Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер сэр Джозиа Генри Саймон (27 қыркүйек 1846 – 29 наурыз 1934) – австралиялық заңгер және саясаткер. Ол 1901 жылдан 1913 жылға дейін Оңтүстік Австралияның сенаторы, ал 1904 жылдан 1905 жылға дейін Австралияның бас прокуроры болды. Саймон Шотландияның Кейтнес қаласында дүниеге келген. 1866 жылы Оңтүстік Австралияға көшіп келіп, колонияның көрнекті адвокаттарының біріне айналды. Ол 1881 жылы Оңтүстік Австралияның бас прокуроры қызметіне тағайындалды, бірақ бірнеше ай ғана қызмет етті және сол жылы Оңтүстік Австралия парламентіне сайланды. Саймон федерациялық қозғалысты қолдады және 1901 жылғы федералды сайлауда Сенатқа сайланды. Ол Рид үкіметінде (1904–1905) бас прокурор болып қызмет етті. Өлгеннен кейін өзінің бай жеке коллекциясын Оңтүстік Австралия мемлекеттік кітапханасына тапсырды.
Australian politician
Sir Josiah Henry Symon (27 September 184629 March 1934) was an Australian lawyer and politician. He was a Senator for South Australia from 1901 to 1913 and Attorney General of Australia from 1904 to 1905. Symon was born in Wick, Caithness, Scotland. He immigrated to South Australia in 1866 and became one of the colony's leading barristers. He was appointed Attorney General of South Australia in 1881, serving only a few months, and won election to the Parliament of South Australia in the same year. Symon supported the federation movement and won election to the Senate at the 1901 federal election. He served as Attorney General in the Reid government (1904–1905). After his death he donated his extensive personal collection to the State Library of South Australia.
Ерте өмір
Саймон 1846 жылы Шотландияның Таулы аймағындағы Кейтнесс графтығының Вик қаласында дүниеге келген. Ол 1862 жылы үздік оқушы атанған Стирлинг орта мектебінде білім алған, содан кейін Эдинбургтегі Бос шіркеу оқу колледжіне түскен. Оның інісі Дэвид Саймон Батыс Австралияның Заң шығару жиналысының мүшесі болды. Ол Магнус Кормакпен алыс туыс болды, ол да Викте дүниеге келді және 1970 жылдары Сенат төрағасы қызметін атқарды. 1866 жылы ол Оңтүстік Австралияға эмиграциялап, Маунт Гэмбиер қаласындағы заңгер Ж.Д. Сазерлендпен шәкірт ретінде жұмыс істеді. Сол кездегі Оңтүстік Австралия адвокаттар қауымдастығының төрағасы (сондай-ақ болашақ Оңтүстік Австралияның бас судьясы) Сэмюэл Уэй Саймонның жұмысын байқап, оны өзінің кеңсесіне шақырды. Саймон оқуын аяқтағаннан кейін 1871 жылы адвокаттыққа қабылданды және адвокат ретінде практика жасауға рұқсат алды. 1872 жылы Уэй кеңсесінің серіктестерінің бірі қайтыс болғаннан кейін Саймон Уэймен бірге серіктес болды. 1876 жылы Уэй судья болып тағайындалды, ал Саймон оның үлесін сатып алды.
Symon was born in Wick, a town in the county of Caithness in the Scottish Highlands, in 1846. He was educated at Stirling High School, where he was the dux in 1862, before attending the Free Church Training College in Edinburgh. His brother, David Symon, was a member of the Legislative Assembly of Western Australia. He was a distant cousin of Magnus Cormack, who was also born in Wick and served as President of the Senate in the 1970s. In 1866 he emigrated to South Australia and was employed as an articled clerk with his cousin, J. D. Sutherland, a solicitor in the city of Mount Gambier. The leader of the South Australian Bar Association at the time (and a future Chief Justice of South Australia), Samuel Way, noticed Symon's work and invited him to join his firm. Symon, having completed his studies, was called to the bar in 1871, and admitted to practice as a barrister. In 1872, after the death of one of the partners at Way's firm, Symon became a partner alongside Way. In 1876, Way was appointed as a judge, and Symon bought out his part of the business.
