмен қарай сапарлады. Язу өзеніне бұрылып, Шерманның әскері Чикасо шығанағының үстіндегі төбелерді қорғап тұрған Конфедерация әскерімен шайқасқа түсті. 29 желтоқсандағы шайқаста Федералдық әскер Чикасо шығанағы түбінде жеңіліске ұшырады, ал Шерманның әскері 1863 жылдың 1 қаңтарында шегінді.
Early in the American Civil War, Federal military leadership developed the Anaconda Plan, which was a strategy to defeat the Confederate States of America. A significant component of this strategy was controlling the Mississippi River. Much of the Mississippi Valley fell under Federal control in early 1862 after the capture of New Orleans, Louisiana, and several land victories. The strategically important city of Vicksburg, Mississippi, was still in Confederate hands, serving as both a strong defensive position by commanding the river and as the linchpin between the two halves of the Confederacy. Federal Navy elements were sent upriver from New Orleans in May to try to take the city, a move that was ultimately unsuccessful. In late June, a joint army navy expedition returned to make another campaign against Vicksburg. Federal Navy leadership decided that the city could not be taken without more infantrymen, who were not forthcoming. An attempt to cut a canal across a meander of the river, bypassing Vicksburg, failed. In late November, about 40,000 Federal infantry commanded by Major General Ulysses S. Grant began moving south towards Vicksburg from a starting point in Tennessee. Grant ordered a retreat after a supply depot and part of his supply line were destroyed during the Holly Springs Raid and Forrest's West Tennessee Raid. Meanwhile, another arm of the expedition under the command of Major General William T. Sherman left Memphis, Tennessee, on the same day as the Holly Springs Raid and traveled down the Mississippi River. After diverting up the Yazoo River, Sherman's men began skirmishing with Confederate soldiers defending a line of hills above the Chickasaw Bayou. A Federal attack on December 29 was defeated decisively at the Battle of Chickasaw Bayou, and Sherman's men withdrew on January 1, 1863.
Кіріспе
Наурыздың соңында Виксбургті айналып өтуге жасалған келесі әрекеттер де сәтсіз аяқталды. Содан кейін Грант үш жоспарды қарастырды: Мемфиске қайта шегініп, солтүстік Миссисипи арқылы құрлықпен қайтадан өту; Миссисипи өзенінің батыс жағымен оңтүстікке қарай жылжу, Виксбургтің төменгі жағынан өтіп, қалаға шабуыл жасау; немесе Виксбургке қарсы өзен арқылы десант шабуылы жасау. Өзен арқылы шабуыл ауыр қазаларға әкелуі мүмкін еді, ал Мемфиске шегіну, егер халық мұны шегіну ретінде қараса, саяси тұрғыдан катастрофалық болуы мүмкін еді. Грант өзен бойымен төмен қарай өтуге шешім қабылдады. Миссисипидің батыс жағалауындағы жылжу 29 наурызда басталды және генерал-майор Джон А. Макклернандтың әскерлерімен жетекшілік етілді. Өзен бойымен төмен қарай жылжу Стилдің Гринвилл экспедициясы, Стрейттің шабуылы және Гриерсонның шабуылы сияқты алдау операцияларымен жасырылды. Конфедерацияның аймақтық қолбасшысы Джон С. Пембертон федералдық алдауларға (әсіресе Гриерсонның шабуылына) ілігіп, Гранттың шегініп жатыр деп ойлап, нақты тактикалық жағдайдан хабарсыз қалды. Сәуірдің соңында Макклернандтың әскері өзен бойымен төмен қарай жол тартты, ал генерал-майор Джеймс Б. Макферсонның әскері де жолға шықты. Генерал-майор Уильям Т. Шерманның XV корпусы кейін қосылуы тиіс болды, бірақ 27 сәуірде Грант Шерманның әскерлеріне қатысты жоспарын өзгертті. 29 сәуірде Макклернанд корпусының десанттық операциясымен жалғасатын Гранд-Гальфқа шабуыл жоспарланды, ал Грант конфедераттардың назарын десант әрекетінен аударуды қалады. Шерман мен XV корпусының бір бөлігі, мүмкіндігі болса, Виксбургтің солтүстік-шығысындағы конфедераттардың қорғаныс құрылыстарына жақын, Снайдерс-Блаффта алдау шабуылы жасауы керек еді. Грант бұл шабуылға қатысты күмәндануын білдірді және соңғы шешімді Шерманға қалдырды; Грант алдау шабуылының сәтсіз аяқталуын солтүстік жұртшылығы Чикасоу-Байу сияқты тағы бір жеңіліс ретінде қабылдауы мүмкін деп қорқады. Баспасөздің пікірлеріне мән бермей, Шерман жұмысын жалғастыруға шешім қабылдады. Дегенмен, Шерман Гранттың жалпы жоспарына күмәнданды, өйткені оған Шерманның бүкіл корпусын өзен бойымен төменге алып, Гранттың сәтсіздік жағдайында оны құтқаруға түсуі қажет болуы мүмкін деп ойлады.
