Виктор Руссо Эмануэль: Британдық жазушының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын туған детективтік әңгімелер авторы, мүсінші

Виктор Руссо Эммануэль (туған Авигдор Руссо Эммануэль; 1879 жылдың қаңтары – 1960 жылдың 6 сәуірі, Тарритаун, Нью-Йорк) – британдық жазушы, роман, газеттік сериялар, ғылыми фантастика және детективтік әңгімелер жазған. Ол 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Ұлыбритания мен АҚШ-та белсенді болды. Мансабының алғашқы 20 жылында Эммануэль негізінен Виктор Руссо, Х. М. Эгберт және В. Р. Эммануэль псевдонимдерімен жазды. 1930 жылдары ол тек өзінің атымен детективтік әңгімелер жазды. Ол Лью Меррилл псевдонимімен ашық мазмұнды әңгімелер жазды.

Алғашқы жылдар

Англияда туған Эммануэль 1892 жылы Харроу мектебіне, ал 1896 жылы Оксфордтағы Баллиол колледжіне қабылданды. Бірақ ол көп ұзамай Баллиолдан кетіп, Кейптаунға, Кейп колониясына сапарлады. Келесі екі жыл бойы Эммануэль Оңтүстік Африканы аралап, уақытша жұмыстар істеді. Йоханнесбургте ол Standard және Diggers' News газеттерінде, содан кейін Transvaal Leader газетінде журналист болып жұмыс істеді. 1899 жылы Бур соғысы барысында Эммануэль Эдвард Сесил Бетуннің атты әскеріне, британ армиясының бөлімшесіне тіркелді. Алайда, ол 35 күннен кейін қызметтен босатылды. Бірнеше апта өткен соң Эммануэль Питермарицбургтегі Наталь колониялық скауттарына тіркелді. 1900 жылдың сәуір айында ол скауттар қатарынан ресми түрде шығарылды.

Алғашқы еңбектері

Эммануэль Лондонға оралып, өзінің алғашқы романын – «Derwent's Horse» деп атады. Бұл Бетунидің атты жаяу әскері құрамында қызмет еткен екі сарбаздың күлкілі оқиғасы болды. Осы романнан түскен табысымен Эммануэль 1901 жылғы маусымда Нью-Йоркке кемемен сапарлады. 1902 жылы, жұмыс іздеп жүргенде Эммануэль екінші романын, «Спартак» романын жазуға кірісті. Ол Густав Флоберттің «Саламбо» романынан шабыттанды. 1905 жылдың қыркүйегінде Эммануэль «Спартакты» «Houghton Mifflin» баспасына ұсынды. Олар оны жариялаудан бас тартып, романның әлсіз және кейіпкерлері нашар жасалған деді. Сол жылы Эммануэль 1905 және 1906 жылдары «Funk & Wagnalls» баспасында жарық көрген «Еврей энциклопедиясы» кітабына көмектесті. Эммануэльдің ең алғашқы белгілі көркем туындылары 1905 жылдың соңында, ұлттық деңгейде таралған балаларға арналған шағын очерктер түрінде жарық көрді, олар V. R. Emanuel псевдонимімен жарияланды. 1906 жылдың басынан 1907 жылға дейін Эммануэль «Baltimore American» газеті үшін Флорида аймақтық арнайы мақалалар жазды. 1907 жылдың ортасында ол Уилл Карлтонның «Every Where» журналында редактор болып жұмыс істеді. Онда ол Эгберт Прентис деген атты да өзіне алды. Бұл ат кейін H. M. Egbert псевдониміне айналды. Эммануэль өзінің алғашқы кәсіби журналдық туындысын – «The Munsey» журналында (1907 жылғы қыркүйекте) «Соңғы патрон» атты Канаданың солтүстігі туралы әңгімесімен сатты.

