Кіріспе

Төменгі Омо аңғарының геологиялық құрылымы, Эфиопияның оңтүстік-батысы

Омо Кибиш құрылымы немесе жай ғана Кибиш құрылымы – Эфиопияның оңтүстік-батысындағы Төменгі Омо аңғарының геологиялық құрылымы. Ол жақын орналасқан Омо өзенінің атымен аталады және I-IV мүшелері деп белгіленген төрт мүшеге бөлінеді. Мүшелер шөгіндінің ретімен нөмірленеді және 196 мың жылдан 134 мың жылға дейінгі мерзімді қамтиды. Омо Кибиш және оған жақын құрылымдар (Шунгура және Усно) көптеген гоминидтердің (мысалы, Paranthropus boisei) және тас құралдарының (мысалы, Олдован құралдары) бай палеоантропологиялық жазбаларын тапты. Кибиш құрылымы, әсіресе, Ричард Ликидің 1967 жылғы жұмысымен ерекшеленеді, оның командасы анатомиялық жағынан қазіргі Хомо сапиенстің ең көне қалдықтарының бірін тапқан. Омо Кибиш 1 (Омо I) деп аталатын қазбаның жасы 196 ± 5 мың жыл деп есептелді және ол I мүшеден табылған басқа екі Омо қалдығымен (Омо II және Омо III) бірге саналады. Омо қазбаларының жасы соңғы кезде (2022 жылы) шамамен 233 ± 22 мың жылға қайта есептелді. 2000 жылдардың басындағы зерттеулер Кибиш құрылымы туралы білімді кеңейтті. Фауналық қалдықтарды (ірі сүтқоректілер мен балықтардың фаунасын) және тас құралдарын зерттеу Хомо сапиенстің археологиялық байланыстарын, олардың мінез-құлқын және олар өмір сүрген және дамыған күрделі экологиялық ортаны түсінуге көмектесті.

MSA Литикалық құрастыру

Ричард Ликидің 1967 жылғы алғашқы қазба жұмыстары барысында Камоя гоминидтері орнында (KHS) Омо 1-ге қатысты бірнеше тас құралдары табылды, бірақ олар ғылыми әдебиеттерде толық сипатталмаған. 2000-ші жылдары KHS-та, сондай-ақ тағы екі орнында қазба жұмыстары жүргізілді: Авоке гоминидтері орны (AHS), ол да 1-ші қабатта орналасқан, және 2-ші қабаттағы Құс ұясы (BNS) орны. Жақында жүргізілген қазба жұмыстарынан табылған тас құралдары жиынтығының сипаттамалары 1967 жылғы алғашқы қазбада табылған тас құралдарын да қамтиды.

Үлкен сүтқоректілер

Assefa және басқалардың зерттеулерінде барлық қабаттардан сынамалар алынды, бірақ жануарлар қалдықтары тек I, III және IV қабаттарынан ғана табылды. Әрбір қабаттан алынған жануарлар жиынтығы сүтқоректілердің түрлік әртүрлілігі жағынан ұқсас келеді және аймақтағы қазіргі жануарлар қауымдастығын құрайтын ірі сүтқоректілерді көрсетеді. Яғни, көбінесе мүйізді мал, шошқалар және жылқылар, сондай-ақ бегемоттар, мүйізқұйрықтар сияқты басқа да екі тырнақты жануарлар кездеседі. Қазба жануарлар үлгісі приматтардың (тек бір дана) және жыртқыштардың жеткіліксіз өкілдігімен ерекшеленеді; кейбір мүйізді мал түрлері мүлдем табылмайды. Керісінше, Hylochoerus meinertzhageni және Cephalophus қазба жануарлар дүниесінде кездеседі, бірақ қазіргі жануарлар қауымдастығында жоқ. H. meinertzhageni және Cephalophus-тің табылуы қызығушылық тудырады, өйткені олар Африкадағы қазба жазбаларында сирек кездеседі және Матупи үңгірі сияқты аз ғана жерлерде ғана табылған. Қазба жануарлар дүниесінде Equus burchellii және E. grevyi-дің табылуы да маңызды, себебі бұл Омо Кибиш аймағында бұл екі түрдің бір тіршілік ортасында ұзақ уақыт бойы бірге кездесуіне ерекше жағдай болғанын көрсетеді. Плейстоценнің орта кезеңінің соңындағы жануарлардың қазіргі түрлерінің ғана болуы емес, сынамалардың жеткіліксіздігі де Кибиш формациясында жойылған түрлердің табылмауына себеп болуы мүмкін деп болжануда.

Таксономиялық құрамы

Жалпы алғанда, Кибиш формациясының мүшелерінен 337 балық қаңқасының үлгісі жиналды; сүтқоректілердегідей, қазбалар тек I, III және IV мүшелерінен ғана табылған. 337 үлгінің бір бөлігі бір индивидуумға тиесілі болуы мүмкін, бірақ таксономиялық жиіліктердің қорытындысы бұл фактіге елеулі әсер етпейді деп саналады. Персиформдар мен силуриформдар (мысықбалықтар) Кибиш жиынтығының 86,7 пайызын құрайды. Маңыздысы, персиформдар тобы тек бір түрмен (Lates niloticus) өкілденген, ал силуриформдардың 76 пайызы Synodontis және кларидтармен өкілденген. Кибиш ихтиофаунасы қазіргі қоғамдастықтың құжатталған биологиялық әртүрлілігіне толық сәйкес келмесе де (37 белгілі туыстың 9-ы анықталды), аймақтағы қазіргі заманғы фаунаға ұқсас. III мүшеде тоғыз туыс кездеседі, ал I мүшеде Hydrocynus және Schilbe жоқ; алайда, екі мүше таксономиялық жиіліктері (реті бойынша) жағынан ұқсас. IV мүшеде тек үш басым туыс (Lates, Synodontis және Clarias) ғана кездеседі.

Хоминоидтардың өзара әрекеттесуі

Қазба материалдарының өзінде ешқандай нақты белгілер болмаса да, басқа да дәлелдер Омо-Туркана алқабында қоныстанған гоминидтер үшін балық аулау – өмір сүрудің қалыптасқан әдісі болғандығын көрсетеді. Басты дәлелдерге IV қабатында табылған, басқа Орта Тас Дәуірі (MSA) орындарындағы сияқты тікенді сүйек ұштары жатады. Шығыс және Оңтүстік Африкадағы осы Орта Тас Дәуірі орындарында бұл сүйек ұштары өңделген балық қалдықтарымен бірге кездеседі. Бұдан өзге, Кибиш таксондарының кейбіреулерінің ірі дене мөлшері немесе ашық су кеңістіктерін ұнатуы, оларға аң аулау құралдарын қолдану қажеттігін көрсетеді.