By late March, further attempts to bypass Vicksburg had failed. Grant then considered three plans: to withdraw to Memphis and retry the overland route through northern Mississippi; to move south along the west side of the Mississippi River, cross below Vicksburg, and then strike for the city; or to make an amphibious assault across the river against Vicksburg. An assault across the river risked heavy casualties, and a withdrawal to Memphis could be politically disastrous if the public perceived such a movement as a retreat. Grant then decided upon the downstream crossing. The advance along the west bank of the Mississippi began on March 29, and was spearheaded by Major General John A. McClernand's troops. The movement down the river was masked by decoy operations such as Steele's Greenville expedition, Streight's Raid, and Grierson's Raid. Confederate regional commander John C. Pemberton fell for the Federal decoys (especially Grierson's Raid), and lost touch with the true tactical situation, believing Grant was withdrawing. By late April, McClernand's men had made the march downriver, and Major General James B. McPherson's men were on the way. Major General William T. Sherman's XV Corps was intended to follow later, but, on April 27, Grant changed his plan for Sherman's men. An attack at Grand Gulf, Mississippi, followed by an amphibious crossing by McClernand's corps, was planned for April 29, and Grant wanted to divert Confederate attention away from the crossing attempt. Sherman and a detachment from the XV Corps were to, if practical, approach Confederate defensive works northeast of Vicksburg at Snyder's Bluff and conduct a feint. Grant expressed some hesitancy about the feint, and left final judgment to Sherman; Grant feared that the failure of the mock attack would be viewed by the Northern public as another Chickasaw Bayou style defeat. Unconcerned about the opinions of the press, Sherman decided to continue on. However, Sherman carried some doubts about Grant's overall plan, fearing that it might be necessary for Sherman to take his whole corps downriver and bail out Grant in case of failure.
Шайқас
Контр-адмирал Дэвид Диксон Портер операцияның теңіз бөлігіне жауаптылықты лейтенант-командир К. Рэндольф Бризге жүктеді. Бриз операцияны қолдады, бірақ «Чоктау» темір кемесінің келуін күтті. 28 сәуірде «Чоктаудың» келуін күтіп, генерал-майор Фрэнсис П. Блэрдің дивизиясына үш күндік азық-түлік пен 60 оқ-дәрі берілді. Сағат 17:00-де «Чоктау» келді, ал экспедиция келесі күні таңертең жолға шықты. Язу өзенімен көліктерді жеткізуді он әскерлік көлік қамтамасыз етті, олардың алтауының палубасында сабаннан жасалған импровизациялық қорғаныс құрылыстары орнатылған. Бұл алты көліктің әрқайсысында А батареясы, 1-ші Иллинойс жеңіл артиллерия полкі мен В батареясы, 1-ші Иллинойс жеңіл артиллерия полкінен алынған екі пушка болды. Көліктерді 11 кемеден тұратын теңіз тобы сүйемелдеді: флагмандық кеме «Блэк Хок», «Чоктау», «Барон ДеКалб» темір кемесі, «Тайлер» ағаш қаптамалы кемесі, «Ромео», «Линден», «Сигнал» және «Петрел» тінкөліктері, сондай-ақ үш минометтік қайық. Кемелер 29 сәуір күні түстен кейін Чикасоу Байу мен Язу өзенінің қосылған жеріне жетіп, Чикасоу Байудың ескі шайқас алаңының жанында түнге тоқтады. Келесі күні таңертең конвой қозғалысын жалғастырды, бірақ «Петрел» конфедераттардың өзенге теңіз миналарын