"Харпердің апталықтары"

1908 жылы Эммануэль Harper's Weekly журналының редакторы болып жұмыс істей бастады және үш жыл бойы осы лауазымда қалды. Х.М. Эгберт алғаш рет осы журналдың 1908 жылғы 26 желтоқсандағы санында, көркем әңгіме емес, мақаламен бірге жарияланды. Harper's Weekly-де жұмыс істеген кезінде Эммануэль арнайы мақалалар мен кейде қысқа әңгімелер жазды. Ол немесе оның қызметкерлері Harper's Weekly үшін жарамсыз деп тапқан әңгімелер Illustrated Sunday Magazine ұлттық таралымдық басылымына сатылды. Егер әңгіме осы редактордың мақұлдауына жетпесе, олар кішірек таралымдық ұйымдарға жіберілді.

Газет сериясы

1909 жылы Эммануэль "Жан хирургы" атты сериясын бастады. Бұл серияда д-р Иван Бродский, сенім мен гипноздың әруақтарды қууға, және басқа да құбылыстарға ем болатынына сенетін адам бейнеленген. Бұл әңгімелер H. M. Egbert атты псевдониммен ірі қала газеттерінде таратылды, бірақ жақсы сатылмады. Он бес жыл өткен соң, сақталып қалған 11 әңгіме "Weird Tales" журналында Виктор Руссоның авторлығымен қайта басылды. Эммануэльдің алғашқы ғылыми-фантастикалық сериясы "Шайтан креслосы" болды. Америкада мұрагерлік жерінен айырылған ағылшын Джон Хейнс омыртқасына тиген оқтан паралич болып, теріс айыпталып түрмеге қамалады. Түрме шеберханасында ол гироскопиялық құрылғы жасап шығады, ол бастапқыда бутқа бекітілгенімен, оны сағатына бірнеше жүз шақырым жылдамдықпен қозғалтады. Кез келген затқа бекітілген кезде, құрылғыны оның өшіруіне дейін алу мүмкін емес. Түрмеден босатылғаннан кейін, Хейнс өзінің құрылғысын барлық жауларынан кек алу үшін пайдаланады.

Англия мен Нью-Йорк

1919 жылдың желтоқсанында Эммануэль отбасымен Англияға оралды. Дегенмен, ол өзінің туындыларын сатуда қиындыққа тап болды, нәтижесінде отбасы мұңайып, аштық көріп, көшпенділікке мәжбүр болды. 1922 жылдың басында Эммануэль канадалық тақырыптағы жаңа сериал, "Үйге қайтар жол" жазды. Ол "People's Story Magazine" журналында (1922 жылдың 25 тамызы; 4 қыркүйек, 11, 18, 25) жарияланып, 1000 долларға сатылды. 1922 жылдың шілдесінде Эммануэль Нью-Йоркке қайта оралды. Ол тағы бір канадалық сериалды, "Солтүстік-Батыс шатырлы полициясының Ли" атты туындысын 1000 долларға сатты. Ол 1923 жылы "People's Popular Monthly" журналында жарық көрді (қаңтар, ақпан, наурыз, сәуір, мамыр, маусым, шілде, тамыз). Сол жылы ол тағы бір сериалды, "Сержант Форбс, есімді басқа" атты романын 1000 долларға сатты. Ол "People" журналының төрт бөлімінде жарық көрді (1923 жылдың 15 тамызы; 1 қыркүйек, 1 қазан). 1923-1925 жылдары Эммануэль өзінің тегімен үш "нақты" роман жазды. Бірінші роман, "Джон Полдың хикаясы", қаралау ретінде тоқтатылды, себебі оның інісі Монтегю романда басты кейіпкердің әкесі ретінде көрсетілген; сонымен қатар, роман антисемиттік сипатта болды. 1924 жылдың соңында Эммануэль екінші романын, "Өмірдің орта шені" атты туындысын сатты. 1925 жылдың басында жарық көрген бұл роман орта жастағы адамның өміріндегі қауіпсіздік пен жас әйелге деген құштарлығын көрсетеді. Үшінші романы, "Селман", Англиядағы еврейлерді екі жүзділікпен айыптады. Эммануэль 1942 жылға дейін канадалық тақырыптағы туындыларын жаза берді. Ол осы кезеңде түрлі "сенімді" журналдарға да көп еңбек етті. Бірақ олар "сенімді" әңгімелер болғандықтан, ешқайсысында автордың аты көрсетілмеген. Оның қай әңгіме екенін анықтау өте қиын, егер ол Канада немесе Оңтүстік Африканы сюжеттік фон ретінде пайдаланбаса. "Жандардың хирургы" романының қайта басылымымен (1926–1927) Эммануэль Бернарр МакФадденнің "Үркіткіш әңгімелер" журналының (1926–1929) арқасында фантастика әлеміне қайта оралды. Ол доктор Мартинус туралы парапсихологиялық тергеулер сериясын жазды. Сондай-ақ, ол 1930 жылы жаңадан құрылған "Супер ғылымның таңғажайып әңгімелері" журналына бес ғылыми-фантастикалық әңгіме, ал 1931 жылы "Ғажайып ғылым және фантастикалық әңгімелер" журналына екі повесть сатты.

