Кіріспе

ірі қара малдың тұқымы

Мареммана – Италияның орталық бөлігіндегі Оңтүстік Тоскана және Солтүстік Лацио аймақтарындағы бұрынғы батпақты Маремма аймағында өсірілетін ірі қара малдың тұқымы. Ол негізінен Гроссето, Рим және Витербо провинцияларында өсіріледі.

Тарих

Мареммана тұқымының шығу тегі толығымен белгісіз. Кейбір дереккөздер Мареммананың Бос таурус макроцерустан тарағанын айтады, оның археологиялық куәліктері Каэре мен Ветулонияның этрус қалдықтарында сақталған, ал кейіннен гунндар мен басқа да шығыстан келген жауапкерлер арқылы итальян түбегіне подольдық мал қосылды. Ал басқалары оның тікелей аврохтардың – Бос примигениус примигениус – ұрпағы екенін мәлімдейді. Ғасырлар бойы Маремманың маляриялық батпақтарында мареммалық малдың ірі топтары аймақтың атты малшылары – бутерилердің күтуімен өсірілді. 1737 мен 1859 жылдар аралығында Тоскананы Габсбургтердің ұлы герцогтары басқарды, олар венгрлік сұр малын жақсарту үшін Мареммано бұқаларын Венгриядағы өз иеліктеріне жіберді. Фашистік кезеңдегі «Жер үшін күрес» кезінде батпақтардың кептірілуі және осыған байланысты су-батпақты мекендеу ортасының жойылғаннан кейін, тұқымды жақсартуға, әсіресе оның дене салмағын арттыруға күш-жігер жұмсалды, бұл орайда үлкен жетістіктерге қол жеткізілді. 1935 жылы тұқымдық тізілім кітабы ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс және ауыл шаруашылығының механикаландырылуы тұқымның санының күрт төмендеуіне әкелді. 1956 жылы 157 387 бас мал тіркелді; 2006 жылы тұқымның жалпы саны 8812 болды. Соңғы жылдары тұқымның Маремманың қиын жағдайлары мен нашар жайылымдарына тамаша бейімделгендігі қайта мойндалды, онда Мареммана жыл бойы жартылай жабайы күйде, минималды басқарумен тіршілік ете алады, ал басқа жағдайда бұл жерлер тасталып кететін еді. Негізінен ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығында, сондай-ақ жүк тасымалдау жұмыстарында, мысалы, Монте-Амиатаның мәрмәр кеніштерінде қолданылады.