Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд бизнесмені және саясаткер Артур Андерсон (1792, Шетланд – 27 ақпан 1868, Лондон) – шотланд бизнесмені және виг саясаткері. Ол Peninsular and Oriental Steam Navigation Company (P&O) компаниясының құрдас негізін қалаушысы болды.
Scottish businessman and politician
Arthur Anderson (1792, Shetland – 27 February 1868, London) was a Scottish businessman and Whig politician. He was co founder of the Peninsular and Oriental Steam Navigation Company (P&O).
Мансап
Ол Лервик қаласындағы Гремистаның Бод ауылында дүниеге келді және бала кезінде жағажайда балық дайындаумен айналысты. Корольдік флот Андерсонды күштеп әскерге алуға тырысты, бірақ Брессей тұрғыны Томас Болт 1808 жылы оның оқуын бітіргенге дейін күтуге көндірді. Андерсон 10 жылдан кейін Плимут қаласында босатылды. Шетланд азаматтарының көптегені сияқты, ол Наполеон соғыстары кезінде патша мен елге қызмет еткеннен кейін үйінен 600 миль қашықтықта қалды. Андерсон Лондонға көшіп, ақырында Лондон кеме және сақтандыру фирмасында клерк болып жұмыс істеді – Brodie McGhie Willcox, 1822 жылы серіктес болып, фирма Wilcox and Anderson деп өзгертілді. Бір кезде 1830 жылдары Португалия консерваторларымен және испан карлисттерімен соғысқан британдық легионға қару-жарақ жеткізді. Одан кейін 1830 жылы Peninsular Steam Navigation Company деп аталған тұрақты бу кемелер қызметін ұйымдастырды, ол 1837 жылы Peninsular and Orient (P&O) компаниясына айналды. Ақша тапшылығына қарамастан, ол 1840 жылы Египетке, 1842 жылы Үндістанға, 1845 жылы Гонконгқа және 1852 жылы Австралияға қызметін кеңейтті, бұл үкіметтік пошта келісімдерімен қолдауға ие болды. Андерсон белсенді кәсіпкерлік қабілетке ие болды.
He was born at Böd of Gremista, in Lerwick, and as a boy worked on the beach preparing fish. The Crown attempted to press gang Anderson but Bressay man Thomas Bolt persuaded the Royal Navy to wait until he had finished his apprenticeship before his impressment in 1808. Anderson was discharged 10 years later in Plymouth. Like many Shetland men, he was left destitute 600 miles from home after his service to King and country during the Napoleonic wars. Anderson moved to London and eventually became a clerk in the London shipping and insurance firm of Brodie McGhie Willcox where he became a partner in 1822 and the firm was renamed Wilcox and Anderson. at one stage shipping guns and the British Legion to fight Portuguese conservatives and Spanish Carlists during their internal wars of the 1830s. They followed this with a regular steamship service in 1830, called the Peninsular Steam Navigation Company, which became in 1837 the Peninsular and Orient (P&O). Despite cash crises, it expanded operations to Egypt (1840), India (1842), Hong Kong (1845) and Australia (1852), supported by government mail contracts. Anderson had a thrusting entrepreneurial character
Ол Лондонның Стритхэм ауданына көшіп, 1854 жылдан өмірінің соңына дейін P&O компаниясының төрағасы болды. Ол сондай-ақ 1853 жылы құрған және P&O кемелерін отынмен қамтамасыз еткен Union Steam Ship Company көмір тасымалдау компаниясының төрағасы болды.
He moved to Streatham, London, and was Chairman of P&O from 1854 until his death. Other chairs included the coal transport company the Union Steam Ship Company (which he created in 1853 to supply his P&O line ships with fuel)
1847 жылдан 1852 жылға дейін Оркни және Шетланд сайлау округінен радикалдық виг партиясынан парламент депутаты болды және Испанияға балық экспортын, сондай-ақ Шетланд пен Ұлыбритания арасындағы бизнесті дамытуға ықпал етті. 1838 жылы королева Викторияның тәж кию рәсімінен кейін Андерсон оған Шетланд тігісінен жасалған бұйымдар сыйлады. Королева кейіннен он екі жұп тігіс шұлық сатып алды, бұл Шетланд тігісінің сатылымын айтарлықтай арттырды. Ол Lower Norwood Working Men's Institute институтын, 1862 жылы Anderson Educational Institute (кейіннен Anderson High School деп аталды) және Шетландтағы балықшылардың жесірлері үшін үйді құрды.
He served as a radical Whig MP for the Orkney and Shetland constituency from 1847 to 1852. and encouraged fish exports to Spain and business between Shetland and the UK mainland. After Queen Victoria's coronation in 1838, Anderson gave her some Shetland lace articles. The queen subsequently bought twelve pairs of lace stockings which led to a significant increase in sales of Shetland lace. He endowed Lower Norwood Working Men's Institute, the Anderson Educational Institute in 1862 (later known as the Anderson High School) and a home for the widows of fishermen in Shetland.