Колониялық саясат
1881 жылғы наурыз айында Саймон Морган үкіметінде Оңтүстік Австралияның бас прокуроры болып тағайындалды, бірақ сол кезде ол Оңтүстік Австралия Парламентіне сайланбаған еді. Бірнеше аптадан кейін Оңтүстік Австралия Ассамблеясының Стурт округінен депутаты болып сайланды. Алайда, Морган үкіметі сол жылдың 24 маусымында билігін жоғалтты, және Саймон бас прокурор лауазымынан айырылды. Кейін 1881 жылы Саймон Корольдің кеңесшісі атанды, сол жылдың 8 желтоқсанында Мэри Коулге үйленді, олардың бес ұлы мен жеті қызы болды. 1884 жылы Саймонға сот қызметі ұсынылды, бірақ ол оны қабылдаудан бас тартты. 1886 жылы Англияға сапар шекті, және Ұлыбританияның Парламентіне депутаттыққа ұсынылды, алайда ол бұл мүмкіндікті де қабылдамады. 1887 жылы Австралияға оралғаннан кейін Оңтүстік Австралия Парламентіндегі өкілдігінен айырылды. Ол өте тиімді және қатал адвокат болды: 1889 жылы ол Дж. Б. Матер мен Джордж Эшқа қарсы "Нарракорт Геральд" газетіне қатысты қылмыстық жала айту ісін сәтті қозғады. Өте техникалық аргументтері арқасында ол Хансард пен Корольдік заң құжаттарынан алынған дәлелдердің қабылдамауына қол жеткізді. Эш (өзінің қорғауын өзі жүргізді) кейін саясат пен құқық саласына бет бұрды, және оның мерзімінен бұрынғы қазасынан кейін Саймоннан жылы лебіздер алды. Саймон Федерация ісіне белсенді қолдау көрсетті, және Оңтүстік Австралиядағы бейжайлыққа наразы болды. 1897-1898 жылдарғы Австралия Федеративтік Конвенциясына кандидат ретінде сәтті өтті, және оның дауыс берулердің 71 пайызында көпшілік тарапында болды – бұл көрсеткіш көптеген делегаттардан жоғары. Федералды конституцияны қабылдау үшін сайлаушылардың қолдауын ұтып алу үшін болған күресте ол сахна артында маңызды рөл атқарды, мысалы, Альфред Дикин оны 1898 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының жалпы сайлауында федералист кандидаттарды қаржыландыруды ұйымдастыру үшін шақырды. Саймон жаңа Доминион жарияланған күні рыцарь атағына ие болды.
In March 1881, Symon was made Attorney General of South Australia in the Morgan government, although at the time he had not been elected to the Parliament of South Australia. He was elected as the member for Sturt in the South Australian House of Assembly several weeks later. However, the Morgan government lost power on 24 June of that year, and Symon lost his position as Attorney General. Later in 1881, Symon was made a Queen's Counsel, and on 8 December of that year he married Mary Cowle, with whom he was to have five sons and seven daughters. In 1884, Symon was offered a judicial position, but he declined to accept it. He travelled to England in 1886, and was offered a nomination for a seat in the British House of Commons, however he declined this opportunity also. In 1887, after returning to Australia, he lost his seat in the South Australian parliament. He was a highly effective and ruthless advocate: in 1889 he successfully prosecuted the William Hutchison libel case against J. B. Mather and George Ash of The Narracoorte Herald. In his highly technical argument he succeeded in having evidence from Hansard and Crown Law documents ruled as inadmissible. Ash (who conducted his own defence) then turned to politics and law, and after his untimely death received glowing tributes from Symon. Symon was an ardent supporter of the cause of Federation, and frustrated by the apathy the question commonly received in South Australia. He successfully stood as a candidate for the Australasian Federal Convention of 1897 8, and was on the side of the majority in 71 percent of its divisions; a higher percentage than the great bulk of delegates. In the subsequent struggle to win the support of the electorate for the proposed federal constitution, he was a significant behind the scenes player, sought out by Alfred Deakin, for example, to arrange funding for Federationist candidates in the NSW general election of 1898. Symon was knighted on the day of the proclamation of the new Commonwealth.