In December 1919, Emanuel and his family returned to England. However, he struggled to sell his works, resulting in periods of homelessness and hunger for his family. In early 1922, Emanuel wrote a new Canadian themed serial, The Home Trail. It was printed in People's Story Magazine (1922 August 25; 4 September 11, 18, 25) and sold for $1,000. In July 1922, Emanuel returned to New York. He sold another Canadian serial for $1,000, Lee of the Northwest Mounted. It appeared in People's Popular Monthly (1923 January, February, March, April, May, June, July, August). Later that year, he sold another serial for $1,000, Sergeant Forbes, Alias. It appeared in four instalments of People's magazine (1923 August 15; 1 September 15; 1 October). From 1923 to 1925, Emanuel produced three "serious" novels under his own surname. The first novel, The Story of John Paul, was suppressed as libelous; largely because his brother, Montague, is named in the novel as the protagonist's father; additionally, the novel was anti Semitic. In late 1924, Emanuel sold the second novel, Middle Years. Released in early 1925, it dealt with a middle aged man's life insecurities and fancy for a younger woman. The third novel, The Selmans, attacked England's Jews as hypocritical. Emanuel continued to write Canadian themed works until 1942. He also wrote heavily during this period for the various self proclaimed True magazines. However, since they were reportedly "true" tales, none of the tales sported a byline. Confirming which stories are his is nearly impossible, unless he used Canada or South Africa as background colour as potential clues. With the re release of The Surgeon of Souls in Weird Tales (1926–1927), Emanuel re entered the fantasy field courtesy of Bernarr MacFadden's Ghost Stories magazine (1926–1929). He created a series of psychic investigative tales featuring Dr. Martinus. He also sold five science fiction stories in 1930 to the newly launched Astounding Stories of Super Science, and two novelettes in 1931 to Miracle Science and Fantasy Stories.

Еңбек жолының аяқталуы

1930 жылдардың ортасына қарай МакФадден Эммануэльден әңгімелер сатып алуды тоқтатты. Содан кейін ол Клейтонның «Құпия және қорқынышты таңғажайып әңгімелері» журналына үш әңгіме (1931–1932) жазды. 1932 жылы ол ресми түрде екі әңгімемен «Мырза әңгімелер» журналына кірді, ал 1933 жылы «Аргози» журналында соңғы ғылыми-фантастикалық әңгіме жазды. Көбірек жұмыс табу үшін Эммануэль «денгейлі» деп аталатын, жүздеген жыныстық қызықтыру тудыратын қысқа әңгімелер жаза бастады. Ол ешқашан сатпаған әңгімелеріне жыныстық мазмұн қосып, оларды жариялады. 1940–1941 жылдары Эммануэль «Супер детектив» журналы үшін алғашқы оннан астам «Джим Энтони, супер детектив» романдарын жазды; Джим Энтони – танымал Док Савидж үлгісімен жасалған целлюлозалық батыр болды. 1947 жылдан кейін Эммануэль зейнеткерлікке шыққанға дейін тағы бірнеше әңгімелер жазды.