орналастыруына жол бермеу үшін күзет ретінде қалды. Атыс сағат 10:00-де басталды, «Барон ДеКалб» және «Чоктау» Снайдерс-Блафтан төмен орналасқан Драмгульдс-Блафтағы конфедераттардың позицияларына оқ ашты. «Блэк Хок» және «Тайлер» да оқ ашты, ал минометтік қайықтар өздерін орналастырып, атуды бастады. «Линден» минометтік қайықтарды күзетті, ал «Ромео» мен «Сигнал» артқы жақта қолдау позициясында қалды. Конфедераттардың қорғанысын бригадир генерал Луи Хеберт басқарды, онда 16 ауыр зеңбірек болды. Осы позицияда қорғаныс бекіністері де болды. Бұрын Снайдерс-Блафқа жақын жерде өзенді жабу үшін сал салынған, бірақ ол 26 сәуірде суға кетіп қалған. Федералды темір кемелердің жағдайы қиын болды, себебі кемелердің орналасуына байланысты олар тек қана жақтан оқ атуға мүмкіндік алды. Хеберт федералдылардың оның позицияларын тым тез біліп алуына жол бермеуді қалағандықтан, өз зеңбіректерге оқ атуға бұйрық беруді кейінге шегерді. Конфедераттар оқ ашқаннан кейін, ең ірі зеңбіректер тек «Чоктауды» нысанаға ала алды, бірақ басқа да бірнеше зеңбіректер басқа мақсаттарға да оқ атарға мүмкіндік алды. «Тайлер» 12 фунттық «Уитворт» зеңбірегінен келген оқтан зақымданып, кері шегінуге мәжбүр болды, ал «Чоктау» 47 оқтан ауыр зақымсыз құтылды. Луизиананың 3-ші жаяу әскер полкінің бірнеше сарбаздары «Барон ДеКалбты» мазақтауға тырысты, бірақ кемеден түскен сарбаздар оларды кері қуды. Артиллериялық оқшашу кезінде федералды сарбаздар жағаға түсіп, мал жинауға тырысты, бұл малдың қашқындауына себеп болды. Федералды канонерлік қайықтар кері шегінді, ал Хеберт оның адамдарының тек екеуі ғана оқшашу кезінде жарақаттанғанын және қорғанысқа елеулі зақым келмегенін анықтады. Түстен кейін Блэрдің бірнеше сарбаздары жағаға түсті. Су тасқынына байланысты жаяу әскерлер тек бөгет жолымен ғана ілгерілей алды. Федералдылар 3-ші Луизиана және конфедерат артиллериясының атысына түсті және одан әрі ілгерілеуге кедергі келтірілді. Федералды шабуыл сәнді болған жоқ, ал конфедераттар оны демонстрация деп күдіктенді. 1 мамыр күні таңертең Шерман 8-ші Миссури жаяу әскер полкін өзеннің батыс жағына түсірді, бірақ өзеннің арғы жағындағы байу және конфедерат артиллериясының атысы оларды кері шегінуге мәжбүр етті. Екі федералды полк Драмгульдс-Блафты барлап, конфедераттардың өз позицияларын күшейткенін білді. Шерман мен Бриз конференция өткізді және сағат 15:00-де канонерлік оқты қайта бастауға шешім қабылдады. Алайда, Шерман 29 сәуірде Грант жазған шұғыл хабарды алды. Бұл хабарда Шерманға федералдылардың Гранд-Гальфты басып өткені және Шерманның екі дивизиясын науқанға жіберуі керектігі туралы хабарланды. Шерман Блэрді Снайдерс-Блаф операцияларына басшылыққа алып, өзінің бір дивизиясына Янгс-Пойнт, Луизиана, Ричмонд, Луизиана, дәлізін күзетуге және қалған екеуін оңтүстікке қарай қозғалуға бұйырды. Сағат 15:00-де Бриз «Тайлер», «Чоктау» және «Блэк Хок» кемелерін конфедерат позицияларын оққа тұту үшін өзеннен жоғары қарай қозғалуға бұйырды, ал «Барон ДеКалб» өзеннен төмен қарай оқ атты. Конфедераттардың екі зеңбірегі істен шығарылды, ал федералды оқ тиімді болды. Қараңғыда федералдылар қақтығысты тоқтатты. Блэрдің сарбаздары сағат 20:00-де көліктермен сол жерден кетіп қалды, содан кейін канонерлік қайықтар соңынан ерді. Хеберт күні бойы болған шайқаста ешкім зардап шекпегенін, ал «Тайлер» федералды кемелердің арасында оқтан зардап шеккен жалғыз кеме болғанын хабарлады.