Федералды саясат
Саймон 1901 жылы еркін сауда партиясынан Австралия Сенатына сайлауға түсті және Оңтүстік Австралия дауыс берушілері оны жалпы ең бірінші орынға қойды. Ол Сенаттағы оппозиция жетекшісі болды және тариф саясаты бойынша еркін сауда партиясының ішіндегі жетекші тұлға болды. Парламентке сайланғаннан кейін, ол 1897 жылдан бері мүшесі болған Аделаида университетінің кеңесінен қызметтен босады. 1902 жылы ол Берта Шиппанның көпшілікке жария болған кісі өлтіру ісінде қорғау кеңесінің мүшесі ретінде қатысты. 1903 жылғы сайлауда ол Оңтүстік Австралия Сенатындағы дауыс беру нәтижесі бойынша тағы да бірінші орынды иеленді. 1903 жылдың соңында Австралияның Жоғарғы Соты құрылғанда, Саймон баспасөз беттерінде соттың мүмкін судьясы ретінде талқыланды, бірақ соңында тағайындалмады. 1904 жылдың тамызынан 1905 жылдың шілдесіне дейін ол Рид үкіметінде Австралияның Бас прокуроры қызметін атқарды. Саймон қатал және келісімге келмейтін саясаткер ретінде танымал болды. Ол «шешен және эмоционалды сөйлейтін» де, сонымен қатар жиі «тікелей және дауласуға бейім» деп сипатталды. 1904 жылдың соңында Саймон Жоғарғы Сот судьяларымен дауға түсті. Соттың алғашқы жылдарында оның ресми орны Мельбурндағы сот залы болды, бірақ ол көбінесе Сиднейдің Дарлингхерст қалашығындағы сотта отырды. Бартон мен О’Коннор судьялары Сиднейде тұрды, ал Австралияның Бас судьясы Сэр Сэмюэл Гриффит Брисбенде тұрды және Мельбурндағы әрбір отырысқа қатысу үшін екі күндік пойызбен сапар шекті. Гриффит Дарлингхерст сот үйіне кітап сөрелерін орнатуды сұрағанда, оның заң кітапханасын Брисбендегі кеңсесінен көшіруге мүмкіндік болды, Саймон Гриффитті Мельбурннан тыс жерде отырыс өткізгені үшін сынады және судьялардың саяхат шығындарын мұқият тексеруге кірісті. Премьер-министр Джордж Рид араласуға тырысты, тіпті Гриффит 1905 жылдың басында жоспарланған отырыстарды кейінге жылдыруға батыл қадам жасады. Рейд үкіметі биліктен кеткеннен кейін, жаңа Бас прокурор (және болашақ Бас судья) Исаак Исаакс судьяларға саяхаттауға рұқсат берді. Кейін, 1930 жылы Саймон Корольдік Империя Қоғамының Аделаида бөлімшесінің президенті болғанда, Джеймс Скуллинның Исааксты Австралияның генерал-губернаторы лауазымына ұсынғанына қарсы шықты. 1906 жылдың тамызында Канберраның болашақ орнын көргеннен кейін Саймон оны ұлттық астананың орны ретінде қолдаушыларға қосылды, ол «осы орын маған өте қолайлы» деді. 1909 жылы еркін сауда партиясы мен протекционист партиясы бірігіп, Біртұтас Либералдық партияны құрғанда, Саймон парламентте тәуелсіз депутат ретінде қалған аз ғана саясаткерлердің бірі болды. Саймон басқа министрлік лауазымдарды атқармады және 1913 жылғы сайлауда мандатын жоғалтқаннан кейін Сенаттан кетті. Ол 1923 жылы жетпіс жеті жасқа келгенде зейнеткерлікке шыққанға дейін адвокаттықпен айналысты.
Symon stood for election to the Australian Senate at the 1901 election for the Free Trade Party, and was placed first overall by the voters of South Australia. He was made leader of the opposition in the Senate, and was a leader within the Free Trade Party on tariff policy. After being elected to the Parliament, he stood down from his position as a member of the council of the University of Adelaide, a position he had held since 1897. In 1902, he was involved as the defense council in the highly publicised murder of Bertha Schippan trial. At the 1903 election he again topped the poll for the Senate in South Australia. When the High Court of Australia was created in late 1903, Symon was mentioned in the press as a possible judge of the court, although ultimately he was not appointed. From August 1904 to July 1905 he was the Attorney General of Australia in the Reid Ministry. Symon was renowned as a tough and uncompromising politician. He has been described as both an "eloquent and emotional speaker" and often "abrasive and argumentative." Late in 1904, Symon was involved in a dispute with the judges of the High Court. In the court's early years, its official home was a courtroom in Melbourne, although it often sat at the court in the Sydney suburb of Darlinghurst. Justices Barton and O'Connor lived in Sydney, but Chief Justice of Australia Sir Samuel Griffith lived in Brisbane, and took a two day train ride to attend each sitting in Melbourne. When Griffith asked for some bookshelves to be installed in the Darlinghurst courthouse, so that his law library might be moved from his offices in Brisbane, Symon criticised Griffith for holding any sittings outside Melbourne, and began intrusive inspections of the judges' travel expenses. Prime Minister George Reid tried to intervene, and Griffith even took the extraordinary step of delaying scheduled sittings early in 1905. The stand off was resolved when the Reid government left power, and the new Attorney General (and future Chief Justice) Isaac Isaacs permitted the judges to travel. Later, in 1930, when Symon was president of the Adelaide branch of the Royal Empire Society, he was an outspoken opponent of James Scullin's nomination of Isaacs as Governor General of Australia. After visiting the future site of Canberra in August 1906, Symon joined those supporting it as the location of the national capital, stating that "the site seems to me an ideal one". In 1909, when the Free Trade Party and the Protectionist Party merged to form the Commonwealth Liberal Party, Symon was one of a small group of politicians who did not join, instead remaining in Parliament as an independent. Symon did not hold any other ministerial positions, and eventually left the Senate after losing his seat in the 1913 election. He continued to practice as a barrister until his retirement in 1923 at the age of seventy seven.
