Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Джеймс Диксон (5 тамыз 1814 – 27 наурыз 1873) – Коннектикут штатынан АҚШ өкілдер палатасының мүшесі және сенатор.
American politician
James Dixon (August 5, 1814 – March 27, 1873) was a United States representative and Senator from Connecticut.
Өмірбаян
Диксон, Уильям мен Мэри (Филд) Диксонның ұлы, 1814 жылдың 5 тамызында Коннектикут штатының Энфилд қаласында дүниеге келді. Ол дайындық курстарын оқып, 1834 жылы Массачусетс штатының Уильямстаун қаласындағы Уильямс колледжін бітірді, онда ол Каппа Альфа қоғамын құруға қатысты. Ол Phi Beta Kappa-ға сайланды. Диксон заңды оқыды, 1834 жылы адвокаттыққа қабылданды және Энфилдте тәжірибе жинауға кірісті.
Dixon, son of William & Mary (Field) Dixon, was born August 5, 1814, in Enfield, Connecticut, Dixon pursued preparatory studies, and graduated from Williams College in Williamstown, Massachusetts, in 1834, where he had been a charter member of The Kappa Alpha Society. He was elected to Phi Beta Kappa. He studied law, and was admitted to the bar in 1834 and commenced practice in Enfield.
Мансап
Диксон 1837-1838 және 1844 жылдары Коннектикут штатының өкілдер палатасының мүшесі болды, 1837 жылы спикер болып сайланды; 1839 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласына көшіп, заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. 1840 жылдың 1 қазанында Элизабет Лорд Когсвеллге үйленді. Олардың екі ұлы болды – Джеймс Уайллис Диксон және Генри Уитфилд Диксон, сондай-ақ екі қызы – Элизабет Л. Диксон және Клементина Лидия Диксон. Палеонтолог Отниел Чарльз Марш Клементинаға узақ сүйіспендік білдірді, бірақ ол оның ниетін қабылдамады. Ол доктор Джеймс Кларк Веллингке тұрмысқа шықты. Диксон Коннектикут штатының 1-ші округінен өкіл болып сайланды және жиырма тоғызыншы мен отызыншы конгрестерде қызмет етті (1845 жылдың 4 наурызы – 1849 жылдың 3 наурызы), ал 1854 жылы штаттық өкілдер палатасының мүшесі болды. 1854 жылы Коннектикут губернаторының лауазымына ұсынылғаннан бас тартты және сол жылы АҚШ Сенаторына үміткерлігі сәтсіз аяқталды. Диксон 1856 жылы республикалық партиядан АҚШ Сенатына сайланды, 1863 жылы қайта сайланды және 1857 жылдың 4 наурызынан 1869 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. 1861 жылдың 16 желтоқсанында Лайман Трамбулл Сенат қарауына келесі қарарды ұсынды: «Мемлекеттік хатшыға Одақтың адал штаттарында қандай да бір адам немесе адамдар тұтқындалып, түрмеге қамалған болса, олардың оның немесе оның ведомствосының бұйрығымен қамалғанын Сенатқа хабарлауын тапсырсын; егер солай болса, тұтқындау қандай заң бойынша жасалған және аталған адамдар неліктен түрмеге қамалған?» Репрессияны қолдаған Диксон бұл қарар туралы: «Менің ойымша, бұл тек зиян келтіруге бағытталған» деді. Сенатта ол контингенттік шығыстарды тексеру және бақылау комитетінің төрағасы (отыз жетінші және отыз сегізінші конгрестер) және Колумбия округі жөніндегі комитеттердің мүшесі (отыз сегізінші және отыз тоғызыншы конгрестер), сондай-ақ пошта және пошта жолдары комитетінің мүшесі (отыз тоғызыншы конгресс) болды. Ол 1868 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Горацио Сеймурды қолдады және 1868 жылы АҚШ Сенаты мен Өкілдер палатасына демократтық үміткерлігі сәтсіз аяқталды, себебі ол президент Эндрю Джонсонның импичментіне қарсы шыққан Сенаттың алғашқы республикалық мүшесі болды.
Dixon was a member of the Connecticut House of Representatives in 1837–1838 and 1844, and served as speaker in 1837; he moved to Hartford, Connecticut, in 1839 and continued the practice of law. He married Elizabeth Lord Cogswell on October 1, 1840. They had two sons, James Wyllys Dixon and Henry Whitfield Dixon, and two daughters, Elizabeth L. Dixon and Clementine Lydia Dixon. Clementine was courted (unsuccessfully) by the paleontologist, Othniel Charles Marsh. She married Dr. James Clarke Welling. Dixon was elected as a representative of Connecticut's 1st District, as a Whig to the House, serving during the Twenty ninth and Thirtieth Congresses (March 4, 1845 – March 3, 1849), and was a member of the State house of representatives in 1854. He declined the nomination for governor of Connecticut in 1854, and was an unsuccessful candidate for United States Senator in 1854. Dixon was elected as a Republican to the U. S. Senate in 1856, and reelected in 1863, serving from March 4, 1857, to March 3, 1869. On December 16, 1861, Lyman Trumbull asked the Senate to consider his resolution: "That the Secretary of State be directed to inform the Senate whether, in the loyal States of the Union, any person or persons have been arrested and imprisoned and are now held in confinement by orders from him or his Department; and if so, under what law said arrests have been made, and said persons imprisoned." Dixon, supporting repression, said of the resolution: "it seems to me calculated to produce nothing but mischief". While in the Senate, he was chairman of the committee to Audit and Control the Contingent Expenses (Thirty seventh and Thirty eighth Congresses) and a member of the Committees on District of Columbia (Thirty eighth and Thirty ninth Congresses) and Post Office and Post Roads (Thirty ninth Congress). He supported Horatio Seymour in the 1868 United States Presidential Election and was an unsuccessful Democratic candidate for the U. S. Senate and the House of Representatives in 1868, primarily because he had been the first Republican member of the Senate to oppose the impeachment of President Andrew Johnson.
Өлім
1869 жылы Ресейдегі министр қызметіне тағайындалған Диксон одан бас тартып, өмірінің соңына дейін әдебиетпен шұғылданып, көп саяхаттар жасады. Ол 1873 жылдың 27 наурызында Хартфордта қайтыс болды және Седар-Хилл зиратына жерленді.
Appointed Minister to Russia in 1869, Dixon declined and engaged in literary pursuits and extensive traveling until his death in Hartford on March 27, 1873. He is interred in Cedar Hill Cemetery.