Rear Admiral David Dixon Porter delegated responsibility for the naval portion of the operations to Lieutenant Commander K. Randolph Breese. Breese supported the operation, but wanted to wait for the arrival of the ironclad USS Choctaw. Waiting on April 28 for Choctaw to arrive, Major General Francis P. Blair Jr.'s division was issued three days' rations and 60 rounds of ammunition. At about 5:00 pm, Choctaw arrived, and the expedition set off the next morning. Transportation up the Yazoo River was provided by ten troops transports, six of whom had ersatz defensive works made of hay bales on their decks. Those six transports each mounted two cannon, drawn from Battery A, 1st Illinois Light Artillery Regiment and Battery B, 1st Illinois Light Artillery Regiment. The transports were escorted by a group of 11 naval ships: the flagship USS Black Hawk, Choctaw, the ironclad USS Baron DeKalb, the timberclad USS Tyler, the tinclads USS Romeo, USS Linden, USS Signal, and USS Petrel, and three mortar scows. The vessels reached the junction of Chickasaw Bayou and the Yazoo River on the afternoon of April 29, and stopped for the night, in the vicinity of the old Chickasaw Bayou battlefield. The next morning, the convoy resumed its movement, although Petrel was left behind as a guard, to prevent Confederates from placing naval mines in the river. Firing began at about 10:00 am, when Baron DeKalb and Choctaw opened fire on Confederate positions at Drumgould's Bluff, a bluff located downriver from Snyder's Bluff. Black Hawk and Tyler also opened fire, and the mortar scows positioned themselves and opened fire. Linden guarded the mortar scows, while Romeo and Signal remained in the rear in a supporting position. The Confederate defenses in the area were commanded by Brigadier General Louis Hébert, and contained 16 heavy cannon. Defensive entrenchments were also present at the position. A raft had previously been constructed near Snyder's Bluff to block passage up the river, but it had washed out on April 26. The Federal ironclads were at a disadvantage, as they could only fire their broadside guns due to ships' positioning. Hébert wanted to prevent the Federals from learning of his positions too quickly, and so he delayed ordering his guns to open fire. Once the Confederates opened fire, the largest guns could only target Choctaw, although some of the other cannon were able to fire at other targets. Tyler was damaged by a shot from a 12 pounder Whitworth rifle and had to withdraw, while Choctaw took 47 hits without serious damage. Some men from the 3rd Louisiana Infantry Regiment attempted to harass Baron DeKalb, but were driven off by a landing party from the vessel. During the artillery bombardment, Federal soldiers landed on shore and attempted to corral cattle, causing a stampede. The Federal gunboats withdrew, and Hébert found that only two of his men had been wounded during the bombardment, and that the defenses had not suffered serious damage. During the afternoon, some of Blair's men landed. Due to flooding, the infantrymen were only able to advance over the path of a levee. The Federals came under fire from the 3rd Louisiana and Confederate artillery, and were prevented from further advancing. The Federal mock attack had not been convincing, and the Confederates suspected that it might be a demonstration. On the morning of May 1, Sherman landed the 8th Missouri Infantry Regiment on the west side of the river, but a bayou and Confederate artillery fire from across the river forced them to withdraw. Two other Federal regiments scouted Drumgould's Bluff, and learned that the Confederates had strengthened their positions. Sherman and Breese held a conference, and decided to resume gunboat fire at 3:00 pm. However, Sherman received an urgent message that Grant had written on April 29. The note informed Sherman that the Federals had passed Grand Gulf, and that Sherman needed to put two of his divisions on the move for the campaign. Sherman responded by placing Blair in charge of the Snyder's Bluff operations, ordering one of his divisions to guard the Young's Point, Louisiana, to Richmond, Louisiana, corridor, and mobilizing the other two on the march south. At around 3:00 pm, Breese had Tyler, Choctaw, and Black Hawk move upriver to shell the Confederate positions, while Baron DeKalb fired from further downstream. Two Confederate guns were knocked out of action, and the Federal fire was more effective. Around dark, the Federals broke off the engagement. Blair's men moved out of the area on transports at around 8:00 pm, and the gunboats followed. Hébert reported that he had suffered no casualties in the day's fighting, while Tyler was the only Federal ship to have been struck during the exchange.