Өлім және танылу
Саймон 1934 жылы қайтыс болды, оған мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізілді. Оның артында әйелі, бес ұлы және жеті қызының бесеуі қалды. Кітапханасын мұра етіп қалдырумен қатар, Саймон Сидней университетінде, Аделаидадағы Шотланд колледжінде және жастық шағында оқыған Стирлинг орта мектебінде стипендиялар құру үшін ақша қалдырды. Канберра қаласының Симонстон ауданы оның құрметіне аталған. Вудс, Багот, Джори және Лейборн Смит жобалаған Леди Саймон ғимараты 1927 жылы Аделаида университетінің Одақ ғимараттарының құрамында салынды және оның әйелінің есімімен аталды.
Symon died in 1934, and was given a state funeral. He was survived by his wife, his five sons and five of his seven daughters. In addition to bequeathing his library, Symon also left money for the establishment of scholarships at the University of Sydney, Scotch College in Adelaide and Stirling High School, which he had attended in his youth. The Canberra suburb of Symonston is named for him. The Lady Symon Building, designed by Woods, Bagot, Jory and Laybourne Smith and built in 1927 as part of the Union Buildings at the University of Adelaide, was named after his wife.
Қайырымдылық
Саймон тарих пен әдебиетті жақсы көретін адам болды және Австралия Парламентінің Парламент кітапханасын қадағалайтын Парламент кітапханасы комитетінің негізін қалаушы мүшесі ретінде тағайындалды. Саймон, сондай-ақ комитет құрамында болған Тасмания сенаторы Джон Китингпен бірге, Австралияға қатысты бірақ Ұлыбританияда сақталған тарихи құжаттарды Австралияға әкелуді ұсынды. 1907 жылы ол демалыс кезінде Лондондағы Мемлекеттік архивке барып, капитан Джеймс Куктың «HM Bark Endeavour» және «HMS Resolution» кемелерінің бор журналын Австралияға әкелу үшін үгіт жүргізді, дәл сол сияқты АҚШ-тағы Бостонға «Mayflower» кемесінің бор журналы әкелгендей. Нәтижеге қол жеткізбесе де, Саймон Австралияға оралғаннан кейін де үгітін жалғастырды және 1909 жылы Сенатта бор журналдарын Австралияға әкелуді талап ететін резолюция ұсынды. Бор журналдары Австралияға берілмесе де, Австралия Конституциясының түпнұсқасы 1990 жылы премьер-министр Боб Хоуктың үгіті нәтижесінде Австралияға әкелінді, бұл дәстүр тарихшылармен Саймонға байланыстырылады. Саймонның шамамен он мың кітаптан тұратын үлкен жеке кітапханасы болды, ол оны Оңтүстік Австралия мемлекеттік кітапханасына мұра етіп қалдырды. Ол 1924 жылы Аделаида университетінің құқық мектебіне құқық мәтіндерінің жинағын сыйға тартқан болатын. Саймон сонымен қатар бірнеше кітап жазып, жариялады, оның ішінде 1905 жылы жарық көрген «Шекспир үйде» және 1929 жылы жарық көрген «Ағылшын Шекспирі» кітаптары бар. Саймонның Шекспир туралы кейбір лекциялары памфлет түрінде жарық көрді.
Symon was a lover of history and literature, and was nominated as a founding member of the Parliamentary Library Committee, which oversees the Parliament of Australia Parliamentary Library. Symon, along with Tasmanian Senator John Keating, who was also on the committee, suggested that historical documents relating to Australia but kept in the United Kingdom be brought to Australia. In 1907 he visited the Public Record Office in London while on a holiday, and campaigned for the logbooks of Captain James Cook's ships HM Bark Endeavour and HMS Resolution to be brought to Australia, in the same way that the log of the Mayflower had been taken to Boston in the United States. Though unsuccessful, Symon continued the campaign on his return to Australia, and in 1909 moved a resolution in the Senate to call for the logs to be brought to Australia. Although the logs were never given to Australia, the original copy of the Constitution of Australia was brought to Australia in 1990, after campaigning by Prime Minister Bob Hawke in a tradition which historians link to Symon. Symon had a massive personal collection of approximately ten thousand books, which he ultimately bequeathed to the State Library of South Australia. He had already donated his collection of law texts to the Law School at the University of Adelaide in 1924. Symon also wrote and published a number of books, including Shakespeare at Home, published in 1905, and Shakespeare the Englishman, published in 1929. Some of Symon's lectures on Shakespeare were published in pamphlet form.