Салдары
Кейінірек Шерман операцияның маңыздылығын естеліктерінде асыра көрсеткенмен, Берс «Шерманның Язудағы әрекеттері оларға қарсы тұрған конфедераттарға көп әсер етпеді» деп жазады. Конфедераттар Гранд-Гальфты күшейтуді кейінге қалдырғанмен, бұл Шерманның алдауы болмаған жағдайда да, негізінен конфедерат офицерлері Пембертон мен Картер Л. Стивенсонның нашар қызметіне байланысты болды. Конфедерат офицерлері шабуылды демонстрация ретінде таныды, бірақ Миллер «Шерманның Язуда болуы [Одақтың] ниеттері туралы одан әрі күмәндік тудырды» деп жазады. Тарихшылар Уильям Л. Ши және Терренс Дж. Виншель Снайдердің Блафтық демонстрациясы Гранттың Виксбургке қарсы науқандар кезінде конфедераттарды алаңдатуға бағытталған әрекеттерге берілгендігінің мысалы екенін жазады. 29 сәуірде Портердің канонерлік кемелері Гранд-Гальф шайқасында Гранд-Гальфтағы конфедераттардың бекіністерін бомбалады, бірақ конфедераттардың барлық қаруларын үнсіздетуге қол жеткізе алмады. Жауап ретінде Грант өзен бойымен Гранд-Гальфтан Бруинсбургке (Миссисипи штаты) өтуін көштірді. 1 мамырда Гранттың алдыңғы қатарлары Порт-Гибсон шайқасында конфедерат әскерін жеңіп, ішкі Миссисипиге жол ашты. Грант Реймонд шайқасынан кейін Виксбургке жасаған жорығын өзгертіп, Миссисипи штатының Джексон қаласына бет бұрды, содан кейін қаланы басып алды. Виксбургтің қорғаушылары 16 мамырда Виксбургтің шығысында Чемпион-Хилл шайқасында Грантпен шайқасты, бірақ жеңілді. Грант 18 мамырда Виксбургті қоршауға алды, ал конфедераттар 4 шілдеде өзен қаласын тапсырды, бұл соғыстағы маңызды шешімді кезең болды.
While Sherman later exaggerated the importance of the operation in his memoirs, Bearss writes that "Sherman's activities on the Yazoo made little impression on the Confederates who opposed them". While the Confederates delayed reinforcing Grand Gulf, this would have occurred even without Sherman's feint, largely due to poor performance by Confederate officers Pemberton and Carter L. Stevenson. Confederate officers at the bluff recognized the attack as a demonstration, although Miller writes that "Sherman's presence on the Yazoo did create further confusion about [Federal] intentions". The historians William L. Shea and Terrence J. Winschel write that the Snyder's Bluff demonstration is an example of Grant's commitment to actions designed to distract the Confederates during the campaigns against Vicksburg. On April 29, Porter's gunboats had bombarded the Confederate positions at Grand Gulf in the Battle of Grand Gulf, but were unable to silence all of the Confederate guns. In response, Grant simply moved his crossing downriver from Grand Gulf to Bruinsburg, Mississippi. On May 1, Grant's lead elements defeated a Confederate force in the Battle of Port Gibson, opening the route to inland Mississippi. Grant changed his approach march to Vicksburg after the Battle of Raymond, moving towards Jackson, Mississippi, and then capturing the city. The defenders of Vicksburg fought Grant east of Vicksburg in the Battle of Champion Hill on May 16, but were defeated. Grant began the Siege of Vicksburg on May 18, and the Confederate surrendered the river town on July 4, marking a major turning point in the war.